Tijd - Over de vaak verwaarloosde aspecten van poker

Inleiding

In dit artikel:

• Geluk en pech heffen elkaar op. Toch?!
  
• Kijk naar de nummer 1
  

Goede tijden

Ik spreek vaak andere pokerspelers en soms hebben we het dan ook over een magisch online-koninkrijk, dat jaren geleden bestond. Een land waarin er alleen slechte spelers bestonden en je slechts één enkel boek hoefde te lezen om bij poker te winnen.

Dit allang vergeten land, diep in de geschiedenis begraven, is vandaag niets meer dan een herinnering, een mythe en een legende. Konden we de tijd maar terugdraaien.

Het is de instelling van een speler de niet met de tijd meegaat: hij denkt er liever aan hoe hij ooit het spel beheerste, maar is niet bereid om zich aan de hogere eisen van vandaag aan te passen. Mama heeft altijd gezegd “Je oogst wat je zaait” en programmeurs noemen dit principe “GIGO” (Garbage In, Garbage out).

Deze wijsheid is absoluut een constante in het leven. En poker belichaamt dat leven. Men begeeft zich in situaties waarin geprobeerd wordt om de mogelijke opbrengst te maximaliseren. Deze verwachtingen worden weliswaar niet altijd volledig vervuld, maar uiteindelijk hebben degenen die het meest investeren ook het duidelijk betere vooruitzicht op succes.

Hard werken

In de loop der jaren heb ik veel mensen gecoacht voor wie poker een passie was. Bij elk van hen was niet hun natuurlijke talent de beslissende factor om op de lang termijn wel of niet een winnende speler te worden, maar hun mentale sterkte. Hard werken om de concepten van het spel te begrijpen is beduidend belangrijker dan een aangeboren affiniteit met kaartspelen.

Wanneer je verder wilt komen, kom je niet om dit werken heen en wanneer alle anderen beter worden zal ook jij dat moeten worden. Mijn vader heeft me altijd gezegd dat je alleen met hard werken verder komt in het leven.

De sharks vreten de fish

Charles Darwin had voor zijn these van de “Survival of the Fittest” alleen een pokerspel hoeven te observeren. Onafhankelijk van wat anderen daar ook van vinden: aan het eind hebben altijd diegenen het meest gewonnen, die zich het meest bezig hielden met intensieve voorbereiding. Er is echter een groot verschil tussen hoe ons lichaam omgaat met fysieke en hoe met mentale tekortkomingen.

Wanneer je lichaamsomvang toeneemt word je minder wendbaar en minder succesvol bij de jacht op dagelijkse voeding. Je lichaam meldt dat door een knorrende maag, terwijl de haas waarop je jaagt zich in veiligheid weet te brengen in de dichtstbijzijnde bosjes. Bij poker zijn deze waarschuwingen er niet. Je lichaam geeft geen signalen dat je slecht speelt.

Geluk en pech heffen elkaar op, toch?

Het vinden van de balans tussen het winnen en verliezen van potten en de ontwikkeling tot een winnende speler duurt lang. Nee, het duurt zelfs heel lang en het is zelfs mogelijk dat je het nooit helemaal zult redden.

Een speler met een winrate van slechts 0,1BB/100 kan bij Limit Hold'em met een beetje pech bij twee standaardafwijkingen, meer dan drie miljoen handen in min zijn. In feite heb je twaalf miljoen handen nodig voordat het resultaat de “ware” winrate benadert (die op dat moment sowieso is veranderd).

De enige werkzame methode die we hebben is het horen van de mening van anderen. En juist hier falen de meesten bij hun poging om te verbeteren. Bij poker gaat het slechts om geld. Wanneer je pokert op een manier die je geld kost zou het zeker een voordeel zijn om wat hulp te krijgen.

Helaas kan niet iedereen daar iets mee. Velen vinden het fantastisch om de hele wereld te vertellen hoe slecht jij wel niet bent. Tegelijkertijd kunnen de ontvangers van deze kritiek hierop -zowel positief als negatief- overgevoelig reageren en in plaats van een fout toe te geven, zich afsluiten en iedere hulp afwijzen.

En zo steekt mijn lievelingsinternetuitspraak weer zijn hatelijke kop op: “Reken daarmee af! (hier een smilie met zonnebril invoegen)” Wanneer je werkelijk van plan bent om beter te leren pokeren moet je niet alleen hard aan jezelf werken, maar ook kunnen omgaan met veel kritiek. Een deel daarvan zal terecht zijn en een deel niet. Een dikke huid en -nog belangrijker- leren om deze dingen niet persoonlijk te nemen (hoewel het persoonlijke raad is), zijn belangrijke factoren voor een succesvolle carrière.

Ik was ook slecht. Vroeger.

Toen ik begon met spelen had ik er alles voor gegeven om iemand te hebben die met zijn vinger naar me wees en zei: "Je speelt belabberd!". Het zou mij misschien een deel van de $1.200 hebben bespaard, die ik verloor in het jaar dat ik het spel heb geleerd.

Het is weliswaar niet prettig, maar in principe word je door het wijzen op je fouten een plezier gedaan. Natuurlijk zou dat ook netter kunnen worden geformuleerd, maar het is beter om het op de harde manier te leren, dan helemaal niet.

Ik vind het een prettig gevoel om geld te bezitten. Wanneer dit betekent dat ik een paar intellectuele draaien om de oren moet incasseren om wat van deze mooie dollars te behouden, dan is mijn ego bereid om deze klappen te incasseren. Ik kan binnen een paar minuten van zoiets herstellen, mijn bankroll niet!

Gelijkheid op de werkvloer

Denk eraan dat een analyse van je winstsessies net zo belangrijk is als die van de verloren sessies. Het is zeker mogelijk om slecht te spelen zonder het te weten en ondanks dat winst te maken. Wanneer je slechts door een goede run winst maakt, ga je er altijd meteen vanuit als het ware perfect te spelen, het gaat immers toch alleen maar om de winst?

Een goede pokermindset omvat niet alleen een absolute toewijding of een serieuze dwangneiging om de 15-urige pokermarathon te verwerken. Er hoort ook bij dat je inziet dat je jezelf als pokerspeler steeds moet blijven ontwikkelen. Pink Floyd heeft dat onder de aandacht gebracht op hun album “Dark Side of the Moon”:

Tired of lying in the sunshine staying home to watch the rain.
(Moe van het in de zon liggen, thuisblijvende om de regen te bekijken.)

You are young and life is long and there is time to kill today.
(Je bent jong, het leven is lang en vandaag valt er tijd te doden.)

And then one day you find ten years have got behind you.
(En dan kom je er op een dag achter dat er tien jaar zijn verlopen.)

No one told you when to run, you missed the starting gun.
(Niemand gaf je een signaal, je hebt het startschot gemist.)

Kijk naar de nummer 1

Concentreer je op je doelen. Uiteindelijk zal niemand anders dat van jou overnemen. Af en toe zul je van anderen een meer of minder zachte duw in de juiste richting krijgen, maar dat is niets meer dan een versterking van eigen vastberadenheid en van je eigen verlangens. Zoals Pink Floyd zei zal het leven aan je voorbijtrekken wanneer je niets onderneemt. En in dit geval ook de pokercarrière van de anderen.

Van tijd tot tijd beleven we een korte terugkeer van deze gelukkige pokerdagen. Bijvoorbeeld toen Full Tilt het Rushpoker invoerde. Twee maanden lang is de internet-pokerscene collectief doorgedraaid en heeft men gedonkt als een idioot. Dat ging echter niet lang zo en zal het ook niet weer doen. Over enkele jaren zullen de mensen over de eerste maanden van Rushpoker net zo spreken als ik nu doe over pokersites zoals Planet Poker en Poker.com.

Dit betekent echter niet dat zoiets niet kan gebeuren. Een aanbieder zou Double Rushpoker kunnen invoeren (tweemaal zo snel als het normale Rushpoker!) en pokerspelers uit de gehele wereld daarmee weer een maand als idioten kunnen laten spelen. Wanneer dat gebeurt moet je meteen bereid zijn om je er vanaf het begin in te mengen. Wanneer je een paar weken wacht omdat je strategie niet helemaal up to date is, zou het al te laat kunnen zijn en zouden in de nieuwe wateren wel eens alleen nog sharks kunnen zwemmen, die slechts wachten op laatkomers zoals jij. Zo is het leven nu eenmaal. Het hangt alleen van jou af.

Nu wordt het tijd om een beetje naar Pink Floyd te luisteren. Zolang het tenminste niet “Another Brick in the Wall Part II” is. “We don't need no education” is namelijk niet helemaal correct.