Handreading (2): De gemiddelde range

Wat je al zou moeten hebben gelezen:

• Handreading (1): De vijf spelerstypes

Je kunt je tegenstanders al indelen in de vijf verschillende soorten tegenstanders en je weet waar je op moet letten wanneer je tegen ze speelt. Om een uitgangspunt voor je handreading te krijgen geef je de tegenstanders een bepaalde prefloprange, die ze over het algemeen spelen: de gemiddelde range, ook wel average range genoemd.

Een gemiddelde range is een range die een bepaald type speler preflop meestal speelt.

Om deze vast te stellen zul je over een bepaald soort speler systematisch relevante informatie moeten verzamelen. In deze les leer je hoe je dit kunt doen.

We laten je ook de gemiddelde ranges van de vijf soorten spelers op NL10 zien. Deze ranges zijn verzameld door pokerexperts, via het analyseren van een database met een paar miljoen handen.

Het bepalen van de gemiddelde range

Voor het vaststellen van de gemiddelde range van een bepaald type tegenstander werk je van positie tot positie. Zo kun je antwoorden vinden op de volgende vragen:

• Welke handen worden door dit type speler in deze positie geopenraised?
• Welke handen worden gecalld na een openraise voor hem?
• Welke handen 3-bet hij na een openraise voor hem?

Het is zinvol om de ranges van je type speler op te splitsen in de handcategorieën suited handen, offsuithanden en pocket pairs.

Je kunt de noodzakelijke informatie over de ranges van een type speler als volgt achterhalen:

• Door gebruik te maken van trackingsoftware
• Door het uitwisselen van je ervaringen met andere spelers in de strategie- en handevaluatieforums van PokerStrategy.com
• Door het observeren van de handen die je tegenstanders naar de showdown brengen

Het bepalen van de openraising-range

Voor het bepalen van de openraising-range van een speler voor een bepaalde positie zoek je de slechtste hand in elke handcategorie. Hiermee bepaal je een ondergrens voor de openraising-range van de speler. Alle handen die beter zijn dan dat, horen ook in deze range.

Wanneer je bijvoorbeeld hebt ontdekt dat 55, ATs, KJs, AJo en KQo de ondergrens vormen van de verschillende handcategorieën voor een UTG-openraise van een nit, dan is zijn gemiddelde range voor openraises vanuit UTG: 55+, ATs+, KJs+, AJo+, KQo.

Het bepalen van de 3-bet en de callingrange

Het is het beste om tegelijkertijd de callingrange en de 3-bet range van een type speler te bepalen, omdat de handen die je tegenstander 3-bet, niet aanwezig kunnen zijn in zijn callingrange en vice versa.

Begin opnieuw met de ondergrens en overweeg wat de slechtste hand in elke handcategorie is, waarmee een type speler vanuit een bepaalde positie zal 3-betten for value. Alle handen die beter zijn dan dat, horen dan in zijn 3-bet range.

Wanneer de slechtste handen waarmee een type speler in elke categorie zal 3-betten for value, TT, AQo, en AQs zijn, dan is zijn 3-bet-range TT+, AQs+, AQo+.

De callingrange van dit type speler begint dan met de beste handen die hij niet zal 3-betten for value. Dus wanneer je tegenstander TT+ zal 3-betten for value, dan is 99 de beste hand in zijn callingrange.

Je kunt de ondergrens op dezelfde manier vaststellen als de ondergrens van de openraising-range van je tegenstander, namelijk door het bepalen van de slechtste handen in zijn range. Zijn callingrange ligt tussen deze twee limieten.

Wanneer je tegenstander dus callt met 22, AJo, KJo, ATs, KTs, QTs, T9s als de slechtste handen in elke categorie en met TT+, AQs+ en AQo zal 3-betten, dan is zijn callingrange 99-22, AJs-ATs, KTs+, QTs+, JTs, T9s, AJo, KJo+.

Het systematisch begrijpen van ranges

Om dit proces te stroomlijnen zou je tabellen moeten maken, waarin je de gemiddelde ranges van de meest algemene types tegenstanders opneemt.

Deze tabellen zouden er zo kunnen uitzien: