Zaktualizowano 03 mar 26 przez
Avatar photo PokerStrategy Editorial
Staff

Czy fold pre z asami w ME jest kiedykolwiek dobry?

Dara O' Kearney przygląda się ICM-owym plusom i minusom pasowania w bubble największego turnieju w pokerze.





Jednym z efektów ubocznych pisania książki o satelitach jest to, że co roku przy okazji bubble Main Eventu WSOP jestem pytany o jakiś problematyczny fold. Często strategicznie poprawne jest spasowanie asów przed flopem w satelicie, ponieważ celem jest tam mincash, a nie wygranie całego turnieju. Jednak czy spasowanie asów w normalnym turnieju może być kiedykolwiek poprawne??

To pytanie pojawiło się w tym roku ponownie, po tym jak ten dżentelmen ujawnił, że spasował asy w fazie bubble Main Eventu WSOP:

Podejrzewam, nie znając nawet wielkości stacków, że był to niepoprawny fold. Są jednak spoty w turniejach nie będących satelitami, w których spasowanie asów przed flopem jest poprawne. 

Wiele osób uważa, że ​​moment do rozważenia spasowania asów w fazie bubble Main Eventu jest wtedy, gdy zderzą się ze sobą dwa duże stacki, podczas gdy w rzeczywistości właściwy moment na rozważenie tego jest wtedy, gdy ma się bardzo mało żetonów. Załóżmy, że w fazie bubble Main Eventu mamy połowę początkowego stacka. Ten stack był wart 5000 $ na początku Main Eventu, ale jeśli dojdziemy z nim do miejsc płatnych, będzie wart 15 000 $. Nawet jeśli się podwoimy, nie zyskujemy wystarczająco dużo, więc całe nasze equity, jako gracza z bardzo małym stackiem, jest w mincashu. 

Odpadnięcie z dużym stackiem jest tak naprawdę mniej katastrofalne, ponieważ mincash w wysokości 15 000 $ stanowił tylko niewielką część naszego equity. 

Poprosiłem ucznia, aby, korzystając z Holdem Resources Calculator, przeprowadził prostą symulację, która pomoże mi to zobrazować. Jest to bubble 180-os SnG na PokerStars. UTG ma 1 BB i zaraz będzie go wpłacać w ciemno. Button ma 2BB, natomiast wszyscy inni po 100BB. Poniżej zakresy graczy, jeśli akcja będzie do nich spasowana:

poker
Kliknij, aby powiększyć

Na chłopski rozum można domniemywać, że stack 1BB i stack 2BB powinny grać dwiema dowolnymi kartami, ale spójrzmy, co tak naprawdę jest prawidłowe. UTG może grać przed flopem tylko z AA, a BU open folduje 100% rąk, w tym również AA. BU pasuje 100% rąk również wtedy, kiedy ktoś otworzy przed nim. 

Podwojenie się jest raczej bezcelowe dla obu tych graczy, ponieważ ich stack i tak jest zbyt mały w stosunku do pozostałych graczy. Ci gracze nigdy nie wygrają turnieju i zamiast tego są ze sobą uwikłani w pseudosatelicie. 

To był teoretyczny przykład, ale w Main Evencie WSOP zdarzą się spoty, które będą bardzo podobne. Może nie dwa mega short stacki na jednym stole, ale na pewno kilka rozłożonych po całej sali. 

Wyliczenie swojego equity na bubble

Dara O Kearney
Dara O'Kearney 

Oto kilka szybkich porad z Endgame PokerStrategy: The ICM Book, jak wyliczyć swoje equity w czasie rzeczywistym, aby podjąć tego typu decyzję.

Możemy z grubsza zorientować się, jakie jest nasze equity na bubble, patrząc na to, co by było, gdyby bubble pękło, a następnie używając tego jako przybliżonej wartości pieniędzy, które ryzykujemy. Nasze equity po pęknięciu bubble szacujemy jako wartość mincashu powiększoną o nasz procentowy udział w pozostałej puli nagród, w oparciu o odsetek posiadanych przez nas żetonów.

Załóżmy, że wpisowe to 100 $, jest 500 graczy, 60 wchodzi do kasy, a minimalna wypłata to dwa razy wpisowe. Oznacza to, że gdy bubble pęknie, każdy ma zagwarantowane dwa wpisowe (łącznie 120 wpisowych) i swój udział w pozostałej puli nagród (łącznie 380 wpisowych) na podstawie posiadanych żetonów.

Equity gracza, który przejdzie przez fazę bubble ze stackiem startowym, będzie warte dwa wpisowe plus 1/500 z pozostałych 380 wpisowych (0,76 buy-ina). Dokładnie equity wynosiłoby więc 2,76 buy-ina lub 276 $.

Gdyby ten gracz wszedł all-in w fazie bubble, mógłby zyskać tylko jeden początkowy stack (0,76 wpisowego) w equity, ale ryzykowałby 2,76 wpisowego. Oznacza to, że potrzebowałby 78% equity, czyli przeciwko dwóm losowym kartom pasowałby JJ, a przeciwko 20% topowego zakresu, jedyną ręką, z jaką mógłby sprawdzić, byłyby asy.

Jeśli gracz przejdzie przez fazę bubble z pięcioma startowymi stackami, jego equity wyniesie dwa wpisowe plus 5/500 pozostałej puli nagród (3,8 wpisowego). Jego equity wyniosłoby 5,8 wpisowego, czyli 580 $. Gdyby ten gracz wszedł all-in przed fazą bubble, ryzykowałby 5,8 wpisowego, aby wygrać 3,8. Szybkie obliczenie z wykorzystaniem Bubble Factor pokazuje, że potrzebuje 64% equity, co przy callowaniu przeciwko najlepszym 20% rąk potrzeba JJ+ i AKs.

To konkretne wyliczenie jest prawdopodobnie dość zniechęcające, jeśli nie jesteś mistrzem liczenia w pamięci. Prawdopodobnie mądrze jest go unikać, jeśli nie czujesz się komfortowo, jednak jeśli dłużej uczysz się ICM, te wyliczenia stają się dość istynktowne. Nawet mój niezbyt bystry uczeń jest w stanie je wykonywać.

W większości przypadków, gdy ktoś pasuje z asami w fazie bubble Main Eventu, robi to z powodu emocji związanych z pieniędzmi i/lub prestiżem wydarzenia. Są jednak faktyczne momenty, kiedy to jest prawidłowe, jeśli lubi się pieniądze. 

Nowa książka Dary O'Kearney'a Endgame Poker Strategy: The ICM Book jest już w sprzedaży.