Zmiana z fixed-limit na no-limit Hold`em
Wprowadzenie
W tym artykule nauczysz się:
- Jakie są różnice w sposobie stawiania zakładów oraz w grze przed flopem i po flopie
- Jakie jest znaczenie najwyższej pary, zmiennych wysokości zakładów, wielkości stacków oraz pozycji
- Jaki wpływ na grę mają statystyki z programów pokerowych
- Jak duże są oczekiwane wygrane
W grze fixed-limit jesteś przyzwyczajony do stawiania zakładów o wysokości small bet aż do gry na flopie, aby później na turnie i riverze stawiać zakłady w wysokości big bet (2 small bets = 1 big bet). Ten szczególny sposób stawiania zakładów powoduje, że pewne standardowe ruchy utrwalają się w głowie, gdyż oddsy zwykle się nie zmieniają i zależne są jedynie od liczby przeciwników. Z tego względu możliwe jest przedstawienie gry przed flopem w formie tabeli, według której możesz grać optymalnie, gdyż z uwagi na oddsy nie możesz popełnić błędu.
Również w grze po flopie znaczenie ma ta ograniczona wysokość zakładu. Na flopie prawie nie jest możliwe zmuszenie kogoś z drawem do koloru do spasowania, gdyż prawie zawsze będzie on miał poprawne oddsy. To samo dotyczy turna. Z drugiej strony, jesteś świadom tego, że ręka z value na showdownie kosztuje cię maksymalnie 2,5 big bets w grze heads-up, jeżeli grasz way ahead/way behind.
Z matematycznego punktu widzenia, możliwe jest uniknięcie bardzo wielu błędów i zbliżenie się do prawie optymalnej gry (zarówno w grze przed flopem, jak i po flopie). I to jest właśnie największa różnica w porównaniu do no-limit Hold‘em.
W grze no-limit Hold'em odpadają te wszystkie punkty, ponieważ nie ma ograniczenia wysokości stawianych zakładów. Każdy z graczy może sam decydować o jego wysokości (oznacza to również, że w każdej chwili może wejść all-in). Przeciwnik może więc kształtować oddsy na swoją korzyść – w grze przed flopem i po flopie. W dalszej części artykułu zostanie wyjaśnione, jakie są tego skutki oraz jakich punktów musisz przestrzegać.
Podstawowe różnice
Trudno powiedzieć, w której odmianie łatwiej jest rozpracować fisha, a zależy to od twoich umiejętności w obu wariantach gry. Zwróć jednak uwagę na zalety tego, kiedy fish przyłączy się do stołu:
- Dzięki nielimitowanej wysokości zakładu możesz go łatwiej wyizolować
- Możesz wygrać od niego całego stacka w jednym rozdaniu
- Możesz zmusić go do wielu błędów
Wykorzystaj możliwość dania słabszemu przeciwnikowi niewłaściwych oddsów lub stawiania wysokich zakładów dla value z silnymi rękami. Jest to szczególnie przydatne przeciwko graczom typu calling station. Nie musisz grać zbyt pomysłowo, lecz poprzez wysokie zakłady, możesz zmusić przeciwnika do zapłacenia wysokiej ceny za jego słabszą rękę. Nie masz takiej możliwości w fixed-limit! Możesz tam bowiem postawić maksymalnie 2,5 big bets jako zakład dla value, o ile przeciwnik tylko sprawdzi.
Stosunkowo trudno ocenić wartość oczekiwaną. Właściwie mówi się, że jeżeli dobrze opanowało się któryś z wariantów gry, to oczekiwane wygrane pozostają mniej więcej na tym samym poziomie. Obecnie wygląda to w ten sposób, że dzięki większej liczbie fishów oraz większej liczbie stołów, wartość oczekiwana w no-limit jest nieznacznie wyższa.
A jak wygląda wariancja? Również na to pytanie nie da się tak łatwo odpowiedzieć, gdyż zależy to od punktu widzenia. Jeżeli chcesz wiedzieć, jak często z najsilniejszą ręką przed flopem lub na flopie rzeczywiście wygrasz rozdanie, to wariancja w fixed-limit jest oczywiście wyższa.
Jest to związane z faktem, że nie możesz w wystarczający sposób chronić swojej ręki i stosunkowo często zostaniesz pokonany przez rękę z drawem. W grze no-limit możesz za to zainwestować o wiele więcej pieniędzy w bardzo marginalnych sytuacjach.
Dlatego też bardzo możliwe jest, że w czasie jednej sesji można przegrać więcej niż 5 stacków (500 big blinds), nie popełniając w grze żadnego istotnego błędu. Jeżeli więc przy obliczaniu wariancji zakładasz big blinds jako podstawę do obliczeń, to w no-limit możesz zanotować znacznie większe wahania.
Jest to z pewnością wielka zaleta gry no-limit. Liczba stołów do grania no-limit – przede wszystkim na wyższych limitach – jest znacznie większa niż w fixed-limit. Przez całą dobę znajdziesz wszędzie wystarczającą liczbę stołów, nawet na wspomnianych wyższych limitach.
Poza tym w fixed-limit znacznie spada liczba fishów na wyższych limitach. Gra stanie się opłacalna dopiero wtedy, gdy przy stole siedzi przynajmniej jeden fish, który często popełni błąd, przynoszący ci wygraną.
W no-limit nawet na najwyższych limitach masz prawie nieograniczone możliwości, podczas gdy w fixed-limit musisz więcej szukać. Jest to związane z faktem, że rodzaj no-limit jest bardziej znany. Z reguły jest tak, że wielu nowych graczy wpłaca pieniądze i rozpoczyna od razu na wyższych stawkach, gdyż zna tę grę z transmisji telewizyjnych lub reklamy.
Jeżeli posiadasz statystyki na swoich przeciwników, to masz ogromną przewagę. Nie musisz przyglądać się każdej rozegranej ręce i starać się ją przyswoić. Możesz od czasu do czasu przyjrzeć się odpowiednim parametrom właśnie wtedy, kiedy ich potrzebujesz. Istnieje jednak pewna ważna różnica w analizie statystyk. W przypadku fixed-limit możesz na podstawie kilku parametrów z dokładnością stwierdzić, czy twój przeciwnik gra dobrze na dłuższą metę. Przykłady:
- Jeżeli wartość parametru VPIP jest zbyt wysoka, to przeciwnik w dłuższym czasie popełnia więcej błędów, gdyż zbyt często gra z marginalnymi rękami i nie posiada wymaganego equity do showdownu.
- Jeżeli wartość parametru PFR jest zbyt niska, to twój przeciwnik popełnia w dłuższym czasie sporo błędów, gdyż nie generuje odpowiedniego value ze swoimi silnymi rękoma.
- Jeżeli wartość parametru "Went to Showdown" jest zbyt wysoka, to twój przeciwnik zbyt często dochodzi do showdownu ze słabymi rękoma.
- ...
Wyliczanie kolejnych punktów można swobodnie kontynuować. W grze no-limit nie można z góry, na podstawie pewnych parametrów, dochodzić do takich samych wniosków. Gracz z parametrami 13/10 (VPIP/PFR) może odnosić takie same sukcesy, co gracz z parametrami 40/35 lub nawet 40/10, o ile jego gra po flopie jest odpowiednio dopasowana.
Ze względu na większe możliwości przy stawianiu zakładów w późniejszych rundach licytacji, błędy popełnione w grze przed flopem nie pozwalają na stwierdzenie, czy ktoś gra z zyskiem, czy też nie. Istnieje również wielu graczy, którzy grają stosunkowo pasywnie i dochodzą do showdownu ze znaczną liczbą rąk. Również w tym przypadku nie można od razu założyć, że wysoka wartość parametru WTS jest niekorzystna.
W przypadku zdobywania StrategyPoints wyższą wartość mamy w grze fixed-limit (oczywiście zróżnicowaną w zależności od poker roomu), o ile odnosi się to do liczby rozegranych rąk. Jednakże w fixed-limit gra częściej zmierza do showdownu i wiele decyzji musi zostać podjętych na turnie lub riverze. Natomiast w no-limit masz możliwość gry na kilku stołach więcej, dzięki czemu możesz nadrobić stratę w StrategyPoints.
Różnice w grze przed flopem
W fixed-limit masz ogromną liczbę różnych tabel. W tabelach tych podane są odpowiednie zagrania, bazujące na ocenie możliwości wygenerowania zysku przy danej ręce, z którą należy podbić, sprawdzić lub spasować. W przypadku no-limit nie da się tego niestety "upakować" w tabeli, ponieważ rozważa się tu znacznie więcej okoliczności.
W grze no-limit decydującym czynnikiem jest dynamika gry. Oznacza to, że znacznie więcej okoliczności ma znaczenie w czasie podejmowania decyzji przed flopem i należy wziąć je pod uwagę. Między innymi są to:
- Twoja pozycja
- Liczba i typ przeciwników
- Gra twoich przeciwników po flopie
- Wielkość stacka każdego przeciwnika
- Ocena implied odds lub ryzyka dominacji
- Twój wizerunek przy stole, związany z dotychczasową grą
- ...
Istnieje tutaj o wiele więcej punktów. Najpierw ograniczymy się do wymienionych, gdyż mają one największe znaczenie.
Przede wszystkim decydujące jest equity danej ręki. O ile trzymasz lepszą rękę od przeciwnika, musisz starać się powiększać pulę i zmuszać go do płacenia ze słabszą ręką.
W grze fixed-limit nie jest to zbyt trudna sprawa. W tabelach widzisz, z jakimi rękami i od jakiej pozycji powinieneś podbić. Właśnie ręce typu broadway (AK/AQ//AJ/KQ/KJ) mają wysokie equity i w przypadku trafienia, mogą zostać agresywnie rozgrywane od flopa. Należą do tej kategorii również ręce (AX/KX) od późnych pozycji. Wynikają z tego dwie rzeczy:
- Niskie implied odds
- Niskie reverse implied odds
Oznacza to, że z ręką o charakterze drawa trudno będzie osiągnąć zysk w późniejszych rundach licytacji. Za to z ręką typu najwyższa para nie możesz zbyt wiele przegrać.
W no-limit to się zmienia. W grze przed flopem nie płacisz zbyt wiele, lecz w grze po flopie masz możliwość wygrania bądź przegrania całego stacka. Dlatego ręka o charakterze drawa ma w tej sytuacji znacznie większą wartość. Ręka typu ATo jest natomiast bardzo niebezpieczna, gdyż w grze po flopie często musisz grać w zbyt dużej puli. W tym przypadku masz do czynienia z reverse implied odds, gdyż możesz założyć, że na stole z asem częściej wypłacisz się silniejszej ręce, niż otrzymasz pieniądze od słabszych rąk.
Scenariusz niemożliwy w fixed-limit: all-in w grze przed flopem. W grze no-limit możesz się zdecydować na postawienie 100 BB lub nawet więcej, czyli twojego całego stacka, przed flopem. Oczywiście, taka decyzja jest najbardziej opłacalna z rękami premium. W grupie tych rąk znajdują się asy, króle oraz ręce typu AK i QQ ("możliwe" jest to oczywiście ze wszystkimi rękami). Jasne jest przy tym, że wariancja przyjmuje tutaj większą wartość.
Rodzi się pytanie: dlaczego w ogóle grać za wszystko?
Z jednej strony chcesz jeszcze przed flopem zmusić przeciwnika do wpłacenia pieniędzy do puli ze słabszą ręką i w ten sposób nakłonić go do popełnienia błędu. Z pewnością nie jest idealnym rozwiązaniem, jeżeli z rękami typu AK lub QQ już przed flopem inwestujesz wszystkie swoje pieniądze, lecz bardzo często nie masz innego wyboru. Jeżeli przeciwnik zagra 3-bet, to nie wiesz zbyt wiele na temat siły jego ręki. W większości przypadków to ty masz lepszą rękę, dlatego jesteś faworytem i grasz 4-bet. Jeżeli w odpowiedzi na twoje zagranie dostaniesz push, to z rękami AK oraz QQ możesz wykonać matematycznie uzasadnione sprawdzenie.
Różnice w grze po flopie
Bardzo szybko rozpocznie się zagorzała dyskusja, jeżeli usłyszy się argument, że w grze no-limit istnieją większe możliwości blefowania, niż w fixed-limit. Oczywiście, również w fixed-limit są liczne okazje do blefowania, lecz ze względu na niewielki stosunek wysokości zakładu do puli, osiągane fold equity jest raczej niewielkie.
Podstawowym celem blefu jest zmuszenie silniejszej ręki do spasowania. Lepsza ręka przeważnie coś trafiła i w normalnych okolicznościach nie będzie miała problemu z dojściem do showdownu i wykonywaniem calldownu. Dlatego pole do popisu przy blefie jest ograniczone.
W no-limit po flopie masz jeszcze wystarczające pole do działania, aby rzeczywiście zmusić silniejsze ręce do spasowania. Również tutaj znaczenie ma czynnik zmiennej wysokości zakładu, gdyż możesz zaoferować przeciwnikowi oddsy, przy których nie może on wykonać prawidłowego sprawdzenia.
Bardzo długo obowiązywała zasada, że nie powinno się przegrać całego swojego stacka z top pair/top kicker. Nie było to jednak poprawne. Wprawdzie nie ma standardów, lecz z over pair lub nawet najwyższą parą z dobrym kickerem bardzo często znajdujesz się na prowadzeniu.
Kłopotliwe staje się to przy rękach typu AJ/AT lub KQ/KJ. Problem polega na tym, że bardzo rzadko zdarzają się słabsze ręce, które ci się wypłacą. Z drugiej strony, ręce te są bardzo często zdominowane, czyli oznacza to, że grasz przeciwko innej ręce, która posiada lepszego kickera. Poza tym bardzo trudno jest taką rękę spasować. I właśnie z tego powodu musisz rozgrywać takie ręce z rozwagą. W fixed-limit z najwyższą parą przeważnie dochodzisz do showdownu, podczas gdy w no-limit nie jest to standardowe postępowanie.
W przeciwieństwie do gry fixed-limit, w której wysokość zakładu jest ustalona na small lub big bets, w no-limit możesz zawsze postawić tyle, ile chcesz. Umożliwia ci to zagranie all-in już w grze przed flopem, jak również z drugiej strony daje ci to możliwość wpływania na pot odds dla przeciwnika.
Jeżeli stawiasz zakład w wysokości puli, to dajesz przeciwnikowi pot odds w wysokości 2 do 1. Jeżeli natomiast stawiasz zakład w wysokości 2/3 puli, to przeciwnik ma wówczas pot odds 2,5 do 1. Jeżeli zdecydujesz się na postawienie zakładu w wysokości połowy puli, to przeciwnik ma pot odds 3 do 1. Stawianie takich zakładów nie jest możliwe w fixed-limit.
Z owej właściwości wynika bardzo ważny czynnik: ochrona (protection) własnej ręki. Dzięki stawianiu zakładów o różnej wysokości, możesz zmusić przeciwnika do popełnienia błędu i skłonić go do sprawdzenia z drawem przy niekorzystnych oddsach.
Taka możliwość prawie nie istnieje w fixed-limit. Jeżeli stawiasz zakład na flopie i turnie z najwyższą parą, to przeciwnik z ewentualnym drawem do strita lub drawem do koloru może prawie zawsze wykonać poprawne sprawdzenia. Wprawdzie jasne jest, że starasz się chronić swoją rękę i wygenerować większą pulę z silniejszą ręką, lecz przeciwnik nie popełnia błędu, jeżeli sprawdzi. Natomiast w no-limit możesz rzeczywiście chronić swoją rękę, tak aby calldown był kosztownym błędem dla rywala.
Generalnie, pozycja jest w Hold'em bardzo ważnym czynnikiem. Jednakże taka sama pozycja jest znacznie ważniejsza w grze no-limit. Warunkuje bowiem takie rzeczy, jak kontrola puli oraz ochrona ręki. Ochrona ręki została już omówiona, lecz kontrola puli jest również istotna. Możesz bowiem, w zależności od siły swojej ręki, kontrolować wielkość puli, co oczywiście znacznie lepiej udaje się w grze z pozycją.
Jeżeli w grze fixed-limit możesz przykładowo grać linią bet/call flop, calldown (way ahead/way behind), to w no-limit jest to już niemożliwe. W normalnych okolicznościach byłbyś wówczas all-in na riverze, czego ze średnią ręką z reguły chciałbyś uniknąć. Jak widzisz na podstawie tego przykładu, w grze bez pozycji brakuje ci alternatywy. Dlatego też pozycja w no-limit Hold'em jest jednym z najważniejszych czynników.
Ze względu na określoną wysokość zakładu w fixed-limit właściwie obojętne jest, jak duży jest twój stack lub stack przeciwnika. W no-limit relatywna wielkość stacka jest bardzo ważnym czynnikiem. "Relatywna" oznacza, że będziesz grał o ten ze stacków, który jest mniejszy. Musi to zostać uwzględnione już na samym początku, gdyż w zależności od różnych wielkości stacków, powinieneś grać inaczej. Stacki można podzielić na 4 kategorie:
- Short stacks (15-30 big blindów)
- Mid stacks (~ 50 big blindów)
- Full stacks (~ 100 big blindów)
- Deep stacks (125+ big blindów)
Powinieneś być świadomy faktu, że grając przeciwko przeciwnikowi z małym stackiem, nie masz zbyt dużych implied odds, lecz potrzebujesz rąk posiadających dobre equity. Im większy jest efektywny stack, tym większe masz pole do działania na flopie i możesz liczyć w kolejnych rundach licytacji na tym większe wygrane.
O ile w fixed-limit możesz dojść do showdownu ze średnią ręką, jak na przykład słaba najwyższa para lub nawet środkowa para, to nie jest to już takie proste w grze no-limit.
Lekkie sprawdzenie przeważnie nie jest zalecane, ponieważ kosztuje cię więcej niż 2 big bety. Zasada way ahead/way behind jest również stosowana w no-limit, lecz musi być używana z rozwagą.
W fixed-limit gra według zasady way ahead/way behind oznacza, że jesteś gotów aż do rivera grać linią check/call. W no-limit Hold'em nie można jednak na ślepo zagrywać calldown, gdyż przeważnie nie wiesz, jakie masz oddsy.
Jeżeli w puli w grze fixed-limit na riverze znajduje się 8 big betów, to wiesz, że zagranie check/call kosztuje cię tylko jednego big beta i musisz (tylko) w jednym na 8 przypadków być na prowadzeniu. W no-limit pula na riverze może wynosić przykładowo 8 $. Jeżeli przeciwnik postawi 1 $, to obowiązuje taka sama zasada, jak w fixed-limit. Jeżeli natomiast postawi zakład w wysokości puli, to musisz w 1 na trzy przypadki być na prowadzeniu. Musisz ocenić w zależności od przeciwnika, czy jest to możliwe.
Z wymienionych wyżej punktów wynika fakt, że w grze fixed-limit znacznie częściej będziesz dochodził do showdownu, niż w no-limit. Jest to bardzo istotne dla twojej gry, ponieważ musisz zakładać, że na showdownie będziesz wystarczająco często na prowadzeniu.
W no-limit nie będziesz tak często dochodził do showdownu, co wynika z tego, że w poprzednich rundach licytacji zmusiłeś ręce przeciwników do spasowania poprzez niekorzystne oddsy lub po prostu wykorzystałeś dobre okazje do blefu i wygrałeś rozdanie bez dochodzenia do showdownu.
A co jest lepsze? Z jednej strony, w grze fixed-limit musisz dokładnie oszacować, jak często jesteś na prowadzeniu, gdyż przeważnie nie masz innego wyjścia, niż dojście do showdownu, ponieważ również podczas późniejszych rund licytacji oddsy dla twojej gotowej ręki są korzystne. W no-limit nie zawsze wygrywa gracz z silniejszą ręką. Dużo częściej masz tutaj możliwość wygrania rozdania bez poprawy własnej ręki.
Podsumowanie
Właśnie zapoznałeś się z najistotniejszymi różnicami pomiędzy tymi dwoma rodzajami gry. Oczywiście ważne jest to, abyś wiedział, który wariant sprawia ci więcej przyjemności. Powinieneś wybrać ten, który najbardziej ci odpowiada.
Zaleca się zbieranie doświadczenia w obu wariantach. Z pewnością nie zaszkodzi graczowi fixed-limit, jeżeli czasami rozegra krótką sesję no-limit. Oczywiście takie samo stwierdzenie działa w drugą stronę. Nie zamykaj się na nowe punkty widzenia w grze i sprawdź, czy poznane aspekty możesz zastosować w preferowanym przez siebie rodzaju.
| LINKI | |||||
|
|||||
