Dlaczego pokerzyści wyzywają się nawzajem heads-up?

Barry Carter twierdzi, że to przede wszystkim rozgłos, a nie pieniądze, jest motorem napędowym współczesnego trendu pojedynków jeden na jednego.

Kolejny raz wchodzimy w erę pojedynków heads-up, po tym jak Nik Airball i Matt Berkey zgodzili się na 100-godznny mecz w Vegas. 

Pokerowy Twitter zawsze był miejscem kłótni, zwłaszcza gdy zaangażowany był Doug Polk, ale w ciągu ostatnich kilku tygodni zrobiło się naprawdę paskudnie. Podejrzewam, że w tym roku zobaczymy jeszcze kilka pojedynków heads-up pomiędzy ludźmi, którzy się nie lubią. 

Pisałem już wcześniej o tym, dlaczego moim zdaniem tak wiele kłótni w pokerze przeradza się w pojedynek heads-up, ale w ostatnich latach mój pogląd nieco się zmienił. 

Sposób, w jaki hazardziści rozstrzygają spory

Najbardziej oczywistym powodem jest sytuacja, gdy jeden lub obaj gracze myślą, że mają przewagę. Klasycznym tego przykładem jest Doug Polk kontra Daniel Negreanu, gdzie Polk zdołał sprowokować Negreanu do wzięcia udziału w pojedynku, w którym ten drugi był na z góry przegranej pozycji. Polk wygrał w ten sposób 1,2 miliona dolarów.

Aspekt wariancji w pokerze odróżnia go od innych form rywalizacji. W szachach przez większość czasu wiemy, kto jest lepszym graczem, przez co pojedynek jeden na jednego jest raczej bezowocny dla słabszego gracza. W pokerze nigdy nie wiemy na pewno, jak dobry lub słaby jest gracz, co sprawia, że ​​ego dyktuje akcję. Co najmniej jeden gracz w Airball vs Berkey przecenia swoje szanse z powodu wariancji, być może nawet obaj to robią.  

Inną przyczną pojedynków jest to, że hazardziści mają tendencję do rozwiązywania sporów poprzez zakłady. Nie zawsze oznacza to, że rację ma zwycięzca, ale jest coś autentycznego w tym, że ktoś jest w stanie zakończyć debatę, stawiając pieniądze na swoje zdanie.

Dotyczy to ludzi, którzy lubią taplać się w błocie i towarzyszący temu dramatyzm. Airball wydaje się być takim człowiekiem, Berkey nie za bardzo, a Doug Polk najwyraźniej tylko dla takich sytuacji żyje. 

Syndrom Głównego Bohatera

To są główne powody, przez które jesteśmy świadkami pojedynków heads-up, ale dodałbym jeszcze jeden – rozgłos. Zauważyłem, że w ostatnich latach pokerzyści stali się znacznie bardziej głodni uwagi. 

W naszym świecie mediów społecznościowych wszyscy jesteśmy w pewnym stopniu bardziej narcystyczni. Już teraz każdy czuje się sławny na swoim koncie na Twitterze, a robi się coraz gorzej. Sam jestem tego winny podobnie, jak wszyscy inni, szczególnie jeśli chodzi o sprawdzanie, czy ktoś polubił mojego tweeta. 

Ostatnio zacząłem obsesyjnie czytać SubReddit zwany I Am The Main Character , gdzie obnaża się zjawisko polegające na tym, że normalni ludzie zachowują się, jakby byli gwiazdami Hollywood. Ma to swoją nazwę "Main Character Syndrome". 

Clicki>>>pieniądze?

Właśnie to dzieje się ostatnio na Pokerowym Twitterze. Jest wielu pokerzystów, których obserwuję, którzy prawie nic nie wygrali lub nie zrobili nic znaczącego w branży, a zachowują się tak, jakby pytano ich o autografy za każdym razem, gdy wychodzą z domu. Wydaje się, że nawet kilkuset obserwujących na Twitterze wystarczy, aby niektórzy ludzie uwierzyli, że są „influencerami”. Szczególnie streamy cashowe miały ostatnio vibe znany trochę z WWE. 

Airball jeszcze rok temu był raczej anonimowy, ale po tym, jak regularnie pokazywał się na Live Streamie Hustlera, zaczął cieszyć się swoją nowo odkrytą sławą. To może nie być przypadek, że założył kanał na YouTube dokładnie w tym samym czasie, kiedy rzucił wyzwanie Berkey'owi. Airball nie jest jedyną osobą, która chce przyciągać uwagę, bo Berkey ma stronę szkoleniową i podcast, a Polk kanał na YouTube, stronę szkoleniową i poker room. W dzisiejszych czasach wszyscy płacimy czymś za kliknięcia (btw. kupujcie moje książki). 

Czy te pojedynki heads-up są dobre dla pokera? W ogólnym rozrachunku myślę, że prawdopodobnie tak, nawet jeśli ja sam nie jestem wielkim fanem dram, ludzie licznie skłaniają się ku tego rodzaju rozrywkom. Kiedy zaczynałem grać w pokera, przeczytałem historię The Corporation vs Andy Beal, która sprawiła, że naprawdę mocno zacząłem ekscytować się grą. Wygląda na to, że przechodzimy przez coś podobnego w erze Tik Toka/Twittera/Instagrama. 

Lubicie tego typu dramy?