Na początku nieco zmian w organizacji całego
turnieju. Okazało się, że liczba graczy, którzy zgłosili się do udziału w tym
turnieju spokojnie zmieści się w sesjach A oraz B i nie ma konieczności
rozgrywania jeszcze jednej części pierwszego dnia turnieju. W sesji B wzięło
udział 293 graczy, którzy do 204 z sesji A. Razem mieliśmy więc 497 pokerzystów
i pokerzystek, którzy wygenerowali pulę nagród oscylującą w granicach 7,2 mln
$. W takich okolicznościach przyrody, miejsc płatnych w turnieju znalazło się
100. Najniższa wygrana to 21 620 $, natomiast dla zwycięzcy przypadnie ponad
1,5 mln $! To naprawdę ogromna suma. Nie można powiedzieć, że turniej nie
sprostał oczekiwaniom. Wielkość puli i tak świadczy o ogromnym prestiżu i
atrakcyjności tego eventu.
Chipleaderem po zsumowaniu obu sesji pierwszego dnia
został Paul Niemela, który zakończył dzień z imponującym stackiem w wysokości
260 775, deklasując tym samym swoich rywali. Paul jako jedyny miał
sześciocyfrowy stack z dwójką na początku. Za nim uplasował się Evan McNiff,
który zgromadził 190 375. Tym samym Phil Hellmuth, który dzień wcześniej
uzbierał ponad 180 000 znalazł się na świetnym, trzecim miejscu na starcie 2.
dnia turnieju. Prawdę mówiąc, szkoda że turnieje o klasie WPT odbywają się tak
rzadko. Na poczynania graczy od samego początku eventu aż miło popatrzeć. Wiele
świetnego pokera, mało przypadku, czy nieodpowiedzialnych zachowań, a co więcej
brak gamblingu. No może nieco przesadziłem z tym idealizowaniem. Jednak patrząc
na turnieje APPT, LAPT, czy nawet eventy z serii EPT ciężko napisać cokolwiek
innego. Porównując WPT z tourami firmowanymi przez PokerStars, to tak, jakby
porównać grę wariatów we freerollu na Evereście z ... tutaj można wpisach chyba
cokolwiek. Zresztą można się przekonać samemu.
Podczas zmagań tego dnia, z turnieju odpadło 72 graczy. Pośród nich znalazły się nie lada osobistości pokerowego świata. 15 tys. $ stracili bezpowrotnie Erica Schoenberg, Gavin Smith, Glen Chorny, Hevad Khan, J.C. Tran, Mark Newhouse, Mark Seif, Michael Mizrachi, Sammy Farha oraz Scotty Nguyen.
bla Dzień 1B Graczy rozpoczęło: 293 Graczy pozostało: 221
Bellagio Resort & Casino
call
The Table of Doom
Miejsce
Gracz
Seat 1
Patric Bueno
Seat 2
Glenn Chorny
Seat 4
Carlos Mortensen
Seat 6
Michael Martin
Seat 7
David Chiu
Seat 8
David Sklansky
Seat 9
Mark Newhouse
all-in
David Sklansky
Allen Cunningham
David Benyamine
David 'The Dragon' Pham
Normal
0
21
false
false
false
MicrosoftInternetExplorer4
Bardzo dobrze wszedł w event Mark Teltscher, który już
przy pierwszym poziomie stawek w ciemno nabudował się do 79 000. Mark siedząc
na buttonie starł się z graczem ze small blinda. Na riverze, przy boardzie w pocie znajdowało się już około 70 000. Mark wówczas, po zagraniu
check przez rywala, wypchnął ostatnie 9000 na środek stołu. Przeciwnik myślał
bardzo długo, w końcu pewny, ze Teltscher jest silniejszy postanowił nie
sprawdzać i pozostać w turnieju z 9000 w stacku. Mark pokazał z flushem.
Okazało się, że fold był przedni, ponieważ gracz na small blindzie przyznał, że
zrzucił straighta. Mark po tym rozdaniu znalazł się oczywiście na pozycji
wczesnego chipleadera.
Już na początku ukształtował się nam istny the table of
death. Zasiadali przy nim takie tuzy pokerowego świata, jak finalista 50
000$ H.O.R.S.E. Eventu na tegorocznym World Series of Poker Patric Bueno, który
zajął wówczas 8. miejsce. Dalej widzieliśmy Glenna Chorny'ego, który zgarnął
zdrowo ponad 2 mln Euro wygrywając 2008
EPT Grand Final w Monte Carlo. Siedzenie #4 przypadło mistrzowi świata oraz
wielokrotnemu mistrzowi WPT Carlosowi Mortensenowi. Dwa miejsca za nim zasiadał
zwycięzca tegorocznego EPT w Londynie Michael Martin, tuż za nim mistrz z 6
sezonu WPT David Chiu. Na miejscu #8 mogliśmy podziwiać samego Davida
Sklansky'ego, który nie tylko jest żyjącą legendą pokerowej teorii, ale również
zajął miejsce na podium podczas WPT Borgata Poker Open w 2006 r. Pan Sklansky
miał nierozliczone zatargi z graczem siedzącym wówczas po jego lewej ręce. Mowa
oczywiście o Marku Newhouse, który w turnieju WPT Borgata Poker Open w 2006 r.
wyrzucił Davida na 3. miejscu, a sam zgarnął wówczas tytuł.
Starcia znanych graczy mogliśmy obserwować przez cały czas. W jednym z
takich rozdań swoje holecards skrzyżowali Tim Tmay420 West oraz Victor
Ramdin. Na boardzie Ramdin zagrał check do Tima, który poczęstował
go betem za 3500 z middle position. W rozdaniu znalazł się jeszcze Blair
Hinkle, który spradził ten akt agresji siedząc na buttonie. Gdy akcja ponownie
znalazła się u Ramdina, ten wypalił nagle z check / raisem do 10 200. West nie
zastanawiał się długo i postanowił postawić wszystko na jedną kartę. Jego
all-in ważył aż 38 000. Hinkle natychmiast odpadł z rozdania, natomiast Ramdin
poszedł w tank. Był wyraźnie skołowany, powiedział Nie sądzę, żebym mógł
zrzucić tutaj top seta - to był wyraźnie tekst, który miał wywołać reakcję
u Westa. Ten jednak nie pokazał żadnych emocji. Ramdin w końcu dał za wygraną i
złożył swoje karty twarzami w dół do mucka. Top set był chyba bardzo
przesadzony, gdyby Victor powiedział coś o nieokreślonym secie, mogłoby być
ciekawiej, jednak top set - to było zdecydowanie zbyt wiele.
Następnie mieliśmy starcie dwóch super monsterów. Na boardzie pojawiły się . To świetna sytuacja, żeby złapać straight flusha z jedną kartą.
Ale jest mało prawdopodobne, żeby pokera złapało aż dwóch graczy. Tak się stało
w tym przypadku. Co ciekawsze, nie poszło na stacki! Jared Hamby chyba
wiedział, że Allen Cunningham ma i dlatego tylko sprawdził z i niższym
straight flushem. No cóż, z jedną kartą na ręce do układu nie ma bad beat
Jackpota.
Przy drugim gorącym stoliku zasiadali David Benyamine oraz Antonio
Esfandiari. W końcu obaj gracze musieli doprowadzić do jakieś starcia między
sobą. Na flopie David, który siedział na small blindzie zagrał check
do przeciwnika na dużej w ciemno. Po identycznej reakcji drugiego blinda
Antonio kontynuował natarcie sprzed flopa za 1525. David sprawdził, natomiast
big blind wycofał się z rozdania. Na turnie pojawił się kolejny as w postaci . Obaj gracze tutaj zagrali check i krupier pokazał na ostatnim streecie.
Benyamine jeszcze raz uderzył w stół, natomiast Esfandiari rzucił za linię
3500. David natychmiastowo podbił koszt zobaczenia kart do 10 700. Antonio
tylko się uśmiechną i powiedział Cztery asy... co doktorku? - i
przesunął karty twarzami w dół do mucka.
Następnie zobaczyliśmy w akcji Elizabeth Montizanti, która zgarnęła pota
ważącego około 80 000. Na flopie jej rywal postanowił zagrał wielki
overbet za 20 000 w pota, który liczył 12 000. Pani Motnizanti wówczas
wypchnęła na środek stołu cały swój stack o wadze 33 550. Rywal jakby na to nie
patrzyć, stał się pot commited ze średnią ręką na własne życzenie. Chciał
zachować jakąś twarz i powiedział Dlaczego nie, mam w sumie trzy karty w
talii, które chcę zobaczyć. Dorzucił brakującą kwotę i pokazał , które
były zdominowane przez Elizabeth. Gdy na turnie spadła , która dała
obojgu gutshot straight drawa. Na riverze spadła karta, którą na flopie chciał zobaczyć
rywal, jednak w tych okolicznościach przyrody dawał straighta pani
Montizanti i nabudował ją do 80 000. Również świetnie radził sobie David The Dragon Pham, który w tym
roku wygrał już prawie 1,5 mln $ w
turniejach naziemnych. Pamiętamy go ze świetnego występu podczas imprezy z
serii World Poker Tour w Foxwoods, gdzie zasiadał przy stoliku finałowym. Na
flopie David zagrał continuation bet za 2500 i dostał sprawdzenie od
rywala z cut-offa. Gdy na turnie pojawiła się obaj gracze postanowili
kontrolować wielkość puli i zagrali check. River przyniósł i Pham ponownie
się przebudził rzucając za linię 5100. Po około 25 sekundach rywal sprawdził,
jednak po zobaczeniu u Davida przesunął pokornie karty twarzami w dół do
mucka.
bla
J.C. Tran I would never call that all-in!
J. C. Tran
Peter 'Nordberg' Feldman
J.J. Liu
Liz Lieu
Chipcount z obu sesji A i B
pierwszego dnia
Doyle Brunson Five Diamond Classic
Miejsce/Gracz
Stack
1. Paul Niemela
260 775
2. Evan McNiff
190 375
3. Phil Helmuth
188 150
4. Gary Gibbs
169 075
5. Clonie Gowen
162 550
6. Kido Pham
153 000
7. Ryan Young
152 650
8. Marco Traniello
152 000
9. Luke Staudenmaier
147 000
10. Kevin Schaffel
144 775
Paul Niemela
260 775
Dalej mieliśmy dość ciekawą sytuację, gdy Jared Rubin grał na stacki z Danem
Alspachem. Rozdanie rozpoczął Rubin open raisem do 475 z early position i
znalazł akcję u dwóch graczy na blindach, wśród nich znajdował się Dan. Na
flopie Jx Jx Tx rainbow cała trójka zgodnie stuknęła w stół. Gdy na turnie
spadła 6x, gracze na blindach ponownie zagrali check, natomiast Rubin wypalił
bet za 600. Gracz na small blindzie uciekł z rozdania, natomiast Dan uderzył za
1700. Rubin nie odpuszczał, postanowił wykonać 3-bet za 4100. Alspach nie
czekał długo i jeszcze raz powiększył pulę, tym razem do 14 100 total. Na to
Rubin uderzył all-in. Dan sprawdził z pocketem Tx Tx i flopniętym full boatem.
To jednak było zbyt mało na Jx Tx Jareda, który tym sposobem wyrzucił
przeciwnika z turnieju. Siedzący przy tym stoliku J.C. Tran obserwował akcję i
pokusił się o krótką analizę całej sytuacji. Powiedział, że nie sprawdziłby
all-ina Jareda mając w puli mniej niż połowę swojego stacka. Push był już 5
podbiciem w tej rundzie licytacji. Wiedząc, że Rubin jest bardzo solidnym
graczem J.C. nie przeczytałby inaczej jego zachowania w tym rozdaniu, niż na
trzymanie w ręce pary waltów z karetą, bądź też J-T. Ta akcja zupełnie nie
pasowała do pocketa szóstek, czy A-J. Większość graczy przy stoliku oczywiście
nawet nie pomyślała w ten sposób, ale w momencie, gdy Tran powiedział na głos,
co myśli o tej sytuacji wszyscy się z nim zgodzili. Jednak zgodzić się na
jakiegoś reada, a przeprowadzić samodzielnie dobrą analizę całości to dwie
różne rzeczy. Dlatego własnie J.C. jest światowej klasy graczem, a większość
przy stoliku tylko średniakami.
Niedługo później z turniejem pożegnał się siedzący przy stole z J.C. Tranem
Allen Chainsaw Kessler. Związany z Full Tilt Poker gracz jest jednym z
najbardziej aktywnych turniejowców na świecie. Wystarczy wspomnieć, że od 2001
r. Allen zaliczył 90 cashów w różnej maści turniejach naziemnych, z czego 80
razy odbierał kasę w ciągu ostatnich trzech lat. Jego ostatnia ręka w tym
turnieju rozpoczęła się od multiway flopa , którego zobaczyło czterech,
czy pięciu graczy. Kessler zagrał wówczas all-in z i dostał sprawdzenie
od jednego z rywali, który dość dlugo zastanawiał się nad sprawdzeniem z
i flopniętym kolorem. Na dwóch ostatnich streetach nie pojawiły się już żadne
trefle, a ostatnimi kartami, jakie w tym turnieju zobaczył Allen były na
turnie oraz na riverze.
W jednym z ostatnich rozdań tego dnia odpadli Sam Farha oraz J.J. Liu. Na
flopie J.J. Liu zagrała check ze small blinda, Gdy akcja doszła do
pierwotnego agresora sprzed flopa, ten kontynuował natarcie za 4000 z late
position. Okupujący pozycję na buttonie Sammy wypchnął wówczas cały swój stack
ważący 13 000 na środek stołu. J.J. również weszła all-in, ale za 26 250. Gracz
z late position miał więcej żetonów od obojga shoverów i postanowił sprawdzić z i nuts flush drawem. Farha był najlepszy, miał . Pani Liu pokazał z dead flush drawem oraz top parą. Wszystko przewróciło się do góry nogami,
gdy na turnie spadł . Liu była już drawing dead, natomiast Sammy miał jeszcze
szansę na full house z dwoma parami na turnie. Ostatni street jednak przyniósł
tylko , który okazał się gwoździem do trumny obojga sławnych postaci
pokerowego świata.
W ostatniej godzinie gry, rush do szczytowych pozycji w klasyfikacji
generalnej zaliczyła Liz Lieu, która siedziała do tej pory ze stackiem
oscylującym w okolicach 60 000. Najważniejszym rozdaniem było starcie z Chadem
Batistą, w którym podwoiła się jego kosztem. Na boardzi w pocie
znajdowało się około 17 500. Chad zagrał wówczas over beta w wysokości 22 000
ze small blinda. Liz poczęła tankować rywala okupując middle position. Po
dłuższej chwili milczenia Batista począł mówić Masz jakieś pięć outów,
jeżeli wejdziesz all-in. Po kolejnej minucie zastanawiania się, Lieu
zagrała all-in, pokazując z top parą i top kickerem. Chad miał rację,
piękność miała tylko parę na jego i dwie bottom pary. Teraz Liz
potrzebowa waleta, asa lub ósemkę, aby pozostać w tym turnieju. Krupier jak
widać chcicał się nacieszyć jeszcze widokiem pięknej Liz przy stoliku i
obdarował ją na ostatnim streecie, który dał jej dwie wyższe pary i
nabudował do 123 000. Batista spokojnie zapłacił Lieu jej część zostając z zaledwie 23 000 w
stacku. Gdy odliczał żetony powiedział Mówiłem Ci, co masz w ręce.
Powiedziałem, że masz pięć outów. Wówczas siedzący tuż obok Liz Erik
Cajelais wtrącił Ale ona nie miała pięciu outów, tylko osiem. Lieu nie
mówiła zbyt wiele, odparła tylko Czasami trzeba podjąć ryzyko.
bla
w pocie znajdowało się już około 70 000. Mark wówczas, po zagraniu
z flushem.
Ramdin zagrał check do Tima, który poczęstował
. To świetna sytuacja, żeby złapać straight flusha z jedną kartą.
i dlatego tylko sprawdził z 
David, który siedział na small blindzie zagrał check
. Obaj gracze tutaj zagrali check i krupier pokazał 
na ostatnim streecie.
jej rywal postanowił zagrał wielki
, które
Elizabeth. Gdy na turnie spadła 
, która dała
David zagrał continuation bet za 2500 i dostał sprawdzenie od
obaj gracze postanowili
i Pham ponownie
u Davida przesunął pokornie karty twarzami w dół do
, którego zobaczyło czterech,
na riverze. 
J.J. Liu zagrała check ze small blinda, Gdy akcja doszła do
i nuts flush drawem. Farha był najlepszy, miał 
na ostatnim streecie, który dał jej dwie wyższe pary i