UIGEA: Vrijheid en Cultuur?

In het land van de onbegrensde kansen, belemmert een wet zijn inwoners het online kansspelen. Hoe kon dit gebeuren? En waarom zou u niet online gokken?

Gokken is een van de
oudste hobby’s van de mens. Archeologen vonden 40.000 jarige oude botten in
dobbelsteen vorm. Muurschilderingen, met daarop gok afbeeldingen geven ook
bewijs van vroege goklustigen.

In China speelde men al
2300 jaar voor Christus en 1000 jaar later deed de dobbelsteen zijn intrede in Egypte
en Griekenland. De dobbelsteen was ook populair in het oude Romeinse rijk; denk
hierbij aan de oude uitdrukking: alea
iacta est – de teerling is geworpen. Keizer Caligula legde zelfs beslag op
de bezittingen van zijn edelen om zijn gokschulden te betalen.

Het gokken speelt een
belangrijke rol in Amerika, zelfs voordat de Verenigde Staten waren opgericht.
De oorspronkelijke bewoners van Amerika geloofden dat het gokken was
uitgevonden door Goden. Zij speelden echter niet alleen om hun bezittingen maar
ook om hun zieke stam leden te genezen en om de toekomst te voorspellen.

Toen de Engelsen hun
eerste Amerikaanse kolonies stichten duurde het niet lang voordat het kansspel
ook daar zijn entree deed. Tijdens de onafhankelijks oorlog (1775-1783) financierden
loterijen de Europese legers. tien jaar later was het George Washington zelf
die het eerste lot kocht voor de National Lottery. Tot aan de 19^de
eeuw waren loterijen een geliefde methode om geld te verdienen.

Een hervorming na de
burgeroorlog verbood de meeste loterijen, en na een fraude schandaal in 1890,
verklaarde de Congress alle kansspelen als zijnde illegaal. Louisiana was de
enige staat die zich niets aantrok van dit verbod. Zij organiseerden een
loterij die hielp de staat te herstellen van de burgeroorlog.

De verboden werden niet
eerder dan in de jaren 1930 afgeschaft. Paardenrennen werden als eerste
gelegaliseerd. Nevada bouwde het ene casino na de andere. Maar niet iedereen
speelde legaal. Denk maar Doyle Brunson in de vroege jaren ’50, toen hij
illegaal en stiekem poker speelde in Texas. Illegale kansspelen waren
gemeengoed in die tijd en de politici overwogen het legaliseren van Bingo en
andere spelen vanwege de gigantische belasting opbrengsten.

De privatisering van
kansspelen in Nevada begon in 1967 toen het personen toegestaan werd een officiële
vergunning aan te vragen. Toen de industrie in Las Vegas aansloeg kregen ook
andere staten dit in de gaten. Door het gehele land verschenen er weer
loterijen. Atlantic City probeerde zelfs het succes in Las Vegas te kopiëren.

De Federal Wire Act van
1961 verbood kansspelen via lange afstands communicatie middelen, dit betekende
dat je niet kon gokken over de staatsgrens. Later probeerde de Amerikaanse jurisprudentie
deze wet uit te leggen door te zeggen dat alle online kansspelen verboden zijn.
Een rechterlijke uitspraak stelde dat deze wet alleen van toepassing is op
sporting bets. Een begrip dat in Nederland niet zo bekend is maar wat het
wedden op sportuitslagen inhoud.

1999 was het jaar van de
“Internet Gambling Prohibition Act” (IGPA). De leden van het Congress Bob
Goodlatte en Rick Boucher dienden deze wet in, met de bedoeling het gehele
internet gokwezen te verbieden. Tot dan toe was het kansspel voor Amerikanen
niet verboden zolang de server zich niet op Amerikaans grondgebied bevond. De
IDGA was bedoeld om deze regeling te veranderen.

De afgevaardigde
Goodlatte verdedigde zijn wet door te zeggen dat online kansspelen speciaal
verleidelijk was voor de jeugd, de verslaafden en criminelen. Hij dacht dat het faillissementen,
scheidingen, criminaliteit en moreel verval kon veroorzaken, alsof het een
casino betrof die recht voor je deur was gebouwd. Deze wet werd afgewezen mede
dankzij de lobbyist Jack Abramoff.

In oktober 2006 werd een
aangepaste versie van deze wet ( de Unlawful Internet Gambling Endforcement
Act) wel aangenomen, samen met de SAFE Port Act. De UGIEA verbiedt alle
financiele transacties tussen een financiële instelling en een online kansspel
website. Uitgezonderd zijn de zogenaamde “fantasie sporten”, loterijen en
paardenrennen. George Bush tekende deze wet op 13 oktober 2006.

De reden achter deze wet
is betwistbaar. De senatoren geven gewoonlijk een voorgekauwd antwoord wanneer
er hier naar gevraagd wordt. Het is te gemakkelijk voor minderjarigen online te
spelen, internet is gevaarlijk wegens pornografie, het gokken en fraude
mogelijk heden, en de overheid moet controleren wat er op internet gebeurd.

Het feit dat dit niet
gebeurd door regelgeving maar door verboden van “het gevaar” lijkt de Amerikaanse
manier te zijn. Wanneer ze geconfronteerd worden, vermeden de meeste
vertegenwoordigers een antwoord door een standaard brief te sturen. Senator
Roberts van Kansas, bijvoorbeeld, probeerde het onderwerp te vermijden door
absurde argumenten te geven. “de
terroristen hebben dan een makkelijke manier om hun geld wit te wassen”.

Het feit dat er geen
bewijs is van grootschalige witwas praktijken door terroristen is een ander
verhaal. Slechts een paar politici geven toe dat regulering van, en mogelijke
belastingen op het internet kansspel een mogelijke oplossing kan zijn.

De opinie die Amerikaanse
pokerspelers hebben staat natuurlijk lijnrecht hier tegenover.

Zij vinden de reactie van
de regering overdreven. De grootste fout die de regering gemaakt heeft was dat
zij dachten dat een compleet verbod de kans op verslaving afwende. Nieuw
Zeeland en Groot Brittannie zijn goede voorbeelden; omdat zij allang het online
kansspel gelegaliseerd hebben.

De Safe en Secure
Internet Gambling Initiative website verzamelt argumenten en citaten tegen het
verbod. De afgevaardigde van Massachusetts, Barney Frank stelt dat een
Amerikaan zelf mag bepalen wat hij met zijn eigen geld doet. Er word gezegd dat
het verbod in strijd is met het privé leven van een persoon. En vele amerikanen
blijven online spelen ondanks het verbod- maar zijn niet beschermd op de wijze
zoals het had kunnen zijn als er in een legaal kader was voorzien.

Veiligheids
maatregelingen kunnen minderjarigen en verslaafde spelers beschermen tegen het
gokken. Het kan ook fraude, identiteit diefstal en witwas praktijken voorkomen.
Daarboven op loopt de staat, dankzij deze wet, miljarden aan
belastingsopbrengsten mis.

Poker is ook een goede
leerschool, je leert om kosten/baten analyses te doen. Het leven is vol met
risico’s, en met poker leer je hoe je deze kan beoordelen en afwegen. Jonge
mensen die om kleine bedragen spelen, kunnen nu inzien dat het aangaan van risico
ten aanzien van slechte cijfers, zwangerschappen en zelfs levensbedreigende
situaties, niet slim is.

Poker ontwikkelt
mathematische vaardigheden, de logica in praktijk, concentratie en discipline.
Je leert je aanpassen, om op juiste wijze mensen te beoordelen en het omgaan
met verliezen. Zolang je met je benen aan de grond blijft en niet een te hoog
limiet gaat spelen leer je belangrijke levenslessen.

Er zijn technologieën die
erop kunnen wijzen dat bepaalde spelers het gevaar lopen om verslaafd te
geraken. Groot Brittannie stelt voor dat de industrie beter op zijn spelers
moet letten.

Op zijn best gezegd, is
de UIGEA slecht een experiment waarmee de overheid tijd koopt totdat er een
echte oplossing is gevonden.

Een van de
waarschijnlijkste mogelijkheden is om poker te bestempelen als een strategie
spel, niet als een kansspel, dit zal poker bevrijden van de wettelijke
bepalingen. Maar een definitieve oplossing zal niet bereikt worden voor 2009.
De verandering van de regering en het Congress zal nieuwe mogelijkheden kunnen
bieden. De “Poker Players Alliance” oefent nog steeds zware druk uit op de Amerikaanse
overheid. De meerderheid van het publiek keurt ook de wet af. Een recente
opiniepeiling toont aan dat 51% tegen het verbod is. 21% is het er mee eens en
29% “weet het niet”.

Ook in Noorwegen en
Duitsland is de legale status niet duidelijk. Het Duitse “Bundeslander” tekende
een nationaal contract om het nationale kansspel monopoly te handhaven. De EU
klaagde echter omdat dit in strijd is met de EU wetgeving. De EU stelt dat het
nationale contract in strijd is met de vrijheid van dienstverlening binnen de
Europese markt en dat de “Bundeslander” hun macht gebruikt hebben om controle
over de kansspel industrie te behouden.

Een welomlijnd besluit is
nog niet genomen, noch in de V.S. noch in Duitsland. We zijn in gespannen
afwachting wat de inspanningen van de EU, de Poker Player Alliance en de
Amerikaanse afgevaardigden in de toekomst zal veranderen.