5 Card Draw (2) - Predraw en draw

Inleiding

In dit artikel:

• Welke factoren bij de keuze van je starthanden een rol spelen
  
• Een starthandenkaart
  
• Hoe je handelt bij de draw
  

Ondertussen heb je de regels leren kennen en je kent de fundamentele structuur van het spel. In dit deel zal het gaan om de strategische aspecten van het spel. Daar er slechts twee inzetrondes zijn, ligt er duidelijk minder value in blufs of fancy plays (vooral bij Fixed Limit). Op een iets hogere limiet is het echter belangrijk om je spel te variëren, om niet door de tegenstanders te worden uitgebuit en vaker te worden uitbetaald. 

Inleidende aanwijzingen en predraw-starthanden

Vooral op de mid- tot highstakes is het noodzakelijk om aan je eigen image te werken. Op de lagere limieten wordt het spel eerder straightforward gespeeld en moet je gewoon je kaarten spelen zonder al te veel fouten te maken. Om de lage limieten te verslaan is het echter toch nodig om te weten welke handen je voor value kunt spelen en vooral met welke handen je na de draw kunt betten of raisen.

Wat de strategie betreft moeten we nu eerst eens kijken naar de handkeuze bij 5 Card Draw. Let bij de keuze van je starthanden vooral goed op de volgende factoren:

• De vijf kaarten in je hand
• Je positie aan tafel
• Het inzetgedrag van je tegenstander voordat jij aan de beurt bent
• De mate van de agressie, loose-zijn, of passiviteit aan tafel
• Hoe jij door de tegenstanders wordt gezien
• Eerdere acties van de spelers aan tafel, waaronder ook hun inzet- en drawgedrag. Je moet dit goed observeren of gebruik maken van de mogelijkheid om de handhistory te bekijken.

Deze zes aspecten zou je in de gaten moeten houden bij de keuze van je predraw-starthanden.

Je predraw-starthanden (5- of 6-handed ring game)

Hier leer je het grootste deel van de mogelijke handen kennen, die je predraw kunt spelen wanneer je met 5 Card Draw begint. Daarbij gaat het allereerst om de marginale handen, gevolgd door de premiumhanden (bijvoorbeeld min of meer onverslaanbare handen) en de betreffende spelstrategieën voor iedere handcategorie bij je positie aan tafel. Dit wordt aansluitend allemaal in de tabel van de opening ranges samengevat. Deze tabel kun je aan het begin van je carrière in 5 Card Draw als hulp gebruiken.

Een basisregel, die nog nader wordt uitgelegd, luidt: Als je in de hand stapt, doe je dit met een bet of een raise.

Een belangrijke reden daarvoor (zoals al werd uitgelegd) is dat je met de waarschijnlijk beste hand aan tafel voor de draw, tegen een afzonderlijke caller tot bijna 75% zult winnen en dat de implied odds over het algemeen ook niet zo goed zijn (bij Fixed Limit 5 Card Draw). Daar je predraw al sterkte hebt laten zien, zullen je tegenstanders je in de enige extra inzetronde ook niet vaak uitbetalen.

Bovendien loont het om predraw agressief te spelen, om zo de spelers die op een flush, een straight of trips drawen kwijt te raken. Je moet simpelweg alle tegenstanders met marginale handen voor de draw laten betalen en je daarna nog een keer laten uitbetalen wanneer zowel jij als de tegenstander de hand verbetert.

Een hand als AKxxx of drie hoge kaarten naar een straight of een flush, moeten over het algemeen niet worden gespeeld. Bij gevorderde strategieën kun je bij heads-up, of wanneer je alleen in de SB speelt, met AKxxx of een betere hand over het algemeen verhogen omdat je hier vaak de beste hand hebt. In een normaal ringspel moet je deze handen echter in iedere positie van under the gun (UTG) tot aan de button gewoon folden.

In ongeveer 42% van de gevallen heb je predraw een pair op de hand. In een 6-handed-game plaats je vanzelfsprekend vanaf de UTG met een pair azen (AA) of een betere hand een bet. Iets moeilijker en marginaler wordt het met een pair koningen (KK). 6-handed is KK zonder een aas gemakkelijker een underdog tegen de tegenstander, terwijl KKAxx gemakkelijk meer dan 50% equity bezit (daarmee favoriet is) en daarom gebet zal worden. KK moet je dus folden wanneer je niet een aas als kicker hebt. Alle lagere pairs moeten eveneens gefold worden.

5-handed open je de hand met een bet vanuit UTG met KK of beter. In dit format ligt de grens in UTG bij QQ. Zolang je niet QQAKx hebt zou je QQ moeten folden, daar je tegen de resterende tegenstander slechts tot 47% van de gevallen de beste hand hebt.

De zogenaamde draws zijn weliswaar duidelijk speculatiever, maar hebben wel een grotere potentie wanneer je de draw treft. De beter te spelen draws zijn de fourflush (bijvoorbeeld AcTc9c6cx), een open-ended straightdraw (789Tx), een gutshot-straightflushdraw, of een open-ended straightflushdraw. Zwakkere draws, zoals gutshot-straightdraws, moeten worden gefold zolang je niet heel goede odds krijgt voor een call (meer dan 11 maal het bedrag dat je moet callen), wat zelden gebeurt.

Een fourflush heb je in ongeveer 4,5% van de gevallen en een open-ended straightdraw in ongeveer 3% van de gevallen. Wanneer je een draw zou willen spelen, dan moet je er altijd op letten dat je daarvoor de juiste odds krijgt (pot-odds). De draws kunnen met de juiste timing en/of tafelimage ook agressief als semi-bluf worden gespeeld en ook zonder treffers worden gebet of geraised. Dergelijke speelwijzes zijn van tijd tot tijd noodzakelijk om je range van two pairs en verborgen trips uit te balanceren. Deze strategie zal echter in komende artikelen voor gevorderden uitvoeriger behandeld worden.

Beginners moeten bij draws in ieder geval aan de volgende punten blijven denken:

Speel alléén open-ended straightdraws of fourflushdraws. Een fourflush wordt met odds van 4,22:1 (9 outs) compleet maakt, terwijl dat bij een open-ended straightdraw gebeurt met odds van 4,88:1 (8 outs).

Verwaarloos alle andere draws, daar je slechts heel zelden voldoende odds krijgt om ze correct te kunnen spelen (een gutshot-straightdraw heeft odds van 11:1). Soms kun je handen als AKQTx in late position als semi-bluf spelen, wanneer alle anderen hebben gefold (gewoonlijk in de SB).

Je speelt je draws bijvoorbeeld correct wanneer je een fourflushdraw of open-ended straightdraw met de juiste odds callt. Limp nooit standaard met een fourflush of OESD in UTG of in vroege positie. Het zou ten eerste fout zijn omdat je ten eerste niet weet hoeveel spelers er na jou nog in de hand stappen en je daarom vaak onvoldoende odds krijgt voor je investering. Ten tweede speel je heel weak, wat veel goede spelers met een raise zullen uitbuiten.

Mocht er bovendien tot de blinds gefold worden en deze zouden hun handen kunnen verbeteren, dan is een bluf vaak een slecht idee (vooral wanneer ze deze move al eerder hebben gezien) – hij is gewoon te herkenbaar. In plaats daarvan moet je draws slechts voor de juiste odds spelen. Dit betekent dat je pot-odds van minstens 4:1 of 5:1 nodig hebt om met je 4-card-draw te kunnen callen.

Er kunnen echter ook handen met veel actie komen, waarin een overcall met iets slechtere pot-odds correct zouden zijn. Wanneer je in deze situaties je draw treft, dan zul je postdraw meestal goed worden uitbetaald. Bij een mogelijke call zou je ook altijd de implied odds met een goede draw in het in het oog moeten houden, ook wanneer de pot-odds gemakkelijk onder het juiste bedrag liggen.

Dit concept mag aan het begin wat ingewikkeld lijken wanneer je nog niet de benodigde ervaring hebt om deze situaties goed in te schatten (en of je tegenstander postdraw vaak zullen callen of niet). Voor beginners is het aan te bevelen om altijd liever de zekere weg te gaan en deze handen gewoon te folden. In de meeste gevallen krijg je de juiste odds voor een draw in de blinds en soms ook op de button (wanneer de eerste drie spelers in een 6-handed-game gecalld hebben).

In bepaalde situaties kun je een draw ook als semi-bluf raisen. Daarbij zou je op de volgende dingen moeten letten:

• A) Wanneer je de draw niet treft zou je altijd een continuationbet moeten plaatsen. Waarom zou je jouw hand eigenlijk raisen wanneer je hem daarna gewoon checkt en zeker verliest? Daarmee krijg je alleen maar een heel zwak image. In multiwaypotten zou je na de draw echter in geen geval moeten bluffen – gewoonlijk doe je dat alleen heads-up en in uitzonderingen ook 3-handed. Zou je daarbij een keer worden betrapt dan zullen de tegenstanders je in toekomstige handen waarschijnlijk duidelijk beter uitbetalen.

  Op de low en medium stakes neigen veel spelers er naar om meer te adapten dan noodzakelijk wanneer ze iemand bij het bluffen vangen (en omgekeerd neigen ze er naar om te veel te folden wanneer ze bij de showdown sterke handen hebben gezien).

• B) Bij het raisen van draws zou je ook moeten letten op je eigen tafel-image.
• C) Wees bewust van de calling-/foldingtendensen van je tegenstanders aan tafel. Zullen ze je bij een treffer uitbetalen en/of zullen ze gemakkelijk folden wanneer je de draw niet treft?

Wanneer je een hand als 9TJQ in dezelfde kleur hebt – dus een open-ended straightflushdraw – dan zou je die agressief moeten spelen. Tegen een enkele tegenstander met een pair ben je tot 58% favoriet en tegen de gehele tafel heb je heel veel potentie. Je hebt een kans van 31% om je draw te maken (9+6=15 outs) en je kunt met dergelijke handen heel ontspannen overcallen wanneer er voor je al werd geraised en gereraised. Mocht er vóór jou slechts één keer worden geraised, dan kun je met deze handen heel goed 3-betten. Wanneer je de draw dan niet treft dan zet je de agressie postdraw voort met een bet, zoals werd beschreven onder punt 3.

Een gutshot-straightflushdraw tref je in ongeveer 25% van de gevallen (9+3=12 outs). First-in zou je hem natuurlijk ook moeten raisen, maar omdat je hem iets minder vaak zult treffen moet je hem iets voorzichtiger doorspelen en op goede pot-odds letten (je hebt 2,92:1 nodig).

Wanneer je een kleine, middelmatige, of top-two pair krijgt gedeeld, dan raise je natuurlijk. Een enkele raise voor jou raise je in de meeste posities eveneens, daar je two pair heel vaak de beste hand is. Een two pair is weliswaar over het algemeen een sterke hand, maar desalniettemin potentieel ook kwetsbaar. Wanneer er te veel tegenstanders callen en in de pot zijn, dan moet je postdraw heel voorzichtig verder spelen. Daar kun je verslagen zijn door een betere two pair, trips of bijvoorbeeld een flush of een straight.

Een two pair krijg je in ongeveer 5% van de gevallen. Met deze handen draw je altijd met 4 outs (voor een full house) en je kunt ze daarom altijd agressief spelen, om zo tegen zo min mogelijk tegenstander te kunnen spelen. Wees echter met een two pair niet over-agressief, vooral postdraw niet. Soms ben je ook predraw al door een betere hand (bijvoorbeeld trips of een hoger two pair) verslagen.

Het enige two pair waarmee je een pot kunt cappen is met aces-up. In dit geval moet je de acties tijdens de draws goed observeren en afwachten wat je tegenstander doet, indien hij na de draw als eerste aan de beurt is. Wanneer jij postdraw als eerste aan de beurt bent, dan is soms een check en soms een valuebet de juiste move (dit hoort bij de concepten voor gevorderden) – deze beslissing hangt bijvoorbeeld af van de reads op je tegenstander en de gemeenschappelijke geschiedenis.

Trips zijn al heel dichtbij de premiumhanden en zijn zowel tegen een speler in heads-up, als tegen alle andere spelers een grote favoriet. Een tegenstander met een pair zal met odds van 7,75:1 of 11%, zijn hand tot trips verbeteren.

Trips krijg je in ongeveer 2% van de gevallen en je kunt deze eveneens agressief en straightforward spelen, daar je hoge pairs en two pairs wilt laten betalen en draws wilt isoleren. Tegen een raise 3-bet je natuurlijk en meestal cap je tegen een raise en reraise ook de pot – je hand is gewoon te vaak de beste aan tafel.

Handen zoals straights, flushes, full houses en four of a kinds, zijn vanzelfsprekend premiumhanden die min of meer onverslaanbaar zijn. In het meest ideale geval speel je ze ook predraw heel agressief, daar je in de volgende inzetronde heel vaak niet wordt uitbetaald. Soms zul je worden gecalld door spelers die hun trips niet kunnen folden, maar meestal gebeurt dit eerder door een speler met een andere (hopelijk slechtere) pathand.

Soms kun je deze handen uit vroege positie first-in slechts callen en dus slowplayen, maar daarvoor zou je dan een aantal maniacs of onoplettende agressieve spelers achter jou moeten hebben, die heel vaak zullen raisen. In een dergelijke gelukssituatie kun je een monsterhand predraw 3- of 4-betten. Deze situaties kwamen vroeger weliswaar vaker voor, maar op de lagere limieten zijn ook vandaag de dag nog veel passende tegenstanders te vinden. Denk er echter altijd aan dat door een limp andere, eventueel betere draws in het spel kunnen komen; iets waar je in de tweede inzetronde heel goed op moet letten.

Na een predraw-raise vóór jou call je met heel sterke handen niet - je reraiset!

Denk eraan dat je met een heel sterke hand, of een hand die je op dat moment als de beste aan tafel ziet, op een raise niet gewoon moet callen, maar in ieder geval moet 3-betten. Ook wanneer je de situatie als marginaal inschat kun je volgens een vuistregel bij 5 Card Draw te werk gaan, die zegt dat een hand die goed genoeg is om te callen, net zo goed geraised kan worden.

In de meeste gevallen ben je in heads-up-situaties predraw een 75%-favoriet en postdraw zijn de implied odds vaak gering. Wanneer je predraw bijvoorbeeld met een raise wordt geconfronteerd, in de cut-off KK-AA op de hand hebt en ervan uitgaat dat je hand sterker is dan de range van de oorspronkelijke raiser, dan raise je opnieuw wanneer je de hand werkelijk wilt spelen.

Bovendien kun je zo de meeste andere pairs of draws uit de pot dringen, die anders zouden kunnen instappen. Drijf de prijs voor de pot in de hoogte en laat de oorspronkelijke raiser betalen wanneer hij zijn hand verder wil spelen. Hetzelfde geldt voor two pairs en natuurlijk trips of pathanden. Probeer altijd de agressor te zijn, de tafel onder controle te houden en weake callers te bestraffen.

Maak je range groter wanneer je beter wordt – speel in de blinds actief!

Een aantal van de hierboven genoemde ranges en aanbevelingen over het juiste spel kunnen over het algemeen wat tight lijken en naarmate je jezelf als speler verder ontwikkelt zou je er ook meer van moeten afwijken. Zo kun je bijvoorbeeld first-in vanaf de button ook 77 raisen, mits je ook een aantal hoge bijkaarten hebt (bijvoorbeeld 77AKx). In deze gevallen is het namelijk onwaarschijnlijker dat de tegenstander een pair azen of koningen heeft.

Wanneer je alleen in de blinds zit zou je altijd heel actief moeten zijn. Zelfs met AK-hoog kun je in de SB vaak tighte/conservatieve en tegelijkertijd passieve spelers aanvallen en daarmee winst maken. Aan de andere kant kun je ook een voortdurend aanvaller van de SB in de BB heads-up goed reraisen.

In extreme gevallenn is dit zelfs te doen met 99-TT, maar meestal pas vanaf AA-KK. Daarmee lig je meestal voor en zou je, zeker omdat je in de tweede inzetronde positie hebt, ook op de lange termijn winstgevend moeten kunnen spelen.

Vergeet alsjeblieft niet dat de genoemde situaties betrekking hebben op FL 5 Card Draw. Aan PL- of NL-tafels zijn er veel spots waarin het callen met two pair (tegen een raiser) correct kan zijn, bijvoorbeeld om potcontrol te kunnen toepassen. In deze games speelt de positie een grotere rol en zijn ook de implied odds vaak niet te verwaarlozen. Bovendien is de foldequity natuurlijk veel hoger.

Vaak kun je met een hand die je als marginaal beschouwt, bij PL of NL een raise callen. Je moet er echter tegelijkertijd aan denken om deze move uit te balanceren en ongeveer 2/3 ook te raisen, om niet te passief en transparant te spelen (dan wordt je slechts een speelbal van de tegenstanders). In de komende artikelen zul je meer over over PL- en NL-games leren.

De volgende tabel laat je de aanbevolen beginnersranges voor predraw bij 5 Card Draw zien. Daarbij kan ik niet vaak genoeg aangeven dat je altijd met een raise in de hand zou moeten komen.

Drawing en carding

Drawing of carding op zich is uiteraard één van de belangrijkste onderdelen van het spel, daar je hier, tezamen met het inzetpatroon, informatie kunt inwinnen. Bovendien geef je hier zelf informatie aan je tegenstander prijs. Om winstgevend te kunnen spelen moet je over het algemeen steeds zo min mogelijk informatie over je handsterkte verraden. Om dit te bewerkstelligen moet je wat trucs bedenken, om niet bij iedere keer wanneer je trips hebt de tegenstanders dit steeds te laten weten door het folden van twee kaarten. Meer over dit concept hoor je later.

Over het algemeen moet je de draw of het carding (dus het aantal kaarten dat je wilt omruilen en daarmee dus het geven van informatie aan de tegenstanders) altijd zo straightforward mogelijk houden. Heb je dus bijvoorbeeld een pair (bijvoorbeeld KKxxx) op de hand en je wordt gecalld, dan draw je altijd drie nieuwe kaarten om je hand te verbeteren. Er zijn veel spelers die dit proces onnodig ingewikkeld maken wanneer ze een pair hebben, om zo hun tegenstander eventueel te misleiden of de actie postdraw te kunnen verminderen. Kijk nu eens wat beter naar een paar situaties met betrekking tot draws en carding bij een aantal handcategorieën.

Je krijgt een pair zoals KKAxx en opent met een raise vanaf de cut-off. De BB callt je en drawt twee kaarten. Nu ben jij aan de beurt om te drawen. In deze situatie zou je, onafhankelijk van het aantal gewisselde kaarten van je tegenstander, altijd drie kaarten moeten drawen om je pair te verbeteren.

De kicker houden is over het algemeen geen goed idee en dit om meerdere redenen: Ten eerste lijkt de speler in de BB geen bijzonder goede hand te hebben. Wanneer hij trips of beter zou hebben, dan zou hij normaal gezien al predraw hebben geraised. Je kunt er dus van uitgaan dat hij heel vaak een laag of middlepair met een enigszins goede kicker heeft. Zijn kicker zal in de meeste gevallen een aas of een koning zijn, waarop je jouw kicker kunt folden en drie kaarten kunt discarden, om je hand tot trips te verbeteren.

Bovendien verhoogt het hebben van je kicker niet je kansen op een two pair. Veel belangrijker is dat het discarden van drie kaarten je kans op trips verhoogt. Zou je in dit geval je hand dus verbeteren naar trips, dan bet of reraise je postdraw voor value en word je hopelijk uitbetaald.

Wanneer je een two pair hebt is de juiste speelwijze behoorlijk eenvoudig: Je drawt een kaart, in de hoop je hand in een full house te veranderen. Er schijnen zelfs mensen te zijn die met een two pair ook "stand pat" spelen. De redenen daarvoor kunnen veelvuldig zijn. Sommigen houden een two pair voor een premiumhand, die ze eerst raisen of reraisen, maar dan stand pat spelen om uiteindelijk de tegenstander nog een keer te valuebetten, in de hoop op lichte calls van de tegenstander.

Andere spelers spelen daarmee predraw gewoon heel agressief en downchecken hun hand postdraw gewoon voor potcontrol of showdownvalue. Deze speelwijzes zijn echter duidelijk suboptimaal en niet aan te bevelen. Met een two pair draw je heel gewoon een kaart en bekijk je wat de tegenstander(s) op de draw doen/doet, om daar in de volgende inzetronde optimaal op te kunnen reageren.

Met trips is de optimale drawing/cardingstrategie al iets ingewikkelder. De factoren achter deze beslissing zijn talrijker, daar je moet bedenken dat je deze heel sterke hand in de meeste gevallen ook postdraw voor value kunt betten en daarbij zeker graag uitbetaald zou willen worden. Wanneer je kiest voor het discarden van twee kaarten heb je een grotere kans op een four of a kind en wanneer je een van je kickers wilt houden, dan verhoog je de kans op een full house slechts heel weinig.

Met toenemende ervaring bij 5 Card Draw zul je vaststellen hoe verschillende tegenstanders, verschillend op het discarden van een of van twee kaarten met trips reageren. Normaal gezien zou je echter één kaart moeten folden. Afhankelijk van je positie, het aantal spelers in de pot en hun neiging om een hand soms te overrepresenteren of te bluffen, zou je ook twee kaarten kunnen discarden - vooral wanneer je kleinere trips zoals 888 hebt. In dit geval zou je hand behoorlijk duidelijk zijn, maar in dergelijke spots zijn er gewoonlijk teveel handen met potentie aanwezig, zoals hoge pairs of draws.

Een andere situatie waarin het vaak aan te bevelen is om twee kaarten te discarden, is wanneer je first-in op de button was, of wanneer er limpers voor je zouden zijn. Deze move functioneert vooral tegen notoire BB-defenders, die vaak bang zijn voor een steal, en ook tegen spelers die JJ-AA in vroege positie limpen en verbeteren tot een two pair. Beide types tegenstander zullen je postdraw vaak uitbetalen, omdat ze er vaak vanuit gaan dat je vanaf het begin al een pair met een goede kicker had. 

In principe is het echter aan te bevelen om één kaart te discarden, om zo je range van trips, two pairs en blufs en ook semi-blufs, uit te balanceren. Zo laat je de tegenstander in het ongewisse en zet je ze ertoe aan om in de postdraw-inzetronde naar je toe te checken wanneer je positie hebt. Wanneer je trips hebt kun je dan gewoon valuebetten en hoef je over het algemeen geen angst te hebben voor een check/raise.

Bedenk echter dat alle hierboven genoemde speelwijzes afhangen van het juiste image. Je zult zelf moeten zien uit te vinden wat voor jou, op basis van eerdere speelwijzes en de algemene dynamiek aan tafel, het beste functioneert. Over het algemeen is het echter aan te bevelen om, wanneer je predraw trips hebt, slechts één in plaats van twee kaarten te folden.

LINKS
Verwante artikelen: 5 Card Draw (1) - Inleiding 5 Card Draw (3) - Postdraw 5 Card Draw (4) - De tegenstander Verwante quiz: 5 Card Draw quiz(1) 5 Card Draw quiz(2) 5 Card Draw quiz(3)