Het spelen aan een finaletafel
Introductie
In dit artikel:
- ontdek je hoe een finaletafel kunt verslaan;
- leer je het spel aan te passen aan het aantal tegenstanders;
- leer je het spel aan te passen aan de stackgrootte(s);
- tonen we de juiste middenweg tussen agressief/risicovol en passief spel.
Het spelen van een finaletafel is - zeker de
eerste keer - een hele belevenis. Iedere keer wanneer je de finaletafel
hebt bereikt, stroomt er toch weer extra adrenaline door je aderen.
Maar het is daarmee nog niet gedaan, want je doel is de winst!
Motivatie
Je motivatie maakt een groot verschil bij het spelen aan een
finaletafel. Sommige spelers zijn al blij dat ze de finaletafel hebben
gehaald, terwijl anderen serieus het hele toernooi willen winnen.
Wanneer je werkelijk een toernooi wilt winnen, zul je een wat agressievere en risicovollere speelstijl nodig hebben.
Is echter iedere gewonnen plaats en verhoging van winst al een groot
succes, dan probeer je harde confrontaties uit de weg te gaan en toe te
kijken hoe anderen elkaar uit het toernooi gooien.
Dit artikel laat je kennismaken met een gulden middenweg. Je wilt niet
te agressief spelen, maar zeker ook niet te passief. Bovendien hangt de
speelwijze sterk af van het aantal tegenstanders en de onderlinge
chipsverhoudingen.
Speelwijze bij zeven tot negen spelers (ring-game)
Gemiddelde stack
Als gemiddelde stack is het tegen zoveel tegenstanders belangrijk om
gewoon je kaarten te spelen. Tricky spel en het proberen om anderen in
de val te lokken of uit de pot te bluffen is hier een grote fout. Bij
zoveel tegenspelers is het gevaar dat een van hen een erg goede hand
heeft te groot. Hier is het belangrijk om geduldig te spelen en gewoon
onze kaarten te spelen op een normale manier. Met onze stack zijn we
voorlopig veilig en we hoeven ons nog geen zorgen te maken dat de
kosten van de blinds een gevaar gaan opleveren.
Ook is het belangrijk om niet te proberen de chipleader of de andere
grote stacks aan tafel aan te vallen. Ieder gevecht met een bigstack
brengt ons het risico van uitschakeling. In plaats daarvan is ons doel
om tegen de shortstacks te spelen en deze onder druk te zetten.
Hier is het perfecte voorbeeld waar veel mensen vaak de verkeerde beslissing zouden nemen:
We zitten op de button met 16BB en iedereen vóór ons heeft gefold. We
hebben 73s en de SB en BB zijn beide shortstacked met minder dan 8BB.
Wat gaan we doen?
Veel spelers vinden dat we hier zouden moeten pushen om de blinds op te pakken. Maar dat is niet juist!
Denk er aan in hoeveel handen we de underdog zouden zijn bij een call.
Bijna elke hand! Natuurlijk is het belangrijk om druk uit te oefenen op
de shortstacks, maar het sleutelwoord zou moeten zijn: "selectieve
agressie". Wanneer we kaarten hebben om mee te spelen zetten we ze
onder druk. Het is erg belangrijk dat wij zelf kunnen bepalen wanneer
we in een hand meedoen en ons niet een situatie laten opdringen.
Bovendien zouden toekomstige raises minder respect krijgen nadat we
zulke trashhanden hebben laten zien. Wat ons zeker niet mag overkomen
is, dat we het grootste deel van onze stack verliezen en shortstack
worden, en daarbij ook nog het image van een maniac krijgen.
De enige juiste beslissing in dit voorbeeld is dan ook: folden!
We zouden pas grotere risico’s kunnen gaan nemen, nadat er een paar
shortstacks zijn uitgeschakeld en we in de top 4-5 zitten. Een tight
image is extreem belangrijk bij een gemiddelde stack van ongeveer 15BB.
Hebben we dat niet, dan zouden onze tegenstanders onze raises niet meer
serieus nemen en vaker all-in pushen tegen ons. Wij kunnen dan slechts
met weinig handen callen. Val dus de middelmatige en kleine stacks aan
met de juiste handen! Mocht er na ons nog een bigstack komen die
regelmatig restealt, dan is het vaak zinvol om met 10-14BB all-in te
gaan met Ax of pocketpair, in plaats van een normale raise te plaatsen.
Zo voorkom je moeilijke beslissingen in geval van een resteal.
Bigstack
Bigstack zijn aan een finaletafel is niet altijd zo gemakkelijk als het
lijkt. Veel spelers denken dat ze ineens de controle over de tafel
hebben en hebben nu het idee dat ze de ene na de andere shortstack uit
het toernooi horen te spelen. Maar het controleren van de tafel
betekent ook dat je met middelmatige handen druk moet uitoefenen en dat
is fout. Het grootste wapen van de bigstack is de stack zelf. Die wil
je dan ook niet verspillen door chips rond te strooien met matige
handen. Hier geldt "selectieve agressie". Jij besluit wanneer je gaat
spelen en dat doe je met goede handen. Je wilt tenslotte niet de
shortstack verdubbelen en zelf de chiplead verliezen.
Een voorbeeld ter verduidelijking:
UTG 15BB
...
BU 30BB (Hero)
SB 12BB
BB 25BB
Preflop: UTG raiset tot 4BB, Hero is Button met A
Q
Wat doe je hier?
UTG raiset hier flink, terwijl in de BB een
bigstack zit. Dit duidt op veel sterkte. We hebben vrijwel geen
foldequity wanneer we all-in pushen. Met AQo zijn we wel vaak licht
favoriet, maar te vaak zal het ook een coinflip zijn, wanneer de
tegenstander met een pocketpair geraiset heeft. Al met al is de range
van de tegenstander te groot en de kans dat we de pot kunnen oppakken
te klein.
Dus moeten we folden! Het is een moeilijk besluit, maar zo kunnen we
wel zelf de situaties blijven uitkiezen waarin we sterkte tonen en de
anderen onder druk zetten.
We passen nu het voorbeeld een beetje aan:
MP3 15 BB
...
BU 30BB (hero)
SB 12 BB
BB 9 BB
Preflop: MP3 raiset tot 3BB, Hero is Button met A Q
De situatie is vergelijkbaar, maar de bepalende factoren zijn
gewijzigd. MP3 raiset slechts 3BB en in de BB zit nu een shortstack.
Dit is vaak een blindsteal. We liggen duidelijk voor op zijn mogelijke
range. Ook hebben we goede foldequity, omdat hij door zijn kleine raise
geen goede odds meer zal krijgen voor een call. Gebruik het volgende
als vuistregel: Wanneer je een tegenstander 5x zijn eigen raise
reraiset, dan heb je goede foldequity.
Resteals (reraise/meestal een all-in move) met een middelmatige hand
als A5s, na een raise van een tegenstander, kun je maken wanneer:
- de raise van de tegenstander op een stealpoging lijkt;
- de oorspronkelijke stack van de tegenstander 5-7x zo groot is als zijn raise;
- jij een duidelijk grotere stack hebt;
- je
eigen hand redelijke kansen heeft tegen zijn raise/stealing range en
niet vaak gedomineerd wordt (bijvoorbeeld: AQ+,A2s+, 45s-KQs, 22+ bij
een callrange van JJ+, AQ+, AKo).
Dat we een grotere stack hebben is van belang, omdat we daarmee
voorkomen dat we busten tegen een monsterhand. Natuurlijk moeten we
zulke resteals niet overdrijven, maar het is een belangrijk wapen van
de bigstack om de tegenstander angst in te boezemen en een toernooi te
winnen.
Shortstack
We zijn shortstacked wanneer we minder dan tien big blinds over hebben.
Nu wordt het tijd dat we actie gaan ondernemen, maar dat zegt niet dat
we simpelweg met bijna elke twee kaarten all-in gaan pushen. Natuurlijk
moeten we handelen en proberen de blinds te stelen, maar we zitten nog
met minimaal zeven spelers aan tafel en dus duurt een ronde lang genoeg
om te wachten op de juiste gelegenheid.
Het beste kunnen we dus wachten op sterkere handen als een middel-aas
of een sterke koning zoals een KQ of KJ. Zodra we een speelbare hand
hebben, gaan we direct all-in en maken we dus geen flauwe 3BB-bet.
Wanneer we preflop al een derde van onze stack investeren zijn we hoe
dan ook potcommitted. De beste optie is dus gewoon all-in gaan om zo
betere handen zoals pocketpairs tot folden te dwingen en de blinds op
te pakken. Worden we tóch gecalld, dan hebben we meestal nog een
coinflip, of zijn we (licht) de underdog. Kijk eerst of alle spelers
vóór je hebben gefold! Bij limpers moet je voorzichtig zijn en na een
raise zul je een tophand nodig hebben!
Belangrijke factoren wanneer we all-in willen pushen:
- Je kaarten (Let op de callranges: 78s is vaak beter dan een A3o, in verband met dominatie.)
- Je positie (Hoeveel spelers achter je kunnen nog een eventuele monster hebben?)
- Je image (Wanneer je twee maal achter elkaar hebt geraised, kun je een A8o beter folden.)
- De stacks van de blinds (Val de spelers aan die je kunt kwetsen: de short- en middelstacks.)
- De speelwijze van de blinds (liefst passieve/tighte spelers aanvallen).
Deze factoren gelden trouwens ook als je middel- of bigstack bent.
Speelwijze met vier tot zes spelers (shorthanded)
Gemiddelde stack
Als gemiddelde stack tegen niet meer dan vijf spelers, gaat het steeds
meer om de overwinning. Hier verkeerde beslissingen nemen kan snel
leiden tot uitschakeling. Eén factor is voor een middelstack extreem
belangrijk. We hebben voor de handen die we spelen positie nodig op de
shortstacks. Dit zijn de spelers waartegen we willen spelen, terwijl we
proberen om conflicten met de bigstacks te vermijden. Zolang we niet
spelen tegen iemand met een grotere stack, hoeven we nooit all-in te
gaan en raken we dus ook niet al onze chips kwijt.
Nu een voorbeeld om onze strategie voor deze fase in het spel te verduidelijken.
We zijn 5-handed. De blinds zijn 500/1.000, met een ante van 100. We
zitten in de SB met 28.000 chips en hebben A3o. De chipleader is de BB
met 74.000 chips. Iedereen voor ons heeft gefold.
In een normale cashgame zou dit een easy raise zijn, daar we equity
hebben. Maar dit is een finaletafel en geen cashgame. We moeten hier
strategisch denken. Laten we de mogelijkheden eens bekijken.
Raise: erg riskant, want we weten niet waar we staan, tenzij toevallig
AA3 komt. Komt er een A op de flop en we betten, waarop de BB all-in
pusht, dan weten we niet meer wat we moeten doen. Dit is een perfecte
way-ahead/way-behind (ver voor-/ ver achter) situatie. Een raise,
gevolgd door een niet perfect board en goed spel van de BB, is dus erg
riskant voor onze chips.
Fold: een fold zou duidelijk de confrontatie vermijden. Maa het zou
eerlijk gezegd zwak, erg zwak zijn. We hebben een speelbare hand en
wanneer we deze zo timide zouden spelen zou dat niet bepaald een
getuigenis van onze vaardigheid zijn.
Limp: het enige wat overblijft is dus limpen. A3o wordt vaak
onderschat, maar we hebben nu eenmaal een hand die te zwak is om tegen
de chipleader te raisen, maar te sterk is om gewoon te folden. Dus
limpen we. Op die manier blijven we in het spel en kunnen we zien wat
er gebeurt. We betten wanneer we een goede flop hitten en wanneer we de
flop missen letten we op wat de BB doet. Eventueel reageren we met een
call (afhankelijk van de pot-odds), of stappen we goedkoop uit de hand.
Passen we echter het voorbeeld aan, en geven we de BB maar 8.000 aan chips, dan verandert ons spel drastisch.
Hier is het duidelijk: we zetten hem all-in. Wanneer hij geen aas
heeft, is er een goede kans dat hij foldt. Doet hij dat niet, dan zijn
we op z'n hoogst een kleine underdog en misschien zelfs een lichte
favoriet met de aas.
Samengevat: met een gemiddelde stack en nog vier tot zes tegenstanders,
spelen we voorzichtig tegen bigstacks en agressief tegen de
shortstacks.
Bigstack
Ons spel als bigstack verschilt maar weinig. We
vermijden situaties met hoge risico’s, want we hoeven ons niet druk te
maken om de blinds. Laat de anderen maar spelen en twijfelachtige moves
maken, in een poging om wat chips bijeen te scharrelen. In deze fase
van het spel werkt de tijd voor ons. Wij beslissen wanneer we werkelijk
de druk gaan opvoeren.
Het is belangrijk dat we niet iedere all-in gaan callen met een
marginale hand. Wanneer we willen spelen, zetten wij hén all-in en
laten we de beslissing aan hen over. Een speler zal niet zomaar met een
72o all-in gaan. Verder is het ook belangrijk om geen enorme potten te
spelen. We kunnen de tegenstanders langzaam uitputten, door kleine
potten te spelen. Grote potten brengen het gevaar met zich mee dat de
tegenstander gaat pushen en we ons voordeel in chips kunnen verliezen.
Een voorbeeld:
Het spel is 4-handed, de blinds zijn 500/1.000 en de ante is 100. We
zijn chipleader met 52.000 en zitten in de BB. De button gaat all-in
met zijn elfduizend chips. De SB foldt en we hebben een T8s.
De grootste fout die we hier kunnen maken, is deze all-in te callen.
Misschien probeert de button wel de blinds te stelen met een marginale
hand, maar met onze matige hand zijn we bijna altijd de underdog. Het
is niet ons doel om anderen weer in het zadel te helpen, dus folden we,
en wachten we op een situatie waarin we een goede hand hebben en de
ultieme druk kunnen uitoefenen op de tegenstander.
Met goede handen zoals AJo en 88 kunnen we zulke all-ins wel callen,
zelfs wanneer we niet in de big blind zitten. Zo benutten we dergelijke
kleine +EV situaties om de chiplead uit te breiden.
Verder zullen we, in de juiste situaties, resteals moeten maken.
Wanneer bijvoorbeeld een gemiddelde stack een raise maakt tegen een
shortstack, dan kunnen we af en toe een reraise maken met een marginale
hand, zolang de foldequity groot genoeg is (raise met 5-7 maal de
raise).
Merken we echter dat onze tegenstanders respect voor ons hebben, dan
moeten we hun raises serieus nemen. Soms gooien tegenstanders alles,
behalve QQ+ of AK weg tegen de chipleader.
Shortstack
Wanneer we shortstacked zijn, dan kunnen we het spel van de
middelmatige en grote stacks in ons eigen voordeel gebruiken. Zij
wachten op goede kaarten om druk op ons uit te oefenen en wij zullen
iets moeten doen om niet door de blinds te worden opgepeuzeld. Daarom
worden we steeds agressiever. Tenslotte hebben we toch niets meer te
verliezen, toch?
We zijn sowieso bijna uitgeschakeld en zullen
moeten handelen om nog een kans te maken het toernooi te winnen. Het is
niet waarschijnlijk dat we kunnen wachten tot de anderen elkaar hebben
uitgeschakeld en we heads-up zitten, en dan ook nog eens tien maal
moeten verdubbelen om weer gelijk te komen in chips. Dus gaan we blinds
stelen, terwijl de tegenstanders op goede kaarten wachten. Een
voorbeeld:
Opnieuw is het spel 4-handed met blinds van 500/1.000 en een ante van 100. We hebben 13.000 chips en zitten in eerste positie.
We hebben QTs. Wat doen we?
Het is duidelijk, we pushen. Er zijn hier maar twee mogelijkheden:
Of iedereen gaat folden en we winnen zonder problemen de blinds,
oftewel 2.000 chips. Wanneer we dit een paar keer kunnen doen zijn we
weer back in business als middlestack.
Of we worden gecalld, met het uitzicht op een coinflip tegen een klein
pocket pair. Dat is redelijk goed voor ons. Het is de situatie waar we
naar op zoek zijn.
We kunnen ook pech hebben en worden gecalld door AA, KK of QQ. In dat
geval zijn we zo goed als zeker uitgeschakeld. In alle andere situaties
zijn we echter hoogstens licht underdog of, met wat geluk, zelfs licht
favoriet.
Het is ook hier belangrijk wie we aanvallen. Een eventuele andere
shortstack zou kunnen profiteren wanneer we door een andere speler
worden gecalld. Om die reden is het ook zinvoller om shortstacks aan te
vallen. Wanneer er geen shortstack is, dan pakken we gemiddelde stacks
aan om dezelfde reden. We hebben er meer aan om tegen een gemiddelde
stack te verdubbelen, dan tegen een bigstack. Een middelstack wordt
daardoor meteen shortstack, wat ons weer een trede hoger brengt.
Ga in ieder geval niet te lang zitten wachten op een goede hand. Als je
nog wilt winnen, dan moet je handelen. Je hebt hier dus geen keuze
meer. Wie weet wanneer je een betere hand zult krijgen. Straks moet je
misschien all-in pushen met 4BB, een 73o in de hand en bijna geen
foldequity meer. Wanneer je dan gecalld wordt, kun je alleen nog maar
opstaan en vertrekken.
Speelwijze met nog drie spelers (3-handed)
Je zult je waarschijnlijk afvragen waarom we hier een extra onderdeel
van maken. Het verschil tussen dit spel en het shorthanded-spel is, dat
we hier altijd deelnemen aan de actie. We zitten óf in de blinds óf op
de button. In beide gevallen hebben we geen ruimte meer om tot rust te
komen.
Gemiddelde stack
Wanneer we een gemiddelde stack hebben en er aan tafel een shortstack
zit, dan is ons doel deze speler uitgeleide te doen. We willen niet
vóór hem vertrekken. Dit betekent echter niet dat we nu in een soort
coma raken, alle handen folden en wachten tot de bigstack de shortstack
heeft opgegeten. We moeten vermijden met de bigstack in gevecht te
raken. We willen geen grote potten spelen tegen de bigstack!
Op de shortstack willen we echter wel degelijk druk uitoefenen. Dus
komt ons mooie begrip "selectieve agressie" weer om de hoek kijken.
Een voorbeeld:
We zitten op de button met K9o. De shortstack zit in de SB en de
bigstack in de BB. Laten we de mogelijkheden weer eens doornemen:
Folden: We willen natuurlijk niet tegen de bigstack spelen, maar dat
zegt opnieuw niet dat we in slaap moeten vallen en heel erg timide
moeten spelen. Folden zou hier erg zwak zijn.
Raise: Objectief gezien zou dit de beste move zijn, daar we vaak genoeg
zullen voorliggen. We hebben echter een probleem. Wanneer de bigstack
zou willen spelen, ontkomen we er door de preflopraise bijna niet aan,
een grote pot te spelen. Dat willen we dus niet.
Limp: We gaan dus opnieuw limpen, blijven actief en hebben positie. We
kunnen de flop zien en kijken wat er gebeurt. Mochten we niets hitten
en de BB zou een raise maken, dan kunnen we gemakkelijk folden. Wordt
er naar ons toe gecheckt, dan kunnen we een halve pot betten en zien of
dat genoeg is om de pot op te pakken. Speelt de BB dan door en we
hebben geen hand, dan trappen we bij de turn op de rem.
Hierbij wil ik wel even aanmerken dat we dit spel niet spelen tegen erg
agressieve bigstacks die "Weak!" zouden schreeuwen bij een limp vanaf
de button en soms raisen met absolute trash. Hier kun je beter raisen
en proberen de pot na de flop klein te houden of gewoon op te pakken.
Zouden we dit voorbeeld aanpassen en zeggen dat de bigstack in de SB
zit en de shortstack in de BB, dan zou ons spel opnieuw helemaal
veranderen.
Hier zou een raise een must zijn, om druk op de BB te zetten. Wanneer
de SB speelt en de BB foldt, kunnen we in ieder geval terugvallen op
onze positie. De SB zal dan vaak checken, dus kunnen we daarna een bet
maken om uit te vinden waar we staan. Mocht de SB opnieuw callen, dan
remmen we af en kijken of we met een middelmatige hand, een goedkope
showdown kunnen krijgen.
Je moet steeds bedenken dat chips en positie in deze fase het
allerbelangrijkste zijn. Juist tegen de shortstack moeten we proberen
beide te benutten. Ga ook hier meteen all-in met handen als een Ax of
pairs, wanneer je op tien tot veertien big blinds zit, opdat je niet
door de bigstack tot folden gedwongen kunt worden.
Bigstack
Wanneer er nog maar drie spelers over zijn is het belangrijk om te
proberen het chipvoordeel vast te houden. Zodra we heads-up komen te
zitten zou dat namelijk een enorm voordeel zijn, daar we de
tegenstander dan op ieder moment all-in kunnen zetten.
Verder moet worden opgemerkt dat de prijzenstructuur in dergelijke
toernooien vaak een flinke sprong laat zien na de derde plaats. Dit
kunnen we als voordeel gebruiken met onze bigstack, daar beide andere
spelers vaak (fout) zullen proberen nog één plaatsje op te schuiven en
daardoor in een soort semi-coma raken. Ze hopen dan ook nog eens het
toernooi te kunnen winnen met wat geluk bij de heads-up.
Voor ons betekent dit gewoon dat we moeten proberen elke pot op te
pikken waar niemand van de anderen serieus moeite voor doet. Dit werkt
vooral goed in handen tegen een gemiddelde stack, daar die de neiging
zal hebben om te wachten op de uitschakeling van de shortstack, in
plaats van te proberen chips van ons te winnen.
Shortstack
In deze situatie is er maar één optie: zeer agressief spel. De
middenstack zal over het algemeen willen wachten tot we worden
uitgeschakeld en de bigstack wil zijn voorsprong behouden. Beiden
hebben ze dus geen reden om een all-in van ons te callen met een
marginale hand. Dit gebruiken we door het tempo op te voeren en vaak te
pushen met een marginale hand. Je hebt zelf niets te verliezen en kunt
niet wachten vanwege de steeds groeiende blinds Dat is juist wat de
anderen willen, daar ze in deze fase vaak zullen samenwerken om de
kleinste stack er het eerst uit te werken.
Hiervan moeten we gebruik maken met onze pushes. Het is echter heel belangrijk om nooit een all-in te callen
zonder een top-hand. We leggen de druk op de anderen om te besluiten of
ze onze all-in zullen callen met hun marginale handen, terwijl we wel
eens een pocket pair in de hand kunnen hebben.
Heads-Up
We hebben het gered tot de heads-up. Er is nog maar één tegenstander
tussen ons en een groot toernooisucces. We willen nu natuurlijk geen
fouten maken en "slechts" tweede worden. Er zijn twee belangrijke
factoren bij heads-up, die we goed in de gaten moeten houden.
Allereerst de belangrijkste factor: de tegenstander. En daarna
natuurlijk de chipverhouding. Op basis van deze twee factoren zullen we
hier nu wat dieper op ingaan en zien hoe we hier het beste uit kunnen
halen.
De tegenstander
Bij heads-up spelen we maar tegen één tegenstander. Hier is het een
groot voordeel om te begrijpen hoe hij onze acties ziet, wat hij er van
denkt en hoe hij erop reageert. We moeten proberen in zijn hoofd te
komen.
Dit is het meest belangrijke psychologische aspect bij heads-up: je
moet je tegenstander doorzien en weten hoe je die informatie het beste
tegen hem kunt gebruiken.
Wanneer hij bijvoorbeeld te agressief is, dan gaan we terughoudender
spelen en wachten op het juiste moment om hem in een grote pot te
betrekken.
Is hij echter te passief en foldt hij preflop teveel, dan zetten we de
voet op het gaspedaal en zetten we hem onder druk, om hem te tonen dat
hij niet kan wachten op de optimale flop.
Bij heads-up is het heel belangrijk om een objectieve analyse van het
spel te maken. Dit is tegelijk ook het lastigste deel. Men moet het
kunnen erkennen wanneer een tegenstander gewoon beter is. Die erkenning
betekent niet dat we het opgeven, maar dat we het in ons voordeel
gebruiken.
Zijn we zelf beter dan de tegenstander en kunnen we hem postflop
uitspelen, dan proberen we hem in zoveel mogelijk kleine potten te
betrekken en hem chip voor chip leeg te trekken. Dit "smallball" spel
is erg tijdsintensief, maar heeft wel minder risico’s. We proberen de
grote confrontaties te vermijden en brengen de tegenstander tot het
punt dat hij door de blinds wordt opgegeten en we minstens tien maal
zijn chips hebben. Dan beginnen we hem preflop all-in te pushen en
hopen we dat de juiste kaarten komen wanneer hij callt. Mocht hij
steeds folden, dan worden de blinds steeds hoger en zal hij
uiteindelijk moeten callen met steeds slechtere kaarten.
Is de situatie echter andersom en is
je tegenstander sterker dan jij, dan volg je precies de
tegenovergestelde strategie. Laten we aannemen dat Phil Helmuth je
tegenstander is. Hij speelt altijd kleine potten en zou je helemaal
leeg trekken. In dat geval gaan we dus "big bet poker" spelen! We
pushen wanneer we maar kunnen. De goede Phil heeft eens gezegd dat hij
nooit een all-in zou callen met QQ en zo zou hij ook tegen ons spelen.
Wij gaan all-in en hij zegt dat hij QQ heeft, maar wacht op een betere
situatie. We kunnen dan neerkijken op onze 76o en tegen hem zeggen dat
hij moet blijven wachten.
Laten we een extreem voorbeeld nemen. Stel dat je moeder een kans had
om heads-up tegen Phil Ivey te spelen om een miljoen dollar. Beiden
krijgen 10.000 chips en het spel wordt normaal gespeeld. Het probleem
is dat je moeder totaal niet weet hoe ze moet pokeren, maar toch de
kans niet wil laten glippen. Wat is voor haar het beste advies voor die
ontmoeting met Phil Ivey?
Zeggen we tegen haar:
"Ma, speel je draws direct en agressief. Hij bluft veel!"
of:
"Probeer de blinds te stelen wanneer je merkt dat hij geen goede kaarten heeft!"
of misschien:
"Probeer na de flop je positie uit te spelen en mocht je OOP zitten,
dan doe je hier en daar gewoon een check/raise, om te kijken waar je
staat!"
Je moeder zou je dom aankijken en met haar ogen knipperen, om vervolgens te zeggen: "ja hoor..."
De enige strategie die je haar zou kunnen geven, is om een extreme
versie van big bet poker te spelen. Onze instructies zouden ongeveer
moeten zijn:
"Ma, wanneer je twee kaarten hebt en er geen twee of een drie bij zit, ga je all-in en dat doe je de hele tijd!"
Op deze manier zou ze een kleine kans hebben tegen Phil Ivey. De
preflop all-ins neutraliseren namelijk de postflop-vaardigheden van de
tegenstander. Nu is het aan Phil Ivey om geluk te hebben en de juiste
situatie te kiezen om te callen.
De chipverhouding
Nu komen we bij de chipstacks. Wanneer we voorliggen op onze
tegenstander spelen we vooral de kaarten en proberen we steeds weer om
in zijn hoofd te komen, opdat we ons spel aan hem kunnen aanpassen.
Staan we echter achter, dan is het belangrijk wat precies die
achterstand is en hoe de blinds eruit zien. Dit zal onze strategie
bepalen.
Een paar voorbeelden:
We hebben 130.000 chips en onze tegenstander heeft 300.000. De blinds
zijn 2.000/4.000 en de antes 500. We hebben A3o op de button, wat door
de aas een goede hand is voor heads-up. Wat doen we?
Raise! In tegenstelling tot het shorthanded-voorbeeld kunnen we nu puur
op EV spelen. En vanuit de SB kunnen we, na een gecallde
continuationbet, gemakkelijk de turn checken en zo met een aas-hoog
doorgaan tot de river. A3 heeft preflop-equity en een slechte
speelbaarheid. Daarom kun je hem beter raisen. Wanneer de tegenstander
foldt, is dat voor ons prima. Puur op de equity kunnen we ook all-in
gaan. De blinds zijn echter nog klein en eisen dit niet van ons.
Een ander voorbeeld:
We hebben het gevoel dat we worden weggespeeld.
Opnieuw hebben wij 130.000 en heeft hij 300.000 chips.
Hij raiset naar 16.000 en we hebben ATo. Wat doen we?
De beslissende factor is dat we worden weggespeeld. We hebben dus geen
andere keuze dan all-in te gaan en hem te laten zien dat de keuze nu
bij hem ligt.
Alleen tegen AA staan we hopeloos achter. We hebben met een A zelfs nog een kans tegen een KK met onze aas.
Vaak zal hij folden op onze all-in en winnen we 16.000 chips. Zelfs
wanneer hij het gevoel heeft dat hij beter is dan wij, zal hij vaak
betere handen folden, zoals lage pocket pairs.
Conclusie
Ik hoop dat dit artikel je de bijzondere strategieën voor de
finaletafel heeft laten zien en dat je niet kunt spelen zoals in een
cashgame of eerder in het toernooi. Er staat vaak veel geld op het spel
en ik hoop dat dit artikel iemand een paar cent extra brengt.
| LINKS | |||||||||
|
|||||||||
