Czy dziennikarze powinny wkraczać, gdy w turnieju live dzieje się kontrowersja?
Czy reporter powinien interweniować, jeśli na turnieju live będzie świadkiem złamania zasad lub błędu krupiera?
Ciekawie rozwija się historia 18. tytułu WSOP-C Maurice'a Hawkinsa, ponieważ wygląda na to, że gracz, który odpadł z turnieju na trzecim miejscu, został wyeliminowany, trzymając najlepszą rękę.
Nie tylko nie zostało to (być może pozornie) zauważone przez graczy ani personel kasyna, ale nie zostało też wychwycone przez reportera dokumentującego rozdanie:
If you’re Maurice Hawkins and at @HorseshoeBmore a wheel beats a flush at show down final 3 of the circuit main . And the dealer and reporter agreed which is wild . Why do they change rules for big name players ? pic.twitter.com/0hYDDIHFez
— chainsaw (@chiohyim) March 4, 2025
Wywołało to ożywioną dyskusję w pokerowym świecie na temat tego, czy media branżowe powinny zabierać głos, gdy widzą złamanie jakiejś zasady lub błąd przy stole. Z perspektywy czasu dziwię się, że nigdy wcześniej nie byłem świadkiem dyskusji na ten temat.
Mucha na ścianie?
Argumentem przeciwko temu jest to, że pokerowe media powinny być tylko muchami na ścianie i relacjonować, co się dzieje, a nie wpływać w jakikolwiek sposób na wydarzenia. Nie chcielibyśmy, żeby reporter z sali sądowej miał wpływ na przebieg sprawy karnej, więc w pokerze powinno być chyba tak samo?
Pokerowe media angażujące się w orzeczenia i błędy mogą spowolnić grę, szczególnie jeśli nie mają racji. Istnieje również ryzyko stronniczości, bo nie chcielibyśmy przecież, aby ktoś wpływowy, na przykład ktoś tak znany, jak Daniel Negreanu, gdyby poczuł, że orzeczenie jest przeciwko niemu, zaczął lobbować dziennikarzy i otwarcie pytał, czy popierają jego stronę.
Przypomina mi się także niesławny przypadek oszusta Ali Tekintamgaca, który wykorzystał wspólnika przebranego za przedstawiciela pokerowych mediów, aby sygnalizował mu siłę rąk przeciwnika. Im bardziej będziemy trzymać media pokerowe z dala od wpływu na akcję, tym mniejsze jest ryzyko wystąpienia czegoś takiego.
Promotorzy, nie dziennikarze
To wszystko są trafne argumenty, ale ja skłaniam się ku drugiej stronie.
Niewygodna prawda jest taka, że nie jesteśmy bezstronnymi dziennikarzami pokerowych mediów, jesteśmy promotorami branży pokerowej. Gdybyśmy byli bezstronni, wszyscy pisalibyśmy więcej o problematycznym hazardzie, ale tak nie jest.
W branży są znakomici twórcy, którzy wykazują się dziennikarską rzetelnością, ale w większości płacą nam za pozytywne przedstawianie gry.
Media pokerowe są zatrudniane na wydarzenia pokerowe na żywo, aby poprawić wrażenia, a nie być jedynie obserwatorami. Jeśli są rzeczy, o których operatorzy nie chcą wspominać w raportach, w dziewięciu na dziesięć przypadków te rzeczy są pomijane. Wiem to z pierwszej ręki, sam to robiłem, relacjonując różne wydarzenia. Zdarzały się na przykład przypadki, gdy reporterów proszono o nierelacjonowanie gry konkretnych zawodników biorących udział w wydarzeniach, nawet jeśli dochodzili daleko. Powody były całkowicie subiektywne. Dziennikarzy prosi się również o stawianie w pozytywnym świetle zawodników sponsorowanych przez organizatora wydarzenia.
Jestem częścią pokerowych mediów od 20 lat i nie mam problemu z tym, że jesteśmy promotorami, a nie dziennikarzami. Poker to wspaniała gra i cieszę się, że mogę ją promować.
Jako promotorzy powinniśmy jednak wkraczać, kiedy tylko możemy, aby pomóc w zapewnieniu integralności gry. W końcu poker naprawdę potrzebuje teraz każdego rodzaju wsparcia, jeśli chodzi o zapewnienie społeczności o uczciwości gry.
Jakie są wasze przemyślenia w tym temacie? Podzielcie się nimi w komentarzu:
