Pokerowe Teorie GTO - Poznawczy skąpiec

Nasze mózgi są skonstruowane pod kątem wydajności, a nie doskonałości, czego musisz być świadomy, gdy stosujesz heurystyki w pokerze.

Jedną z fantastycznych rzeczy, jaką zauważyłem po latach styczności z pokerem, jest to, że dzięki niemu można nauczyć się wiele z innych dziedzin, takich jak AI, ekonomika, teoria gier czy psychologia. Stworzyłem więc serię artykułów o zagadnieniach spoza pokera, które można skutecznie adaptować w naszej ulubionej grze.

W świecie zalanym informacjami i złożonymi decyzjami, które codziennie trzeba podejmować, ludzki mózg opracował strategie, które pomagają mu zmniejszyć obciążenie. Jednym z takich mechanizmów jest działanie „poznawczego skąpca” – terminu ukutego przez psychologów społecznych Susan Fiske i Shelley Taylor w 1984 roku, opisującego tendencję do oszczędzania zasobów poznawczych poprzez przyjmowanie upraszczających strategii przetwarzania informacji.

Skąpiec poznawczy często ucieka się do podejść heurystycznych, które są mentalnymi skrótami, przyspieszającymi proces podejmowania decyzji. Te skróty są stosowane, aby uniknąć angażowania się w obszerne, wymagające wysiłku rozważania i zamiast tego skupić się na uproszczonych, łatwo dostępnych informacjach.

Chociaż bycie skąpcem poznawczym może być korzystne, bo oszczędza czas i wysiłek umysłowy, może również prowadzić do podejmowania nieoptymalnych decyzji, wykazując przy tym podatność na błędy i uprzedzenia. Poleganie na skrótach oznacza, że ​​mózg może czasami przeoczyć istotne informacje, przedkładając uogólnione założenia nad szczegółową analizę. Może to potencjalnie skutkować podejmowaniem błędnych decyzji, ze wzglęu na nieuwzględnienie wszystkich istotnych czynników.

Istnieje wiele oczywistych przykładów bycia poznawczym skąpcem. Moim osobistym faworytem jest jeden z moich najlepszych przyjaciół, który nigdy nie przegląda menu w restauracjach. Zamiast tego po prostu pyta kelnera, co polecają, a następnie to zamawia. Zdarza się, że wychodzi na tym źle, bo danie mu nie podchodzi, ale ogólnie rzecz biorąc częściej delektuje się swoimi potrawami, ponieważ mają rekomendację od kogoś bardzo dobrze zaznajomionego z menu (podczas gdy ja zwykle przeglądam kartę bardzo długo, a potem zawsze zamawiam burgera).

W Multi tablingu chodzi też o wydajność

Wszyscy znamy pokerowe przykłady skąpstwa poznawczego, ale być może najlepiej widać go, gdy gramy na wielu stołach jednocześnie. Zwyczajnie nie jesteśmy wtedy w stanie wykorzystać pełni naszego potencjału umysłowego do podjęcia każdej decyzji, dlatego uciekamy się do mentalnych skrótów. 

Przykładem jest podążanie za zakresami GTO. A9o z under the gun przy stole z dziewięcioma graczami zwykle nadaje się do spasowania. To przydatny skrót myślowy, dzięki któremu nie musimy marnować cennych zasobów mentalnych. A9o nie nadaje się na otwarcie, ponieważ trzeba "przedostać się" przez ośmiu graczy i istnieje realne prawdopodobieństwo, że jeden z nich znajdzie rękę, która nas zdominuje. Zamiast tego szybko pasujemy i przechodzimy do następnego rozdania. W większości przypadków ta prosta heurystyka pozwoli nam uniknąć kłopotów, aczkolwiek są chwile, kiedy nie będzie optymalna.

A9o z under the gun przy bardzo tight stole może w rzeczywistości być dobrym otwarciem. Daje możliwość eksploatowania bierności przeciwników i blokuje ręce, z którymi nity mogą się odwijać. A9o z under-the-gun może być otwarciem również wtedy, kiedy przy stole siedzi gigantyczny calling station, który opłaci nas, jeśli trafimy asa. A9o z under-the-gun, gdy na dużej ciemnej znajduje się wielkie bounta z 2BB w stacku także należy uznać za sensowne otwarcie. Podobnie w przypadku, gdy trzech graczy nie ma kart, co sprawia, że ​​na stole gra toczy się de facto w formacie 6-max. 

To prosty przykład rozkładu zalet i wad stosowania heurystyki mentalnej przy podejmowaniu decyzji przy stole. Bycie skąpcem poznawczym zapewnia więcej zasobów mentalnych do podejmowania ważnych decyzji i pozwala wykręcać większe volume, ale jednocześnie sprawia, że przegapia się wiele istotnych szczegołów. Jest to kompromis, który prawdopodobnie jest wart swojej ceny, ale czasami traci się potencjalne value, które moglibyśmy dostrzec, gdyby nasz mózg nie był tak zmotywowany wydajnością. 

Jakie teorie spoza pokera pomogły twojej grze? Daj nam znać w komentarzu.