Jak grać middle pairs i under pairs?

Wstęp

W tym artykule

• Kiedy możesz dojść ze swoim układem do showdownu
  
• Jakie boardy nadają się najlepiej do blefowania
• Kiedy nie powinieneś stawiać zakładu
  

Jeżeli przed flopem trzymasz pocket pair i nie jest to najwyższa para asów, często po flopie znajdziesz się w sytuacji, w której na stole pojawią się over cards (karty wyższe od twojej pary), wówczas twój układ zmienia się w middle pair albo nawet w under pair. Powstaje pytanie: w jaki sposób grać taki układ? Jak silna jest middle pair? Czy under pair jest układem, który nadaje się w ogóle do gry po flopie? Na co powinieneś uważać?

W tym artykule dowiesz się, w jaki sposób powinieneś grać middle pairs i under pairs postflop, aby uniknąć niepotrzebnych błędów.

Oczywiście, na początek należałby się dowiedzieć trochę na temat prawdopodobieństwa. Jakie są szanse, że twoja pocket pair stanie się na flopie middle pair, albo under pair? Pomocna będzie poniższa tabela, w której możesz bezpośrednio sprawdzić, jak wygląda to prawdopodobieństwo:

Prawdopodobieństwo pojawienia się over cards na flopie

(wszystkie wartości podane są w %)

Tabela pokazuje dokładnie, jak często na flopie pojawi się jedna, dwie lub nawet trzy over cards, które nie ulepszą twojej pocket pair do seta bądź karety.

Musisz zdać sobie sprawę, że sprawdzając przed flopem przykładowo z parą JJ, będziesz musiał grać na flopie z przynajmniej jedną over card w nieco więcej niż 50% przypadków. Ta wiedza może ci pomóc w podjęciu innej decyzji przed flopem, jeżeli sądzisz, że przeciwnik może dać ci zbyt wiele akcji postflop i będziesz miał wówczas problem w rozgrywaniu middle pair lub under pair.

Ten artykuł nie będzie jednak traktował o sposobie rozgrywania pocket pairs przed flopem. Zajmiemy się bardziej sytuacjami, w których grasz swoją pocket pair po tym, jak na flopie pojawiły się over cards.

Umiejąc już z grubsza oszacować prawdopodobieństwo rozwinięcia twojego układu w middle pair czy under pair, należy zastanowić się, jakie są mocne i słabe strony takich układów.

Mocne strony middle pairs/under pairs

Jeżeli twój przeciwnik ma niesparowaną rękę startową, wówczas w większości przypadków nie trafi nic na flopie. Ty wprawdzie nie masz mocnej pary, jednakże wystarczającą, aby pobić jego A- czy K-high na showdownie. Przeciwko agresywnym graczom, którzy często semiblefują lub robią czyste blefy, masz możliwość rozgrywania swojej pocket pair pasywnie, zmieniając ją w bluff catcher.

Jeśli tylko sprawdzasz podbicia przeciwnika, trzymając middle pair lub under pair, możesz pokonać tak naprawdę zazwyczaj tylko blef. Może to być jednak dochodowe, jeżeli twój przeciwnik jest bardzo agresywnym, lubiącym blefować graczem.

Jeżeli jako pierwszy podbiłeś swoją pocket pair i zostałeś sprawdzony, a na flopie pojawiła się wyższa karta, jest to dobra sytuacja, żeby zagrać continuation bet. Czasem może się wydawać, że continuation bet powinien być robiony raczej z mocnymi układami, granymi for value czy for protection, jednakże aby stać się mniej czytelnym i równoważyć grę, musisz dodać do tego słabsze, niesparowane układy.

Może ci się wydawać, że korzystniej byłoby zagrać o tani showdown, ponieważ twoja ręka ma przecież showdown value i nie chcesz zmieniać jej w blef przez zakład kontynuacyjny.

Przeciwko pasywnym graczom byłaby to dobra linia gry. Miej jednak świadomość tego, że nie chcesz, aby twoje continuation bety były zbyt czytelne, tak żeby przeciwnicy mogli od razu przypisać ci konkretne układy. Jeżeli grasz przeciwko agresywnemu graczowi, który lubi grać floating, często lepiej jest zagrać continuation bet, trzymając middle pair, z którą nie obawiasz się za bardzo następnych over cards/scare cards. Taka linia ma wiele zalet:

Jeżeli na turnie spadnie blank, a ty grasz bez pozycji - możesz wyindukować float i wykorzystać siłę swojej ręki, która stanie się bluff catcherem. Jeśli przeciwnik poczeka i weźmie darmową kartę, również nie będziesz w złej sytuacji - udało ci się kontrolować pulę, grając bez pozycji. Na riverze możesz rozważyć dalszą linię gry, w zależności od wyłożonej karty. Możesz zagrać małego value beta albo zagrać check/call, w celu sprowokowania przeciwnika do blefu. Przeciwnik czasem będzie myślał nawet, że sam gra value beta.

Oczywiście indukcja floata na turnie nie jest jedyną zaletą grania continuation bet. Pomaga on w dalszym rozgrywaniu ręki. Jeśli na turnie pojawi się wysoka over card, to możesz użyć jej jako scare card i zagrać 2nd barrel, ponieważ może ona wystraszyć przeciwnika.

Grając 2nd barrel, reprezentujesz silniejszą rękę, niż jest to w rzeczywistości. Zasadniczo wobec raisa czy calla na turnie, poddajesz rękę od razu lub grasz check/fold na riverze. Linia 2nd barrel/fold pomoże ci w przyszłości, ponieważ nie będziesz miał problemu, aby grać na stacki z TPTK na turnie z graczami, z którymi miałeś taką historię. W dodatku częściej dostaniesz akcję z mocniejszymi układami, takimi jak over pairs, sety itd.

Abyś lepiej zrozumiał przedstawioną ideę, posłużymy się następującym przykładem.

0.50$/1.00$ No-Limit Hold’em (6 handed)

Stacks & Stats
Hero (Button) 100$
Villain (BU) 100$

Preflop: Hero is MP with 9, 9
UTG folds, Hero bets 4$, CO folds, BU calls 4$, 2folds.

Flop: (9.5$) Q, 5, 8 (2 players)
Hero bets 8$, BU calls 8$.

Turn 1: (25.5$) 5 (2 players)
Hero checks

Jeżeli grasz przeciwko agresywnemu graczowi, możesz wyindukować floata, grając check/call turn. Dzięki temu utrzymujesz pulę w małych rozmiarach i dalej masz szansę wygrania rozdania na showdownie. Jeżeli przeciwnik jest pasywny i często sprawdza z flush drawem albo straight drawem - możesz grać 2nd barrel i traktować to jako protection bet.

Turn 2: (25.5$) A (2 players)
Hero bets 20$

Takiego turna nie można nazwać blankiem, w przeciwieństwie do wcześniejszej sytuacji. Podbiłeś ze środkowej pozycji, a więc bardzo możliwe jest, że na flopie grałeś continuation bet z A-high. Pojawiający się as bardzo dobrze pasuje do twojego zakresu. Jest to dobra sytuacja, aby spróbować blefu i w ten sposób zmusić przeciwnika do spasowania swoich drawów, par dam albo innych, lepszych pocketów (TT, JJ). Jeżeli przeciwnik da ci jakąkolwiek akcję, powinieneś bez zawahania spasować.

Jeżeli zdecydowałbyś się poczekać na turnie, miałbyś problem w oszacowaniu siły swojej ręki, stwarzając przeciwnikowi dogodną sytuację do tego, aby wyciągnął maksymalne value od twojej ręki. Jeżeli przeciwnik sprawdzi 2nd barrel, masz nadal szansę wyrzucić jego Q lub gorszego A poprzez 3rd barrel.

Słabe strony middle pairs/under pairs

Niestety często będziesz miał problem z oszacowaniem siły swojej ręki. Przeciwko niektórym graczom nie możesz być pewny, że twoja middle pair jest gorsza tylko z tego powodu, że sprawdzili twój continuation bet.

Bardzo ważna jest tutaj ocena tekstury boardu oraz znajomość sposobu gry twojego przeciwnika. Niektórzy gracze sprawdzają zawsze continuation bet, trzymając drawa albo jakąś parę. Inni grają trochę bardziej weak i zrzucają większy zakres rąk wobec twojego contibeta. Siła twoich middle pairs/under pairs zmienia się również w zależności od struktury boarda. Przy kartach, które nie umożliwiają oczywistych drawów, twoja ręka jest znacznie słabsza, aniżeli przy boardach obfitujących w drawy.

Jeśli zdecydujesz się nie robić contibeta, również i w tej sytuacji będziesz miał problem w oszacowaniu siły swojej ręki. Niektórzy gracze zagrają wówczas beta na turnie ze 100% rąk, inni nie. W każdym razie powinieneś się obawiać, że jesteś z tyłu. Jednak musisz wiedzieć, że nie możesz sprawdzić podbicia od nieznanego przeciwnika na następnych dwóch streetach, mógłbyś to zrobić tylko wtedy, jeśli miałbyś dobrego reada.

Trafne oszacowanie siły własnej ręki jest niestety największym problemem przy rozgrywaniu middle pairs i under pairs. Możesz oczywiście założyć, że w tej samej sytuacji twoja under pair jest zawsze słabsza niż middle pair. Jednakże założenie, że under pair to zawsze gorszy układ, jest również błędne.

Następnym problemem, wynikającym z tego, że nie jesteś w stanie dokładnie oszacować siły własnej ręki, jest gra z reverse implied odds przy pasywnym rozgrywaniu middle pairs i under pairs. Jedynym wyjątkiem jest gra z bardzo agresywnym graczem, o którym wiesz, że blefuje duży zakres rąk - wówczas możesz zmniejszyć czynnik reverse implied odds, ponieważ grasz dla sprowokowania blefu.

Powinieneś zwracać uwagę na ten aspekt zarówno przy rozpatrywaniu własnej linii gry, jak i przeciwnika. Jeżeli uda ci się odkryć, że przeciwnik gra jak calling station, kiedy nie jest pewny siły własnej ręki, powinna być to cenna, warta odnotowania informacja. Pomoże ci ona w przyszłości ocenić swój układ, kiedy grasz z tym przeciwnikiem.

Z middle pair/under pair nie ma mowy o semiblefowaniu z zyskiem. Po tym, jak zostaniesz sprawdzony, nie będziesz miał wystarczającego equity na dalsze rozgrywanie ręki przeciwko zakresowi rąk przeciwnika. 

Powinieneś mieć świadomość, że twój blef postflop nie jest w takim przypadku semiblefem, tylko czystym blefem. Z tego powodu zagrania all-in blef są w przypadku middle pair/under pair dużym błędem. Musisz mieć tutaj ogromne fold equity, aby twój blef był +EV. Nigdy nie możesz na to liczyć, decydując się na all-in w sytuacji 85/15.

Najważniejsze założenia przy grze z middle pairs/under pairs

Aby wybrać najkorzystniejszą linię gry, zapewniającą twojej middle/under pair największe EV, nie wystarczy skupić się tylko na strukturze boardu i przeciwniku. Bardzo ważne jest, jak doszedłeś do momentu, w którym twój układ stał się middle pair/under pair. Są dwie możliwości:

• Byłeś agresorem przed flopem i zostałeś sprawdzony. Na flopie masz inicjatywę ze swoją middle pair/under pair.
• Tylko limpowałeś bądź sprawdziłeś przed flopem, grając swoją pocket pair ze względu na set value.

W zależności od akcji przed flopem, twoje możliwości rozgrywania ręki postflop ulegają ogromnej zmianie. Oprócz pozycji, jest to najważniejszy aspekt przy analizowaniu danego rozdania. Pamiętaj, że nie grasz tutaj tylko swoją middle pair/under pair, tylko całym zakresem, jaki możesz mieć w tej sytuacji. Z tego powodu np. możesz być bardziej pewny słuszności contibeta, podbijając 55 z UTG, gdy na flopie pojawi się AK2 rainbow. Równoważysz swoją grę, poza tym przeciwnik daje ci tutaj kredyt na dobrą rękę, dlatego że podbijasz z wczesnej pozycji.

Podobnie, gdybyś sprawdził podbicie gracza na środkowej pozycji, sam będąc na BU i trzymając 33, a flop przyniósłby T52 rainbow. Oczywiście sprawdzałeś z uwagi na set value, nie trafiłeś, a przeciwnik robi continuation bet. Nie można tutaj mówić o easy raise, call bądź fold. Naturalnie, możesz tutaj wybrać każdą z opcji. Musisz jednak rozumieć, dlaczego akurat taką, a nie inną.

Twój przeciwnik nie ma tu z reguły jakiegoś monstera. Może kontynuować praktycznie ze wszystkim: A-high, 8-high, setem, overparą. Właśnie z uwagi na ogromny zakres przeciwnika twoja middle pair/uder pair jest w tej sytuacji dość słaba.

Praktycznie niemożliwe jest ocenienie siły własnej ręki. Dość często jesteś z przodu, co przemawia za callem. Kontrargumentem takiego zagrania są jednak reverse implied odds. Nie możesz sprawdzić dwóch podbić na takim boardzie, ponieważ prawie za każdym razem na stole będą pojawiać się niekorzystne karty dla twojej pary trójek.

Z drugiej strony, automatyczne pasowanie swojej ręki jest nieco zbyt weak, ponieważ zakres rąk przeciwnika jest duży, a więc twoje udziały w puli (pot equity) nie są małe. Poza tym ważne jest, żebyś nie grał swoich rąk w zbyt oczywisty sposób. Nie chcesz, aby przeciwnik wiedział, że twój raise w takiej sytuacji zawsze oznacza seta, a call jego continuation bet oznacza middle pair/under pair.

Stąd dopuszczalny jest w tej sytuacji raise. Zmieniasz, co prawda, swoją rękę w czysty blef, ponieważ prawie nie masz showdown value, jednakże stajesz się mniej czytelny i przeciwnik po takiej akcji nie ograniczy twojego zakresu jedynie do seta.

Ponieważ masz dużo wariantów rozgrywania ręki postflop, powinieneś wiedzieć, podejmując decyzję przed flopem, jak mniej więcej będziesz rozgrywać swoją rękę w późniejszej fazie gry, uwzględniając zakres przeciwnika. Pasywna obrona blindów z middle pair wobec kradzieży z late position może prowadzić do marginalnych sytuacji.

Wprawdzie taka słaba linia gry - częste pasowanie na contibety - nie będzie przysparzać ci wielkich strat, jednak na pewno będziesz tracił dużo value, jeżeli nie weźmiesz pod uwagę powyższych czynników.

Jeżeli nie decydujesz się na bezpośrednie poddanie ręki po tym, jak przeciwnik zrobi continuation bet, musisz mieć na uwadze parę ważnych zagadnień:

• 1. Próba indukcji blefu zawsze powinna być oparta na readzie. Samo sprawdzenie tylko z tego powodu, że nie wiesz, jak silna jest twoja ręka, jest raczej kiepskim pomysłem. Może być jednak dobre, jeżeli wiesz, że przeciwnik jest w stanie blefować, grając 2nd czy nawet 3rd barrel.
• 2. Duże znaczenie ma tekstura boardu. Im więcej możliwych over cards dla twojej middle pair/under pair, tym większe znaczenie mają reverse implied odds. Twój przeciwnik ma szansę trafić swojego 3- lub 6-outera i jeszcze zagrać z nim value beta. Twoja middle pair jest tym słabsza, im większa różnica między nią a najwyższą kartą na stole. Nie chcesz znaleźć się zbyt często w sytuacji konieczności pasowania, gdy na stole pojawi się scare card, która umożliwi przeciwnikowi blef.

• 3. Pozycja jest dalej ważna przy indukcji blefu. Z reguły lepiej jest grać taką linią, będąc IP (in position - z pozycją). Gra OOP (out of position - bez pozycji) jest o tyle niekorzystna, że przeciwnik może zagrać check behind na turnie, biorąc darmową kartę, jeśli ma średnią rękę, albo drawa. Poza tym grając OOP, nie możesz tak naprawdę być przekonany o słuszności value beta na riverze.

Jeżeli zagrasz check, twój przeciwnik z rękami mającymi jakieś showdown value, ale gorszymi od twojej, zagra najczęściej check behind. Będzie podbijał raczej lepsze ręce, ewentualnie sporadycznie blefował. Powstaje więc problem, że nie dostaniesz wystarczająco dużo value od gorszych rąk i blefów. Stracisz więcej, ponieważ przeciwnik zbyt często będzie lepszy po podbiciu.

Jeżeli grasz jednak IP, twój przeciwnik ma mniej opcji rozgrywania swojej ręki. Często będzie grał 2nd barrel z drawem bądź A-high. Jeśli nie polepszy swego układu na riverze, może grać również 3rd barrel, aby wyrzucić cię z rozdania z middle/under pair (zakładając, że jest agresywny). W takiej sytuacji gra na indukcję blefu jest bardziej opłacalna.

Jeśli zdecyduje się poczekać na turnie, masz dwie opcje. Możesz zagrać check behind w celu kontroli puli bądź bet - for protection/value. Przy checku na riverze musisz zastanowić się nad zakresem rąk przeciwnika.

Bardzo często bet z middle/under pair jest tutaj błędem. Sprawdzą cię tylko lepsze ręce, gorsze spasują - twój bet nic nie wniesie. W odpowiednich warunkach (przeciwnik często pasuje - duże fold equity) możesz spróbować zrzucić go z lepszej ręki. Jednakże najczęściej powinieneś grać tu check behind.

W celu lepszego zrozumienia zagadnienia indukcji blefu z middle/under pair, przyjrzyj się poniższym przykładom.

0.50$/1.00$ No-Limit Hold’em (6 handed)

Stacks & Stats
Hero (BB) 100$
Villain (UTG) 100$

Preflop: Hero is BB with 8, 8
UTG bets 4$, 4 folds, Hero calls.

Flop: (8.5$) K, 5, 2 (2 players)
Hero checks, UTG bets 7$, Hero calls

Na takim suchym boardzie, agresywny gracz często robi continuation bet, w celu wyrzucenia cię z rozdania. Chociaż możesz obawiać się tutaj wielu over cards, można rozważyć zamienienie ręki w blef. Decydujesz się jednak na call, aby dojść tanio do showdownu.

Turn: (22.5$) K (2 players)
Hero checks, UTG checks.

River: (22.5$) T (2 players)
Hero checks, UTG checks

Twoja middle pair na riverze znajduje się w dość ciężkiej sytuacji. Czy możesz tu zostać sprawdzony przez gorszą rękę? Z dużym prawdopodobieństwem nie, dlatego rezygnujesz z value beta. Problem pojawiłby się jednak, gdyby przeciwnik wniósł zakład. W takiej sytuacji twoja ręka to bluff catcher (bijesz tylko blef). Jeśli twój przeciwnik nie blefuje zbyt często, sprawdzenie nie jest tutaj oczywiste.

0.50$/1.00$ No-Limit Hold’em (6 handed)

Stacks & Stats
Hero (Button) 100$
Villain (CO) 100$ (dość agresywny regurals)

Preflop: Hero is BU with 7, 7
2 folds, CO bets 4$, Hero calls, 2 folds.

Flop: (9.5$) 8, 5, 3 (2 players)
CO bets 7$, Hero calls.

Turn: (23.5$) 2 (2 players)
CO bets 17$, Hero calls.

Sprawdzenie beta na turnie motywowane jest szerokim zakresem, z jakim wiesz, że przeciwnik gra tutaj 2nd barrel - over cards/flush draw/gutshot.

River: (57.5$) K (2 players)
CO checks, Hero checks.

Jak zauważyłeś, w obu przykładach nie ma beta na riverze. Jest to celowe, aby podkreślić, że w takich sytuacjach potrzebujesz szczególnych readów i informacji na temat historii gry przy stoliku i jego dynamiki. Niestety, nie ma tutaj jakichś ogólnych zasad i koncepcji.

Poza pasywną linią rozgrywania middle/under pair postflop powinieneś również grać boardem i zmuszać przeciwnika do tego, aby dał ci akcję tylko z dużo lepszymi rękami niż twoja middle/under pair.

0.50$/1.00$ No-Limit Hold’em (6 handed)

Stacks & Stats
Hero (BB) 100$
Villain (CO) 100$

Preflop: Hero is BB with 7, 7
2 folds, CO bets 4$, 2 folds, Hero calls.

Flop: (8.5$) K, T, 3 (2 players)
Hero bets 7$

Oczywiście, możesz grać tutaj check/fold. Jest to jednak dobra sytuacja, aby urozmaicić zakres rąk, z którymi grasz donka. Twój przeciwnik zdaje sobie sprawę, że po twoim donk becie potrzebuje co najmniej wysokiego trefla, aby zostać w rozdaniu. Jeśli ma tylko parę, będzie mu bardzo trudno zostać dłużej w rozdaniu/przeprowadzić jakąś akcję.

Otwiera ci to również drogę do grania donk betów z flushami z flopa, w szczególności, gdy nie są one wysokie i gdy grasz je for protection/value. Jest to bardziej korzystne, niż granie w 100% takich sytuacji check, czekając na dalszy rozwój wydarzeń.

Wielu graczy ma duże braki w tej dziedzinie, ponieważ nie wiedzą, kiedy powinni grać swoje middle/under pairs for protection, a kiedy powinni grać dla showdown value. Poniższe przykłady powinny przybliżyć ci to zagadnienie.

0.50$/1.00$ No-Limit Hold’em (6 handed)

Stacks & Stats
Hero (CO) 100$
Villain (UTG) 100$

Preflop: Hero is CO with 7, 7
UTG bets 4$, 2 folds, Hero calls, 2 folds.

Flop: (9.5$) J, 5, 2 (2 players)
UTG bets 7$, Hero calls.

Turn: (23.5$) T (2 players)
UTG checks, Hero checks.

River: (23.5$) 8 (2 players)
UTG checks, Hero checks.

Niektórzy pokerzyści myślą, że jest to dobra sytuacja, aby grać floating. Co właściwie zyskujesz tu przez floating? Ochronę ręki? Równoważenie swojego zakresu?

Jeżeli zdecydujesz się tutaj podbić na turnie, to tak, jakbyś pozbawił swoją rękę praktycznie w 100% showdown value. Wówczas jedyny sposób na wygranie to uniknięcie showdownu. Twój przeciwnik musiałby poddać rękę po twoim floatingu, ewentualnie po akcji na riverze.

Powinieneś zagrać check behind, wówczas jest szansa, że wygrasz małego pota na showdownie, o ile twój przeciwnik zaczeka z A-high bądź mniejszą parą. Ochrona ręki jest w tym przypadku raczej niepotrzebna.

W takich sytuacjach lepszymi rękami do floatingu są toppary (masz z nimi jeszcze szansę wygrać na showdownie w przypadku calla od przeciwnika), czyste blefy, względnie semiblefy (tych rąk nie pozbawisz showdown value przez bet, ponieważ nie mają praktycznie żadnej wartości w tym momencie).

0.50$/1.00$ No-Limit Hold’em (6 handed)

Stacks & Stats
Hero (BU) 100$
Villain (MP) 100$

Preflop: Hero is BU with 8, 8
UTG folds, MP bets 4$, CO folds, Hero calls, 2 folds.

Flop: (9.5$) 3, T, 2 (2 players)
MP bets 7$, Hero calls.

Turn: (23.5$) 5 (2 players)
MP checks, Hero bets 15$

Na boardzie obfitującym w drawy możesz zdecydować się grać floating z middle/under pair, ponieważ nie odbierasz swojej ręce zbyt wiele showdown value - przeciwnik może sprawdzić cię z drawem, poza tym z uwagi to, że nie chcesz zobaczyć ogromnej liczby kart na riverze, grasz zarazem for protection.

Podobny problem pojawia się, gdy sam jesteś agresorem na flopie i zastanawiasz się na turnie, czy grać 2nd barrel, czy zaczekać. Posłużymy się przykładem:

0.50$/1.00$ No-Limit Hold’em (6 handed)

Stacks & Stats
Hero (CO) 100$
Villain (BB) 100$ - TAG

Preflop: Hero is BU with J, J
2 folds, Hero bets 4$, 2 folds, BB calls.

Flop: (8.5$) 3, 3, 2 (2 players)
BB checks, Hero bets 7$, BB calls.

Turn: (22.5$) K (2 players)
BB checks, Hero bets 15$, BB raises to 89$ (ALL-In)

Grając 2nd barrel, reprezentujesz silniejszą rękę, niż masz w rzeczywistości. Nie możesz tutaj pozostać w rozdaniu, jeśli przeciwnik zrobi jakąś akcję. W zasadzie przeciwko większości przeciwników lepszym zagraniem byłby tutaj check behind.

Twoja ręka ma showdown value, poza tym czekając, dajesz przeciwnikowi szansę na blef na riverze z nietrafionym drawem, ewentualnie na zagranie check/call ze słabszą ręką. Gdy grasz z pozycją, 2nd barrel jest błędem.

Trudniejszy wybór pomiędzy 2nd barrel a checkiem zaistniałby, gdybyś grał bez pozycji. W zasadzie check miałby tu wyższe EV niż 2nd barrel, którym grałbyś niewspółmiernie do wartości ręki, tworząc przy tym zbyt dużą pulę.

Podsumowanie

Ten artykuł przybliżył ci mocne i słabe strony rozgrywania middle pairs i under pairs. Podsumowując, miej na uwadze następujące rzeczy:

• Akcja przed flopem wpływa na różnorodność możliwości grania swojej ręki jak najbardziej dochodowo.
• Middle pairs/under pairs to układy, z którymi nie należy nigdy semiblefować.
• Indukcja blefu jest zależna od przeciwnika, boardu i pozycji.
• Nie pozbawiaj swojej ręki showdown value przez niepotrzebne zakłady.