Obrona blindów
Wprowadzenie
W tym artykule:
- Problemy związane z obroną blindów
- Sztuka obrony blindów
- Najpoważniejsze błędy popełniane podczas obrony blindów
Temat tego artykułu, obrona blindów, dotyczy sytuacji, w której jesteś na SB lub BB i dokładnie jeden gracz przed tobą wykonał podbicie. Zawodnik ten wykazał się chęcią zdobycia dead money (czyli blindów, których część musiałeś zapłacić) i poprzez swoje zagranie pokazał, że ma ku temu wystarczająco mocne karty. Ponieważ wszyscy gracze spasowali, jedyną możliwością jest sytuacja HU.
Sytuacja, w której gracz przed tobą limpował, nie będzie przedmiotem rozważań tego artykułu. Jednakże poruszone tu aspekty strategiczne można często w niej z powodzeniem wykorzystać.
W podobny sposób zmienia się dynamika gry, jeśli przed flopem pomiędzy tobą a agresorem znajdzie się gracz, który wykona cold call. Można zastosować wtedy wiele innych strategii, takich jak np. squeeze, dlatego temat ten nie zostanie poruszony w tym artykule.
Dlaczego trzeba bronić blindów?
W każdym wariancie pokera istnieje obowiązek dokładania pieniędzy do puli przed zobaczeniem kart. Blindy lub ante sprawiają, że poker przybrał znaną ci formę. Bez nich najlepszą strategią byłoby czekanie na naprawdę mocne karty, a następnie agresywna gra z nadzieją, że:
- zarobisz na kiepskim przeciwniku, który nie zna tej strategii.
- inny gracz skompletuje drugi co do wartości, mocny układ.
Blindy stanowią swoisty bodziec, mający na celu skłonienie graczy do walki o pulę i do zagarniania dead money.
Sztuka gry na blindach na pierwszy rzut oka wydaje się łatwa do opanowania. Są one w porównaniu z twoim efektywnym stackiem niezbyt wysoką sumą i dlatego, zwłaszcza na mikro i niskich stawkach, nie opłaca się bronić ich z marginalnymi rękami. Ryzykowałbyś cały stack w walce o niewielką sumę pieniędzy. Wraz ze wzrostem limitów nasila się tendencja do atakowania blindów. Jeśli nie będziesz walczyć o nie również z marginalnymi kartami, to staniesz się ofiarą agresywnych graczy. Poza tym, gdy trafisz monstera, nie uda ci się na nim zarobić.
W dalszej części artykułu dowiesz się, na co zwrócić uwagę, a także poznasz możliwości, którymi dysponujesz podczas obrony blindów. Nauczysz się, jak osiągnąć możliwie duże zyski z dobrymi kartami i jak zminimalizować straty ze słabymi.
Specyfika gry na blindach
Najpierw musimy przyjrzeć się właściwej dynamice, cechującej gracza siedzącego na small/big blindzie. Istnieją cztery istotne zagadnienia powodujące, że gra z blindów jest taka trudna.
Zwłaszcza w NL Hold'em, pozycja stanowi niezmiernie istotny czynnik wpływający na rentowność twojej gry po flopie. Dlatego też dobrzy gracze próbują kraść blindy ze znacznie szerszym zakresem kart z pozycji buttona. Im późniejsza pozycja, tym bardziej grywalne i dochodowe stają się karty marginalne.
Gdy jesteś na blindzie, pozycja stanowi poważny atut, ponieważ możesz decydować jako ostatni. Sytuacja zmienia się diametralnie po flopie. Musisz teraz decydować jako pierwszy. Gra na blindach jest trudna, ponieważ grając bez pozycji, nie możesz kontrolować puli. Z wielkim trudem przyjdzie ci wygranie wielkiej puli z przeciętnymi kartami.
Krótki przykład pokaże, jak trudna jest ta sytuacja:
Przykład 1:
Ready:
CO: 200 $, myślący TAG
Hero: 200 $
1$/2$ No-Limit Hold'em (5 handed )
Preflop: Hero to BB z 9
, 9
2 folds, CO raises to $7.00, SB folds, Hero calls $5.00.
Sprawdzasz podbicie przed flopem, by rozegrać parę dziewiątek i zarobić na niej, jeśli trafisz seta.
Flop: ($15.00) Q , 4 , 4
(2 players)
Hero checks, CO bets $10.00, Hero calls $10.00.
Niestety nie trafiasz seta. Trudno powiedzieć, co oznacza c-bet przeciwnika. Nie wiadomo, czy trafił flopa. Ponieważ jego zakres jest bardzo duży, a c-bet zostanie wykonany z 90% możliwych kart, sprawdzenie będzie dobrą decyzją. Prawdopodobnie jesteś na prowadzeniu.
Turn: ($35.00) J (2 players)
Hero checks, CO bets 25$, Hero folds.
Na turnie pojawia się kolejna groźna over card, zaś przeciwnik odpala 2nd barrel. Nie wiesz nic na temat swojego położenia i czy powinieneś sprawdzić, czy też spasować. Ponieważ sądzisz, że w większości sytuacji przeciwnik ma lepsze karty, postanawiasz zrzucić swoją rękę.
Podsumowanie: Zarówno na flopie, jak i na turnie znajdujesz się na straconej pozycji. Brak informacji na temat siły kart przeciwnika utrudnia ci zorientowanie się w sytuacji. Twój problem jest jeszcze większy. Jeśli sięgniesz po standardową linię gry i wykonasz check/raise z drugą parą na flopie, to twoje karty mające wartość podczas showdownu zamienią się w swoisty bluff. Przeciwnik zrobi call z lepszą ręką lub odważy się na re-bluff z gorszymi kartami. Musiałbyś wtedy spasować lepszą rękę i zapłacić stosunkowo wysoko cenę.
To samo dotyczy gry na turnie. Niezależnie od tego, jak zagrasz, przejmując inicjatywę, zostanie to potraktowane jako bluff. Bez znaczenia jest to, czy wybierzesz linię check/raise, czy też donk/fold. To nie poprawi twojej sytuacji. Twoja ręka nadaje się tylko do blefu. Jeśli zagrasz check/call na turnie, przeciwnik będzie wiedział, że twoja karta ma już pewną wartość na showdownie, ale nie wytrzyma zbyt dużej presji.
By móc sprawdzić 3rd barrel na riverze, potrzebowałbyś bardzo dobrych, szczegółowych readów, które są stosunkowo rzadkie. Nawet przy obojętnej karcie, na riverze musisz grać check/fold.
Nic nie można z tym zrobić. Brak pozycji sprawia, że bardzo ciężko ci będzie rozegrać te ręce w zyskowny sposób.
Nie tylko średnio silne ręce przyprawiają o ból głowy. Równie ciężkie jest rozgrywanie prawdziwych monsterów. Problematykę tę pokaże następujący przykład:
Przykład 2:
Ready:
CO: myślący TAG, stack: 200 $
Hero: Stack: 200 $
1$/2$ No-Limit Hold'em (5 handed)
Preflop: Hero to BB z 4 , 4
2 folds, CO raises to $7.00, SB folds, Hero calls $5.00.
Sprawdzasz, by rozegrać swoją parę czwórek i zarobić na niej, jeśli trafisz seta.
Flop: ($15.00) 3 , 7 , 4 (2 players)
Hero ???
Trafiłeś flopa i dlatego zastanawiasz się, jak jak najwięcej na tym zarobić. Czy powinieneś zagrać check/raise, czy też donk/3-bet? Czy nie lepiej byłoby zagrać check/call na flopie, by zaatakować na turnie? Może powinieneś na turnie wykonać check/raise na turnie, po check/call na flopie.
Podsumowanie: W tym przykładzie, po zobaczeniu flopa będziesz musiał uporać się z wieloma wątpliwościami. Jak na tym rozdaniu najwięcej zarobić?
Granie check/raise lub donk/3-bet na flopie wymaga trochę szczęścia, by przeciwnik miał np. over pair, z którą będzie chciał powalczyć. Jeśli ma tylko dwie over cards, co jest całkiem prawdopodobne, biorąc pod uwagę jego szeroki zakres open raise, to w większości przypadków spasuje wobec check/raise. Czasem zrobi to też, gdy zagrasz donka. Stosunkowo rzadko podbije, blefując.
Jeśli na flopie zagrasz tylko check/call z nadzieją, że przeciwnik ulepszy swoje karty do najwyższej pary lub czegoś w tym rodzaju, pojawiają się kolejne problemy. Poprzez donk bet możesz zarobić niewiele, jeśli przeciwnik ma tylko parę. Sprawdzi twój zakład, a na riverze ponownie oceni sytuację. Spróbujesz zrobić check/raise, a okaże się, że przeciwnik wykonał check behind, co zmniejsza twój zysk. Jeśli twój check/raise się powiedzie, dobry przeciwnik spasuje wszystkie gorsze karty i pozostanie w rozdaniu tylko z lepszymi.
Widzisz więc, że walka o stack z monsterami, gdy grasz bez pozycji, stanowi poważny problem, kiedy przeciwnik nie trzyma bardzo mocnych kart, z którymi powalczyłby o pulę.
Przykłady te pokazują, w jaki sposób brak pozycji pogarsza twoje położenie. Przed flopem musisz być na takie sytuacje przygotowany. Sposób twojej gry będzie zależał w dużej mierze od zakresu, z którym bronisz blindy. Potrzebujesz dobrego schematu, który ułatwi ci planowanie gry w obu przypadkach przedstawionych wyżej, to znaczy z przeciętnymi i bardzo mocnymi rękami.
Poza niekorzystną pozycją, musisz także prawidłwo oszacować zakres rąk twojego przeciwnika. Różni gracze podbijają z różnym zakresem rąk. Powinieneś uwzględnić dwa istotne punkty:
Im późniejsza jest pozycja przeciwnika, tym większy jego zakres kart do open raise. Wielu graczy, zwłaszcza na średnich stawkach, dopasowuje swój zakres do pozycji. Dlatego podbicie z BU jest uważane za słabsze niż z UTG.
Nie sprawdza się to jednak wobec wszystkich graczy. Nie możesz zakładać, że twój przeciwnik gra dokładnie tak, jak ty. Nie możesz przewartościowywać kompetencji i umiejętności innych graczy, które są przecież bardzo różne.
Zmień swój sposób myślenia. Przejdź od: "Jak rozegrać rękę XY przeciwko open raise z buttona lub UTG?" na: "Jak rozegrać ręce XY przeciwko konkretnemu zakresowi kart przeciwnika, z którymi podbija z buttona lub UTG?".
Dobrym punktem wyjścia do rozważań jest "Attempt to Steal", wartość podawana przez Elephanta lub PokerTrackera. W pewien sposób mówi ona o stopniu, w jakim przeciwnik dopasowuje swój zakres do pozycji.
Uświadom sobie, że gdy jesteś na blindach, to nigdy nie bronisz "swojego" dużego lub małego blinda.
To, że leżą przed tobą, nie znaczy, że należą do ciebie. Włożyłeś je do puli przed zobaczeniem kart. Nie możesz bronić ich ze słabymi i nieodpowiednimi rękami tylko dlatego, że chcesz odzyskać "swoje" pieniądze. Bez znaczenia jest to, z czyjej kieszeni pochodzą. Znajdują się bowiem w puli! Świadomość tego faktu ułatwi ci podejmowanie rozsądnych decyzji.
Jesteś na małej czy na dużej w ciemno? Odpowiedź na to pytanie wpłynie na podejmowane decyzje. W zależności od tego, możesz podjąć decyzję, czy warto pozostać w rozdaniu.
Na SB musisz brać pod uwagę sposób gry zawodnika na BB. Musisz wiedzieć, czy wykonuje często squeeze, sprawdza light 3-bet, lub czy sam wykonuje light 4-bet w ramach obrony blindów.
Twój zakres kart do sprawdzenia ulegnie diametralnej zmianie, jeśli gracz na BB często wykonuje 3-bet, by bezpośrednio przejąć pulę. To, że przeciwnik często gra squeeze, jest wystarczającym powodem do zrzucenia kart zamiast sprawdzenia.
Zastosowanie przedstawionych aspektów
Do tej pory przedstawiliśmy teoretyczne podstawy obrony blindów. Było to niezbędne "preludium" do kolejnej części artykułu. Mógłbyś teraz usiąść przy biurku z ołówkiem w ręku i na podstawie przedstawionych zagadnień spróbować rozważyć grę na blindach w różnych sytuacjach. Oczywiste jest to, że nie istnieje jedna optymalna strategia, z której można by przez cały czas korzystać. Musisz stworzyć szczególną mieszankę różnych strategii, które będą razem współdziałać. Właśnie o tym opowiemy za chwilę.
Wróćmy do tematu. Z jakich możliwości można skorzystać podczas obrony blindów? Sytuację tę można podzielić na dwie kategorie: obronę pasywną i obronę aktywną.
Obrona pasywna polega na sprawdzeniu podbicia przed flopem i dążenie do obejrzenia flopa jak najmniejszym kosztem. Dzięki temu pula nie staje się zbyt duża i dlatego, nawet grając bez pozycji, możesz o nią powalczyć ze średnio silnymi rękami. Po sprawdzeniu przed flopem, masz do dyspozycji wiele różnych sposobów gry. Nie musisz obowiązkowo czekać. Brak pozycji może okazać się twoją zaletą, jeśli w odpowiedniej sytuacji wykonasz donka. Nie klikaj więc zbyt szybko na przycisk check!
Wadą pasywnej obrony jest to, że w dużym stopniu zależy od twoich kart. Po flopie będziesz grał bez pozycji, i to bez inicjatywy. Sytuacja jest o tyle zła, że nie posiadasz informacji na temat zakresu kart przeciwnika. By wybrnąć z niej z zyskiem, potrzebujesz dobrych readów na temat gry przeciwnika, a także jego zakresu kart.
Bronisz się w sposób aktywny, kiedy przebijasz (3-bet) open raise. Zagranie to niesie ze sobą pewne konsekwencje, zarówno pozytywne, jak i negatywne.
- Możesz przejąć pulę dzięki fold equity.
- Poprawiasz swój wizerunek, jeśli chodzi o wykorzystanie tego typu zagrań.
- Będziesz w stanie dokładniej zdefiniować zakres kart przeciwnika.
- Przejmujesz inicjatywę.
- Przeciwnik jest zmuszony do podjęcia trudnej decyzji, ponieważ grając z pozycją, musi stawić czoła przebiciu.
- Przyjdzie ci walczyć bez pozycji o wysoką pulę.
Poprzez obronę powiększasz, co prawda, pulę, lecz przejmujesz też inicjatywę. Dzięki temu będziesz w stanie wygrywać w sytuacjach, w których nie do końca ci się to należy, biorąc pod uwagę tylko siłę kart. Poza tym przeciwnik musi podjąć decyzję, czy na pewno chce powalczyć o dead money. W takich sytuacjach pokazujesz więc, że jesteś gotów do walki o większą pulę.
Najczęstsze błędy popełniane podczas obrony blindów
Rozdział ten opowie o tym, czego musisz się wystrzegać, czyli o najczęstszych błędach towarzyszących obronie blindów. Ważne jest to, by znać podstawowe zasady dotyczące gry na blindach i umiejętnie z nich korzystać. Jeśli potrafisz odpowiednio oszacować sytuację, będziesz mógł dołączyć kreatywną i zyskowną grę na blindach do swojego repertuaru zagrań.
Zacznijmy od stosunkowo częstej sytuacji. Będąc na blindzie, otrzymujesz niską parę (22-99) i zastanawiasz się nad sposobem obrony. Słyszałeś z pewnością o tym, że niskie i średnie pary można rozegrać, polując na seta. Istnieje kilka reguł mówiących o tym, że "można sprawdzić, gdy twój stack wynosi od 10- do 15 -krotności wysokości sprawdzenia. Otrzymuje się wtedy wystarczające implied odds, by w razie trafienia wygrać tyle, aby zagranie to było +EV.“
Koncepcja sprawdzania dla "set value" jest niewątpliwie słuszna. Obrona blindów różni się trochę od "zwykłych" sytuacji, w których x razy trzeba ponieść koszta inwestycji. Gra dla "set value" zakłada zyskowność tylko wtedy, gdy spełnione są wszystkie warunki. Mając jednego dolara mniej, niż trzeba, zmuszony jesteś spasować ze względu na niewystarczające implied odds. Decyzje podejmowane w pokerze są stosunkowo trudne. Trzeba oszacować zakres kart przeciwnika i ocenić swoją parę, by zadecydować o tym, czy zagranie ma dodatnią wartość oczekiwaną.
Co to oznacza? Wielu graczy, będąc na blindach z parą na ręce, bezmyślnie sprawdza, grając je rzekomo dla set value. Tymczasem musisz wziąć pod uwagę ważne kryteria, takie jak zakres rąk przeciwnika i sposób jego gry. Tylko wtedy, kiedy jego zakres jest wystarczająco duży, by często miał gorszą rękę, a jego niewielkie doświadczenie nie pozwoliło mu ich zrzucić przed showdownem, możesz obliczyć poprawne oddsy. Przeciwnik podbijający z BU lub SB będzie miał tak szeroki zakres kart, że rzadko uda ci się na nim zarobić, gdy trafisz seta. Wynika z tego, że pasując na flopie wobec zakładu kontynuacyjnego, często poddasz lepszą rękę. Mimo wszystko duże znaczenie ma fakt, że musisz grać bez pozycji, co niesie ze sobą rezultaty pokazane w powyższych przykładach. Wydobycie maksimum korzyści przyjdzie ci z wielkim trudem.
Trudno też sprawdzać przed flopem i później czekać na dalszy rozwój wypadków. Jeśli nie trafisz seta, bardzo ciężko przyjdzie ci ocenić siłę twojej ręki. Wyraźnie widać, że nie będzie błędem spasowanie niskich i średnich par, które na pierwszy rzut oka mają wysokie implied odds.
Poza tym godny uwagi jest fakt, że pary mają wysokie equity przeciwko dużej części zakresu kart przeciwnika. Można więc wykonać z nimi 3-bet, by przejąć inicjatywę i wygrać pulę przed showdownem. Jeśli uda ci się trafić seta, będziesz mógł walczyć o podbitą pulę lub nawet o stack przeciwnika, gdy będzie miał na przykład najwyższą parę.
Sprawdzenie z parą, by zarobić na trafieniu seta, w tej sytuacji nie zawsze będzie wiązało się z pozytywną wartością oczekiwaną. Wystarczy poszukać podobnych sytuacji w PokerTrackerze lub Elephancie i spojrzeć na różne zakresy kart. Najlepszym sposobem usunięcia tej luki będzie uświadomienie sobie, że gra dla set value w przypadku obrony blindów w dużej mierze zależy od przeciwnika i konkretnej sytuacji.
Kolejnym błędem jest sposób, w jaki niektórzy rozgrywają swoją rękę, gdy bronią blindów pasywnie. Wielu graczy sprawdza z parą pocketów na big blindzie, tym samym ułatwiając grę przeciwnikom po flopie i czyniąc ją dochodową. Po flopie, kiedy grasz bez pozycji, powinieneś próbować używać wielu linii gry i pamiętać o potrzebie, jaką niesie ze sobą balancing.
Spraw, by twoja gra nie była oczywista dla przeciwnika. Dlatego nie możesz grać z setem na flopie donk/3-bet, a ze średnio silnymi rękami check/call, by spasować wobec 3rd barrel na riverze. Zakres twoich kart powinien być zrównoważony, tzn. powinien zawierać zarówno monstery, jak i semibluffy. Szczególną uwagę zwróć na sprawdzenia przed flopem. Nie możesz robić tego tylko z parami na ręce! Używaj również kart typu KQ, AQ, JT, by twój zakres był urozmaicony. Jeśli z różnymi kartami będziesz grał tą samą linią, np. donk/3-bet flop, check/raise flop, lub check/call flop, donk turn, przeciwnik będzie zdezorientowany. Sprawdzi wtedy z najwyższą parą bez kickera twój check/raise na flopie i zakład na turnie, ponieważ nie będzie wiedział, czy rozgrywasz seta, czy też jest na prowadzeniu wobec semibluffu.
Następny, częsty błąd nie polega na zbyt pasywnej obronie blindów, lecz na zbyt agresywnej. Wykonując 3-bet, musisz zastanowić się nad rodzajem przeciwnika, twoim wizerunkiem przy stole, a także historią poprzednich rozdań. Zwłaszcza na średnich stawkach, spotkasz wielu regularsów, którzy bez większych problemów wykonują niewielkie 4-bety. Jeśli twój zakres kart do 3-betu jest za duży przeciwko takiemu oponentowi, zaś wobec 4-betu pasujesz wszystkie karty oprócz monsterów, możesz stać się idealną ofiarą dla agresywnego gracza.
Jeżeli twój wizerunek przy stole jest tight i grasz przeciwko komuś, kto jest częstym graczem przy stole, to warto to wykorzystać. Przeciwko skromnemu 4-betowi, który nie czyni przeciwnika przywiązanym do puli (jest to ważne ze względu na fold equity), można wykonać bluff-5-bet i wypchnąć cały stack w wysokości 100 BB na środek stołu. Zwłaszcza przeciwko normalnym graczom tight osiągniesz duże fold equity, zaś później wyciągniesz więcej korzyści z monsterów. Pamiętaj jednak, że to zagranie nie powinno być czystym bluffem. Chodzi raczej o coś w rodzaju semibluffu, który wykonany z dobrze wyselekcjonowanymi rękami ma przeciwko normalnemu zakresowi push-call stosunkowo dobre equity.
Przeciwko zakresowi JJ+, AK, twoje przykładowe equity z 99 wyniesie 33%, z ATs 29% i z AQs 31%.
Jeśli zaś przeciwnik poszerzy swój zakres sprawdzenia, equity twojego semibluffu ulegnie znaczącej poprawie, ponieważ mniej prawdopodobne będą karty takie jak AA i KK.
Oczywiste jest to, że sprawdzenie 4-betu będzie z reguły bardzo złą decyzją. Będziesz zmuszony się bronić i za każdym razem od nowa analizować sytuację. Każda z sytuacji będzie inna i nie ma na żadną z nich reguły. Musisz wziąć pod uwagę rodzaj przeciwnika, jego wizerunek i historie rozdań. Tylko przy sprzyjających okolicznościach zagranie to może być +EV. Pamiętaj także o tym, by nie przesadzić w drugą stronę. Zbyt częsty push przed flopem będzie niewątpliwym błędem.
Czy c-bet powinien mieć zawsze tę samą wielkość? Czy każdy flop nadaje się do postawienia tego zakładu? Odpowiedź brzmi: i tak, i nie!
W tym paragrafie zostanie poruszona tematyka zakładów kontynuacyjnych, wykonywanych w 3-betowanej puli po tym, jak agresywnie broniłeś blindów. Zacznijmy od tego, że twoje zakłady kontynuacyjne powinny być mniejsze niż w "zwykłej" podbitej puli. Będą one stosunkowo niewielkie w stosunku do wielkości puli. Dlaczego?
Twój c-bet najczęściej nie mówi nic o sile twoich kart. Robisz go, by zmusić przeciwnika do podejmowania trudnych decyzji, lub w przypadku, gdy masz dobre karty, do takiego powiększania puli, by na riverze cały twój stack znalazł się na środku stołu. W puli, która przed flopem widziała 3-bet, bardzo rzadko będziesz miał trudności z zainwestowaniem całego stacka najprostszą linią zakład flop, zakład turn, zakład river. Dlatego też wysokość twojego zakładu na flopie nie musi wynosić 3/4 puli lub wielkość puli. Przy dużym zakładzie zmusiłbyś przeciwnika do tego, by na flopie wszedł za wszystko lub sprawdził twój zakład. Na turnie, jeśli twoja ręka się nie poprawi, będziesz musiał podejmować głupie decyzje i zastanawiać się nad tym, czy atakować ponownie, czy bezpiecznie spasować. Sytuację dodatkowo komplikuje to, że w pewien sposób jesteś już związany z pulą.
Głównym błędem są zbyt częste i zbyt wysokie zakłady kontynuacyjne, po których następuje check/fold na turnie. Tracisz w ten sposób duże sumy pieniędzy. Zakład kontynuacyjny wynoszący połowę lub 2/3 wielkości puli powinien w zupełności wystarczyć do osiągnięcia celów.
Wysokość zakładu kontynuacyjnego, kiedy walczysz bez pozycji o 3-betowaną pulę, nie jest jedynym problemem. Równie ważna jest tekstura stołu (karty, jakie leżą na stole). Pamiętaj o tym, że jeśli twój stack będzie niewielki w stosunku do wielkości puli, zmniejszy to siłę twoich kart. Jeśli możesz zagrać za wszystko, by zwiększyć swoje fold equity, warto to uczynić. Na różnokolorowym flopie J-high nie musisz wykonywać zakładu kontynuacyjnego z KK. Przeciwnik wystarczająco często będzie próbował przejąć pulę, wskutek czego nieświadomie się do niej przywiąże.
Za każdym razem musisz się zastanowić nad aktualnym zakresem kart, z którymi przeciwnik sprawdził twój 3-bet. Jeśli jest on myślącym TAGiem, to można założyć, że rozegra niewiele asów, lecz dużo par i rąk spekulacyjnych. Dlatego na suchym stole z asem lub królem będziesz miał dobrą sposobność do wykonania zakładu kontynuacyjnego z nieulepszonymi rękami, które nie są parą.
Pamiętaj jednak o kontroli puli, która jest ważna również w przypadku 3-betu przed flopem. Ze średnio silnymi rękami, które mają dobre szanse, by wygrać podczas showdownu, można zrezygnować z jego postawienia.
W zależności od przeciwnika, nie powinieneś mieć problemów, aby po 3-becie przed flopem zagrać check/fold na stole T52, kiedy masz na ręce J9. Pamiętaj o balancingu, który można zastosować także do aktywnej obrony blindów. Jeśli chcesz zagrać check/raise all-in na flopie przy sprzyjającej okazji, musisz zrównoważyć tę linię z check/fold flop.
Wielu graczy pomija fakt, że poprzez aktywną obronę blindów przyczynia się w pewien sposób do polaryzacji zakresu kart przeciwnika. Co znaczy termin "polaryzacja"? Oto przykład:
Aktywny TAG wykonał open raise z pozycji buttona, a ty znajdujesz się na BB z ATo. Musisz być świadom tego, że wskutek 3-betu, przeciwnik spasuje wszystkie słabe asy i zostanie tylko przy tych mocnych, takich jak np. AQ+. Na flopie będziesz grać najczęściej przeciwko mocniejszej ręce i wobec akcji przeciwnika nie będziesz w stanie nic zrobić.
Dlatego za każdym razem zastanów się nad tym, jak twoje przebicie zmienia zakres kart przeciwnika.
Możesz być zdominowany nawet wtedy, kiedy tylko sprawdzisz atak przeciwnika. Słabe asy i króle nie nadają się do gry bez pozycji i ciągłego przesuwania swoich żetonów na środek stołu. Ze względu na fatalną pozycję, kontrolowanie puli przyjdzie ci z wielkim trudem. Pamiętaj więc, że potencjalnie zdominowane ręce lepiej spasować już przed flopem .
Problem ten dotyczy również zakresu kart, z jakim wykonujesz na blindzie przebicie. Ze względu na możliwość zostania zdominowanym przez przeciwnika, nie powinieneś wykonywać 3-betu ze średnio silnymi kartami.
Twój "prawidłowy" zakres kart przebicia jest niewielki, i gdybyś z niego korzystał, twoje zagrania nie spotkałyby się z odzewem ze strony przeciwników. Dlatego trzeba go odpowiednio spolaryzować. Wykonuj 3-bet z kartami, które są na prowadzeniu wobec zakresu kart przeciwnika, lub z tymi, które nie mogą zostać zdominowane i są bardzo grywalne. Chodzi tu o karty, z którymi można zobaczyć flopa i później bez większych problemów podejmować dalsze decyzje.
Należą do nich takie ręce jak 76s, T8s, 97s, itd... Nadają się do dobrej gry po flopie, ponieważ pozwalają oszacować twoje equity na podstawie gry przeciwnika. W przypadku obrony, łatwiej przyjdzie ci je spasować, niż gdybyś miał słabe gotowe ręce. Jeśli trafisz flopa, a przeciwnik nie będzie w stanie pozbyć się swojej pary, to możesz przejąć cały jego stack.
Podsumowanie
Artykuł ten miał na celu ukazanie ważnych aspektów gry na blindach. Pamiętaj, by zwrócić uwagę na przedstawione w artykule błędy i następnie próbuj je eliminować.
Kilka godzin poza stołem pokerowym, poświęconych na lekturę i dogłębne zrozumienie tego zagadnienia, da rezultat w postaci wzrostu twoich umiejętności i skojarzonego z nimi winrate.
| LINKI | |||||||
|
|||||||
