Week 39 (BSS): Sterke handen op scary boards

Vanwege de complexiteit zal ik deze week ook handen in de vorm van een quiz presenteren - waarschijnlijk zal dit, voorzover ik geen andere feedback ontvang, wekelijks worden afgewisseld met uitvoerige artikelen (meningen nadrukkelijk gevraagd!). Na een paar dagen volgt dan mijn mening over de betreffende handen.

Vandaag gaat het over de situatie waarin we weliswaar een sterke hand hebben, maar het board de range van de tegenstander goed heeft getroffen.

Hand 1

KK deep reraised on scary Board

MP3 ($342)
32/14/2.0/24
vpip/pfr/TAF/wtsd

Hero ($442)

1/2 No-Limit Hold'em (6 handed)

Preflop: Hero is SB with K, K
1 folds, MP3 raises to $7.00, 2 folds, Hero raises to $32.00, MP3 calls $32.00.

Flop: ($66) 9, J, Q (2 players)
Hero bets $48.00, MP3 calls $48.00.

Turn: ($162) 4 (2 players)
Hero...

Tja, wat doet Hero’s hier? Bet-call als bescherming, check-raise all-in om nog een paar blufs uit te lokken, of check-fold omdat het board te veel in Villians range ligt?

Hand 2

QQ 3bet call IP

BB ($212)
22/18/4.0/23
vpip/pfr/TAF/wtsd

Hero ($359)

1/2 No-Limit Hold'em (6 handed)

Preflop: Hero is CO with Q, Q
2 folds, Hero raises to $7.00, 2 folds, BB raises to $25.00, Hero calls $25.00.

Flop: ($52) 7, T, J (2 players)
BB bets $38, Hero...

BB is TAG-achtig en 3-bet relatief veel. Daarom plan je om op een gunstige flop over zijn conti heen te shoven en zie je ditmaal af van een preflop 4-bet. Er zijn een paar draws, maar TT/JJ treffen hard. Wat is jouw line? Call, raise of zelfs fold?

Oplossing

Hand 1

Range van de tegenstander op de turn

Het probleem begint al bij het zoeken naar een zinvolle range. We weten als het ware helemaal niets gedetailleerds over onze tegenstander - denkt hij PP's deep op setvalue te kunnen callen? Worden suited connectors afgeschrikt door de grote 3-bet? Zou hij deep ook monsters slowplayen? We hebben hier een paradevoorbeeld van hoe belangrijk en moeilijk het is om ranges tegen grotendeels onbekende tegenstanders in te schatten en te waarderen.

De PFR komt overeen met die van een semi-nit, de hogere VPIP laat vermoeden dat hij 3-bets iets looser zal callen als eerste. Bekijk je de WtSD dan lijkt onze tegenstander op het eerste gezicht niet unreasonable te zijn. Voor zijn relatief hoge VPIP is hij niet bijzonder agressief en we kunnen dus aannemen dat hij draws potentieel in een zo diepe pot eerder passief zou spelen - wat enorm belangrijk is.

Zijn turnrange zou ik op de volgende manier inschatten:

{ TT+, 88, AQs+, KQs, QJs, JTs, AQo } (5.1%)

Daarbij zijn de niet-ruiten combinaties van AKs en 88 de wildcards voor floats met outs. De 99 werd als sethand bewust weggelaten, daar een call in plaats van raise op de flop op dit board de kans voor een set verkleint, zelfs tegen een passievere tegenstander.

Check-raise all-in turn

Nu wordt het lastig, want we moeten een aantal schattingen doorvoeren om een beeld te verkrijgen. We checken naar hem toe en hij rekent zichzelf in deze diepe pot op de turn een aardige FE toe. Hij is echter relatief passief en zal dus vaak, uit angst voor een check-raise all-in, zijn sterke draws behind checken, daar hij de push niet zou kunnen callen. Bet-folds krijgen we potentieel dus van de zwakkere draws en vaak van een AQ die wil beschermen (zelden, daar potcontrol voor hem belangrijker zou kunnen zijn en hij er vaak ook bet-call mee speelt).

Laten we eens aannemen dat we bet-folds kregen van de volgende range:

{ TT, 88, AcKc, AhKh, AsKs, AcQc, AhQh, AsQs } (1.4%)

Natuurlijk is dit een ruwe inschatting en zijn de handen overlopend verwisselbaar met pure callbluf/float-handen. We kunnen dus inschatten dat hij met circa. 28% van zijn handen bet-fold speelt.

Bet-call speelt hij met

{ JJ+, QJs, AcQh, AcQs, AdQs } (2.3%)

Hij zal dus slechts met een kleine deel van de AQ handen bet-call spelen en een aantal ervan behind checken, namelijk de resterende 1.4% van zijn range.

Tegen zijn bet-call-range hebben we nog een equity van:

Hand 0: 35.064% 32.36% 02.70% 6087 508.50 { KhKs }
Hand 1: 64.936% 62.23% 02.70% 11706 508.50 { JJ+, QJs, AcQh, AcQs, AdQs }

Een indrukwekkend resultaat. We hebben nog een gutshot, bijna altijd de twee outs op de koning, outs tegen QJs en verslaan AQ duidelijk. QJs is waarschijnlijk iets te sterk meegewogen omdat die op de flop ook vaak zou hebben geraiset, maar dat moet zich compenseren met het weglaten van 99. We hebben grof een FE voor de check-raise all-in van 0.4 - bet Villian op de turn $90, dan ziet onze EV er alsvolgt uit:

(0.4*$252) + (0.6)*(0.35*685 - 262) = +$87.8

Voorzover onze ranges dus zeker realistisch zijn, is een check-raise all-in duidelijk +EV. In de praktijk is het moeilijk in te schatten met welke range Villian bet-call en bet-fold speelt, maar een check-raise all-in is in deze situatie geen grove fout.

Ten opzichte van bet-call heeft check-raise all-in nog een extra voordeel: het zwakste deel van zijn 'made hand range' en zijn sterke draws zal Villian potentieel behind checken, zodat we potcontrol uitvoeren en op de river bij een niet te ongunstige kaart c-c of b-f kunnen spelen.

Bet-call

Geef je Villian met bet-call dezelfde callingrange als tegen de check-raise all-in, dan is meteen logisch dat check-raise all-in de betere move is wanneer hij bet. De vraag is nu of de freecard ons potentieel meer geld kost dan we aan value uit de bet-fold handen zouden krijgen. Bet-fold speelt hij volgens de bovenstaande inschatting met 1.4% van alle handen en c-b met ongeveer net zo veel. Wanneer hij met de bet-fold-handen $90 bet en dan foldt, is dus de vraag of die draws ook $90 aan een freecard verdienen.

We krijgen in het geval van de check-raise all-in alléén problemen met de draws wanneer hij doorcheckt en er op de river een gevaarlijke kaart tevoorschijn komt, waarop we dan op een bet folden - de tegenstander zou dan dus de turn-potsize van $162 winnen. Er zou dus op de river in 35% een kaart opduiken die ons tot folden brengt wanneer hij inderdaad bet.

Nu heeft geen enkele draw op de turn nog zoveel outs en daar hij passief is zal hij minder vaak dan andere spelers een andere draw dan die van zichzelf representeren. We verliezen dus potentieel minder door de freecard (voorzover we hem geen implieds geven) dan we door de bet-fold op de turn zouden winnen. De beslissing tussen bet-call en check-raise all-in is krap en daarom instinctief ontoegankelijk. Daar beide afhnagt van details in de psyhe van de tegenstander, wijkt de gemiddelde EV niet ver van elkaar af - wat het moeilijk maakt om een perfecte oplossing te geven.

Bet-fold

Dat bet-fold geen alternatief is blijkt meteen uit onze kleine FE van 0.4 en onze equity tegen zijn callingrange.

Mijn conclusie; de beste oplossingen op een rij:
1. check-raise all-in turn
2. bet-call turn

Hand 2

Callingrange van de tegenstander

Daar onze tegenstander TAG-achtig 3-bet, moeten we er voorlopig van uitgaan dat allerlei PP's en een groot deel van de suited connectors in zijn 'blind vs CO' 3-bet-range liggen. Wanneer we op de flop pushen/raisen zou ik zijn callingrange zo inschatten:

Hand 0: 24.518% 22.96% 01.56% 7954 541.50 { QcQd }
Hand 1: 75.482% 73.92% 01.56% 25613 541.50 { TT+, 77, AKs, KQs, QJs, JTs, 98s }

Hierbij neem ik 4xAKs nog mee, daar er 16 combinaties AK zijn en hij vaak nog zal beslissen om met overcards+nut-gutshot de push te callen. Zelden zijn (afhankelijk van hoge variance en reads-gebaseerd, maar wanneer je nog een paar readcalls mee neemt, zoals 88,99 omdat hij ons op een bluf zet) deze 4 handen geschikt als wildcards.

Raise-call vs raise-fold

Laten we aannemen dat we raise-fold spelen. We raisen zijn flopbet naar $95 - dat is al een kleine raise. Pusht hij nu, dan hebben we $92 behind voor een $425 pot. Ons behoort echter, tegen de range van hierboven, 104$.

1.Resultaat : raise-call of push is beter dan raise-fold.

Raise-call vs fold

Nu zal hij ook vaak op onze raise of push folden. De benodigde FE om onze push/raise bij de bovenstaande callingrange +EV te maken ziet er ongeveer zo uit:

(p_Fold)*($90) + (1-(p_Fold)*(0.245*$425 - $188)) != 0

--> pFold = 0.48

Zijn 3-bet-range moet dus ca. tweemaal zo groot zijn als zijn callingrange. Onder de inschatting dat hoge suited connectors meedoen (dit moeten we aannemen omdat ze in de callingrange zijn opgenomen) schatten we nu zijn minimale range in. De callingrange van hierboven komt overeen met 4.2% van het totaal aantal handen. Het minimum ligt dus bij ca. 8.4%. De meest tighte range die deze voorwaarde vervult en waarin de suited connectors van hierboven zijn opgenomen, zou er zo uitzien:

{ 66+, AQs+, KQs, QJs, JTs, T9s, 98s, 87s, AQo+ } (8.3%)

Over het algemeen zal een TAG-achtige speler met suited connectors in zijn 3-bet range, echter loose 3-betten:

{ 22+, AQs+, KQs, QJs, JTs, T9s, 98s, 87s, 76s, AQo+ } (10.4%)

Zijn de 3-betting ranges van de tegenstander beduidend tighter, dan moet de totale EV-analyse voor een andere callingrange worden herhaald. Het bovenstaande board treft suited connectors echter erg goed, zodat in het resultaat hoogstwaarschijnlijk ook bij een tightere range nog genoeg FE aanwezig zal zijn. De hernieuwde berekening voor een semi-nit-range valt buiten het doel van dit artikel.

Gaan we er van uit dat - zoals in de opgavenstelling werd vermeld - onze TAG-achtige tegenstander veel 3-bet, dan is de range hierboven realistisch. Door de hoge TAF is het nog meer waarschijnlijk dat hij een groot deel van zijn range op de flop zal contibetten.

2. Resultaat: raise-call is beter dan fold flop

Raise-call vs call

We weten al dat raise-call zeker geen fout is. Het lastigste probleem is nu het bergelijken van de EV met die van een flopcall, daar er ontelbare onbekende variabelen zijn: de turncard, de actie op de turn, turnstats van de tegenstander, eventuele reads van de tegenstander op Hero, etc.

De hand die bij een call de meeste freecards kan treffen, is AK. Daarnaast nog 9T en kleinere PP's, maar deze met duidelijk minder outs. Check-raiset hij de blanc-turn, dan is ons probleem aleen verplaatst en komt overeen met 'rais-fold vs raise-call', daar een redelijke turnbet al in de richting van de $90 moet gaan. Een check-raise wordt dus door ons gecalld.

Bet hij de blanc-turn, dan bestaat zijn range uit de bovenstaande callingrange EN second barrels (bv. van AK) was de doorslaggevende factor is waarom een push op de turn meer value zou pakken dan een push op de flop. Nadeel is dat we op scarecards als A of K, op de turn check-fold moeten spelen omdat er bijna geen aannemelijk deel van zijn range overblijft waartegen we nog iets kunnen callen.

Checkt hij een bepaalde turn en we spelen cb, dan moeten we bij iedere non-A en non-K river nog een bet callen omdat onze hand heel onder-gerepresenteerd werd.

Mijn conclusie, de beste oplossingen op een rij:
1. call flop call/cb turn zonder scarecard, call river wanneer cb turn
2. raise/call flop
3. call flop, bet-call turn
4. fold flop/raise/fold flop