Table selection - wyszukiwanie dochodowych stolików

Wprowadzenie

W tym artykule

• Liczy się zysk
  
• Wyszukiwanie dochodowych stolików z pomocą oprogramowania i bez
  
• Kiedy należy zmienić miejsce lub opuścić stolik
  

Wybór stolika jest często ignorowany lub przynajmniej niedoceniany przez wielu ludzi, w tym także bardzo dobrych graczy. Można to łatwo zauważyć, wystarczy rzucić okiem na stoliki ze średnich stawek na PartyPoker. Często przy stoliku siedzą wyłącznie TAGi. Oczywiście nie jest to zbytnio opłacalna sytuacja dla kogokolwiek, co więcej, siedzący tam gracze powinni zdawać sobie z tego sprawę.

Dlaczego wybór stolika jest tak ważny?

Dobra selekcja stolików jest ważna dlatego, że znacząco zwiększa zyski. Wszyscy regularnie wygrywający gracze podążają za jedną, podstawową zasadą: grają tylko wtedy, kiedy mają przewagę nad pozostałymi graczami. W pokerze nie chodzi o honor czy też o to, aby rywalizować z lepszymi graczami. Powinno się unikać mocnych przeciwników. Twoim głównym celem są duże zyski i możesz je osiągnąć, grając przeciwko słabszym graczom.

Wybór stolika staje się coraz ważniejszy wraz ze wzrostem limitów, na których grasz. Na niskich stawkach aż roi się od fishów. Jednak im wyżej zajdziesz, tym rzadziej na nich trafisz. Na wyższych limitach musisz starannie wybierać stoliki, aby rozwijać swoje umiejętności pokerowe w możliwie najbardziej opłacalnym otoczeniu.

Dobra selekcja stolików ma niemal taki sam wpływ na rentowność twojej gry jak twoje pokerowe zdolności. Każdy zna powiedzenie: "Możesz być dziesiątym najlepszym graczem na świecie, a mimo to przegrasz, jeśli będziesz grał przy stoliku z pozostałą dziewiątką najlepszych".

Każdy, kto do tej pory ignorował ten aspekt, uzna, że prezentowany tutaj poradnik jest bardzo pomocny, o ile będziemy się go konsekwentnie trzymali. Wielu graczy opanowało podstawy gry w pokera i poznało najważniejsze zasady pokerowej strategii. Ich rozwój będzie jednak od tej pory znacznie wolniejszy, ponieważ poprzez stopniową poprawę swojej gry nie można już uczynić tak dużych postępów. Selekcja stolików jest jednak niezależna od pokerowych umiejętności i jeśli była do tej pory ignorowana, może przynieść niesamowite korzyści.

Czego powinieneś szukać?

Z punktu widzenia szukającego, "dobre statystyki" oznaczają po prostu złych graczy. Najlepszym wskaźnikiem obecności fishów jest VPIP (Voluntarily Put Money in the Pot). Stoliki z VPIP powyżej 30 są z pewnością opłacalne. Współczynnik ten jest podstawowym kryterium wyboru stolika. Bywają jednak wyjątki, gdy możesz zaakceptować wartość zdecydowanie niższą niż 30. Taka okoliczność występuje np. wtedy, gdy możesz mieć pozycję na jednego lub dwóch ekstremalnie słabych graczy.

Innym istotnym współczynnikiem jest PFR, czyli Preflop-Raise-Rate. Przeciętny TAG w grze full ring ma PFR na poziomie ok. 8-11. Wybierając stolik, chcemy znaleźć wyraźnie niższą wartość, ponieważ może ona wskazywać na wielu pasywnych przeciwników. Pasywne otoczenie jest nie tylko oznaką słabych przeciwników, lecz oferuje także szereg wymiernych korzyści. Po pierwsze, dostaniesz częściej free play z big blinda. Oznacza to, że masz szansę, aby nawet ze słabą ręką trafić silny układ (dwie pary lub lepiej). Szansa na to wynosi 1 do 20. Pasywne zachowanie przed flopem prowadzi także do tego, że z późnych pozycji możesz rozgrywać więcej drawowatych rąk, z którymi możesz obejrzeć flopa przy dobrych pot odds.

Podane liczby dotyczą gier full ring. Gdy grasz przy stolikach short handed, wartości te są naturalnie nieco luźniejsze. Im wyższy VPIP oraz im niższy PFR, tym lepiej da się grać przy danym stoliku. To samo dotyczy oczywiście stolików z ponadprzeciętnie wysoką wartością PFR. Może to jednak oznaczać problemy dla początkujących, ponieważ mamy tam do czynienia z większą liczbą ciężkich decyzji.

Średnie wartości VPIP i PFR niewiele mówią o wartościach tych statystyk dla poszczególnych graczy. Generalnie pojawia się pytanie: czy wolałbyś stolik, przy którym gracze są na jednakowym poziomie i masz nad nimi lekką przewagę, czy raczej wolisz grać przy stoliku z dwoma (lub więcej) naprawdę kiepskimi graczami, gdzie pozostali gracze są dobrzy (lub nawet nieco lepsi od ciebie)?

Sporo osób preferuje drugi wariant, i to z wielu powodów:

• Gracze z około 30 VPIP nie muszą być wcale słabi po flopie. Jeśli są agresywni, to mogą naprawdę uprzykrzyć ci życie.
• Natomiast prawdziwe fishe z VPIP o wartości 50 lub nawet wyższej są z pewnością złymi graczami. Jeśli masz szczęście, mogą być nie tylko luźni, lecz również pasywni (calling stations). Są przez to w pewnym stopniu przewidywalni, co pomoże ci zminimalizować straty przeciwko nim.
• Fish z VPIP na poziomie 70 bierze udział w rozdaniu w ponad dwóch trzecich przypadków. Dokładnie tego chcesz.
• Mając pozycję na mega fishów, można częściej stosować zagranie izolacyjne. Tutaj nawet zaletą jest to, jeśli masz za sobą graczy tight aggressive. Tacy gracze w normalnym przypadku respektują podbicie, dzięki czemu masz duże szanse na to, aby znaleźć się w sytuacji heads-up z lepszymi kartami i lepszą pozycją przeciwko gorszemu graczowi.

Zależnie od limitu/pory dnia/platformy nie będziesz miał możliwości znalezienia "idealnego" stolika, lecz będziesz musiał zadowolić się tym, co jest dostępne. Niemniej jednak w żadnym wypadku nie powinieneś siadać przy stoliku, który nie wygląda na opłacalny, tylko dlatego, że nie było żadnego innego! Nie ma sensu grać bez żadnej przewagi lub tylko z minimalną. W takim przypadku lepiej, abyś przeznaczył swój czas na czytanie artykułów lub wizytę na forum oceny rąk.

Ten aspekt zostanie bardziej szczegółowo omówiony w punkcie "Wybór miejsca".

Metody selekcji stolików

Skanowanie stolików jest bardzo prostą i skuteczną metodą. Dobre dla tych, którzy potrafią to wykorzystać. Otwierasz większą liczbę stolików, poddajesz je skanowaniu i od razu widzisz, które z nich są dochodowe i przy których możesz liczyć na dobre spoty. Potrzebujesz tutaj Hold'em Managera lub PokerTrackera (dostępne w naszym sklepiku), czy też innego programu z dużą bazą danych. Gdy już taki program posiadasz, wystarczy, że będziesz grał i tym samym zbierał dane na temat swoich rywali.

Dzięki takim programom do analizy możesz przeprowadzić wspaniałą selekcję stolików (o ile masz dobrą bazę danych). Otwierasz kilka stolików na wybranym przez siebie limicie z danego limitu i czekasz, aż pokażą się statystyki graczy. Niestety nie na wszystkich poker roomach współpracujących z PokerStrategy.com jest to możliwe. Jednakże na większości platform (PartyPoker, PokerStars, itd.) może to być najprostsza metoda selekcji stolików.

Istnieją także specjalne programy do selekcji stolików, które jeszcze bardziej ją ułatwiają, ponieważ nie trzeba ręcznie otwierać stolików, lecz można skanować wszystkie dostępne. Następnie otrzymujesz gotową listę z informacją, gdzie siedzą największe fishe. Jednak także tutaj potrzebna jest dostatecznie duża i możliwie aktualna baza danych.

Z programami typu Fishfinder można naprawdę łatwo wyszukiwać stoliki/pozycję. Jednak co zrobić, jeśli nie posiadasz jeszcze takiego oprogramowania lub dostatecznie dużej bazy danych o przeciwnikach, ponieważ jesteś jeszcze nowy na danym limicie, lub nie ma programu kompatybilnego z poker roomem, na którym grasz?

Również w takich przypadkach można przeprowadzić dobrą selekcję stolików. Przy odrobinie uwagi, możesz bardzo szybko znaleźć dobre stoliki oraz słabych graczy, i na tym właśnie się skupimy w tej części artykułu.

Możesz dokonać wstępnej selekcji stolików jeszcze zanim otworzysz jakikolwiek z nich. Większość platform pokerowych wyświetla w lobby średnie wartości statystyk dla pojedynczych stolików, które pozwalają ci się lepiej zorientować w sytuacji. Najważniejsze z nich to wielkość puli (średni rozmiar puli) i średnie VPIP/PFR przy stole.

Duże pule pozwalają założyć, że zbyt wielu graczy ogląda flopa i/lub nie pasuje w odpowiednim momencie. Ponieważ luźna gra charakteryzuje kiepskich graczy, przy takim stoliku można potencjalnie znaleźć najwięcej fishów. Zatem im wyższe są te dwa współczynniki, tym bardziej opłacalna jest gra przy danym stoliku. Ta metoda ma jednak także pewne wady.

• Nie zawsze duże pule powstają dlatego, że w rozdaniu bierze udział wielu luźnych i pasywnych graczy. Czasami jest to również dzieło mniejszej liczby bardzo agresywnych graczy, którzy uwielbiają podbijać. Nie każdy to lubi.
• W niektórych przypadkach duże pule są dziełem przypadku. Możliwe, że w ostatnich rozdaniach pojawiło się wiele "action flopów" (dużo wysokich kart), które dobrze zgrały się z kartami startowymi kilku graczy.
• Kolejną wadą jest to, że duże średnie pule przyciągają sharków, którzy węszą tam obfite łupy.
• Duże pule są zatem pożądane. Prowadzi to do długich list oczekujących. Gdy przyjdzie w końcu twoja kolej, stan gry, a przy tym średnia wielkość puli, mogły już ulec zmianie na gorsze.
• Wyższy VPIP może wynikać także z tymczasowej gry ultra-short handed (2-4 graczy), gdyż w tego typu grach gra się luźniej i wyższa wartość VPIP jest normalna, nawet jeśli przy stole siedzą same TAGi.
• Statystyki mogą być nieaktualne i zanim zdobędziesz miejsce przy stoliku, dynamika gry może już się zmienić na gorsze.

Możemy z tego wywnioskować, że statystyki wyświetlane przez poker roomy stanowią wyłącznie ogólne wskaźniki, a nie zasadnicze kryterium przy wyborze stolika.

Inną możliwością selekcji stolików jest zwykła obserwacja gry przy danym stoliku przez krótki czas. Często już po kilku rozdaniach będzie jasne, czy przy tym stoliku możliwa jest opłacalna gra, czy nie.

Pierwszą i wyraźną oznaką dobrego stolika jest liczba graczy, którzy oglądają flopa. Powinieneś zwracać uwagę na to, jak wielu graczy limpuje przed flopem lub jak często gracze cold callują podbicia i 3-bety.

Zwłaszcza przy stolikach short handed, limp przed flopem jest najczęściej wyraźną oznaką fisha. Powinieneś się zatem starać zająć miejsce za tym graczem. Jeśli przed flopem jest mało podbić i wiele limpów, to gra przy takim stoliku jest z pewnością opłacalna.

Inne wyznaczniki dobrego stolika:

• Gracze wpłacają blindy w środku gry i nie czekają, aż dotrze do nich big blind.

  Jedna z najwyraźniejszych oznak kiepskiego gracza. Przy stoliku FR wpłacenie blinda z CO jest jeszcze normalne, jednak przy stole SH jest to zdecydowany błąd. Gracze, którzy wpłacają blindy z MP2, są zawsze mile widziani.

• Przed flopem w puli znajdują się dead money (od sit-outów).

  Jeśli ktoś kliknie na “sit-out” i ominą go blindy, to po powrocie występuje możliwość wpłacenia zwykłego blinda i dodatkowo tak zwanego dead blinda, aby powrócić do gry bez czekania na regularne zakłady w ciemno. Dobry gracz zawsze poczeka do momentu, gdy przyjdzie jego kolej, aby wpłacić regularne blindy.

• Gracze zagrywają open limp/wielu limperów.

  Kolejny dobry wyznacznik akwarium pełnego rybek. Open limpy, zwłaszcza z późnych pozycji, praktycznie zawsze oznaczają słabych graczy. Duża liczba limperów przy stole wskazuje na raczej luźną i pasywną grę z wieloma calling stations, którzy są twoimi ulubionymi przeciwnikami. Jednak over limpy po kilku graczach nie sygnalizują automatycznie słabego zawodnika. Przy takich stolikach również dobrzy gracze mogą limpować po wcześniejszych limpach.

• Często ktoś zagrywa cold call po podbiciu.

  Według strategii SH dla początkujących, po podbiciu ze strony innego gracza należy albo ponownie przebić, albo spasować. Są też sytuacje, gdy cold call ma sens, np. kiedy blindy za tobą są bardzo luźne i kiepskie/kiedy gracze za tobą są bardzo luźni i kiepscy, a ty masz dobrą rękę do gry w puli wieloosobowej. Jednak w większości przypadków ktoś, kto zagrywa cold call po podbiciu, jest słabym graczem.

• Gracze na SB często sprawdzają steal raise z CO lub BU.

  Także tutaj obowiązuje ta sama logika. Cold call z SB po zagraniu (steal) raise jest niemal zawsze błędem i wskazuje na kiepskiego gracza.

• Obelgi na chacie/gorące dyskusje: jeden lub więcej graczy może być pod wpływem tiltu.

  Często można zaobserwować, jak gracze wyzywają swoich przeciwników po bad beacie lub nerwowo wypominają im, co zrobili źle. Może to oznaczać, że jeden gracz lub kilku nie umie zapanować nad emocjami i może się stać łatwym celem. Początkujący powinni jednak uważać. Przy takim stoliku atmosfera gry może być bardzo podgrzana i agresywna, co może być opłacalną sytuacją dla doświadczonych graczy, jednak dla początkujących może mieć poważne konsekwencje. Jeśli nie radzisz sobie z agresywnymi przeciwnikami i nie jesteś przyzwyczajony do gry SH, to powinieneś postępować ostrożnie i ewentualnie zmienić stolik.

• Gracze ze zbyt małym stackiem przy stoliku 

  Gracze, którzy siadają do stolika z niepełnym stackiem (o ile nie są to gracze SSS), lub którzy nie dokupują żetonów, są zazwyczaj słabymi graczami. Oczywiście również tym dobrym zdarza się, że w ferworze walki nie zrobią reloada. Jednak prawdopodobieństwo tego, że tacy gracze będą przez dłuższy czas siedzieli przy stoliku z małym stackiem, jest stosunkowo niskie.

Powinieneś dodawać wyjątkowo kiepskich graczy do swojej listy znajomych, aby móc ich później znaleźć. Na PartyPoker działa to następująco: My account > Buddy list > Add. Jeśli gracz jest na twojej liście znajomych, możesz go wyszukać w ten sposób: Search Tables (pasek na dole) > Player Search > Buddies > Check-mark > Search.

Na niskich limitach korzystanie z listy znajomych nie jest właściwie konieczne, ponieważ zwykle masz do dyspozycji dostatecznie dużo dobrych stolików z bardzo wieloma kiepskimi graczami. Staje się to sensowne od średnich stawek, jeśli udało ci się znaleźć kompletnego fisha i chcesz grać przeciwko niemu możliwie często oraz ewentualnie śledzić go na wyższych limitach. Nie można jednak przesadzać i powinieneś dodawać tylko prawdziwych fishów, ponieważ także na wyższych limitach jest jeszcze wystarczająco dużo słabych graczy i lista może stracić przejrzystość. Jako przybliżoną wartość orientacyjną możesz na przykład przyjąć graczy z VPIP powyżej 50% i przed rozpoczęciem każdej sesji szukać, przy jakich stolikach siedzą te fishe.

Z listą znajomych wiążą się również pewne problemy. Niektórych graczy nigdy już się nie spotyka, ponieważ z uwagi na duże przegrane, przestają grać. Być może wrócą, ale wtedy tylko niezbyt regularnie. Inni zmieniają limit, lub nawet ty sam zmieniasz limit i zostawiasz fishów za sobą. Lecz nawet jeśli dani gracze są on-line i grają na właściwym limicie, to istnieje potencjalny problem. Wielu z nich nie pozwala się wyszukać (ciekawe czemu?) i aktywuje "Hide me from search" w menu "Options". Przy ich nazwie stoi wtedy zero. Potrzebujesz dużej liczby "znajomych", aby móc efektywnie korzystać z tego narzędzia.

Bądź elastyczny!

Jeśli jesteś gotów na kompromisy, to będziesz miał lepsze efekty w selekcji stolików. Wielu graczy, zwłaszcza początkujących i lekko zaawansowanych, czuje się najlepiej w grach full ring. Jest tam czas, aby poczekać na solidne ręce. Jednak aby zasiąść przy takim stoliku, potrzeba dokładnie dziewięciu graczy i jednego wolnego miejsca.

Taki układ oczywiście raczej rzadko się zdarza. Alternatywnie, można się wpisać na listę oczekujących do obsadzonego już stolika, co jednak wystawia cierpliwość na próbę. Największym problemem wynikającym z tego sztywnego podejścia jest brak możliwości wyboru miejsca. Musisz zaakceptować to miejsce, które akurat jest wolne.

Gratulacje dla tych, którzy są gotowi zasiąść przy stoliku z dwoma, trzema, czterema lub nawet pięcioma miejscami! W ten sposób od razu można znaleźć wolne miejsce i wybrać najlepszą pozycję na fishów. Stoły z siedmioma lub ośmioma graczami (wliczając ciebie samego) są bardzo podobne do gier full ring. Mają też tendencję do szybkiego ponownego zapełniania. Sześcioosobowe stoliki stanowią przypadek graniczny, a stoliki z pięcioma graczami lub ich mniejszą liczbą są zdecydowanie short handed.

Jeśli potrafisz grać zarówno full ring, jak i short handed, to zdecydowanie działa to na twoją korzyść przy selekcji stolików. W porównaniu do stolików 6-max, w połowie puste stoliki 10-max mają pewne zalety dla doświadczonych graczy short handed. Przeciwnicy z reguły nie są doświadczonymi specjalistami od gry short handed, ponieważ pierwotnie zasiedli przy pełnym stoliku 10-osobowym (wyjątek stanowią ci, którzy później dołączyli do w połowie pustego stolika). Wielu graczy pozostało przy stoliku, ponieważ są oni na minusie, i nie chcą wstawać od gry jako przegrani. Tacy gracze, którzy dążą do wyrównania bilansu, są często na tilcie i stanowią potencjalny cel.

Wybór miejsca

Twoja względna pozycja w stosunku do różnych typów graczy ma znaczenie. "Pozycja" w Texas Hold'em jest bardzo ważna. Jest ona tak istotna, że sformułowano zasadę: "W Hold'em pieniądze zawsze płyną od prawej do lewej!".

Zastanawiając się, kogo chciałbyś mieć po swojej prawej stronie, zadajesz sobie zatem pytanie, kto jest największym dawcą. Odpowiedź jest prosta: naprawdę kiepscy gracze. Zatem chcesz, aby najgorsi gracze przy stole siedzieli po twojej prawej stronie. Złych graczy możesz nie rozpoznać od razu, jest jednak pewien wskaźnik: luźność.

Chcesz mieć:

• Przeciwników loose passive po swojej prawej
• Przeciwników loose aggressive po swojej prawej
• Przeciwników tight passive po swojej lewej
• Przeciwników tight aggressive po swojej lewej (wprawdzie tych graczy także chciałbyś mieć po swojej prawej stronie, jednak ktoś musi siedzieć po twojej lewej, i lepiej, jeśli na lewo od ciebie siedzi TAG niż LAG)

Zatem chcesz, aby wszyscy luźni gracze siedzieli po twojej prawej stronie, a gracze tight na lewo od ciebie. Ponadto miło jest mieć pozycję na przeciwników, którzy biorą udział w rozdaniu częściej niż inni gracze. W ten sposób częściej znajdziesz się w sytuacjach, w których będziesz miał przewagę pozycji.

Najwięcej pieniędzy w Hold'em pochodzi od calling stations, ponieważ ci gracze są najgorsi. Trzeba przyznać, że gracza typu calling station, który lubi zagrywać cold call ze słabymi rękoma po podbiciu, i który nie wywiera na tobie presji nawet z silnymi rękoma oraz nie wykorzystuje przewagi pozycji, też miło jest mieć po swojej lewej stronie.

Ale mimo wszystko, jeśli podbijasz z AK lub wysoką parą na ręku, to chcesz, aby ten luźny i pasywny gracz był już w rozdaniu z J9o. Nawet calling station nie sprawdza z każdym śmieciem. Jeśli jednak już bierze udział w rozdaniu, to zostaje często aż do rivera, o ile trafił coś na stole (często zaczyna również z niską parą, aby wykonać calldown).

Twoje dobre ręce zostają zatem w pełni spłacone. Szanse na wygraną są zdecydowanie wyższe, jeśli uda ci się wyizolować calling station podbiciem.

Gracz LPA ma często niski współczynnik PFR. Implikuje to dwie rzeczy:

• Jeśli zdarzy mu się podbić, zalecana jest ostrożność. W takich przypadkach trzyma on zazwyczaj rękę typu premium.
• Jako że przeciwnik często tylko limpuje z rękoma typu AQ-AT, to możesz agresywnie podbijać z AQ, zamiast pasować.

Dużą korzyścią płynącą z posiadania pozycji na takiego gracza jest to, że przeciwnik poprzez swój pasywny styl gry daje ci możliwość optymalnego rozgrywania twojej ręki, dzięki czemu na turnie możesz betować dla value lub wziąć darmową kartę, albo bez ulepszenia na riverze za darmo obejrzeć showdown.

Gracz LAG cechuje się agresją i ciężkimi do przewidzenia zagraniami. Pozycja przeciwko niemu jest zatem jeszcze ważniejsza niż przeciwko graczowi LPA. W przypadku zażartych potyczek można wyciągnąć więcej betów ze swoich wygranych i minimalizować koszty przegranych.

Gracz loose aggressive nie może już tak efektywnie blefować bez pozycji. Z jego arsenału znikają też semiblefy. Naprawdę luźnego LAGa z wysokim współczynnikiem PFR (maniak) można już także izolować z przyzwoitymi rękoma.

Gracz LAG będzie często próbował kraść blindy. Należy zatem w miarę wcześnie odkryć standardy jego kradzieży, aby móc się odpowiednio bronić. Jeśli zrobisz to na wczesnym etapie sesji, możesz zyskać respekt i skłonić go do rezygnacji z lekkich kradzieży ze słabymi rękoma.

No dobrze, wolelibyśmy mieć wszystkich graczy po prawej stronie, ale tak się nie da. Zatem gracz typu skała powinien siedzieć na lewo od ciebie. Wprawdzie nie wygrasz od niego wiele w ten sposób, ale zabieranie mu pieniędzy tak czy inaczej nie należy do łatwych zadań. Po twojej lewej stronie nie wyrządza on przynajmniej wielkich szkód, ponieważ nie chroni konsekwentnie dobrych rąk i często tylko sprawdza. W ten sposób nie wyciąga dostatecznej wartości ze swoich wygranych. Jednak jeśli podbije, to często masz łatwy fold, ponieważ prawdopodobnie przeciwnik ma więcej niż tylko najwyższą parę.

Jeśli podbijasz z późnych pozycji first-in niepewne ręce (niskie asy), to przeciwnik rzadko będzie cię 3-betował z AT czy AJ. Zarówno przed, jak i po flopie często będziesz mógł od niego kupić buttona. Swoich blindów przy twoich częstych (przeciwko niemu) próbach kradzieży też będzie bronił tylko z najsilniejszymi rękoma, co jest niewystarczające.

W przypadku TAGów jest wiele argumentów za każdą ze stron. Jednak z uwagi na ograniczoną liczbę miejsc, powinni siedzieć po twojej lewej stronie (nie ma wystarczająco dużo skał!).

Omówmy wady sytuacji, gdy TAG siedzi po twojej prawej stronie: z uwagi na swoją taktykę "raise or fold", będzie on podbijał ze środkowej pozycji z wieloma rękoma, które nie są pierwszorzędnej jakości (KQ, KJs, AT), przeciwko którym mimo to będziesz musiał spasować AJ lub nawet AQ, po prostu dlatego, że nie możesz wykluczyć rąk typu premium. Z tego powodu rzadko udaje ci się pograć, co może być frustrujące. TAG, podobnie jak ty, poluje na fishów. Jeśli siedzi po twojej prawej stronie, często będzie podbijał przed tobą i odbierał ci rybki. W wieloosobowych pulach TAG często zmusi cię do zrzucenia ręki poprzez ochronę lub semiblefy.

Wracając do naszego właściwego tematu: TAG siedzi po lewej stronie. Ponieważ będziesz przez niego traktowany jako solidny gracz, będzie on respektował większość twoich podbić i podczas twoich bojów przeciwko fishom nie będzie tak często wchodził ci w drogę. Zawsze będziesz miał przeciwko niemu możliwość zagrania check/raise z silną ręką na flopie w sytuacji heads-up. Jeśli jest on bardzo agresywny i konsekwentnie kontynuuje swoją agresywną grę, to zależnie od stołu, możesz przeciwko niemu zagrać nawet check/raise na turnie. Od czasu do czasu będziesz mógł ukraść jego blindy.

Oczywiście nie zawsze można zająć idealne miejsce. Jednak jeśli przy stole jest 3-4 kiepskich graczy, to nie musi to być problemem. Powinieneś wtedy spróbować zająć miejsce możliwie blisko słabych graczy, nawet jeśli jest to miejsce na prawo od nich. Wprawdzie nie możesz ich wtedy izolować przed flopem i po flopie musisz grać przeciwko nim bez pozycji, jednak częściej znajdziesz się z nimi w sytuacji z kradzieżą blindów, w których będą oni mieli masę okazji do popełnienia błędu i zwiększenia w ten sposób twoich zysków. Przy dobrych stolikach powinieneś także zaakceptować fakt, że po twojej prawej stronie będzie siedział TAG, jeśli poza tym w grze jest dostatecznie dużo fishów. W żadnym wypadku nie powinieneś zatem lekceważyć pozycji przy stoliku i w miarę możliwości wybierać najlepsze miejsce, jednak nie możesz być także zbyt wybredny. W trakcie gry zawsze możesz zmienić pozycję, jeśli będzie taka potrzeba.

Jeśli nadarza się dobra okazja do zmiany miejsca, to nie powinieneś jej przepuścić. Muszą być tutaj spełnione następujące warunki:

• Zwolniło się miejsce.
• Na liście oczekujących nie ma żadnych graczy, którzy mieliby pierwszeństwo przed tobą do zajęcia wolnego miejsca.
• Nowe miejsce oferuje lepszą względną pozycję na kiepskich graczy.

Wykonujesz poniższy manewr:

• Zapisujesz numer stolika albo zaznaczasz stolik kursorem na liście stołów.
• Czekasz do końca rozdania. Gdy pieniądze powędrują już do zwycięzcy, wstajesz od stolika.
• Czekasz, aż rozdane zostaną karty do kolejnego rozdania (ewaluacja).
• Następnie podwójnie klikasz na pasek reprezentujący ten stół na liście stołów.
• Teraz możesz zająć, miejmy nadzieję, jeszcze wolne miejsce.

Cały ten wysiłek jest potrzebny, ponieważ gdybyś opuścił grę w trakcie rozdania i od razu chciał wrócić, to wylądowałbyś na tym samym miejscu. Ze wstawaniem czekasz do ostatniej chwili, aby twoje miejsce było jak najdłużej obsadzone, w celu uniknięcia ryzyka, że po powrocie oba miejsca będą nagle zajęte. Dotyczy to jednak tylko PartyPoker. Na niektórych stronach (PokerStars) można zmienić miejsce w dowolnym momencie, o ile samemu nie bierze się udziału w rozdaniu.

Jeśli zmiana miejsca przedstawia wyraźną korzyść dla twojej wartości oczekiwanej, to możesz także zmienić miejsce będąc na późnej pozycji, poświęcając przy tym kilka darmowych rozdań.

Kiedy powinieneś odejść od stolika?

Jeśli jeden ze stolików, przy których grasz, jest wprawdzie znośny, jednak nie jest wcale rewelacyjny, to powinieneś równolegle z grą szukać innego stolika. Ponieważ jako gracz tight pasujesz wiele rąk, powinieneś przeznaczyć część swojej energii na polepszenie warunków gry poprzez znalezienie jeszcze łatwiejszego stolika. Zwłaszcza jeśli możesz skorzystać z listy znajomych lub skanowania stolików, jest to możliwe bez większego wysiłku.

Z którego stolika powinieneś zrezygnować? Z tego z najsilniejszymi przeciwnikami. Osiąganie zysków przy takim stoliku nie jest powodem, aby tam zostać. "Dobra passa" jest  fenomenem opisującym przeszłość. Nie pozwala ona jednak na przewidywanie przyszłości. Podobnie stolik nie jest zły tylko dlatego, że zdarzyło nam się przy nim przegrać. Jeśli jest tam dużo fishów, to masz zdecydowanie pozytywną wartość oczekiwaną i powinieneś zostać.

Wielu graczy myśli dokładnie odwrotnie. Zostają przy stoliku z silnymi graczami, ponieważ są do tyłu. Nie chcą odejść jako przegrani i próbują wyjść na swoje. Biorą tę sytuację do siebie, i jest to błąd. Nie ma żadnej hańby w tym, że ktoś ma straty. Zdarza się to każdemu, jeśli karty tak chcą. Nie możesz traktować tego jako osobistej porażki. Wynik przy jednym stoliku nie jest istotny. Ważny jest bilans konta w dłuższym okresie. Jeśli opuszczasz stolik jako przegrany, to nic się z tego tytułu nie zmienia w stanie konta. Jako wygrywający gracz powinieneś umieć z tym żyć.

Istnieją też powody ku temu, aby opuścić stolik, mimo że nie jest dostępny żaden lepszy. Rybki, z powodu których siedzisz na swoim miejscu, mają pewną wadę. Są one niestabilne, ponieważ prędzej czy później plajtują. Jeśli przyczyny twojej obecności znikną, to ty również powinieneś wstać od stolika. Możesz wtedy w spokoju poszukać innych opłacalnych gier. Większość zwykłych graczy przestawiła się na multitabling. Jeśli grasz na czterech stolikach, możesz z łatwością zamknąć dwa suche bez zanudzania się na śmierć, i wykorzystać wolne miejsce na poszukiwanie nowych stolików.

Oczywiście istnieje też wiele powodów, dla których nie powinieneś zbyt często zmieniać stolików. Wprowadza to zamęt w grze. Niektórzy są przytłoczeni poszukiwaniem nowych stolików i tracą koncentrację. Możesz też zadać sobie pytanie, czy warto tracić wszystkie zebrane przy danym stole ready tylko po to, aby znaleźć stolik, który ma dwa czy trzy % VPIP więcej. Powinieneś wziąć także pod uwagę swój image przy stoliku. Jeśli inni traktują cię jako wygrywającego gracza, ponieważ jesteś wyraźnie na plusie, to możesz wykorzystać to do wywierania na nich presji i stosować agresywne przebicia przed flopem oraz semiblefy. Tego respektu nie zabierzesz ze sobą do innego stolika.

Podsumowanie

Rzeczywistość jest taka: wielu przeciętnych graczy osiąga naprawdę przyzwoite zyski grając w pokera, pomimo że nie mają wielkiego talentu. Po prostu starannie wybierają swoje gry. Z drugiej strony jest wielu utalentowanych i kreatywnych graczy, którzy raz po raz bankrutują, ponieważ ignorują podstawowe zasady selekcji stolików. Biorą udział w grach powyżej swoich umiejętności i rywalizują z najcięższymi przeciwnikami. Oznacza to, że przegapiają opłacalne sytuacje, z których żyje każdy dobry wygrywający gracz. Zwycięzca to osoba, która naprawdę chce wygrywać. Cały jego proces myślowy i jego zagrania kręcą się wokół tego. Prawdziwi zwycięzcy grają tylko wtedy, gdy widzą dla siebie korzyści.

Nigdy nie graj bez przewagi!