Voor de flop - De basis
Inleiding
In dit artikel:
- Hoe je in een hand stapt
- Hoe je de hand postflop waardeert
- Wat je na de flop verwacht
Aan het begin van iedere No-Limit speelronde krijg je de twee startkaarten. Alleen aan de hand van deze twee kaarten, met inachtneming van je positie, je tegenstander en de eventueel tot dan toe gespeelde handen, moet je beslissen of je, en hoe je in de hand wilt stappen. Welke factoren hierin meespelen en hoe je de hand preflop kunt waarderen is het thema van dit artikel.
Het verschil tussen fullring en shorthanded
Er is een behoorlijk verschil tussen fullring-spel en shorthanded. Dit ligt vooral in het preflopspel, waar onder andere de relatieve handsterktes duidelijk verschillen.
In een fullring-game speel je tegen negen handen van tegenstanders. Bij een shorthanded-game slechts tegen vijf. Om die reden is een goede hand bij de shorthanded-game beduidend hoger in te schalen. Je ligt in verhouding vaker voor, en hebt een betere equity.
Bovendien vind je bij fullring-games meestal passievere en tightere spelers. Het shorthanded-game is beduidend dynamischer, en veel van de spelers passen zich daarop aan. Je moet er dus van uitgaan dat er bij een shorthanded-game veel meer zwakkere of speculatieve handen geraiset worden dan bij een fullring-game.
Juist wanneer het om dingen als 3-bets en preflop-all-ins gaat is het verschil beduidend groter. Terwijl een 3-bet in een fullring van een als regular overkomende speler meestal een echt goede hand is, heeft die bij het shorthanded-game niet bijzonder veel te betekenen.
Hoe stap je in een hand?
Zou je de mogelijkheid hebben om als eerste in de hand te komen dan moet je raisen. Natuurlijk ken je bij de fullring-game ook een limp/call. Dit wordt vaak met kleine pocketpairs gespeeld, in de hoop op de flop een set te treffen. Toch is dit juist tegen nadenkende spelers niet langdurig winstgevend omdat je te lezen bent (welke andere handen limp/call je tenslotte nog meer?) en natuurlijk meestal out of position moet spelen, wat het duidelijk moeilijker maakt om value te krijgen.
Een alternatief daarvoor is de optie om iedere hand die je wilt spelen, met een openraise te openen. De basisvoordelen van een openraises liggen voor de hand: Je hebt het initiatief en kunt de pot preflop of met een continuationbet op de flop oppakken, onafhankelijk van het feit of je het board treft of mist.
Bovendien blijf je onleesbaar en krijg je later veel gemakkelijker actie wanneer je met premiumhands in de hand stapt.
Bij de shorthanded-games is dit een vanzelfsprekende zaak. Hier is een openlimp absoluut niet goed. In tegenstelling tot bij een fullring-game heb je sowieso zelden voldoende implied odds om theoretisch limp/call te spelen met een pocketpair. Het ligt er gewoon aan dat vaak ook zwakkere handen geraiset/ge-3-bet worden, die zich niet zondermeer postflop laten stacken. Een raise in een shorthanded-game betekent niet automatisch een sterke hand. Zijn er meerdere speculatieve handen op de flop, dan is het altijd beter om zelf de preflop-agressor te zijn en het initiatief te hebben.
Waar sta je preflop?
Deze vraag moet jou als eerste bezighouden. Hoe is preflop je relatieve handsterkte in te delen? Om dat uit te vinden moet je aan een paar principiële aspecten denken.
Wat voor hand heb je? Heb je een premiumhand, zoals azen, waar je meteen de maximale value uit wilt halen? Heb je een middelsterke hand met postflopmogelijkheden? Heb je een speculatieve hand die zich weliswaar postflop kan ontwikkelen, maar meestal geen showdownvalue heeft wanneer hij niet verbetert?
Natuurlijk is je positie beslissend. Naast de absolute en vast toegewezen positie in de actuele ronde, is ook de te verwachten relatieve positie na de flop beslissend. Raise je bijvoorbeeld uit vroege positie, dan moet je beletten dat er nog veel spelers na jou kunnen handelen en je daardoor postflop meestal out of position moet spelen. 3-bet je daarentegen een UTG-raiser vanuit een middenpositie, dan speel je postflop vrij vaak in positie.
Wat is er voor jou al gebeurd? Waren er limpers? Waren er raisers? Moet je de hand nu relatief anders inschalen omdat hij na deze actie al aan waarde heeft verloren? Of loont het nu pas echt om met een speculatieve hand in de pot te blijven omdat je voldoende implied odds hebt?
Tegen welke tegenstanders speel je? Wat mag je van hen verwachten wanneer je raiset? Zullen ze vaak folden of te vaak callen? Of zullen ze er zelfs overheen gaan? De actie vóór je kun je zien, maar de actie na jou moet je proberen te schatten.
Wil je de hand in een multiwaypot spelen of liever in een heads-up? Hoeveel callers moet je verwachten? Heb je inderdaad foldequity? Het is belangrijk om je af te vragen of je raiset als “steal”, wat betekent dat je meestal slechts raiset in verwachting van voldoende foldequity, of omdat je value verwacht. Hier moet je ook al het eventuele postflopspel in overweging nemen, daar je bij No-Limit Hold'em leeft van de implied odds. Je moet er dus van uitgaan dat je met een preflop niet zo sterke hand, wanneer je postflop goed treft toch behoorlijk wordt uitbetaald. Aan de andere kant moet je ook goed beseffen dat je in iedere ronde je gehele stack kunt verliezen.
Deception wil zeggen dat je onleesbaar wilt blijven. Daarom moet je met je verschillende handcategorieën op dezelfde manier handelen. Je raiset dus niet alleen premiumhands maar ook middelsterke handen of speculatieve handen. In gewetensituaties bluf je natuurlijk ook.
Met een raise toon je de andere spelers aan tafel dat je een speelbare hand hebt en value wilt krijgen. Natuurlijk is dat niet altijd juist.
Met sterke handen als AA-QQ en AK is dat zeker het geval. Je ligt met deze range heel vaak voor en wilt dat je tegenstanders preflop met zwakkere handen al geld investeren. Maar je raiset ook andere handen, zoals bijvoorbeeld kleine pocketpairs of suited connectors. Juist equitytechnisch kun je er niet van uitgaan dat je met deze handen werkelijk voorligt.
Je doel met deze handen is vooral foldequity te bereiken en dus de pot vaak onverbeterd mee te nemen. Je kunt hier ook van een bluf spreken. Toch zoek je daarvoor handen uit die over het algemeen de flop acceptabel kunnen treffen, zoals een goede draw met suited connectors of een kleine pocketpair voor een set. Wanneer je met zulke handen treft kun je postflop heel goed value krijgen, omdat men zulke handen vaak helemaal niet bij je verwacht.
Je doelen voor de flop luiden:
- Je wilt value van zwakkere handen krijgen.
- Je wilt foldequity krijgen. Bij de preflopfoldequity reken je ook nog met een bepaalde hoeveelheid aan postflopfoldequity wanneer je op de flop een continuationbet zou plaatsen.
- Je wilt postflop vooral met speculatieve handen goed treffen en zo mogelijk je tegenstander stacken.
- Daarbij wil je onleesbaar blijven. Je tegenstanders mogen niet kunnen raden welke hand je hebt en wat je bedoeling is.
Bij een fullring-game hebben we het over AA/KK. Met deze handen ben je altijd bereid om preflop all-in te gaan. Je ligt bijna altijd voor en wilt dat een slechtere hand je uitbetaalt.
Bij een shorthanded-game komen hier zeker nog de AK/QQ bij. Natuurlijk is het altijd belangrijk om je tegenstanders te observeren en je af te vragen tegen wie je speelt en hoe de range van je tegenstander er zou kunnen uitzien. Toch kun je bij een shorthanded-game maar zelden van een fout spreken wanneer je voor normale stackgroottes, preflop all-in gaat met AK/QQ.
Naast de premiumhands spelen ook de sterke handen een beslissende rol. Hierbij behoren handen als AQ, KQ, JJ-99. Equitytechnisch lig je met deze handen meestal heel goed in de race. Toch kunnen ze postflop een aantal problemen opleveren omdat hun playability niet ideaal is.
Het is moeilijk om met dergelijke handen postflop value te krijgen omdat ze vaak worden gedomineerd. Met een hand als AJ is een Ace-high-flop zeker goed, maar je moet je afvragen welke slechtere hand je nog uitbetaalt. Aan de andere kant heb je al een goede reden nodig om deze hand op te geven.
Zou je bij een fullring-game zulke handen in erg vroege positie hebben, dan kun je een deel ervan gewoon folden. Op dezelfde manier kun je jezelf afvragen hoe je op een raise vóór je reageert. Met een 3-bet isoleer je jezelf vaak tegen handen die jou domineren.
Bij shorthanded-games moet je de relatieve handsterkte anders inschalen, daar je in plaats van tegen negen slechts tegen vijf andere handen speelt. Je ligt hier over het algemeen beduidend vaker voor en moet daarom in principe ook met deze handen raisen. Toch is ook hier voorzichtigheid geboden, namelijk wanneer er voor jou al agressief gehandeld werd.
De speculatieve handen hebben juist de tegenovergestelde eigenschappen van de sterke handen. Hun equity is preflop niet bijzonder groot, maar ze hebben meestal een fantastische playability. Hierbij behoren bijvoorbeeld handen als kleine pocketpairs of suited connectors.
Op de flop kom je zelden in enge situaties terecht omdat je de hand beduidend beter kunt definiëren. Wanneer je goed hebt getroffen kun je value krijgen. Heb je de flop gemist dan heb je eventueel nog de continuationbet. Op verdere actie na jou kun je deze handen meestal opgeven.
Het is ook mogelijk om in bepaalde situaties de range heel loose te verbreden. Zit je bijvoorbeeld op de button en wordt er voor je gefold terwijl je weet dat de beide blinds heel tight zijn en hun blinds bijna nooit verdedigen, dan kun je theoretisch met any two stelen. Daarbij interesseert in eerste instantie de equity van je hand jou niet, maar voornamelijk de foldequity die je daarmee bij de tegenstander loskrijgt.
In het meest ideale geval heb je hier natuurlijk ook nog een bepaalde potentie op de flop. Daarom stealt het gemakkelijker met een hand als K7s dan bijvoorbeeld met J4o.
Zou je de mogelijkheid hebben om first-in te handelen, wat betekent dat alle speler voor je al hebben gefold, dan heb je meestal een erg eenvoudige beslissing. Je bekijkt de positie, en je hand en kunt relatief vrij beslissen of je er wel of niet mee wilt raisen.
Wanneer er echter voor jou al spelers in de hand zijn gekomen is het belangrijk om erop te letten welk type tegenstanders dat zijn en hoe ze in de hand zijn gekomen. Wanneer er limpers voor je zijn gaat de foldequity natuurlijk omlaag . Het is onwaarschijnlijk dat alle speler op je raise zullen folden. Wordt er voor jou geraiset, dan moet je proberen de tegenstander een range te geven. Lig je tegen deze range voor? Zal hij met zwakkere handen callen wanneer je 3-bet?
De opties na een raise zijn duidelijk:
- Je foldt omdat de hand er niet goed genoeg meer uitziet en ook niet bijzonder hoge verwachtingen voor het postflop-spel schept.
- Je callt omdat je jezelf óf achter ziet en hoopt een optimale
flop te vangen (daarbij moet je jezelf goede implied odds geven), óf
omdat je niet wilt isoleren tegen een betere hand. - Je 3-bet omdat je denkt dat je voorligt en ervan uitgaat dat de tegenstander je met een slechtere hand zal uitbetalen.
Bovendien moet je natuurlijk beletten dat er na jou nog spelers handelen.
Je kunt uiteraard gemakkelijk inschatten wat voor jou in de hand is gebeurd. Maar welke (types) tegenstanders hebben na jou nog een woordje mee te spreken?
Hierbij is het voor jou van belang dat je de sterke handen al preflop beschermt, om geen speculatieve handen de mogelijkheid te geven je een suckout te bezorgen. Aan de andere kant moet je bereid zijn om in multiwaypotten je draws te spelen.
Daardoor zijn er na jou drie hoofdscenario’s die voor jou een rol spelen:
- Alle andere spelers na jou folden.
- Achter je callt nog een aantal limpers/coldcallers.
- Achter je zitten nog agressieve speler die je zouden kunnen raisen of 3-betten.
Bekijk daarbij de punten bescherming en implied odds (met speculatieve handen) en je zult zien dat je deze te verwachten actie na jou zult moeten meerekenen.
De vraag die je jezelf moet stellen luidt: Wat voor flop wil je treffen, en welk doel wil je tegen die specifieke tegenstanders bereiken?
Natuurlijk is het je belangrijkste doel om op de flop de, in jouw opinie, sterkste hand te hebben, en te betten om zo value van zwakkere handen te krijgen. Aan de andere kant weet je dat je vaak genoeg maar een middelsterke hand of een hand zonder enige showdownvalue zult hebben.
Ruw kun je dit in drie situaties verdelen.
Je hebt op de flop een heel sterke hand, en denkt dat je vaak voorligt. Je bet om value van zwakkere handen te krijgen. Preflop kun je die verwachten met sterke handen als AA-QQ, daar je vaak genoeg op de flop een overpair zult hebben en daarvoor wilt worden uitbetaald.
Dit is ook goed mogelijk met speculatieve handen. Je kunt bijvoorbeeld met je kleine pocketpair een set treffen. Ook daarmee wil je zoveel mogelijk value krijgen en het liefst je tegenstander all-in krijgen.
Je hebt echter vaker slechts middelsterke handen. Dat kan een top-pair zonder goede kicker zijn of een middlepair, en je hebt dan geen idee waar je staat. Hier moet je heel goed op de tegenstander letten en je afvragen of hij je met een slechtere hand zal uitbetalen.
Deze overwegingen moeten preflop al worden meegerekend. Wanneer je weet dat je tegenstander erg tight speelt moet je hem niet met AJ gaan 3-betten. Hij zal geen slechtere (gedomineerde) hand callen en je op een A-high-flop zelden uitbetalen. Je komt zelf echter in een beroerde situatie terecht, daar je tegen AK en AQ moeilijk nog uit de hand komt.
Het is ook mogelijk dat je het board compleet mist. Juist met kleine pocketpairs is dat erg vaak het geval (je treft slechts elke 7,5 keer). Je moet dus bluffen, wat betekent dat je door de continuationbet een behoorlijk grote foldequity probeert te krijgen. Is de tegenstander echter heel loose en callt hij heel vaak op de flop, dan kun je deze optie niet automatisch gebruiken en moet je ook vrij vaak check/folden.
Zoals eerder gezegd speelt deception een belangrijke rol. Je tegenstanders mogen niet weten welke kaarten je hebt. Daarom moet je iedere speelbare hand openraisen en het liefst ook altijd met dezelfde betsize.
Naast het voordeel dat je daardoor niet leesbaar wordt, dwing je de tegenstander tot het maken van fouten. Bovendien heb je dan ook vaak het initiatief en kun je vanwege je preflop-agressie, op de flop vaak de pot meenemen.
Het is moeilijk in te schatten of je met een sterke hand bet voor value, of je semi-bluft omdat je een goede draw hebt getroffen, of dat je compleet bluft. Dit zou niet mogelijk zijn wanneer je alleen sterke handen zou spelen, en de wat zwakkere of speculatieve handen preflop slechts zou limpen/callen.
Samenvatting
Het moet preflop je doel al zijn om sterke handen te beschermen, en met zwakkere tot speculatieve handen meteen agressief te spelen.
Je zult vaak genoeg de pot onverbeterd winnen, of een goed board treffen waarop je wordt uitbetaald. Bij een fullring-game kun je in dit opzicht beter een stapje terugschakelen, omdat je daar op grond van het hogere aantal spelers, je relatieve handsterkte naar beneden moet bijstellen en ook een kleinere foldequity bezit. Hoe je dat nu in de praktijk omzet kun je lezen in het volgende artikel.
| LINKS | |||||||||||
|
|||||||||||
Bronze members en hoger
Silver members en hoger
Gold members en hoger
