Niesamowity blef na NL5K!
Dziś KTU przyjrzy się rozdaniu z high stakes, które niesie za sobą wiele pytań.
Oglądanie rozgrywki na stołach NL5K może być bardzo profitowe. Mamy możliwość analizować zagrania najlepszych graczy i wyciągać wnioski z ich gameplanu. Najciekawiej jest, kiedy przy stole przez długi czas są wolne miejsca. W takich przypadkach można zakładać, że nie ma fisha, a co za tym idzie poziom gry jest bardzo wysoki.
Ręce, w których zobaczymy showdown, dają pogląd na gameplan poszczególnych graczy. Powyższy film pokazuje jedno z takich rozdań, niosąc za sobą jednocześnie pytanie: Czy 1nvoker kompletnie oszalał z tym A4s na buttonie?
Jeśli uważasz, że tak, możesz równie dobrze założyć, że Also11 zastawił idealną pułapkę. Czeka z AK na turnie, aby wyindukować blef, a 1nvoker daje się nabrać i wyspazzowuje drobne 5000 $.
W mojej opinii, te założenia są jednak zbyt uproszczone. Uważam, że obie strony zagrały tu poprawnie, dając nam jednocześnie szansę do nauki.
Rozsądne zasięgi, dobrane pod kątem maksymalnego wykorzystania swojej pozycji przez każdego z graczy
Przeanalizujemy to rozdanie od początku do końca, aby zilustrować, jak będzie przebiegać, jeśli obaj gracze podejmują optymalne decyzje. Skupimy się na fundamentalnych problemach, jakie trapią graczy przy podejmowaniu decyzji, a podstawą naszej analizy będzie stwierdzenie: Nigdy nie lekceważ swojego przeciwnika.
Granie rozsądnym zasięgiem oznacza, że doceniamy rywala i zakładamy, iż nie będzie on popełniał rażących błędów. "Pasuję AQ na river ponieważ na NL50 nikt nie blefowałby w takim spocie" - to zdanie jest doskonałym przykładem niezrozumienia konceptu zasięgów. Myśląc w ten sposób nigdy nie zostanie się dobrym pokerzystą.
Prawdziwy wgląd w sytuację otrzymamy, analizując co by było, gdyby obaj pokerzyści grali optymalnie. Mechanika gry jest zawsze prosta:
- Mój rywal blefuje zbyt często, więc sprawdzam z marginalnymi układami
- Mój rywal blefuje zbyt rzadko, więc pasuję blef catchery
- Mój rywal sprawdza zbyt często, więc betuję dla value
- Mój rywal pasuje zbyt często, więc mogę blefować z czymkolwiek
Bardzo rzadko będziecie świadkami dyskusji na wysokim poziomie, w której żadna ze stron nie zakłada, że rywal robi coś "zbyt często" lub "zbyt rzadko", a zamiast tego gra optymalnie. Takie są realia gier high stakes, a gracze z każdego poziomu mogą się z nich uczyć. Tylko wtedy, kiedy zrozumiesz co oznacza gra "optymalna", będziesz w stanie rozsądnie dostować swoją grę do tego, co robią rywale.
Swoją drogą, te dostosowane zasięgi mają dodatkową zaletę: Optymalna strategia jest zabójcza przeciwko niezbalansowaniu, typowym dla graczy z micro i niskich stawek.
1nvoker atakuje blindy z 50% zasięgiem
Które ręce można profitowo stealować z buttona, jeśli na blindach siedzą dobrzy gracze?
Im lepiej bronią, tym mniej rąk możemy open-raise'ować z BU.Obecnie zakłada się, że przy podbiciu do 2,5 bb, otwierać można do 50% rąk. Ten koncept wykazuje jednak tendencję spadkową.
Program PokerSnowie, szczególnie skuteczny w spotach preflop, zakłada, że przeciwko silnym rywalom profitowo można grać zaledwie 39% rąk i dużo graczy zaczyna przychylać się ku tej opcji. Stary dobry 50% zasięg wciąż jest jednak popularny, będąc katalizatorem wielu ciekawych akcji przy stole.
Ten zasięg stealu został zbudowany w oparciu o następujące założenia: Small Blind będzie 3-betował 15% do 18% swoich rąk. Big Blind zrobi to w 13% przypadków, sprawdzając kolejne 50%.
Jeśli rywale bronią swoich blindów nieco rzadziej, powinno się oczywiście poszerzać ten zasięg. Należy jednak wtedy pamiętać o zachowaniu większej ostrożności postflop. Nasze motto to: Lepiej dmuchać na zimne. W końcu gramy przeciwko mocniejszemu zakresowi.
Also11 broni small blinda strategią "3-bet only" 15% do 18%
Nowy trend wykształcony w 2013 roku, to złoty środek na grę z SB przeciwko stealowi z BU. Przyczyny tego stanu rzeczy sa dwie: Jeśli tylko sprawdzisz, BB dostaje świetne oddsy i kończysz w threeway'u bez pozycji. Jeśli natomiast chcesz 3-betować z SB, zostaje bardzo niewiele rąk, z którymi możesz zagrać call. Rywale otrzymują wtedy istotną informację o twoim zasięgu, przez co trudniej rozgrywa ci się rękę.
Jeśli chodzi o omawiane rozdanie, zakładamy 15% zasięg przedstawiony na matrycy po lewej.
1nvoker broni 50% do 60% swojego zasięgu przeciwko 3-betom
Nie myśl, że z tej analizy wynika, iż "unikamy autoprofitu". Ważne, z jakimi rękami możemy profitowo kontynuować. Oczywiście im szerszy zasięg 3-beta, tym więcej możemy bronić. Pasujemy szare ręce, 4-betujemy żółte i sprawdzamy z czerwonymi. Żółto-czerwone ręce to 50% call i 50% 4-bet.
Ważnym założeniem jest fakt, że 4-betując często spodziewamy się calla. W końcu Small Blind 3-betuj relatywnie silne ręce, które mogą sprawdzać 4-bety.
Kolejną istotną rzeczą jest stworzenie gameplanu na kontynuację postflop. Bardziej skupimy się na tym w kolejnym artykule, który opierał się będzie właśnie o grę po flopie.
Ogólnie, kiedy stajesz przeciwko 3-betowi z buttona, powinieneś pamiętać, że jeśli rywal robi to zbyt rzadko, musisz pasować więcej rąk. Jeśli nie sprawdza 4-betów, takie ręce jak AJs i JTs powinno się w zasięgu 4-beta zastąpić rękami typu A8o. Być może grają one tragicznie postflop, ale plus jest taki, że rzadko się na nim znajdą. Jest to najlepszy dowód na to, że zasada "Nie sprawdzamy 4-betów" bardzo ułatwia życie twoim rywalom.
Do tej pory dowiedzieliśmy się:
- Jakie są rozsądne zasięgi, gdy obaj pokerzyści grają dobrze
- Jakie są zasięgi open-raise'u i defendu z buttona
- Jak wygląda nowoczesna strategia "3-bet only" ze Small Blinda
- Jak dostosować się do gry rywala
Co myślicie o tym rozdaniu i rozegraniu high stakesowych regularsów Also11 i 1nvoker? Dajcie znać w komentarzach.
