Zeezouts Nachtgedachten....

Afgelopen nacht kreeg ik een mailtje dat mijn beste vriend was overleden. Mijn vismaat, mijn helpende hand in de afgelopen moeilijke jaren en letterlijk en figuurlijk een groot man. Ik zat naar mijn scherm te turen en kon een tijdje niets anders uitbrengen dan 'Oh my God, neeee...' en dergelijke. Ineens...

Afgelopen nacht kreeg ik een mailtje dat mijn beste vriend was overleden. Mijn vismaat, mijn helpende hand in de afgelopen moeilijke jaren en letterlijk en figuurlijk een groot man. Ik zat naar mijn scherm te turen en kon een tijdje niets anders uitbrengen dan “Oh my God, neeee...” en dergelijke. Ineens leken alle pokergeluidjes uit mijn speakers irrelevant en surrealistisch.. Even kwam de hele wereld tot stilstand, zelfs de wind was gaan liggen, alsof ze wilde zeggen: een groot man is heengegaan...

Nog steeds kan ik het niet helemaal bevatten. Ik had me gisteren net voorgenomen om hem te vragen voor een dagje zeevissen en ineens kan dat niet meer. Hij was mijn motivator om door te vechten in de moeilijke jaren die achter ons liggen en kwam iedere week een grote kist boodschappen brengen toen wij tekort kwamen. Hij was het ook die me aanmoedigde om door te gaan met PokerStrategy en poker en was één van die gelovigen die niets gaf om kerken, maar alles om zijn medemens. Zijn kritieken op religieuze manipulatie en de overheid waren niet mals, maar altijd eerlijk en oprecht. Een van de weinige mensen in wie ik werkelijk Jezus kon herkennen.

Zulke dingen grijpen enorm in. Was ik gisteravond nog ijverig bezig met vertalen en met studie, na dit bericht kon ik niets meer doen. Het leek allemaal zo onbelangrijk. Toch moet je ook deze dingen in perspectief zien. Leven en sterven horen bij de mens. We komen om beide niet heen, al verdringen we die realiteit meestal. Feitelijk zijn we elke dag bezig met doodgaan. Iedere seconde brengt dat onvermijdelijke moment dichterbij.

Zeezouts Nachtgedachten

Krakende oogleden, wallen als een vestingwerk en een toetsenbord vol transpiratievlekken en pizzakruimels. Zij vormen de entourage van de geboorte van columns. Lyrische woorden, kritische uitspraken, emotionele bekentenissen en de gedachtenkronkels van een schrijvende pokerspeler met slaapgebrek. Welkom bij Zeezouts Nachtgedachten…

Nou is dat niet iets om bang voor te zijn en al helemaal niet iets om de hele dag mee rond te zeulen. We zijn niet alleen bezig met sterven, maar ook met leven! Mijn maat heeft geleefd! Hij zette zich iedere dag in voor mensen die het slecht hadden en reed, op eigen kosten, het hele land door om partijen voedsel te halen voor de voedselbank en voor mensen die het niet konden redden. Zijn leven heeft werkelijk zin gehad en nu is hij bij God, Diegene waarvoor hij leefde. Deze wetenschap haalt het scherpe van de pijn.

Over geloof heb ik al een column geschreven, dus ga ik daar nu niet verder op in. Ook wil ik niemand die niet gelooft in verlegenheid brengen. Maar uit respect voor deze grootse man en vriend wilde ik het wel even aantippen. Zijn zorgen zijn voorbij, zijn chronische ziekte als gevolg van chemische oplosmiddelen zal hem niet langer kwellen en hij heeft zijn rust gevonden. Ons rest de taak om er te zijn voor de vrouw en kinderen die hem nu moeten missen.

Het leven gaat verder. Stilstaan bij een dergelijke gebeurtenis is normaal. Daarna begint het verwerkingsproces. Wanneer ik weer aan zee sta te vissen, of op een visboot stap, zal ik zeker aan mijn vriend denken. Het zal even moeilijk zijn, want hij is er niet meer en dus is het vissen niet meer hetzelfde. Maar een rouwproces moet de ruimte hebben. Je moet je verdriet kunnen verwerken en het gebruiken om verder te groeien. Verdriet wegstoppen lost niets op. Gebruik het liever als voedingsbodem voor een rijkere oogst in je leven. Het wegdrukken van verdriet en het geen plaats geven aan rouw kan je leven compleet ontwrichten. Je raakt tijdens een rouwproces tijdelijk uit je evenwicht, maar komt er sterker weer uit wanneer je het de ruimte en plaats geeft die het nodig heeft. Je mag er alleen niet in blijven steken, want dan komt je balans niet meer terug.

Hier valt me weer een vergelijking op met pokeren. Misschien raar, in een column als deze, het voelt zelfs niet op zijn plaats, maar we zijn nu eenmaal een pokerschool. Ook bij poker heb je rouwprocessen, al is het op een heel ander vlak. Downswings en bad beats, verloren toernooien en domme pech kunnen ook stevig ingrijpen in je pokerleven. Wanneer je deze zaken niet goed verwerkt, relativeert en een plek geeft, kunnen ze je hele pokerleven ontwrichten. Ook deze dingen hebben soms hun verwerking en plaats nodig en het is zeker zinvol om, wanneer deze zaken je spel beïnvloeden, tijd te nemen om ze te verwerken. Je mag er alleen nooit in blijven steken, want dan zul je ook hier je balans niet terugvinden en haak je af!

Het is wrang: de vis zit eindelijk voor de kust, maar ik kan niet meer met mijn maat aan zee staan. Dat doet zeer. Maar ik ga zeker terug naar de kust, want er ligt niet alleen pijn, maar er liggen ook hele mooie herinneringen te wachten. Herinneringen aan heerlijke visdagen en aan een fantastisch mens...

IJsbrand, vriend, broer, het ga je goed daarboven en laat daar wat visjes voor me over.

Zeezout