World Series of Poker 2011 - Lind i Bilirakis blisko mistrzostwa Omaha Hi-Lo
W czasie World Series każdy znajdzie coś dla siebie - pryszczaci młodzieńcy mogą otrzymanym na dwudzieste pierwsze urodziny tysiącem dolarów spełnić marzenie swego życia, bogaci panowie mogą natomiast po zakończeniu turniejów mistrzowskich stać się jeszcze bogatsi, goniąc za nieśmiertelnością, mierzoną w ciężarze opasanych nadgarstków i awansach w internetowych rankingach.
Mike Matusow, rozgoryczony zapewne własnymi wynikami w turniejach World Series of Poker, powiedział kiedyś, że zdobycie bransoletki nie świadczy wcale o poziomie gracza i wystarczy znaleźć się pewnego czerwcowego dnia na linii Jowisza wchodzącego w konstelację Andromedy, by chwytać wszystkie dwuoutery, z top setem akurat trafiać na seta niższego i niechybnie dojść do przekonania, że jest się dobrym w coinflipach. A wtedy diamentowe cacko przychodzi samo, choćbyśmy nie znali nawet hierarchii układów.
Za przykład posłużył Mike'owi Roland De Wolfe, który w 2009 roku wygrał event Omaha Hi-Lo grając (wg Matusowa) gorzej, niż regularny dawca centów na mikrostawkach. Pierwsza z tegorocznych rozgrywek Deuce-to-Seven Draw zakończyła się triumfem młodego Matta Perrinsa, który dziewiczy kontakt z odmianą zaliczył... w chwili rozpoczęcia turnieju. Jak sam przyznał, przy pierwszych poziomach blindów nie wiedział, co ma robić. Mike - oto masz lepszy przykład! Albo niezłe kłamstwo...
| 42nd WORLD SERIES OF POKER EVENT #9 1 500 $ No-Limit 2-7 Draw Lowball Graczy: 275 Buy - In: 1 500 $ Pula Nagród: 371 250 $ |
Gdzie można poczuć zapach historii pokera, deszczowo-bzowych perfum i swetrów z merynosu? Tylko na turnieju no-limit 2-7 single draw! Doyle Brunson, Tom Franklin, Berry Johnston, David Sklansky... I Billy Baxter, który ze swymi siedmioma bransoletkami lowball jest dla amatorów nominalnych plicht tym, kim dla Tomasz Stańko Quartet jest Tomasz Stańko.
Perrins uczy się szybko
W kasie eventu znaleźli się m.in. Kapitan Franklin, Eli Elezra oraz Don Zewin, którego niegdyś od zwycięstwa w Main Evencie dzielili jedynie Phil Hellmuth Jr i Johnny Chan. Siódme miejsce zajął Jason Mercier, zaś w heads-upie mieliśmy prawdziwe zderzenie pokoleń. Kiedy Christer Bjorin zaliczał swój pierwszy finałowy stół na World Series, Perrins wchodził jeszcze na stojąco pod dywan. Teraz jednak młodzieniec z Rochdale potrafił już nie tylko mówić i samodzielnie zawiązać sznurowadła, ale także znakomicie wyczuć grę, w którą grał (podobno) po raz pierwszy.
W ostatnim rozdaniu dnia, kiedy Szwed krwawił już obficie, obaj pokerzyści dobrali po jednej karcie: weteran do T763, nowicjusz - do 8653. Perrins na prośbę rywala dobrał jako pierwszy i po trafieniu przez niego 2 na draw Bjorina niewielu już zwróciło uwagę. A ekipa z Rochdale wybuchła!
| 42nd WORLD SERIES OF POKER EVENT #8 1 000 $ No-Limit Hold'em Graczy: 4 178 Buy - In: 1 000 $ Pula Nagród: 3 760 200 $ |
Turnieje WSOP z najmniejszym wpisowym najczęściej przechodzą bez echa. Jaka jest bowiem szansa, że najdalej zajdą najlepsi? Vide Main Event... To tak, jakbyśmy grali w Medal of Honor na najwyższym z możliwych poziomów, mając jedno życie i wyłączoną możliwość zapisu stanu gry. W końcu ustrzeli nas jakiś Niemiec, choć jego AI jest jedną z największych bolączek produkcji...
Where are you, pros?
Przez długi czas w evencie ósmym radził sobie świetnie zapomniany przez wielu Layne Flack, który, gdyby nie niesamowite umiejętności pokerowe, miałby dziś pewnie zdrowszą wątrobę i gęstsze włosy. Zajęcie 50 miejsca przez znanego profesjonalistę (Eric Mizrachi) przy takim fieldzie można porównać do wygrania kilkunastu rzutów monetą z rzędu. I na tym to pewnie polegało...
Ostatecznie zwyciężył Sean Getzwiller, który przynajmniej grał już wcześniej w karty. Trzecie miejsce to już całkiem dobra marka Jonathana Turnera - twarzy platformy, której nazwy się dziś nie wypowiada. Getzwiller w heads-upie pokonał Brytyjczyka Sadana Turkera, który w ostatniej ręce z 
miał uzasadnioną nadzieję wobec 
przeciwnika. Kolejna piątka na flopie pozostawiła mu iluzoryczne szanse na triumf, ale Turker nic nie wyczarował.
| 42nd WORLD SERIES OF POKER EVENT #10 1 500 $ No-Limit Hold'em/Six Handed Graczy: 1 920 Buy - In: 1 500 $ Pula Nagród: 2 592 200 $ |
Blisko dwa tysiące specjalistów od krótkostołowego Hold'em bez limitu wzięło udział w walce o bransoletkę nr 10. Również w tym turnieju kwota wpisowego sprawiła, że szansa na zwycięstwo utytułowanej, znanej twarzy była taka, jak na hosting Dody podczas lednickich spotkań młodzieży.
Papola blisko swej drugiej bransoletki
Przy stole finałowym zasiedli m.in. drugi po dowódcy wojsk amerykańskich w latach 1968-1972 Creightonie Abramsie największy wróg Wietnamczyków - Jeffrey Papola, który w ubiegłym roku odważył się sprzątnąć sprzed nosa ósmy tytuł Menowi Nguyenowi, a także David Vamplew - ubiegłoroczny triumfator UKIPT Grand Final i wzór nerda z podparyskiego muzeum w Sevres w jednym.
W heads-upie zmierzyli się ginekolog Geffrey Klein i Eddie Blumenthal (kto?). Ostatnia ręka to klasyczny coinflip, w którym 
Eddiego the Rookie nie obroniło się przed 
Kleina. Board 
dał Kleinowi 544 388 powodów do radości.
| 42nd WORLD SERIES OF POKER EVENT #11 10 000 $ Omaha Hi-Lo Split-8 or Better Championship Graczy: 202 Buy - In: 10 000 $ Pula Nagród: 1 898 800 $ |
I wreszcie miód na serca profesjonalistów z grubszymi portfelami - mistrzostwa świata splitowej Omahy. Skromny field, za to same uznane marki. Wśród 27 nagrodzonych znaleźli się m.in. Jason Mercier, Eric Buchman, kolorowy Freddy "DeVito" Deeb, obieżyświat Mike Sexton, Alessio Isaia oraz weteran z mroźnego Anchorage, 75-letni zdobywca trzech tytułów w latach siedemdziesiątych, Perry Green.
Trzech do mistrzostwa
Przy finałowym stole mieliśmy m.in. znanego i nielubianego Josha Arieh, a także specjalistę od gier mieszanych, również bransoletkowicza, Richarda Ashby'ego. Dzisiejszej nocy do gry o bransoletkę zasiądą jeszcze Steve Bilirakis, George Lind oraz, znacznie ustępujący im stanem posiadania, kolejny rosyjski tygrys - Viacheslav Zhoukov. Na kogo stawiacie?
