WPT Five Diamond Poker Classic – dzień 5

Scotty Nguyen znalazł swoje miejsce przy stoliku finałowym WPT Five Diamond Poker Classic z drugim stackiem ogromnymi szansami na tytuł. Większym stackiem od mistrza świata z dawnych lat legitymował się tylko Faraz Jaka.

Normal
0
21
false
false
false
MicrosoftInternetExplorer4

st1:*{behavior:url(#ieooui) }

/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:Standardowy;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:"Times New Roman";
mso-ansi-language:#0400;
mso-fareast-language:#0400;
mso-bidi-language:#0400;}

Podczas 5. dnia walki w WPT Five Diamond Poker Classic na starcie stanęło 16 graczy, z których każdy miał chrapkę na miejsce przy finałowym stoliku. Nikt raczej nie stawiał na Scotty'ego Nguyena, który w końcówce poprzedniego dnia skrócił się makabrycznie. Jednakże mistrz pokazał na co go stać. Wystarczyły 3 rozdania i Nguyen pod koniec dnia legitymował się drugim stackiem w kwocie 4 900 000. Lepszym wynikiem od niego mógł poszczycić się wyłącznie Faraz Jaka, który uzbierał 5 385 000.

Był to bardzo krótki, ale równie treściwy w akcje dzień. Faktycznie tylu niesamowitych rozdań, błędów oraz zmian w sytuacji nie było już dawno. Swoją szansę zaprzepaścił zupełnie Curt Kohlberg. Gdyby w połowie dnia po prostu usiadł na sit oucie, to pewnikiem znalazłby się w finałowej szóstce. Niestety slowplay nie popłacił i to właśnie dzięki niemu Faraz Jaka nabudował się do tak wielkiego poziomu.

World Poker Tour Doyle Brunson Five Diamonds World Poker Classic MAIN EVENT - DZIEŃ 5 Wystartowało: 16 Pozostało: 6 Wpisowe: 15 000 $ + 400 $  Dla zwycięzcy: 1 428 430 $

John Juanda

Powrócili przy 21. poziomie
stawek w ciemno 15 000 / 30 000 i ante 4000. Na pierwszy ogień poszedł Joe
Elpayaa, który nie pograł sobie zbyt długo tego dnia. Akcja foldem przeszłą do
siedzącego na small blindzie Johna Juandy, a ten nie zastanawiając się wiele
zagrał open raise do 500 000 stawiając tym samym Joego na all-inie. Elpayaa
sprawdził z pocketem , który musiał obronić się w coin flipie przeciwko Johna. Obrona się nie udała. Już na pierwszych trzech streetach spadły , które dały Juandzie top parę. Dalej było spokojnie. Na turnie pokazał się , na riverze i Elpayaa mógł iść do kasy po 38 092 $ nagrody za zajęcie 16.
miejsca w turnieju. Juanda natomiast nabudował stack do 2 550 000.

Chwilkę później z
marzeniami o miejscu przy stoliku finałowym musiał rozstać się Matt Waxman,
który za zajęcie 15. miejsca w turnieju utrzymał 47 615 $ nagrody. Swoje
ostatnie rozdanie Matt rozpoczął open raisem do 77 000 z late position, na co
Joe Cassidy uraczył go 3-betem do 187 000. Waxman bez większego zastanowienia zagrał
all-in z i nadział się na cowboye u Joego. Board w
żaden sposób nie pomogły Mattowi i Cassidy mógł święcić nabudowanie stacka do 2
255 000.

Niedługo później mieliśmy
starcie na szczycie między Curtem Kohlbergiem oraz Johnem Juandą. Open raisem
do 80 000 z under the gun rozpoczął Juanda. Kohlberg sprawdził z buttona i na
pierwszych trzech streetach zobaczyliśmy . Juanda zagrał wówczas
continuation bet w wysokości 110 000 i dostał sprawdzenie. Gdy na turnie
pokazała się , John jeszcze raz uderzył ustalając koszt za zobaczenie
ostatniej karty na boardzie na poziomie 200 000. Kohlberg spokojnie dołożył, a
tam spadła . Juanda wówczas zagrał bet w wysokości 300 000, ale tym razem
Curt zdecydował się na wejście all-in. John nieco zaskoczony takim obrotem
sprawy spasował po chwili swoją rękę oddając pota rywalowi. Po tym rozdaniu w
jego stacku zostało 1 750 000, natomiast Curt powiększył prowadzenie i teraz
zasiadał ze stackiem wysokim na 3 650 000.

Scotty Nguyen

Swój rajd do stolika finałowego
rozpoczął wówczas jeden z najkrótszych w stawce Scotty Nguyen. Siedząc na cut
offie zagrał all-in za 327 000 i dostał sprawdzenie od Faraza Jaki. Scotty
pokazał pocketa , który okazał się dominować Faraza. Na pierwszych
trzech streetach spadły i w tym momencie dominacja zamieniła się
praktycznie w coin flopa. Faraz złapał nut flush drawa, co w połączeniu z jedną
over kartą dawało mu 11 outów. Na turnie spadła jednak blank , która zabrała
mu kolejnego outa. Natomiast, żeby nie było żadnych wątpliwości, kto jest
lepszy w tym rozdaniu, na ostatnim streecie krupier wyłożył . Ta dała
Nguyenowi seta i pewne podwojenie stacka do 727 000. Jaka praktycznie nie
odczuł tej straty, ponieważ nadal zasiadał z dużymi 1 938 000.

Po wpadce z Curtem
Kohlbergiem, swój stack podreperował John Juanda, który zakończył karierę
Cartera Kinga w tym turnieju. Rozpoczął open raisem z buttona do 80 000, na co
King ze small blinda uraczył go all-inem za 574 000. Juanda sprawdził z
pocketem i tym razem to on miał się bronić w coin flipie przeciwko
Kinga. Obrona się udała. Board totalnie minął Cartera i
zakończył jego karierę na 14. miejscu z 47 615 $ nagrody. Juanda natomiast
podbudował się do 2 100 000.

Mike Sowers

Po podniesieniu blindów
do 22. poziomu 20 000 / 40 000 i ante 4000, w stawce pozostawało tylko 13
graczy, których średni stack przekraczał nieco 1 500 000. Chwilkę po wznowieniu
gry, średnia turniejowa znowu się podniosła, ponieważ z turnieju wypadł Mike
Sowers. Jego ostatnie rozdanie open raisem do 100 000 z cut offa rozpoczął
Faraz Jaka. Sprawdził go siedzący na buttonie Curt Kohlberg, na co Mike wykonał
squeeze do all-ina za 740 000 z big blinda. Jaka spasował, natomiast Kohlberg
stwierdził, że sprawdzi z ... . Chyba poczuł moc. Faktycznie call nie był
zły, ponieważ Mike miał pocketa , czyli mieliśmy standardowy race. Na
pierwszych trzech streetach spadły , które nie zmieniły niczego w
układzie sił, ale Curt złapał dodatkowo gutshot straight drawa, a ten zwiększył
liczbę jego outów do 10. Gdy na turnie spadł , Mike nadal prowadził, ale
teraz Kohlberga urządzało niemal połowa kart w talii. Nie dość, że złapał flush
drawa, to jeszcze w jego interesie było wyłożenie każdej siódemki oraz ósemki
na ostatnim streecie. Przeciwko tak wielkiej ilości outów Mike mógł czuć się
mały. Faktycznie na ostatnim streecie spadła sądna dla niego , która dała
parę Curtowi i zakończyła jego karierę w turnieju. Za zajęcie 13. miejsca
otrzymał on 47 615 $ nagrody. Kohlberg natomiast nabudował stack do potężnych
już 4 575 000.

Chwilkę później stawka
skróciła nam się do 11 graczy. Swoje miejsce przy stoliku opuścił bowiem
najkrótszy w stawce Lee Salem. Zagrał all-in z buttona za około 400 000 i
dostał sprawdzenie od Chada Batisty, który bronił swojej dużej w ciemno. Salem
pokazał Ad 2c, które okazały się nieco lepsze od Batisty. Jednakże board
przeznaczony był już tylko dla Chada. Na pierwszych trzech streetach spadły , które dały mu prowadzenie. Gdy na turnie spadła , Salem miał już tylko
dwa outy na pozostanie w turnieju, ponieważ Batista złapał flush drawa. Żeby
nie było żadnych wątpliwości do kogo należy board, na ostatnim streecie krupier
wyłożył , który dał Chadowi tripsa i zakończył karierę Salema na 12. miejscu
z 57 137 $ nagrody. Batista natomiast podbudował nieco swój stack i teraz
siedział z 950 000 do dalszej gry.

Faraz Jaka

Konsekwentnie grał
natomiast Scotty Nguyen, któremu po raz kolejny udało się podwoić stan
posiadania. Rozpoczął open raisem do 120 000 z under the gun, na co Faraz Jaka
poczęstował go 3-betem do 300 000 z cut offa. Obaj gracze zobaczyli na
pierwszych trzech streetach i po checku Nguyena, Jaka zagrał continuation bet w
wysokości 375 000, który stawiał Scotty'ego na all-inie. Ten oczywiście sprawdził
z oraz top parą i modlił się, aby krupier nie wyłożył dziesiątki na dwóch
ostatnich streetach, ponieważ Jaka miał . Na turnie spadła blank ,
natomiast na ostatnim streecie równie blank . Tym sposobem Scotty zaliczył
pewny double up do ponad 1 300 000, natomiast Jaka spadł do 2 500 000.

Faraz chwilkę później
odrobił straty dzięki Johnemu Juandzie, któremu totalnie przestało wieść się w
turnieju. Jego stack topniał w zastraszającym tempie. Rozpoczął open raisem do
100 000 z cut offa. Faraz sprawdził z big blinda i na pierwszych trzech
streetach pokazały się . Jaka zagrał check do Johna, który kontynuował
natarcie betem w wysokości 140 000.  Jaka spokojnie sprawdził, aby zobaczyć na turnie. Tutaj już obaj gracze tylko stuknęli w stół i na ostatnim streecie
krupier wyłożył , która uzupełniała chyba wszystkie drawy na stole. Żaden z
graczy nie zdecydował się na atak i po dwóch stuknięciach Faraz pokazał ...
slowplayowane rakiety , z którymi zgarnął pota i podbudował się do 2 950
000. Juanda natomiast został z zaledwie 975 000 w stacku.

Po podniesieniu blindów
do 23. poziomu 30 000 / 60 000 i ante 5000, mieliśmy chyba najbardziej
kontrowersyjną akcję tego turnieju. Akcja przeszła foldem do siedzącego na
buttonie Johna Juandy, który zagrał all-in. Jednakże nie przesunął swoich
żetonów za linię, a jedynie zadeklarował, że gra za wszystko. Krupier poprosił
o potwierdzenie all-ina i je otrzymał od Johna. Powtórzył wszystkim graczom
przy stoliku i wówczas akcja znalazła się u Chada Batisty, który jednak niczego
nie słyszał, ponieważ miał na uszach słuchawki. Ściągnął je dopiero wtedy, gdy
akcja znalazła się u niego i zagrał all-in. Gdy siedzący na big blindzie Scotty
Nguyen poprosił o podliczenie obu graczy, Chad zdał sobie sprawę, że Juanda już
wcześniej był na all-inie. Batista był wściekły, wiedział, że popełnił błąd,
ale teksty podjaranego i ucieszonego Nguyena tylko go denerwowały. Batista
chciał wycofać swój zakład, ale niestety było już za późno. Dyrektor turnieju
Jack McClelland wyraźnie zwrócił uwagę Chadowi, aby śledził uważniej, co dzieje
się przy stoliku. Zakończyło się wielkim three way all-inem przed flopem.
Juanda pokazał , Batista , natomiast Scotty dominujące obu rywali
rakiety . Board utrzymał prymat Scotty'ego, który zaliczył
potężnego triple upa do 2 920 000, natomiast w żaden sposób nie pomógł Johnowi,
który przegrał side pota z Batistą i musiał opuścić swoje miejsce przy stoliku.
W stacku Chada zostało już tylko 405 000. Johna Juanda zakończył turniej na 11.
pozycji z 57 137 $ nagrody.

Ostatni Stolik WPT Doyle Brunson Five Diamonds World Poker Classic
Seat/Gracz	Stack
1. Daniel Alaei	3 115 000
2. Faraz Jaka	2 795 000
3. Josh Arieh	1 470 000
4. Eric Hershler	1 330 000
5. Steve O'Dwyer	1 470 000
6. Curt Kohlberg	4 485 000
7. Chad Batista	405 000
8. Scotty Nguyen	2 920 000
9. Shawn Buchanan	925 000
10. Joe Cassidy	855 000

Gracze przesiedli się
wówczas do ostatniego, dziesięcioosobowego stolika finałowego. Dzień miał
zakończyć się skróceniem stawki do 6 graczy, którzy następnego dnia
rozstrzygali losy tytułu. Na prowadzeniu nadal znajdował się Curt Kohlberg ze
stackiem w wysokości 4 485 000, natomiast drugą pozycję ze stanem posiadania w
kwocie 3 115 000 dzierżył Daniel Alaei. Na trzecie miejsce wskoczył najkrótszy
na starcie Scotty Nguyen, który miał na swoim koncie 2 920 000.

Już w drugim rozdaniu
przy ostatnim stoliku doszło do grubej akcji, po której na czoło wysunął się
Faraz Jaka. Rozpoczął open raisem do 160 000 z under the gun i dostał
sprawdzenie od Curta Kohlberga z middle position. Reszta graczy dość szybko
wycofała się z rozdania i na pierwszych trzech streetach krupier wyłożył . Jaka stuknął w stół do swojego rywala, a Kohlberg uraczył go betem w
wysokości 200 000. Jaka wówczas zagrał check / raise do 600 000, na co Curt
wszedł all-in. Faraz sprawdził bez wahania, aby zobaczyć u swojego
rywala. Miał dla niego jednak bardzo niemiłą niespodziankę. Pokazał bowiem z dwoma parami, które w tych okolicznościach przyrody były lepsze.
Oczywiście Kohlberga ratowało każde podwojenie boardu, które również jemu
dawałoby dwie pary. Tak się jednak nie stało. Na turnie spadł blank ,
natomiast na ostatnim streecie równie nieistotna . Faraz Jaka tym sposobem
zgarnął pota ważącego 5 500 000, natomiast długo trzymający się na prowadzeniu
Curt Kohlberg został z zaledwie 1 650 000.

Kilka rozdań później,
dzieło zniszczenia Chada Batisty dokonał Scotty Nguyen. Siedzący na buttonie
Chad zagrał first in all-in za 405 000, natomiast Scotty, po około minucie
tankowania sprawdził go ze small blinda. Batista miał pocketa , który
musiał bronić się przeciwko Kd Jd mistrza świata z dawnych lat. Już na
pierwszych trzech streetach zrobiło się totalnie nieciekawie dla Chada,
ponieważ za sprawą Scotty złapał top parę oraz second nut flush drawa.
Batista miał w tym momencie jednego bezpośredniego outa na pozostanie w
turnieju. Gdy na turnie spadł , Nguyen dobrał do tripsa, natomiast Chad
odzyskał swojego drugiego outa. To jednak nie zmieniło już niczego. Na ostatnim
streecie spadła bowiem blank i Nguyen zgarnął cały stack młodego gniewnego
budując się przy tym do 3 800 000. Chad Batista za swój udział w turnieju
otrzymał 57 137 $ nagrody.

Curt Kohlberg

Nguyen był teraz bardzo
aktywny przy stoliku. Grał wiele rozdań, miał czym straszyć, ale na dobre mu to
nie wychodziło, ponieważ jego stack stopniał do około 3 400 000. Wszystko
wróciło do normy, kiedy Scotty starł się z niedawnym chipleaderem Curtem
Kohlbergiem. Akcja foldem przeszła do siedzącego na small blindzie Kohlberga, a
ten uderzył open raisem do 160 000. Scotty sprawdził z dużej w ciemno i na
flopie rozpoczęła się wojna blindów. Curt kontynuował natarcie betem
za 250 000 i został sprawdzony. Gdy na turnie spadła , Curt odpalił second
barrel w kwocie 600 000 i ponownie dostał call od Nguyena. Na ostatnim streecie
pokazała się sądna . Wówczas Kohlberg wszedł all-in za 555 000, a Scotty
wykonał snap call. Curt miał z trafioną na flopie top parą. Nguyen
natomiast pokazał z second parą z flopa, z którą dobrał do runner runner
straighta. Tym sposobem Nguyen nabudował stack do prawie 5 000 000, natomiast
Curt Kohlberg zakończył swój udział w turnieju. Za zajęcie 9. miejsca otrzymał
on 76 183 $ nagrody.

W dosłownie kolejnym
rozdaniu stawka skróciła nam się do 7 graczy. Open raisem do 210 000 z middle
position akcję rozpoczął Josh Arieh. Wówczas siedzący nieopodal Eric Hershler
zdecydował się na 3-bet do all-ina za 490 000. Arieh sprawdził z , które
jednak okazały się gorsze od Hershlera. Wszystko odwróciło się jednak na
flopie , gdzie Josh złapał swoją top parę. Gdy na turnie spadła ,
Eric miał nut flush drawa, który znacznie powiększył liczbę jego outów.
Niestety, na ostatnim streecie krupier pokazał mu tylko Th, która niczego nie
zmieniła w układzie sił i zakończyła karierę Hershlera na 8. miejscu. Otrzymał
on za to 107 133 $ nagrody.

Joe Cassidy

Piąty dzień zmagań
zakończył się bardzo pompatycznym rozdaniem, w którym wszystkie żetony stracił
Joe Cassidy. Zagrał on open raise do all-ina za 715 000 z under the gun. Akcja
doszła do siedzącego na cut offie Josha Arieha, a ten zdecydował się na
izolowanie shorta i również zagrał all-in. Steve O'Dwyer spasował z buttona i
wówczas akcja znalazła się u Scotty'ego, który siedział na small blindzie. Ten
podniósł karty dość wysoko, tak, że z całą pewnością widział je Steve Buchanan.
Widział je również jeden z reporterów, którzy powiedział, że Nguyen w końcu
wyrzucił Ax Qx. O'Dwyer wówczas dość poważnie się zdenerwował, ponieważ
Nguyen pokazując karty Buchananowi dał mu dodatkowe informacje, których ten nie
powinien otrzymać. To jednak nie zmieniło fakty, że Steve sprawdził za
wszystkie swoje żetony. Arieh pokazał pocketa , Joe , natomiast Steve
dominującego obu graczy pocketa . Na flopie pokazały się , które
dały jeszcze cień nadziei Cassidy'emu na triple up. Arieh miał największy stack
z całej trójki, ale był najbardziej z tyłu. Buchanan natomiast był już prawie
pewny podwojenia stacka kosztem Josha i zakończenia kariery Joego w turnieju.
Dalej nic się już nie zmieniło. Na turnie spadła blank , natomiast dzień
zakończył się po wyłożeniu na ostatnim streecie. Cassidy stracił wszystkie
swoje żetony i za zajęcie 7. miejsca otrzymał 154 747 $ nagrody. Buchanan
nabudował się do 2 800 000, natomiast Josh skrócił do 1 710 000.

Skład Final Table WPT Doyle Brunson Five Diamonds World Poker Classic
Seat/Gracz	Stack
1. Daniel Alaei	3 925 000
2. Faraz Jaka	5 385 000
3. Josh Arieh	1 710 000
4. Steve O'Dwyer	1 050 000
5. Scotty Nguyen	4 900 000
6. Shawn Buchanan	2 800 000