Zeezout's nachtgedachten....Warm

6.45. De wekker rukte me ruw uit een onwennige situatie: ik sliep namelijk. Nou is slapen niet mijn dagelijkse bezigheid, dus het was even wennen om uit deze schemertoestand in de harde werkelijkheid van vroeg opstaan terecht te komen. Maar het leven van een pokerpro is hard, dus ik rukte de dekens van mijn benen en kreunde mezelf omhoog uit horizontale toestand.

Een goed
uur later was ik per nationaal vervoer op weg naar de andere kant van het kikkerland . Vier uur in de trein om uiteindelijk een ontmoeting te hebben met
twee unieke exemplaren uit de pokerwereld: onze eigen reporter en zijn Bac66.
Samen gingen we - uiteraard uitgedost in PokerShirt – op weg naar dé man van de
Bollandse community 2007-2008 en van de groei van onze gemeenschap: Sharp_80.
Eindelijk zouden we het icoon ontmoeten en het gezamelijke geschenk kunnen
overhandigen dat door de die-hards van de site bijeen was gebracht.

eezout's Nachtgedachten

Krakende oogleden, wallen als een vestingwerk en een toetsenbord vol transpiratievlekken en pizzakruimels. Zij vormen de entourage van de geboorte van columns. Lyrische woorden, kritische uitspraken, emotionele bekentenissen en de gedachtenkronkels van een schrijvende pokerspeler met slaapgebrek. Welkom bij Zeezout’s Nachtgedachten…

Na de helft
van Harrington on Hold’em deel
I stapte ik uit de trein en trof daar de Razende Reporter en
Bac66 aan, die me naar de geboorteplaats van de Battle of the Donkeys, de Titan-league en nog
zoveel andere happenings brachten. Uiteraard zat Donk_80 te werken, dus merkte
hij onze komst niet direct op. Heerlijk, zo’n verbaasd gezicht te zien! We
hadden elkaar allemaal nog nooit gezien, dus het was echt heel apart en leuk.
Een warm welkom viel ons ten deel van het hele gezin. We werden getracteerd op
een gastvrij onthaal van de vrouw des huizes, uitgebreide verhalen van de
dochter des huizes, chinees eten en uiteraard een pokersessie. Deze keer voor
fun, want we konden het natuurlijk niet maken om Sharp meteen van zijn centen
te beroven, al was de verleiding natuurlijk groot om hem zijn kado te laten
inzetten…

Bac66 wist
ons allemaal te verpletteren met haar degelijke, agressieve spel. We waren
gewoon kansloos! Pas in de tweede game kwam de revange en was ze de eerste die
naar de rebuy werd verwezen. Uiteindelijk was het Anna Kournikova die Donk_80
fataal werd. Zijn tienen wisten in de heads-up geen stand te houden tegen deze
blind gespeelde hand van schrijver dezes, die zijn laatste trein moest halen.
Zo zeezout had hij het waarschijnlijk nog nooit gegeten, maar ja, er zijn
grenzen aan de pokertafel he…

Prachtig
was natuurlijk ook de verbazing op zijn gezicht, toen we vertelden hoe alles
was geregeld (zie nieuwsbericht). Volgens mij heeft vrouwlief heel wat
afgegniffeld tijdens de voorbereidingen. Afijn, het zal duidelijk zijn dat ook
ik onder de indruk was van deze dag. Alles klikte. Zelfs het halen van de trein
terug, wat uiteraard bijna uitliep op een bad beat, toen we 10 minuten vast
stonden voor een geopende brug, met de trein op een paar honderd meter afstand
klaar voor vertrek. Gelukkig was het een brug over een kanaal, dus werd ik niet
gerivered. Met een spurt snelde ik het station in (gelukkig kende ik het nog
van jaren geleden, toen ik regelmatig die trein moest halen) en schoot de -nog
geopende- deur van de intercity binnen. Terwijl ik neerplofte op mijn stoel en
mijn mobiel opgroef om remmetje te melden dat ik het had gehaald, werd ik al
door hem gebeld. Alles viel weer op zijn plek en ik kon beginnen aan de tweede
helft van Harrington. Het is dat mijn luiken af en toe dicht vielen, anders had
ik hem uit gekregen. Moe en met nog maar 1 hoofdstuk te gaan, stapte ik om 23.00
weer uit de trein, waar een goede vriend van me al stond te wachten met zijn
auto. Hij kwam zijn zoon ophalen, maar zette me meteen even voor de deur af.
Perfect geregeld!

Deze dag is
voor mij kostbaar geweest. En dan heb ik het niet over de onkosten, maar omdat
ik zoveel warmte en vriendschap heb ervaren. Een unieke ervaring, die opnieuw
duidelijk maakt dat poker niet maar een gokspel is, maar een weg kan zijn naar nieuwe kansen, nieuwe vriendschappen en een
saamhorigheid waar deze wereld nog iets van kan leren.

En nou
allemaal nog leren die weg te bewandelen……

 

Zeezout