Bijgewerkt op 13 mrt 26 door

Ook eens een keer azen kunnen folden - Het board

» COLUMN

Ook eens een keer azen kunnen folden - Het board

Door: MiiWiin

Natuurlijk zijn we blij, wanneer we in onze holecards eerst de ene en dan de andere aas ontdekken. En die vreugde is terecht, want dat de azen met afstand de sterkste hand in Texas Hold'em zijn, weet zelfs iedere leek. Om die reden is het voor de meeste spelers ook helemaal geen optie om een dergelijke hand weg te leggen. Maar deze uitspraak, die iedereen kent, is natuurlijk waar: Ook azen zijn slechts een pair. We willen ons vandaag met dit thema bezighouden en de azen en het spel daarmee eens wat nader bekijken.

Het belangrijkste daarbij zijn: het rekening houden met het board en de soort en het aantal tegenstanders. In deze column zullen we ons intensief met het board en de daaruit voortkomende equityberekeningen bezighouden. In het tweede deel houden we ons bezig met onze tegenstanders.

Waarom is het zo moeilijk om azen los te laten?

Azen zijn een heel sterke hand, dat weten we. Natuurlijk valt een fold altijd zwaar. Vooral op lowcardboards hebben we met azen bijvoorbeeld een enorm voordeel, dat je voorligt op geslowplayde handen zoals KK/QQ. En uit ervaring weten we dat zoiets altijd mogelijk is. Zouden we zelf QQ hebben, dan zouden we ook altijd een slowplay van onze tegenstander met een sterkere hand in aanmerking kunnen nemen en vrezen. Dat kan ons met azen niet gebeuren.

Velen hebben een basisinstelling die meer passief of agressief gericht is. Toch zijn beide terecht aan te duiden als "TAG". De passieve speler wil de variantie verminderen en speelt liever minder handen. Hij komt preflop niet al te vaak tot een move en wordt er postflop soms uitgebluft omdat hij vaak niet bereid is om, vooral met marginale top-pair-handen, naar de showdown te gaan. Heeft deze speler nu azen, dan is het voor hem nauwelijks een optie om de sterkste hand los te laten. Hij heeft nu zijn overpair en wil zich daarmee niet nog eens uit de hand laten bluffen. Daarbij is hij ook meestal onverschillig voor tegen wat voor speler hij het ditmaal moet opnemen.

Bij de meer agressieve speler is de logica omgekeerd. Hij is over het algemeen bereid om ook met zwakkere handen de showdown op te zoeken, of daarvoor dermate agressief te spelen, dat hij ook onverbeterd veel potten wint. Hij gaat er automatisch van uit dat de spelers dit hebben gezien en dat ze weten hoe loose hij speelt. Heeft deze speler nu de azen, dan gaat hij ervan uit dat de tegenstanders hem niet op deze hand zetten, of anders gezegd: dat ze zijn range zoveel verbreden, dat ze zelfs met duidelijk zwakkere handen de showdown zoeken. Om die reden zal ook de agressieve speler zich in principe niet graag losmaken van zijn azen.

Preflop

Bijzonder mooi voor ons, is de volgende situatie.

PartyPoker $25 NL Hold'em (6 handed)

Stacks & Stats
BU ($25)
MP ($25)
UTG ($25)
BB ($25)
SB ($25)
Hero ($25)

Preflop: Hero is CO with A , A
1 fold, MP raises to $1.00,...

Op dit moment loopt de hand perfect voor ons. We zullen de onbekende speler, die vanuit de middenpositie raiset, 3-betten en óf preflop, óf postflop broke gaan. In een ge-3-bette pot komen we voor 100 BB met azen bijna nooit meer weg (uitzonderingen bevestigen de regel).

Zoals we preflop dus in een ge-3-bette pot verstrikt raken, schuift in de loop van de hand onze stack bijna altijd naar het midden. Wie dit eenvoudige concept doorziet, zal op de lange termijn nauwelijks iets verkeerd doen.

Daarom houden we ons hieronder alleen maar bezig met potten waarin er alleen een preflopraise was.

In deze situaties zal Hero dus iedere keer de preflop-agressor zijn. We limpen de azen niet. We coldcallen ze preflop niet. In een ge-3-bette pot is de strategie zoals gezegd bet/raise/broke. Dus blijft alleen de mogelijkheid open dat onze raise wordt gecalld en we met een overpair op de flop staan.

Postflop

In een normale geraisete pot is de actuele potgrootte op de flop natuurlijk nog niet bijzonder hoog. We moeten dus eens bekijken hoe we het beste value kunnen krijgen en op welke randvoorwaarden we moeten letten.

De twee belangrijkste factoren zijn natuurlijk het board en de soort en het aantal tegenstanders. Onze positie speelt weliswaar ook een rol, maar we zullen in deze situaties vrij vaak out of position spelen, omdat deze beslissing niet in onze macht ligt. Meer dan preflop raisen kunnen we niet. Daarom zijn we statistisch gezien bij het shorthanded-spel in een van drie gevallen out of position.

Het board

De benadering van het board is natuurlijk noodzakelijk. We moeten ons afvragen met welke hand we willen worden uitbetaald en of er werkelijk veel slechtere handen zijn, die ons hier value geven.

PartyPoker $25 NL Hold'em (6 handed)

Stacks & Stats
BU ($25)
MP ($25)
UTG ($25)
BB ($25)
SB ($25)
Hero ($25)

Preflop: Hero is CO with A , A
2 folds, Hero raises to $1.00, 2 folds, BB calls $1.00

Flop: ($2.10) 4, 5, 6 (2 players)
BB checks, Hero bets $1.75, BB raises to $5.50, Hero...

Het is de standaardsituatie. Preflop spelen we absoluut correct en krijgen we slechts één tegenstander, waarmee we heel goed kunnen leven. Postflop handelen we in positie en Villain checkt. Tot daartoe is alles goed voor ons, maar toch zijn we al bang voor de check/raise.

De tegenstander is voor ons onbekend, we concentreren ons hier slechts op het board. Wat zou onze tegenstander kunnen hebben? Er liggen drie lowcards op het board, de callrange vanuit de blinds omvat bij veel spelers kleine pocketpairs en af en toe suited connectors. Een set en een straight zijn hier over het algemeen mogelijk.

Op dezelfde manier zijn handen als 33 of 77 mogelijk, waarmee Villain een draw en een pair zou hebben.

Overpairs 88+ zijn vanzelfsprekend eveneens te overwegen. Juist dit is tenslotte, zoals hierboven al vermeld, een van de redenen waarom een fold van azen in principe moeilijk is. geslowplayde handen zoals KK/QQ domineren we heel duidelijk.

En vanzelfsprekend zijn blufs en semi-blufs mogelijk. Met AK zou Villain van plan kunnen zijn om ons uit de hand te bluffen, en in geval van nood nog zes outs te hebben. Dat dit niet het geval is, weet hij natuurlijk niet. Deze semi-blufs kun je echter ook rekenen tot de draws. Met 22 zou hij kunnen willen proberen om ons van een zwak overpair af te bluffen.

Juist deze besproken ranges zijn op bijna iedere hand van toepassing en daarom vatten we ze nog een keer samen:

  • Sterke made hands (sets, straight, flush)
  • Draws (/semi-blufs)
  • Zwakkere made hands (top-pairs, overpairs)
  • Blufs (/semi-blufs)

Nu is de vraag: welke hand zou hier tegenover ons staan. Kijken we voor een analyse eens in de Equilator.

STERKE MADE HANDS

Board: 6c 5h 4s
Dead:

Equity Gewonnen Onbeslist Verloren Hand
speler 1: 94.409 % 92.974 % 2.870 % 4.156 % 44-66, 87s, 32s, 87o, 32o
speler 2: 5.591 % 4.156 % 2.870 % 92.974 % AA

Conclusie: Deze berekening verwondert ons natuurlijk niet. Geven we onze tegenstander hier alleen maar sets en made straights, dan liggen we natuurlijk heel ver achter.

STERKE MADE HANDS EN DRAWS

We veranderen nu Villains range. Alleen van sterke made hands uitgaan is gewoon te bang gedacht. 44-66 vertrouwen we Villain natuurlijk ook toe, net als 87s. Maar de handen 87o en 32s/o zijn gewoon te onwaarschijnlijk. We verwijderen deze handen.

Daarvoor nemen we nu draws in de plaats, in dit geval 33 en 77.

Board: 6c 5h 4s
Dead:

Equity Gewonnen Onbeslist Verloren Hand
speler 1: 65.778 % 64.251 % 3.055 % 32.695 % 33-77, 87s
speler 2: 34.222 % 32.695 % 3.055 % 64.251 % AA

Conclusie: Nu ziet de zaak er al anders uit. Tegen een meer als "normaal" te ziene range hebben we al meer dan een derde equity. Uiteraard is dat altijd nog niet voldoende.

STERKE MADE HANDS, DRAWS, OVERPAIRS EN BLUFS

Nu geven we Villain een bredere range. We nemen alle mogelijke overpairs van 88 tot KK erbij. Bovendien denken we dat hij met AKo/s een semi-bluf kan maken en nemen we de hand 22 als voorbeeld voor een pure bluf.

Board: 6c 5h 4s

Dead:

Equity Gewonnen Onbeslist Verloren Hand

Speler 1: 30.907 % 28.346 % 5.122 % 66.532 % 22+, AKs, 87s, AKo

Spieler 2: 69.093 % 66.532 % 5.122 % 28.346 % AA

Conclusie: Nu is er duidelijk wat veranderd. Tegen deze range zijn we duidelijke favoriet. Bovendien zal Villain met de meeste handen bereid zijn om preflop broke te gaan. De "pure bluf" met 22 vervalt wel, maar met een hand zoals AK (AKs zou incl. backdoor-flushdraw zelfs 7 outs kunnen hebben) zal hij over het algemeen bereid zijn om af en toe broke te gaan.

Laten we nu kijken naar de range die we nodig hadden om hier in een coinflipsituatie te komen (equity-technisch behandeld, de potgrootte laten we buiten beschouwing).

Board: 6c 5h 4s
Dead:

Equity Gewonnen Onbeslist Verloren Hand
speler 1: 47.950 % 46.132 % 3.636 % 50.232 % TT-JJ, 33-77, 87s
speler 2: 52.050 % 50.232 % 3.636 % 46.132 % AA

Conclusie: We hebben Villains range nu sterk aangepast. Pure blufs en semi-blufs sluiten we uit. Hetzelfde geldt voor geslowplayde koningen en vrouwen. Zelfs met handen als 88 en 99 vertrouwen we Villain hier niet toe om broke te gaan.

We staan dus tegen sterke made hands draws of twee mogelijke overpairs. Tegen deze range komen we altijd nog op meer dan 50% equity.

GEPAARDE BOARDS

Laten we eens kijken naar een ander voorbeeld: een gepaard board.

Gepaarde boards zien er in principe iets gevaarlijker uit, maar zijn het bijna nooit. De kans dat onze tegenstander iets heeft getroffen, is heel gering. Zo is het meestal ook niet mogelijk een sterke draw te hebben opgepakt. Daarvoor zal hij ons daarentegen ook zelden geloven goed te hebben getroffen. Op gepaarde boards groeit op een verbazingwekkende manier de bereidheid om grote blufs uitvoeren. Uit dit fenomeen ontstond ook de Yeti-Theorem, die zegt dat de line "bet/3-bet op een gepaard board" heel vaak een bluf is.

We kunnen dus over het algemeen op een gepaard board een aantal acties verwachten en hebben daarbij heel zelden iets te vrezen.

PartyPoker $25 NL Hold'em (6 handed)

Stacks & Stats
BU ($25)
MP ($25)
UTG ($25)
BB ($25)
SB ($25)
Hero ($25)

Preflop: Hero is CO with A , A
2 folds, Hero raises to $1.00, 2 folds, BB calls $1.00

Flop: ($2.10) 4, 7, 4 (2 players)
BB checks, Hero bets $1.75, BB raises to $5.50, Hero...

In dit geval is het niet de vraag óf we broke gaan, maar hoe. De Equilator is het daar duidelijk mee eens.

board: 7h 4c 4s
Dead:

Equity Gewonn. Onbeslist Verloren Hand
Speler 1: 50.412 % 50.412 % 0.000 % 49.588 % TT-JJ, 77, 44, 64s+, 54s, 64o+, 54o
Speler 2: 49.588 % 49.588 % 0.000 % 50.412 % AA

We geven Villain hier een heel sterke range. Quads zijn mogelijk, net zoals veel 4-combinaties. Maar toch is het al voldoende wanneer we Villain slechts een draw met 65 geven, of twee overpairs. Bij een werkelijke range zouden we een aantal combinaties van 4 wissen en daarvoor beduidend meer overpairs meerekenen. Bovendien hebben we al gezegd dat Villain op een gepaard board ook graag eens bluft.

Conclusie: Op een gepaard board gaan we bijna altijd broke. We liggen gewoon te vaak voor. De vraag die we ons eerder zouden stellen luidt: Hoe gaan we broke? Dit tegenstander-afhankelijke thema behandelen we de volgende keer.

HIGHCARDBOARDS

Als laatste voorbeeld kijken we naar een board dat ons gevoelsmatig wel het minste bevalt.

PartyPoker $25 NL Hold'em (6 handed)

Stacks & Stats
BU ($25)
MP ($25)
UTG ($25)
BB ($25)
SB ($25)
Hero ($25)

Preflop: Hero is CO with A , A
2 folds, Hero raises to $1.00, 2 folds, BB calls $1.00

Flop: ($2.10) J, Q, K (2 players)
BB checks, Hero bets $1.75, BB raises to $5.50, Hero...

Het probleem bij een dergelijk board is dat Villain weet dat we hier uitstekend getroffen zouden kunnen hebben. Daarom zal hij maar zelden op een bluf-check/raise terugvallen. Helaas weten we eveneens dat Villain het board heel goed getroffen kan hebben, juist met handen als KQ/KJ/QJ wordt over het algemeen vaak vanuit de blinds gecalld.

Sets met KK/QQ/JJ zijn misschien niet zo heel waarschijnlijk, daar we er in principe van uit gaan dat Villain ze preflop zou 3-betten. Maar een garantie tegen de unknown hebben we vanzelfsprekend niet. Dus nemen we ze mee.

AK is natuurlijk eveneens altijd mogelijk, ook daarvan zal Villain zich maar zelden losmaken. Met TT zou Villain een draw hebben en met T9 de straight. T9 zien we hem echter alleen suited spelen. Daarvoor geven we hem nog twee marginale top-pairs, eenmaal KTo/s inclusief de straightdraw en ook K9s.

En daar we van Villain verwachten dat hij met zijn sterke handen preflop slechts call, geven we hem ook nog AQo/s, waarmee hij altijd nog middlepair en een gutshotstraightdraw zou hebben opgelepeld.

Hoe staan we ervoor tegen deze range?

Board: Kc Qh Js
Dead:

Equity Gewonnen Onbeslist Verloren Hand
Speler 1: 47.868 % 46.172 % 3.392 % 50.436 % TT-KK, AQs+, K9s+, QJs, T9s, AQo+, KTo+, QJo
Speler 2: 52.132 % 50.436 % 3.392 % 46.172 % AA

Conclusie: Zoals we zien, hebben we zelfs tegen een range die het board behoorlijk sterk heeft getroffen, nog altijd een equity van meer dan 50%. Dit betekent niet dat we hier ten koste van alles broke moeten gaan, maar het is ook geen reden om het hoofd in het zand te steken en direct op te geven. We moeten ons afvragen of we bij een bepaalde tegenstander deze range kunnen aannemen, of we ze beduidend verder kunnen definiëren of dat we ze dermate moeten beperken, dat we te duidelijk aan equity verliezen om hier winstgevend broke te gaan.

» SAMENVATTING

Equilator heeft ons een goede dienst bewezen. Helaas is het aan de tafels niet mogelijk om gewoon een keer op “Stop” te drukken en een beetje met de Equilator te experimenteren. Ook wanneer het natuurlijk altijd aankomt op de tegenstanders, komen de drie hierboven genoemde situaties vrij vaak voor. Daarom is het meestal een voordeel om de equityberekeningen, met de bijbehorende grove range, in je hoofd te hebben.

Deze zullen we in het tweede deel weer tevoorschijn halen en ons ook met situaties bezighouden, waarin de azen op de flop in de muck terechtkomen.

De volgende keer zullen we ons met speciale tegenstanders bezighouden en ook hierbij directe voorbeelden van equityberekeningen uitvoeren. Logischerwijs zijn er geen standaardvoorbeelden, zodat je nu altijd weet tegen welke range je aanloopt. Maar je kunt er een gevoel voor krijgen. Je leert op de flop al ongeveer in te delen waarmee onze tegenstander ons preflop callt en op de flop agressief wordt. We moeten dan beslissen of en hoe we broke gaan.