Column: Hoe moeten pro's zich tegenover recreatieve spelers gedragen?

Barry Carter mengt zich in het debat over de stelling dat professionele spelers de plicht hebben om toegeeflijker en vriendelijker te zijn tegenover recreatieve spelers.

Neil Channing roept op tot verandering

De WSOP hebben dit jaar een allesoverheersend debat voortgebracht over hoe onbeleefd sommige professionele spelers wel kunnen zijn tegen recreatieve spelers. 

In sommige gevallen ging het gewoon over introvert gedrag aan de tafels - het niet deelnemen aan discussies, met niemand anders praten dan met andere pro's, te veel 'pokerjargon' gebruiken en in het algemeen meer tijd besteden aan het luisteren naar muziek en het staren naar hun telefoon dan aan interactie met andere spelers. 

In andere extremere gevallen waren er pro's die tegen hun vrienden kwaad spraken over een bepaalde speler, terwijl de amateur in kwestie nog gewoon aan de tafel zat. Verder waren sommige pro's ook gewoon extreem onbeleefd. 

Er waren deze zomer enkele heel goede blogs en video's van onder meer Brad Willis, Neil Channing, en recentelijker ook Daniel Negreanu.

Ik geloof zeker niet dat spelers nu plotseling onbeleefd zijn geworden, verre van dat. Ik denk dat de reden dat dit debat zo populair is vooral voortkomt uit het feit dat spelers zich er steeds bewuster van zijn dat het van levensbelang is dat ze de pokerecologie beschermen. Dit betekent dat er dus voor gezorgd moet worden dat recreatieve spelers het spel leuk vinden. 

Het is niet enkel een online probleem

Poker is geen oorlog

Wat kan ik toevoegen aan deze discussie? Om te beginnen wildeik het hebben over de conclusie dat dit probleem zich enkel zou voordoen bij jonge en/of online spelers. Hoewel niemand die ik citeerde dit letterlijk zei, impliceert de de manier waarop het gezegd werd toch vaak dat die onbeleefdheid vooral van de jonge online spelers komt.

Het is wel erg gemakkelijk om te veronderstellen dat dit een probleem is van online spelers. Tegenwoordig zijn de meeste spelers online spelers en de online pro's hebben hierbij de grootste stem. Het online spel heeft de standaard van het spel de voorbije 10 jaar meer verhoogd dan alle andere pokerjaren samen. Dit zou dus het gevoel van snobisme kunnen verklaren. 

Daarnaast zijn er natuurlijk de vele online pro's waarbij poker het enige is dat ze kennen. Vroeger zou een professionele pokerspeler voor het spel een soort "real life"-ervaring hebben gehad, maar een groot deel van de huidige generatie zal vanuit school rechtstreeks de overstap maken naar poker. Dit zou al beter verklaren waarom je bij sommige pro's zou kunnen stellen dat ze beperkt zijn op het gebied van sociale vaardigheden.

Dit is echter geen online probleem; dit is een probleem van elite en titels. Online spelers ervoeren dezelfde vorm van snobisme toen het online spel voor het eerst explodeerde. Ik herinner me nog dat ik een bijzonder onwelkom gevoel kreeg toen ik voor het eerst live begon te spelen, en datzelfde gebeurt nog elke dag in cardrooms overal ter wereld. 

Onbeleefdheid aan de tafel mag dan misschien veroorzaakt worden door een gebrek aan sociale vaardigheden en door geen begrip te hebben voor het belang van recreatieve spelers, in de kern wordt het veroorzaakt door mensen die denken dat ze op een of andere manier beter zijn dan de mensen met wie ze aan tafel zitten. 

Dat gezegd hebbende, sta ik nog steeds volledig achter het gevoel dat ik uitte in wat ik net noemde.

Treat your poker like a business

Bezorg de recreatieve spelers een leuke dag

Voldoende zelfbeheersing hebben om een zwakkere speler geen fish te noemen is één ding, maar wanneer je er niet toe bijdraagt om van poker een prettige omgeving te maken, dan wordt dit een sluipmoordenaar van het spel. Ik denk dat het hoog tijd wordt dat alle serieuze pokerspelers het spel een keer wat minder serieus nemen en een poging zouden doen om het spel voor iedereen aangenamer te maken. 

Het enige dat je moet doen om te kunnen zien hoe je je zou moeten gedragen, is enkele afleveringen bekijken van High Stakes Poker en erop letten hoe de pro's een speler zoals Guy Laliberte behandelen. Negeren ze hem of spreken ze kwaad over hem achter zijn rug? Nee. Ze behandelen hem als een VIP, ze maken grapjes met hem, geven complimenten over zijn spel en vertellen hem dat hij pech had wanneer hij verliest. 

Als ze Guy op een andere manier zouden behandelen, dan zou hij niet spelen en wat een ramp zou zijn voor de high stakes community. 

Ik denk dat dit probleem (en andere problemen) zichzelf potentieel zouden kunnen oplossen wanneer pokerspelers begonnen met, en ik quote mijn vriend Dusty Schmidt, "treat poker like a business". Of je het nu leuk vindt of niet, een professionele pokerspeler is eigenlijk eigenaar van een klein bedrijf, hij is verantwoordelijk voor zijn eigen uren, training, boekhouding, en in dit geval ook voor marketing. 

McDonald's verwelkomt haar klanten ook niet met een bord waarop staat "Hallo dikkerdjes"; iedere succesvolle onderneming op deze planeet probeert zijn klant als een koning te behandelen. Als eigenaar van een kleine onderneming is de recreatieve speler een klant voor de poker pro. Het klinkt nogal geldzuchtig wanneer je het op deze manier brengt, maar het illustreert wel het punt dat ik probeer te maken.

Wanneer je recreatieve spelers zou bekijken als waardevolle klanten, dan zou je hen nooit beledigen. Je zou alles doen (of dit zou je toch moeten doen) om hen aan de tafels te houden en dit betekent dat je het spel leuk moet maken en dat je ook effectief tegen ze moet praten.

Onthoud dat het een spel is

Wordt het tijd om de koptelefoon thuis te laten?

Ik weet dat het bij momenten best moeilijk kan zijn, maar het betekent dat je af en toe mee moet gaan in wat er gebeurt en dus ook sommige gesprekken keer op keer opnieuw moet hebben. Persoonlijk begin ik ook wel genoeg te hebben van bepaalde pokergeintjes (mijn minst favoriete is wanneer iemand vertelt aan een speler die net naar het toilet is geweest, dat hij "net azen is misgelopen'), maar heel wat menselijke interactie gaat volgens een patroon en is voorspelbaar, en dan nog is het erg belangrijk om eraan deel te nemen.  

Wat misschien nog het meest belangrijk is, is dat je poker zelf misschien wel leuker zult vinden. Ik nam poker vroeger erg serieus, maar tegenwoordig ben ik enkel en alleen een recreatieve speler. Hoewel ik niet zo vaak speel, is mijn grootste motivatie tijdens het spelen zelf dat ik ook kan lachen aan de tafel. 

Aan de pokertafel kun je enkele van de meest interessante personen ontmoeten die je ooit zult tegenkomen. Ik heb mensen ontmoet van allerlei klassen, met verschillende beroepen, enz..., mensen die ik nooit ontmoet zou hebben als dit spel er niet was geweest. 

Het is geen oorlog, het is een spel. Wanneer je het geluk hebt dat je een baan hebt waarbij je plezier kunt hebben en allerlei nieuwe mensen kunt ontmoeten, neem dan even de tijd om op te kijken van die telefoon en maak er het beste van.

Door Barry Carter

Lees meer columns van Barry Carter l Volg Barry Carter op Twitter