Kto za darmo wystąpi w Pradze, czyli zwycięzcy kolejnego konkursu wyłonieni!

Pisząc tego posta sądzę, że nie mam co ściemniać na temat tego, jak to dzięki PokerStrategy.com stałem się lepszym człowiekiem, nabrałem pokory czy cierpliwości do gry w pokera lub też zasady, które poznałem na tym forum pomagają mi w prywatnym czy zawodowym życiu tylko po to, żeby otrzymać ticket na jeden z turniejów, bo nie ma to najmniejszego sensu. Każde takie zdanie brzmiałoby jak łgarstwo w żywe oczy. Dlatego napiszę prawdę, bo chyba o to w tym chodzi.

Rejestrując się na portalu, jedynym, co mnie interesowało, to dostanie darmowych 50 dolców na grę na jednym z roomów. Tyle. Chciałem po prostu się pobawić i „zobaczyć jak to jest”. Po zaledwie liźnięciu podstaw i zasad pokera tylko na potrzeby zdania testu na zdobycie kasy i przystąpieniu do gry, jak się można domyślić, po pewnym czasie wtopiłem otrzymane pieniądze w cashówkach oraz SnG.

Jednak moja chęć rywalizacji nie mogła do końca się z tym pogodzić. Pewnego dnia, oglądając pokerowy turniej w TV, pojawiła się w mojej głowie myśl: „Skoro inni potrafią i oglądam normalnych ludzi w turniejach, to w czym ja jestem gorszy? Przecież jestem taki sam jak oni, więc dlaczego ja miałbym nie siedzieć na którymś z tych miejsc przy stole?”

Od tamtej pory czytam książki i artykuły traktujące o tej grze, oglądam sesje szkoleniowe, dzięki którym staram się wnosić nowe elementy do mojej gry i ją poprawiać, a moje zafascynowanie pokerem ciągle rośnie i wątpię, żeby kiedyś się skończyło.

I zapytasz mnie: „To w takim razie, co ci tak naprawdę dała ta strona? Co jest tą najbardziej przydatną rzeczą, jakiej się nauczyłeś na PokerStrategy.com?”

Odpowiem Ci:
Zacząłem grać w pokera.

Był letni, upalny poranek. Obudził mnie dźwięk telefonu.
- Dzisiaj gramy w pokera u mnie w ogrodzie o 11, wpadasz?
- Jaaasne - odparłem, przeciągając się z boku na bok. Chciałem się zobaczyć z moimi znajomymi, jednak nie byłem pewien, czy mam ochotę po raz któryś grać w jakieś głupie karty.

W końcu pojawiłem się u moich znajomych. Właściwie to odzyskałem entuzjazm, gdy po raz pierwszy rozdane zostały mi karty.

Czułem że będę dzisiaj panem stołu. Miałem prostą taktykę. Oczywiście nigdy nie pasuję w pierwszej rundzie licytacji, czekam, aż spadną trzy karty, i jak trafię fajny układ, to udaję, że nic nie mam i gram Check.

Jak nikt nie pokusi się o postawienie zakładu, to może w końcu sam coś postawię. Ale jak nic nie trafię, to gram ostro. Zakład, zakład, zakład.

Nie miałem pojęcia wtedy, jak grają fishe. Ja byłem ultrafishem. Właściwie maniakiem.

Moi znajomi też nie mieli chyba wielkiego pojęcia o grze, chociaż umówiliśmy się, że jeśli ktoś wygra rozdanie z 27, dostaje od każdego po 5 big blindów.

Nie wiedziałem, że ten układ posiada tę niechlubną sławę, ale od chwili, gdy to ustaliliśmy, była to moja ulubiona ręka. Postawiłem zakład na turnie, a mój rywal spasował. Odsłoniłem 27 i 6 osób oddało mi po 5 big blindów.

To jednak nie było najbardziej zapamiętanym momentem tego dnia.

- Byliśmy na wakacjach w Hiszpanii - w pewnym momencie naszej rozmowy zaczęli opowiadać Tomek i Marcin. - Wieczorami graliśmy w pokera.

- W pokera?.... - odparłem, i z trudem ugryzłem się w język. Nie chciałem psuć atmosfery ani być nieuprzejmy. Ale w mojej głowie kotłowały się różne myśli.

"Gorące słońce, piaszczyste plaże, lodowate drinki, przepiękne dziewczyny, szalone imprezy.... jak można pojechać do Hiszpanii i grać w pokera?"

Właściwie do dziś nie do końca to rozumiem. Choć gdybym miał do wyboru soft gierkę NL1k z fishami w kasynie i ostrą imprezę z to, może bym się dwa razy zastanowił, co wybrać.

Jednak gdy lato już dawno odeszło, a była już mroźna zima, zrozumiałem coś zupełnie innego.

To było właśnie wtedy gdy trafiłem na PokerStrategy.com. Był to jeden z najbardziej szokujących momentów w moim życiu, jedna z tych chwil, których się nigdy nie zapomina, może nawet bardziej zapdającą w pamięć niż ta, w której dowiedziałem się, że św. Mikołaj jednak nie przynosi prezentów. Gdy zacząłem przed zmrokiem czytać o tym, co to jest gutshot albo flushdraw, tak skończyłem prawie przed świtem. Co dopiero się stało, gdy dostałem swój darmowy kapitał. Skończyłem grać, po 10 godzinach ekscytacji, gdy grając z 1/4 buy-ina na NL2 zagrałem all-in z AK i przegrałem, ostatniego mojego centa. Było to jednak początkiem czegoś nowego, wielkiej przygody z pasjonującą grą, która zapewne szybko się nie skończy. Nie miałem pojęcia, że poker jest tak interesujący.
Że jest to gra umiejętności. Właśnie to zrozumiałem dzięki PokerStrategy.com. Nic już nie było takie jak do tej pory. Odkryłem nowy świat. Poker to nie głupia gra w karty. To pasja. To styl życia... Dziękuję.

Swoją odpowiedź przygotowałem w formie multimedialnej:

Video stworzone na okoliczność tego tematu.

Dlaczego akurat c-beting? Niby szczegół, jednak po kilkudniowym teście polegającym na umiejętnym stosowaniu c-betingu, ze statystyk jasno wynikło, że bardzo dużo żetonów uciekało mi właśnie przez ten aspekt. Nie są to wielkie jednorazowo sumy, ale grosz do grosza, i się zbiera.

Poza tym wiadomo - mindsetting i świadomość, że poker to coś więcej niż gra kasyn. Choć (jako przyszły psycholog) z tym pierwszym nigdy nie miałem większych problemów, to jednak dopiero PokerStrategy.com i częste czytanie waszych newsów pokazało mi, że Poker to naprawdę SPORT.