Blindbattle - Het spel vanuit de small blind

Inleiding

In dit artikel

• Met welke range speel je?
• Hoe je jezelf aanpast aan de verschillende stacksizes
• Hoe speel je tegen passieve- en actieve tegenstanders?
• Hoe speel je tegen regulars?

Naast de normale blinddefense, waarbij je de blind verdedigt tegen een speler die niet in de blinds zit, is er in het blindsspel een andere, zeer bijzondere situatie. Deze verschilt sterk van elke andere spelsituatie aan een SH- of fullringtafel en heeft een zeer individuele dynamiek: de blindbattle.

Onder een blindbattle verstaan we de situatie, waarbij alle spelers die niet in de blinds zitten, preflop hebben gefold en de small blind de mogelijkheid heeft om de betronde als eerste te openen.

Dit artikel gaat in op het spel vanuit de small blind in zo'n blindbattle en legt uit waarop je moet letten en hoe je jezelf het beste kunt aanpassen aan het spel van je tegenstander.

Wat zijn de bijzonderheden bij het spel tussen de SB en de BB?

Natuurlijk komt nu de vraag naar boven, wat deze blindbattle nu zo bijzonder maakt en waarom je het spel hierop moet aanpassen. Als hoofdpunt moeten we op de bijzondere dynamiek in het spel tijdens heads-up letten. Deze situatie is in feite niets anders dan een kleine heads-up partij aan een shorthanded- of fullringtafel. Dit heeft tot gevolg, dat je eigen spel sterk afhankelijk is van het spel van de tegenstander. In het bijzonder moet je daarbij letten op de speelstijlen van je tegenstander en de leaks daarin uitbuiten. Voor de blindsbattle is dan ook nooit een bepaald standaardspel, met een zekere +EV garantie, voor te stellen.

Het psychologische aspect staat hierbij voorop. Daarbij kun je die echter niet zo sterk hanteren als in een normale heads-up. De tijdsafstand tussen deze blindbattles is namelijk dermate groot, zeker aan agressieve tafels, dat de tegenstander de voorgaande battles niet meer zo sterk in zijn geheugen zal hebben. Daarom kun je er ook niet vanzelfsprekend vanuit gaan, dat je tegenstander nog gepikeerd is vanwege je laatste openraise/4-betmove uit de small blind en je dus deze keer zal 5-betten.

Wanneer hij meerdere tafels tegelijk speelt, of naast het online-pokeren nog andere dingen aan zijn computer doet, dan zal hij de situatie meestal allang vergeten zijn. Dit zal bij een normale heads-up partij nooit voorkomen, want daar zal een speler zich continu proberen aan te passen aan het spel van zijn tegenstander.

Naast dit bijzondere psychologische aspect, is er echter een andere, directe, invloed op je eigen hand. De handsterkte verandert enorm in een heads-up-situatie. Het zal niet meevallen om een top-pair/middlekicker weg te leggen op een 'raise flop/bet turn'-line van je tegenstander, op een kurkdroog board, terwijl dit in een normale 6-handed game een standaardfold zou zijn.

Aan de andere kant kun je net zo min zeggen dat je als standaardline altijd je top-pair moet downcallen. Het is weliswaar een feit dat de kans dat beiden de flop goed getroffen hebben, tegen slechts één tegenstander kleiner is, maar hier zijn vooral de speelpatronen van de specifieke tegenstander zó belangrijk, dat je jezelf iedere keer opnieuw aan de tegenstander moet aanpassen.

In een dergelijke blindbattle is het dan ook gedeeltelijk de moed om je read te volgen, die bepaalt of je wel of niet bijvoorbeeld een call maakt met een middlepair/geen kicker, tegen een "raise flop / bet turn / bet river"-line op een droog board en tegen een normaal agressieve tegenstander, in een poging een bluf te ontmaskeren. Over deze speciale aanpassingen echter later meer. Eerst moeten we ingaan op een aantal fundamentele vragen.

Wat is het verschil tussen de blindbattle vanuit de small blind, in vergelijking met die vanuit de big blind?

Waarom is er nou verschil tussen het spel tijdens een blindbattle vanuit de small blind en vanuit de big blind? Waarom twee artikelen en niet één? Kun je de blindbattle vanuit beide posities niet bijna hetzelfde spelen? Het gaat toch om dezelfde spelsituatie?

Er moet gezegd worden, dat het wel om dezelfde spelsituatie gaat en dus vanuit dat oogpunt ook dezelfde situatie wordt beschreven, maar toch wordt ze uit twee compleet verschillende gezichtsvelden beschreven. Deze onderscheiden zich hoofdzakelijk in je positie tijdens de spelsituatie.

Speel je vanuit de small blind, dan heb je steeds te vechten tegen het positienadeel, daar je zowel preflop, als postflop de eerste bent om te reageren. Dit geeft je tegenstander een informatievoordeel en je bent niet in staat om de eerste betronde af te sluiten met jouw eerste beslissing. Daardoor heb je geen directe controle over de potsize. Zelf loop je steeds het gevaar, door een raise van je tegenstander om een grote pot te moeten spelen terwijl jij uit positie zit. Dit is voor jou een enorm nadeel. Je zult vaak in marginale situaties terechtkomen, waarin je op een zeer goed spelende tegenstander, nauwelijk een edge kunt hebben en in het beste geval tot een neutrale EV kunt komen.

Je doel is hier dan ook, zo min mogelijk geld te verliezen in dit soort situaties. En dat vraagt van jou een heel andere speelwijze dan degene die je tegenstander hanteert.

Openraise of complete vanuit de small blind?

Allereerst gaat het erom, deze vraag te beantwoorden: met welke handen moet je raisen en met welke alleen completen?

Deze vraag kan niet eenduidig worden beantwoord en dat hoeft ook niet. De vraag is te simpel gesteld en roept dan ook om te eenvoudige en daarmee foute antwoorden. De beslissing om te raisen of te completen hangt niet alleen af van je eigen hand, maar vooral ook van de speelwijze van je tegenstander.

Bekijk je de situatie slechts vanuit een wiskundige hoek, dan zal het duidelijk zijn dat je preflop altijd de juiste odds hebt om de blind te completen. Je krijgt odds van 3:1 op je complete en zou dus slechts een equity van 25% nodig hebben om hier +EV te callen. Zo gezien zou je iedere hand moeten completen, daar EV(call) > EV(fold). Dit is echter heel simplistisch bekeken.

Je vergeet bij deze benadering compleet, dat je de betronde niet zelf afsluit en dus niet zeker kunt zijn dat de big blind niet nog een raise plaatst. Je zou dan een hogere prijs moeten betalen om de flop te zien. Bovendien vergeet je bij een dergelijke strategie, dat je postflop geen positie én geen initiatief hebt tegen een speler die iedere mogelijke kaart kan hebben.

Als basisstrategie is dan ook een "raise of fold"-strategie aan te raden, ook om de tendensen van je tegenstander beter in te schatten. De reden hiervoor is snel uitgelegd: Door een raise grijp je het initiatief en maak je het postflopspel, tegen een normale tegenstander, een stuk simpeler, daar je hem al met de eerste actie onder druk zet en zo dwingt om fouten te maken. Daar komt bij, dat je door een agressieve strategie, directe informatie over het preflopspel van je tegenstander ontvangt.

Foldt hij te vaak op zulke raises? Zo ja, dan is dat goed voor jou en kun je zo doorgaan, hem uitbuiten en een directe winst uit deze situatie halen. Heeft hij echter de neiging om je raises te callen of te 3-betten, dan kun je het eigen spel daarop aanpassen.

Begin je echter niet met een agressieve strategie, dan ontbreekt die informatie en kun je de tegenstander niet direct inschatten. Hier komt nog bij, dat je door een complete uit de small blind geen enkele informatie krijgt over de handsterkte van de tegenstander en hij dus op iedere flop een potentieel monster zou kunnen hebben. Wanneer je handreadingskills niet zo goed zijn, dan zul je postflop door een complete erg vaak in onaangename situaties terechtkomen, waarbij je zelf meer fouten gaat maken. En fouten dien je steeds te vermijden wanneer het doel van je pokeren winst te maken is.

Hoe hoog moet je preflopraise zijn?

Je zou in principe kunnen zeggen dat het verschil in betsize niet zo groot is. Toch is er een klein verschil. De vraag die moet worden beantwoord, is dan ook deze: Verhoog je vanuit de small blind bij 100BB effectieve stack, naar 3BB of naar 4BB?

Voor beide mogelijkheden zijn ondersteunende argumenten aan te voeren. Een grotere betsize levert meer foldequity op, waardoor je minder vaak wordt gedwongen om postflop uit positie te spelen.

Met een kleinere betsize kun je postflop om een kleinere pot spelen en gemakkelijker uit de hand stappen wanneer je wordt gecalld. Beide opties kunnen uitgewerkt worden en van alle kanten worden bekeken. Uiteindelijk komt het echter toch weer op de eigen speelstijl aan, om tot een richting te komen.

Het eventuele verschil heeft individuele consequenties en kan verschillende effecten veroorzaken, afhankelijk van de speler. De ene kan er positief uit komen, terwijl het voor de ander negatief kan uitwerken. Het gaat er hier dus om het antwoord te vinden dat voor jou het beste werkt en waarbij je jezelf het prettigst voelt. Een raisesize van 3.5 BB kan eveneens zinvol zijn. Het komt uiteindelijk aan op de eigen speelstijl.

Hoe kan een standaard openraise-range vanuit de small blind eruit zien?

Er wordt vaak gevraagd naar handranges, die dan alleen nog hoeven te worden opgeschreven in een tabel, waarnaar vervolgens gespeeld kan worden. Uiteraard zou je een handrange kunnen uitwerken waarmee je met een stack van 100BB tegen iedere onbekende speler altijd openraiset.

Zo kun je, even snel, bijvoorbeeld de volgende, op het eerste gezicht bruikbare, range opstellen: 22+, A2s+, K9s+, QTs+, T8s+, 95s+, 65s+, A2o+, KTo+, QTo+, 87o+.

Het is zeker niet fout om een dergelijke handrange op te schrijven en als startpunt te gebruiken tegen een onbekende speler, om deze dan later aan te passen aan de hand van later opgedane nieuwe informatie over de tegenstander. Wanneer je de bovengenoemde range wat beter bekijkt, zul je zien dat het geen slecht uitgangspunt is voor een standaardrange. Toch zitten er een aantal vervelende fouten in verborgen, waar je snel overheen zou kijken.

Vooral bij kleine azen moeten beperkingen worden opgenomen. Deze worden gemakkelijk gedomineerd. Het is moeilijk om een snel gedomineerde hand, uit positie, rendabel te spelen. Je speelt de kleine azen in een blindbattle dus eigenlijk altijd met reverse implied odds. Dit moet je heel goed beseffen!

Om deze reden zou je bij de offsuited azen een deel moeten wegstrepen en ze eventueel pas vanaf A8o+ raisen.

Bij de suited azen geldt in feite hetzelfde, maar hier heb je wel de mogelijkheid om flushdraws te krijgen en die agressief te spelen. Dit geeft enorme implied odds. Hier hoeven we dus niet zoveel handen te schrappen als bij de offsuited azen. De suited azen kunnen in principe allemaal geopenraiset worden, waarbij je naar je eigen spelgevoel kunt bepalen of je eventueel de kleine azen weg wilt laten.

Een ander punt bij de handrange, is het kleine pocketpair. Veel spelers spelen in principe elke pocket, uit elke positie. In een blindbattle kun je kleine pockets, zonder verbetering en uit positie, eigenlijk alleen spelen als bluf met weinig kans op verbetering. Hit je op de flop je set niet, dan zul je de hand meestal bet/fold flop, bet/fold turn of bet/fold flop, check/fold turn, check/fold river spelen.

Speel je dus tegen een tegenstander die je, door zijn postflopcalls, met je kleine pockets vaak in moeilijke situaties brengt, dan zou je er over moeten nadenken om de kleine pockets uit je range te halen. Je hebt dan, in een unimproved pot na een continuationbet, nauwelijks kans om de showdown met ze te winnen. Vanaf 66 of 77 heb je een grotere kans om nog een showdown te winnen tegen een kleiner pair, waarmee hij je continuationbet op de flop zou kunnen hebben gecalld na een hit.

Tegen een onbekende tegenstander kun je de kleine pockets dus wel in je range laten zitten, mits je in staat bent om postflop een beetje zeker met de situatie om te gaan. Merk je echter dat je problemen hebt om postflop na een continuationbet verder te spelen, dan is het geen schande om ze gewoon niet meer te openraisen.

In feite zou je handrange kunnen worden samengevat in twee verschillende handtypen:

• Handen met een goede kans op het hitten van top-pair op de flop
• Handen met een goede speelbaarheid en grote verwachtingswaarde

Bij beide handtypen moeten we dus echter, zoals hierboven uitgelegd, uitzonderingen maken. Het is duidelijk dat een A4o zeker een acceptabele equity heeft tegen de meeste callingranges, maar de reverse implied odds zijn hier groot. Uiteraard is het heel persoonlijk om te bepalen waar je de streep trekt. In een blindbattle is het heel belangrijk om niet in een situatie terecht te komen, waar je er postflop niet meer uitkomt.

Je ziet dus dat je in staat bent om een handrange vast te stellen. Neig echter liever naar een tightere range, daar je zo een postflop positienadeel kunt gelijktrekken. Heb je later wat meer informatie over je tegenstander, dan kun je de handrange wat aanpassen.

Hoe kun je jezelf aanpassen aan de verschillende stacksizes?

Veel spelers vergeten om zich aan de verschillende stacksizecombinaties aan te passen. Over deze aanpassingen gaat het volgende gedeelte.

In principe zijn er twee verschillende situaties. Hierbij moet je aanpassingen doen wanneer je uitgaat van een standaardstacksize van 100BB. Aan de ene kant zijn dat de stacks die veel groter dan 100BB zijn en aan de andere kant de stacks die beduidend kleiner dan 100BB zijn.

Besef goed dat je positienadeel bij zulke grote stacksizes enorm negatief doorwerkt. Een goede speler zal je preflop openraise gemakkelijker callen, om daarmee zijn positievoordeel helemaal te kunnen uitspelen.

Tegen deze speelwijze moet je de handrange aanpassen en ertoe neigen om meer met speculatieve handen te openraisen. Je krijgt namelijk enorme implied odds. Veel spelers zien in een top-pair/top kicker meteen de nuts, zonder te letten op de stacksizes. Met een wat lagere handrange (meer speculatieve handen en minder handen die gemakkelijk worden gedomineerd) buit je dit gebrek aan aanpassing van de tegenstander uit. Je kunt dan beslissen met welke handen je de werkelijk grote potten, uit positie wilt spelen en vermindert de kans dat je uit positie moet spelen met een gedomineerde hand.

In een dergelijke situatie moet je ervan af zien om handen als A6, K9 en dergelijke te openraisen. Je zult er vaak een kleine pot mee winnen, maar hebt steeds het dominatiegevaar en zult in verzoeking komen om een goedkope showdown te zien, die bijna nooit komt. Om deze probleemsituaties uit de weg te gaan, is een preflopfold absoluut aan te raden!

Speel je tegen een tegenstander die je bij hoge stacksizes vaker preflop 3-bet, laat je dan niet verleiden om teveel handen OOP te callen vanwege je implied odds, en dan straightforward verder te spelen. Je kunt uit positie moeilijker je hele stack naar het midden schuiven in een, voor jou, voordelige situatie. Call daarom preflop niet teveelmet speculatieve handen op een 3-bet.

Hier gaat het erom uit te vinden hoe ver je tegenstander preflop wil gaan. Met een goed gekozen 4-betsize stel je de tegenstander voor de vraag of hij met zijn hele stack wilt spelen, of moet folden. Afhankelijk van de bereidheid van je tegenstander om preflop handen als 88 of AJ, voor 140 BB naar het midden te schuiven, zou je moeten neigen om hem preflop vaker te 4-betten (wanneer hij met deze handen niet all-in zou gaan), of je openraiserange te verkleinen om in dergelijke situaties vaker als favoriet all-in te gaan.

Een andere mogelijkheid om tegen een massieve 3-better in te gaan, is het volgende idee (pas dit wel voorzichtig toe!): Je kunt ermee beginnen de preflop 3-bet te callen. Hier call je echter niet alleen om de grote implied odds. Je hoofddoel bij deze call is, de tegenstander door donkbets van 1/2 tot 2/3 potsize, op de flop en/of turn uit het concept te duwen en zo de middelgrote pot zelf op te pakken.

Let er bij deze aanpassing goed op, of de tegenstander je al eerder is opgevallen door postflop blufraises. Tegen dergelijke spelers, die zo graag zulke donkbets in een 3-bet-pot blufraisen, heeft deze speelwijze alleen als resultaat dat je erg veel geld uit het raam gooit.

Is de tegenstander echter weak en rechtlijnig, dan zal hij vaker in een 3-betpot folden na de donkbet, of een groot deel van zijn range wegstrepen wanneer je op de turn een stapje verder gaat en een bet plaatst die je committed maakt. Wanneer je hier een goed uitgebalanceerde range hebt en je deze move dus niet alleen maakt met blufhanden, maar ook met sets en nutflushdraws, dan zal het voor je tegenstander heel moeilijk worden om in een dergelijke situatie tegen je te spelen.

Juist weak-tighte tegenstanders, die in grote potten de neiging hebben om eerder te folden dan te pushen, zijn op deze manier erg winstgevend te bespelen. Ze zullen hun preflop 3-bets verminderen. Wanneer je deze move altijd goed getimed gebruikt en je range met AA en KK op dit soort spots is uitgebalanceerd, dan kun je hier een heel goede +EV situatie voor jezelf scheppen.

Deze aanpassing is er echter wel een die je met voorzichtigheid moet gebruiken. Er schuilt een groot risico in voor slecht spel en je wordt vaak gedwongen om teveel boards te donken. Ook verlies je snel je eigen hand uit het oog en maak je teveel blufpushes.

Denk er dus eerst goed over na tegen welke tegenstanders en bij welke boards deze speelwijze ingezet kan worden. Je zult zien dat je alleen al door het bezig zijn met dit soort spel, een beter inzicht krijgt en in totaal een beter gevoel krijgt voor de situatie. Je hebt je namelijk met iedere mogelijke line beziggehouden.

Bij deep stacks is het, over het algemeen gezien, heel belangrijk om in deze situatie de neigingen van je tegenstander te doorzien en je prefloprange aan te passen. Speel je hier door met een standaardrange en heb je het gevoel dat de grote stacks je bullyen, dan bestaat het gevaar van tilt en dat is, zeker bij deep stacks, erg slecht voor je winrate.

Speel je tegen stacks van 95BB of 80BB, dan ben je nog niet gedwongen om je spel aan te passen. Speel je echter tegen een stack van 50BB, of bijvoorbeeld tegen een shortstack met 25BB of minder, dan wordt het tijd om te bepalen in hoeverre je jouw spel moet aanpassen.

De aanpassing van je spel kan hierbij slechts op twee manieren, die ook kunnen worden gecombineerd, tot stand komen.

Aan de ene kant kun je de handranges hetzelfde houden, maar je betsizes veranderen en daarmee de situatie rechttrekken.

Aan de andere kant kun je de betsize hetzelfde houden, maar je range aanpassen. Het hangt van jou en je tegenstander of voor welke variant je kiest.

Tegen een shortstack die zijn spel zo perfectioneert, dat hij in een blindbattle zijn stack nagenoeg perfect uitbuit, ben je gedwongen om je handrange aan te passen om tegen het shortstackspel weerstand te bieden. Je kunt daar mee beginnen door zelf first-in all-in te pushen, of door je handrange dermate aan te passen dat je eenvoudige raise/fold- respectievelijk raise/call-beslissingen hebt te nemen. Beide opties hebben voordelen.

Op deze manier maak je, net als in een toernooi, met een push bijna optimaal gebruik van je foldequity, daar de shortstack er steeds toe gedwongen wordt om te callen met een acceptabele hand. Raise je verder normaal, dan kun je de tegenstander uitlokken om slechtere handen te pushen, die over het algemeen een equitynadeel tegenover jouw raise/call-handrange zullen hebben.

Een aanknopingspunt om deze beslissing voor jezelf te nemen, kan deze gedachte zijn: schat je de tegenstander in als een "professionele" shortstack, dan kun je ertoe neigen om de directe push te zoeken en niet normaal te raisen. Deze tegenstander zal veel vertrouwder zijn met correcte handranges om een openraise te pushen, dus kun je in die situatie veel minder rekenen op een fout van zijn kant.

Push je direct, dan kan hij alleen nog maar callen of folden en zal moeten proberen om jouw handrange in te schatten. Dat zal hem waarschijnlijk zwaar vallen, daar professionele shortstackers meestal meerdere tafels tegelijk spelen en nauwelijks goede reads hebben over dit soort situaties. Hoe beter dus de shortstacker is, des te meer zoek je de directe push. Speel je tegen een passieve fish die zijn shortstack niet weet uit te buiten, dan kun je gewoon blijven openraisen, daar je postflop met een normale betsize, altijd nog een grote foldequity hebt.

Tot nog toe lijkt dit allemaal niet zo slecht. Het is echter nog steeds niet duidelijk welke line bij welke tegenstander de beste is. Daarom volgt nu een analyse van beide mogelijkheden, op een wat meer wiskundige manier.

Allereerst heb je alle variabelen die van belang zijn in deze situatie nodig.

S: Stacksize van de shortstack, na aftrek van de ingezette blind (aangegeven in BB)
pH: Eigen pushrange (aangegeven in %)
cH: Callingrange van je tegenstander (aangegeven in %)
E: Jouw equity ten opzichte van de callingrange van de tegenstander

Foldequity: f = 1 – cH

er zullen in totaal drie verschillende mogelijkheden zijn bij een dergelijke hand:

• a) Je foldt je small blind -> de shortstack wint 1.5BB en jij verliest 0.5BB.
• b) Jij pusht en de shortstack foldt -> Jij wint 1.5BB en de shortstack verliest 1BB.
• c) Jij pusht en de shortstack callt -> Je equity bepaalt hoeveel je op de lange duur wint of verliest.

De volgende stap is nu, voor elk van de drie gevallen een vergelijking op te stellen voor het vaststellen van de verwachtingswaarde, om dan later deze drie waarden te kunnen optellen en zo de totaalwaarde van de push/fold-strategie tegen een shortstack te verkrijgen.

• a) EV₁ = (1-pH) * (-0.5BB)
• b) EV₂ = pH * (1-cH) * (+1.5BB)
• c) EV₃ = pH * cH * [E * (S + 1.5BB) – (1-E) * (S + 0.5BB)]

EVtotaal = EV₁ + EV₂ + EV₃

Wanneer je nu de bovenste vergelijkingen in de totaalvergelijking voegt, dan kun je deze nog wat aanpassen om later typewerk te verminderen. Dit is echter een kleine wiskundige spielerei, zonder grote betekenis.

De vereenvoudigde eindvergelijking ziet er dan alsvolgt uit:

EV_totaal = pH * [2 – 1.5*cH + cH * (2*E*S + 2*E – S –0.5)] – 0.5

Voorbeeld

Stacksize na aftrek van de inzet van de blind S = 20BB
Vermoedelijke callingrange van tegenstander cH = 77+, A9s+, AJo+, KJs+, KQo
Jouw pushrange pH = 55+, A2s+, A2o+, K9s+, KTo+, QJ

Aan de hand van deze informatie kun je nu je eigen EV bekijken. Daarvoor bereken je, met behulp van de equilator, de equity en het procentuele aandeel van de ranges.

cH = 9.35%
pH = 24.13%
E = 40.185%

Nu kun je eerst de afzondelijke uitkomsten berekenen en dan optellen, of meteen de vergelijking voor de totale verwachtingswaarde gebruiken. Ter verduidelijking en als bewijs dat de beide methoden dezelfde oplossingen geven, zijn de volgende beide berekeningsmethoden opgenomen:

EV₁ = (1-0.2413) * (-0.5BB) = -0.37935BB

EV₂ = 0.2413 * (1-0.0935) * (+1.5BB) = 0,328107675BB
EV₃ = 0.2413 * 0.0935 * [0.40185 * (20BB + 1.5BB) – (1- 0.40185) * (20BB + 0.5BB)] = -0.081724702BB
EV_totaal = -0.37935BB + 0.32810BB – 0.08172BB = -0.132967BB

Of

EV_totaal = 0.2413 * [ 2- 1.5 * 0.0935 + 0.0935 *(2 * 0.40185 * 20 + 2 * 0.40185 – 20 – 0.5)] –0.5 = -0.132967BB

Is je aanname van de callingrange van je tegenstander dus correct, dan is je pushrange niet goed gekozen, daar je zo langdurig verder verlies zult maken. Je pushrange is zeker niet volkomen fout gekozen, want je hebt altijd nog een hogere EV dan een strategie waarbij je 100% van je handen zou folden. (EVfold = -0.5BB).

Je doel moet echter niet zijn om deze "100% fold"-stategie te verslaan met jouw pushstrategie, maar uit iedere situatie de maximale EV te halen. Om hier nu een betere uitkomst te krijgen, kun je eigenlijk alleen schuiven met de verschillende handranges en zelf zien hoe per geval de EV uitkomt.

Push je alleen de beste 50% van alle handen, dan zou je de volgende waarden krijgen:

pH = 49.32% = 22+, A2s+, K2s+, Q2s+, J6s+, T7s+, 98s, A2o+, K2o+, Q6o+, J7o+, T9o
E = 35.345%
EV_totaal = +0.15684BB

Push je any two (pH = 100%, E = 31.505%), dan krijg je de volgende EV:

EV_totaal = +0.6802BB

Dit zal vermoedelijk de maximaal haalbare EV zijn, daar je bij zulke kleine stacks beter moet opletten niet teveel te verliezen door openfolds. Op grond daarvan kun je kleine verminderingen van je equity accepteren, die slechts door de groeiende handrange correct zijn. Zijn de stacks groter, dan verschuift deze gedachte uiteraard wat. Je verliest dan door kleine equityverliezen meer dan je door de vergrote handrange kunt besparen.

Met deze methode kun je nu nu, aan de hand van je aanname van de callingrange van je tegenstander en de stacksizes en door het uitproberen van verschillende pushranges, de maximale verwachtingswaarde vinden.

Ter vereenvoudiging kun je ook de volgende Excel-tabel gebruiken: Excel-tabel voor de EV van een first-in push

Voeg eenvoudig alle waarden in de tabel in en de EV wordt automatisch berekend. Met een beetje moeite kun je dus heel goed +EV pushranges samenstellen tegen verschillende callingranges en stacksizes.

Naast deze methode, die is uitgedacht om tegenstandergericht +EV te pushen vanuit de small blind, is er nog een iets andere mogelijkheid om uit de SB, bepaalde +EV pushranges vast te stellen, die tegen iedere tegenstander +EV zijn.

Hierbij gebruikt men de zogenaamde Sklansky-Chubukov-getallen om te bepalen of een hand wel- of niet kan worden gepusht.

Dit concept (en de afleiding daarvan) gaat eigenlijk buiten dit artikel. Daarom is er een apart artikel over dit onderwerp: Sklansky-Chubukov-pushes

Dit is weliswaar geschreven vanuit het tegenovergestelde gezichtsveld van de shortstackstrategy, maar ook als big stack kun je deze strategie toepassen bij het first-in spelen tegen een shortstack, daar je in deze situatie zelf shortstacked bent als gevolg van de effectieve stacksize.

Nu is het natuurlijk ook nog interessant om te weten in hoeverre we een dergelijke wiskundige benadering, ook bij een raise/call resp. raise/fold-line kunnen doorvoeren.

Ook hier heb je allereerst alle mogelijke parameters nodig.

S: Stacksize van de shortstack, na aftrek van de inzet van de blind (aangegeven in BB)
rH: Eigen raisingrange (aangegeven in %)
r: Jouw openraise-betsize (aangegeven in BB)
cH: Callingrange van de tegenstander (aangegeven in %)
pH: Pushrange van de tegenstander (aangegeven in %)
pcH: Jouw eigen pushcallingrange (aangegeven in %)
E: Je equity met jouw pushcallingrange tegen de pushrange van de tegenstander

Foldequity: f = 1 – cH – pH

Nu naar de verschillende uitgangsmogelijkheden die kunnen voorkomen.

• a) Je foldt je small blind -> de shortstack wint 1.5BB en jij verliest 0.5BB.
• b) Je raiset, de shortstack foldt -> Je wint 1.5BB en de shortstack verliest 1BB.
• c) Je raiset, de shortstack pusht, jij foldt -> De shortstack wint 1BB+r en jij verliest r.
• d) Je raiset, de shortstack pusht, jij callt -> Je equity bepaalt hoeveel je op de lange termijn wint of verliest.
• e) Je raiset, de shortstack callt -> Je hebt geen idee hoeveel je op de lange termijn, postflop wint of verliest en je hebt ook niet de mogelijkheid om daar goede schattingen voor te maken.

Je ziet het: er zijn nu al vijf verschillende, mogelijke uitgangspunten. Op zich maakt dat natuurlijk niet uit, zolang je maar de verschillende verwachtingswaarden per mogelijkheid kunt uitrekenen. Hier doemt echter een groot probleem op: je kunt dat dus niet! Door de nieuwe complexiteit van het mogelijke postflopspel, staat je geen acceptabele methode meer ter beschikking, zonder te vervallen in onnauwkeurige schattingen die het resultaat zouden vervalsen (een dergelijke aanname zou alleen mogelijk zijn wanneer de tegenstander slechts push-or-fold zou spelen vanuit de big blind).

Je staat hier dus voor een vrij groot probleem. Je kunt op basis van deze aannames geen gekwalificeerde uitspraak doen over je verwachtingswaarde, zelfs niet als je de exacte hand van de tegenstander wist. Het mogelijke postflopspel is gewoon te complex om simpel, wiskundig neer te zetten en op te lossen.

Het is dus goed om te bedenken, dat het een compleet verkeerd uitgangspunt is om handen als QTo of A6 steeds maar te raise/folden, zonder een benadering te hebben van de handrange van de tegenstander en hoe je postflop daarop kunt reageren bij actie. Voordat je in een dergelijk spel vervalt, is het beter om na te denken over de potentiële pushcallranges van de tegenstander en een goede pushrange uit te werken en dan de directe push te zoeken. Voor deze methode staat je nu ook de wiskundige basis ter beschikking.

Is de shortstack echter heel tight in zijn pushrange en heeft hij de neiging om preflop te callen en dan postflop "fit or fold"-poker te spelen, dan kun je nog gewoon blijven openraisen, daar deze tegenstander je postflop niet zo vaak uit de hand drukt. Tegen zo'n tegenstander heb je nu twee verschillende mogelijkheden voor aanpassing, die apart kunnen worden gebruikt, maar ook kunnen worden gecombineerd.

• Je vergroot je raisingrange
• Je verhoogt je preflopraises

Beide opzetten proberen hetzelfde doel te bereiken, op verschillende manieren. Je wilt als het even kan, de tegenstander bestraffen voor zijn weak-tighte spel en zo vaak mogelijk de pot stelen wanneer je beide niets hebt getroffen en hij door een fold, óf de beste hand weglegt, óf een enorme pot-equity opgeeft.

Door de eerste aanpassing kun je vele kleine potten stelen. De tweede aanpassing geeft je de kans om grote potten te stelen.

Toch heb je in zulke situaties minstens een idee nodig van je equity op de flop tegen een made hand. Anders maak je na een push van de tegenstander, misschien een slechte instafold. Zijn de odds goed, dan moet je ook callen.

Hier een voorbeeld van een dergelijke situatie, waarin je niet te snel zou moeten folden bij een tegenstander die op de flop "fit or fold" speelt.

1/2 No-Limit Hold'em (5 handed)

BB: 35$, weak-tighte shortstack
Hero: 200$

Preflop: Hero is SB with A , T
3 folds, Hero raises to $7.00, BB calls $5.00.

Flop: ($14.00) K , 8 , J (2 players)
Hero bets $10.00, BB raises to $28.00, Hero ???

Je hoeft maar $18 te callen om $52 te winnen en krijgt dus op je call, odds van 2,88:1. Je hebt dus 25,7% equity nodig op de range van de tegenstander om hier een +EV call te maken.

Daar je bij de tegenstander slechts van een made hand kunt uitgaan, lijkt de volgende handrange mogelijk:

• Sets (JJ, 88)
• Two pair (KJ, K8, J8)
• Top-pair (KQ, KT, K9)
• Middlepair (AJ, QJ, JT, J9)
• Bottompair (A8, T8, 98)
• Middlepocketpairs (TT, 99, 77)

Je totale equity tegen deze range ligt op 20,1%. Je hebt hier dus steeds een +EV call en zou niet mogen folden!

Je ziet dus dat je af en toe op een set zult lopen, maar dat is geen teken voor een foute call. Wanneer je schatting van de totale pushrange van je tegenstander correct is, dan heb je een +EV call en zou je hem ook altijd moeten maken.

Hierbij moeten we nog opmerken, dat in deze range geen semi-blufs (straightdraws) zijn opgenomen, wat je equity tegen de totale range nog wat zou verbeteren.

Ben je gedwongen te spelen tegen een speler met een stack van circa 50BB, dan moet je de speelwijze sterk aanpassen aan zijn postflopspel. Is de speler zich goed bewust van zijn stacksize en gebruikt hij zijn stack goed door te floaten in positie, dan kun je daar weinig tegen doen. Een move zou je dwingen, de complete 50BB in het midden te schuiven. Daarom is het aan te raden om gewoon wat tighter vanuit de small blind te raisen en niet 100% te contibetten bij een hit op de flop.

Hier is het de bedoeling om middelmatig kleine potten tot de showdown te spelen, om daar na een hit, een goede kans te hebben om de showdown te winnen. Speelt de tegenstander echter met elke hit meteen voor zijn hele stack, dan kun je in dit geval ook met iedere top-pair tegen hem broke gaan. Je hoeft dan niet steeds te proberen gunstig tot een showdown te komen. Het komt dus iedere keer weer aan op je tegenstander. Toch moet je in het achterhoofd houden dat juist dergelijke stacks erg goed zijn om postflop semi-blufpushes te maken, daar de tegenstander over het algemeen zeker kan zijn van een zeer hoge foldequity.

Wanneer de tegenstander zich dit bewust is, dan kun je jezelf met je spel juist tegen deze move beschermen, of hem zelf tegen de tegenstander kunnen gebruiken. Jij kunt dan degene zijn die hem tot een all-in-call dwingt, om daarmee de foldequity aan jouw kant te hebben.

Hoe speel je tegen callingstations, die hun middlepairs steeds callen op de flop en de turn?

Speel je tegen een tegenstander die heel vaak je preflopraise callt en dan op de flop en turn zijn middelsterke handen niet kan folden, dan moet je zien uit te vinden hoe hij speelt wanneer je hem het initiatief laat. Het heeft geen zin om standaardspel te blijven spelen en een hoog aantal flops, zonder hit, verder te contibetten, om dan op de turn voor de beslissing van een second barrel te staan.

Je zult dus wat vaart uit je agressieve spel moeten nemen en er op moeten letten hoe je tegenstander reageert wanneer jij op de flop begint te checken. Neemt hij dan zelf het initiatief over en probeert hij de potten op te pakken, of checkt hij de flop steeds behind? Door jouw check op de flop ben je in staat om meer informatie over de tegenstander te verzamelen.

Je checkt "voor informatie", iets wat je eigenlijk alleen van bets kent. Afhankelijk van de reactie van je tegenstander, pas je jezelf aan. Checkt hij op de flop veel behind, dan heb je een goede optie gevonden om goedkoop, met marginale handen met showdownvalue, tot de showdown te komen en uit positie, potcontrol te bedrijven. Bet hij echter na bijna iedere flop, dan zet je hem zelf voor een nieuwe beslissing en check/raiset de flop. Deze checkraises zijn natuurlijk niet alleen voor value, maar zijn ook uitgebreider als bluf te gebruiken.

Zou de tegenstander ook na een "check/raise flop, bet turn"-move doorcallen met een midpair, dan betekent dit voor jou de perfecte line om maximale value uit je toppairhanden te halen.

Zou de tegenstander geïrriteerd worden door je blufraises op de flop en beginnen met made hands de flop behind te checken, dan ben je nog steeds geholpen. Je kunt dan de pot uit positie klein houden wanneer je niet hit en gemakkelijk naar de showdown komen.

Het idee om de flop te check/callen als preflop-aggressor, is een wat gewaagdere methode, daar je op deze manier geen enkele informatie verzamelt over de hand van je tegenstander en op de turn opnieuw, uit positie, voor een moeilijke beslissing staat. Daarom raad ik het gebruik van deze line tegen een dergelijke speler, over het algemeen af. De line heeft namelijk zijn grote verwachtingswaarde wanneer je speelt tegen een agressieve (semi-)bluffer, waartegen je zo zelf je middelmatig sterke made hands kunt spelen voor bluffinduce.

Mocht je echter merken dat je postflop tegen zulke callingstations gewoon niet tot zaken komt, dan zet je zijn range wat tighter, om zo vaak genoeg top-pairhanden te hebben in deze situatie en dan zeer dunnetjes te valuebetten. Je doel is, bij een goede hit op iedere street te valuebetten, soms ook heel magertjes, om zo de tegenstander er eventueel toe te brengen om vaker zijn middlepairs op de flop of de turn meteen te folden.

Hoe kun je jezelf verdedigen tegen een notoire flopraiser respectievelijk turnfloater?

Sommige tegenstanders callen graag preflop, om dan een hoog aantal flops als semi-bluf of pure bluf te raisen, in de hoop dat je na jouw standaardraise opgeeft. Hier gaat het erom, de tegenstander de actie ofwel direct op de flop terug te geven, of je goede made hands als bluffcatcher te gebruiken, nadat de tegenstander op de turn opnieuw vuurt.

Hier telt natuurlijk ook: naarmate het board minder gevaarlijk is voor je hand, des te vaker kun je de flopraise gewoon callen, om dan de turn te check/callen en een verdere blufbet op de river te vangen. Mocht het board op de turn voor jou te gevaarlijk worden, dan kun je die check/raisen, om je stack in een voor jou gunstigere situatie in het midden te schuiven en zo de tegenstander te laten zien dat hij je niet zo snel uit zulke blindbattles kan drukken.

Anders wordt het, wanneer het board al op de flop drawheavy is en je slechts een middlepair hebt, zoals in het volgende voorbeeld.

1/2 No-Limit Hold'em (5 handed )

BB: $200, agressieve postflopbluffer
Hero: $200

Preflop: Hero is SB with A , T
3 folds, Hero raises to $7.00, BB calls $5.00.

Flop: ($14.00) T , 8 , 5 (2 players)
Hero bets $10.00, BB raises to $34.00, Hero ???.

Nu zou je moeten neigen naar een directe 3-bet op de flop. Je wilt graag tegen draws spelen, dus kun je beter een normale 3-bet plaatsen dan meteen all-in pushen. Dit heeft als voordeel dat je de tegenstander het idee geeft dat hij foldequity heeft, die er feitelijk niet is. Hierdoor reraiset of pusht hij misschien, terwijl draws na een push nog wel eens zullen folden, maar legt hij een betere hand dan de jouwe niet weg.

Mocht je in deze situatie zelf een nutflushdraw hebben, dan is nog steeds dezelfde betsize aan te raden bij een 3-bet. Dit om hetzelfde effect te bereiken en gedeeltelijk ook om tegen gedomineerde draws all-in te kunnen gaan. Daar komt bij, dat de tegenstander ziet dat je deze line kiest met draws. Hij zal onder bepaalde omstandigheden worden verleid om in dergelijke blindbattles, zijn volledige stack in het midden te schuiven met een middlepair/good kicker, waarmee hij tegen je draw weliswaar een goede equity heeft, maar tegen je made hands ver achter ligt.

Tot hier aan toe is dus te zien dat je top-pairhanden en goede draws al snel te spelen zijn tegen dergelijke tegenstanders. Maar wat doe je met middelsterke handen? Hier wil je proberen om zo gunstig mogelijk naar de showdown te komen en deze met je middelsterke hand winnen.

Een voorbeeld van een dergelijke situatie kun je hieronder vinden. Het is een situatie waar een tegenstander graag de flop wil blufraisen en de turn in positie float.

1/2 No-Limit Hold'em (5 handed )

BB: $200, agressieve postflopbluffer
Hero: $200

Preflop: Hero is SB with K , J
3 folds, Hero raises to $7.00, BB calls $5.00.

Flop: ($14.00) Q , J , 5 (2 players)
Hero checkt en callt een flopbet.

Turn: ($X) 9 (2 players)
Hero checkt en callt eventueel een middelgrote (circa 1/2 potsizebet) second Barrel.

River: ($X) A (2 players)
Hero checkt en callt een verdere bet.

Deze "check/call all streets"-line, die hiervoor nog werd gesteld als zinloos tegenover callingstations, heeft grote kracht in dit soort situaties. Je kunt de pot klein houden en met zo min mogelijk kosten naar de showdown gaan. Blijf je er echter van bewust, dat deze situatie niet te vergelijken met een calldown in Fixed-Limit! Het is heel belangrijk om op de betsize van de tegenstander te letten, want de laatste rivercall zou anders wel eens een zeer dure pay-off kunnen worden!

Het is dan ook heel belangrijk om op te letten hoe het board verandert. In dit voorbeeld is de aas op de river een bijzonder belangrijke kaart. Het is een scarecard voor jouw hand en de tegenstander weet dat ook. Daarom is dit voor hem een uitstekende mogelijkheid om te bluffen met handen zonder showdownvalue.

Had de tegenstander op een van de streets behind gecheckt, dan nóg kon je hier niet het initiatief overnemen. Zou je op een bepaald moment betten, dan zou je nauwelijks value uit slechtere handen krijgen en meestal je handen moeten folden. Of je hebt een of meer zware calls, want je tegenstander heeft door zijn raise in principe enorme sterkte laten zien. Bij een dergelijk board kun je een hand als Q8 precies hetzelfde spelen, daar je ermee voor dezelfde problemen komt te staan als met KJ.

Speel je nu, zonder een hit op de flop, tegen een agressieve speler, dan moet je er steeds over nadenken of je de hand ook werkelijk wilt contibetten. Het is geen grote fout om na een preflopraise tegen een dergelijke tegenstander de flop te check/folden wanneer je hand weinig verbeteringsverwachting heeft en/of je er geen grote tegenstand mee kunt opzetten.

Tegen dit soort tegenstanders wil je hun sterkte omzetten in zwakte. Ze mogen door hun agressie geen potten winnen die jou toebehoren en die ze alleen kunnen winnen door een blufraise of float. Je wilt dat ze zich doodbluffen tegen je betere handen en je het geld, zogezegd, vrijwillig geven.

Beperk dus je eigen blufs aanmerkelijk. De optie van een rebluff kun je alleen in overweging nemen, wanneer je merkt dat de tegenstander niet de moed heeft om een turnfloat volledig door te trekken na een kleine check/raise en in deze spots te vaak zal folden. Word in deze situatie echter niet te loose, want dan verlies je op de lange termijn geld.

Hoe speel je een blindbattle tegen zeer goede regulars?

Goede regulars vallen op door hun vermogen om zich goed aan te passen aan dergelijke situaties. In principe kun je stellen dat ze alle concepten en aanpassingsmogelijkheden gebruiken, die worden verduidelijkt in het Artikel over blindbattle vanuit de big blind. Tegen zulke tegenstanders is het erg moeilijk om postflop, uit positie te spelen. Het zal heel lastig zijn om dit soort tegenstanders te readen, daar ze steeds hun spel aanpassen en jou zelf, postflop in erg lastige situaties brengen.

Daar je weet dat je postflop, op een goede regular, nauwelijks een edge hebt, moet je ook proberen je verliezen postflop OOP binnen de perken te houden. Dit houdt in: deze situatie gewoon vermijden en je openingsrange behoorlijk tight houden. Daarna probeer je gewoon de sterke handen rechttoe rechtaan te spelen voor value en zo in totaal nog break-even te spelen vanuit de small blind. Deze aanpassingsmogelijkheid is met zekerheid de meest variantie-arme en gemakkelijkst te hanteren optie tegen een goede regular.

Maak nu niet de fout om iedere regular op jouw limiet te zien als een solide speler en dus meteen in je standaardspel te vervallen! Er zijn twee typen regulars waartegen je goed moet weten hoe jij het spel speelt.

Dergelijke spelers hebben meestal meer dan acht tafels tegelijk open en volgen vaak een solide, tight-aggressive preflopstrategie. Je kunt er dus zeker van zijn dat zo'n speler, op grond van zijn hoge aantal tafels, niet de volledige opmerkzaamheid zal hebben bij alle tafels. Daarom zal hij over het algemeen een rechtstreekse stijl hanteren in een blindbattle.

Er is, onder andere, een aantal goede regulars, die door hun massieve multitafelen slechts weinig jouw openraises zullen callen. Ze hebben te weinig tijd om zich in allelei marginale situaties te begeven, om vervolgens postflop in allerlei moeilijke beslissingen terecht te komen.

Tegen deze spelers begin je dus niet vanuit de small blind, afwachtend en terughoudend te spelen. Je kunt zelfs meteen beginnen je handrange te verbreden en veel looser te openraisen, daar de tegenstander zich niet genoeg zal aanpassen en meestal een raise-or-fold strategie zal volgen. Daardoor zal hij te vaak folden op je openraise.

Zolang hij dit niet aanpast, kun je ijverig zijn big blind blijven stelen en de potten op de flop verzamelen met een continuationbet.

Je kent het vast wel. Je speelt al een tijdje op dezelfde limiet. Na een tijd krijg je een geschiedenis met bepaalde regulars, wat zorgt voor een speciale dynamiek in het onderlinge spel. Dit kunnen preflop 3-bets en 4-bet-battles zijn geweest, maar ook postflop (semi-)blufraises.

Speel je nu vanuit de small blind tegen een dergelijke speler, dan moet je jezelf die bijzondere geschiedenis goed bewust blijven. Je speelt in dit geval zowel preflop als postflop uit positie, dus kun je beter terughoudend zijn en de genoemde tighte-, rechtstreekse speelwijze omzetten. De reden hiervoor is, dat je tegenstander vaak een move tegen je maakt en je zelf alleen met een move kunt antwoorden. Die kan hij -op grond van zijn bijzondere reads- weer gemakkelijk callen met een made hand.

Je blufmoves zullen in deze stituaties dus niet zo vaak lukken. Speel je echter tight en heb je daardoor vaker een goede hand, dan ben je niet zo afhankelijk van moves en kun je zelf beter de moves van je tegenstander opvangen met made hands. Vaak zal zo'n regular niet meteen begrijpen dat je nu in deze situatie erg tight speelt en ziet hij achter elke raise van jou een bluf, die hij moet vangen met zijn top-pair/no kicker in een blindbattle, Het zou erg nalatig zijn om dat niet uit te buiten!

Welke fouten moet je in ieder geval vermijden?

Dit punt is uitermate belangrijk, daar er bij een blindbattle vanuit de small blind, twee standaardfouten zijn bij veel TAG's.

De eerste standaardfout zou je de "one bullet"-fout kunnen noemen. Dat is een situatie waarin je na iedere flop, eenvoudig een continuationbet maakt en dan de turn check/fold of check/call speelt. Juist bij een blindbattle is het vaak een goede optie voor de big blind, een continuationbet te callen met een zwak pair, of zelfs aas-hoog en dan de hand zo gunstig mogelijk tot een showdown te brengen. Wanneer je op de flop alleen maar wil zien waar je staat en gewoon een contibet plaatst, zonder een plan te hebben voor de verdere streets, (check/fold any turn is geen plan), dan speel je in een blindbattle met een negatieve verwachtingswaarde.

Juist in blindbattles zijn scarecards op de turn of river prima te gebruiken om verdere druk op de tegenstander uit te oefenen en hem de gelegenheid te ontnemen om, met een middelsterke hand, de pot te controleren en gunstig tot de showdown te komen.

Neem de tijd en overdenk je hand, de boardtexture en de tegenstander, en vuur niet gewoon een continuationbet af, om vervolgens de hand unimproved op te geven. Mocht je dat doen, dan zal de tegenstander ook steeds weten wanneer je wél iets getroffen hebt.

De tweede fundamentele fout vindt zijn oorsprong in de eigen instelling ten opzichte van een blindbattle. Veel solide TAG's beginnen in blindbattles ineens hun solide spel op te geven en worden hyperagressief. Vaak steekt hier de gedachte achter, dat je tegen slechts één tegenstander meer foldequity krijgt op je handen en daarom ook vaker met craphanden kunt bluffen. Er is niets verkeerd aan een agressieve speelwijze, maar kies je spots wel met beleid.

Wanneer je een hand speelt als bluf, let er dan op dat je hand ook nog een acceptabele equity heeft tegen de callingrange van je tegenstander, voor het geval dat hij mocht callen. De volgende hand is bedoeld als een negatief voorbeeld.

1/2 No-Limit Hold'em (5 handed )

BB: 110$
Hero: 200$

Preflop: Hero is SB with K , J
3 folds, Hero raises to $7.00, BB calls $5.00.

Flop: ($14.00) Q , 7 , 3 (2 players)
Hero bets $10, BB calls $10.

Turn: ($34) A (2 players)
Hero checks, BB bets 23$, Hero raises to 66$, BB calls 43$ (All-in)

Je hebt bij deze hand weliswaar enige foldequity, maar ligt bij een call ook erg ver achter. Een dergelijke bluf is dan ook zwaar verliesgevend en staat voor een zekere methode om op langere termijn geld te verbranden.

Wanneer je nu de hand op de volgende manier verandert, dan kun je zo'n bluf wél verantwoorden.

1/2 No-Limit Hold'em (5 handed )

BB: 110$
Hero: 200$

Preflop: Hero is SB with K , J
3 folds, Hero raises to $7.00, BB calls $5.00.

Flop: ($14.00) Q , 7 , 3 (2 players)
Hero bets $10, BB calls $10.

Turn: ($34) A (2 players)
Hero checks, BB bets 23$, Hero raises to 66$, BB calls 43$ (All-In)

Wanneer je beide situaties vergelijkt, dan zie je hoe sterk je equity verschilt. In het eerste voorbeeld had je, bij een call, tegen de aparte handen de volgende equity:

• Set: 9%
• Two Pair: 9%
• One Pair (Ax, Qx): 12%

In het tweede voorbeeld ziet het er als volgt uit:

• Set: 22.7%
• Two Pair: 22.7%
• One Pair (Qx, Ax): 29,4%

Dit is een enorme sprong. Je zou nooit een bluf mogen spelen waarbij je na een call meestal drawing dead bent. Denk er dus aan dat je in een blindbattle weliswaar vaker kunt bluffen, maar dat je dat moet doen met handen die je niet drawing dead laten mocht je onverhoopt worden gecalld.

Slotwoord

Dit artikel heeft je laten zien waarop je moet letten bij een blindbattle vanuit de small blind. Let er goed op dat je niet vervalt in een standaardspel, maar je aanpast aan de bijzondere omstandigheden per hand. De tegenstander en zijn speelwijze zijn daarbij belangrijke factoren.

De speelwijze in het gevecht tussen de blinds, gezien vanuit het standpunt van de big blind, kun je hier vinden: Blindbattle - Het spel vanuit de big blind

Tot slot wijs ik nog even op het Excelformulier, dat je bij verschillende berekeningen te hulp kan komen. Je kunt dit werkblad hier downloaden: Exceltabel voor de EV van een first-in-push

LINKS
Verwante artikelen: Blindbattle - Het spel vanuit de big blind Live coaching: Leer poker te spelen door de live coachings van onze professionals te bezoeken