Planowanie ręki

Wprowadzenie

W tym artykule

• Dlaczego potrzebujesz planu
  
• Jak poprawnie planować
  
• Od kontrolowanego planu do zaplanowanej kontroli
  
• Analiza twoich linii
  

W tym artykule dowiesz się co to jest planowanie ręki. Jak ustalasz plan i na co musisz uważać. Co więcej, nauczysz się, jakie są różne typy planowania i jaki potencjał jest jeszcze ukryty w twoim obecnym podejściu do gry.

Dlaczego potrzebujesz planu?

To z pozoru proste pytanie wymaga jednak odpowiedzi, aby w ogóle zrozumieć cały kontekst. Duża zaleta posiadania planu wynika z teoretycznej warstwy gry.

Z analitycznego punktu widzenia no-limit Hold'em jest niczym innym jak grą, w której ciągle stajesz przed licznymi decyzjami, których nie można podejmować niezależnie od siebie.

Przy planowaniu ręki bardzo ważne jest, aby twoje pojedyncze decyzje były ze sobą zgodne. Jeśli będą one ze sobą kolidowały, to dasz przeciwnikowi przewagę. Błędne decyzje będziesz z reguły częściej podejmował w sytuacjach, które są ci obce.

Planowanie ręki pozwoli ci lepiej zrozumieć twoje podejście do gry oraz umożliwi wyeliminowanie ewentualnych luk, aby stać się ogólnie lepszym pokerzystą.

W dalszej części zobaczysz, do jakiego stopnia można pogrupować różne podejścia do planowania przez różnych graczy oraz wykażemy przez jakie etapy rozwoju przechodzi każdy pokerzysta, który próbuje polepszać swoją grę.

Na początku każdy gracz, który zaczyna grać w no-limit Hold'em swoje pierwsze ręce, jest całkowicie nieświadomy jeśli chodzi o różne koncepcje gry i zajmuje się głównie przestrzeganiem zasad i gapieniem się na kolorowe żetony. Mało kto najpierw zapoznaje się z teorią gry zanim zacznie rozgrywać pierwsze ręce.

Poziom wiedzy takiego gracza często nie wykracza ponad to, że kolor jest silniejszy od strita, że AA to jedna z najlepszych rąk startowych, i że AK znaczy Anna Kournikowa, czyli dobrze wygląda ale niekoniecznie wygrywa. Ten typ gracza nie ma właściwie pojęcia o grze i wpada z jednej decyzji w drugą, nie zastanawiając się nad tym co zrobi za chwilę.

Takiemu graczowi pojęcie linii jest całkowicie obce. Co najśmieszniejsze, mimo że z reguły jest najgorszym graczem na stole, to zarazem jest też jednym z trudniejszych graczy, ponieważ może zrobić coś całkowicie niespodziewanego. Mając nuts na riverze może zagrać check behind, z najniższą parą bez kickera zagrać trzy razy c/c albo na riverze, kiedy spada blank, zagrać nagle all-in za pięciokrotną wysokość puli po dotychczasowej grze check/call na dwóch streetach.

Dla tego gracza, celem gry nie jest opanowanie strategii przewyższającej strategię przeciwnika, aby w ten sposób na dłuższą metę wygrywać pieniądze. Jemu chodzi jedynie o podnietę płynącą z hazardu. Kolorowe żetony, pobudzenie przy wchodzeniu all-in, możliwość "wyżycia się", by później powrócić do normalnego życia.

Ten typ gracza jest dość podobny do nieświadomego. Z zasady też nie ma pojęcia o tym, co to jest wartość oczekiwana, wariancja, spolaryzowane zakresy rąk, zwodzenie (deception), merging, dominacja oraz inne, podobne pojęcia pokerowe.

Ma jednak jedną znaczącą przewagę. Wie, że istnieją gracze, którzy grają profesjonalnie i zarabiają w ten sposób pieniądze. A jako, że jest to przecież tylko prosta gra karciana, to chce on mieć tę prostą kasę i dlatego szuka strategii, które mu w tym pomogą. Nawet jeśli nie ma pojęcia o pokerze, to na dłuższą metę może stać się profesjonalnym graczem.

Poszukuje on tabel, które wskazują mu jak grać, aby wygrać. Znajduje różne materiały w internecie i testuje nowe sposoby gry. Jednakże nie jest świadomy z jakiego powodu podejmuje kolejne działania oraz nie docenia wariancji i gra nastawiony na natychmiastowe rezultaty.

Jeśli przez jakiś czas będzie przegrywał pieniądze, to będzie to dla niego oznaką, że ta tabela na pewno nie działa i spróbuje znaleźć inną. Niestety nie rozumie, że w no-limit Hold'em jedynie bardzo rzadko wystarczają same stałe dane statystyczne, aby wygrać.

Ten typ gracza potrafi zaakceptować fakt, że poker ani nie jest łatwą grą, ani prostą drogą do dużych pieniędzy. Zebrał już trochę doświadczenia i różnymi sposobami dotarł do swojej standardowej gry, która pozwala mu na podstawie prostych reguł podejmować kolejne decyzje. Jeśli jednak chodzi o planowanie gry, to gra tylko od rozdania do rozdania i nie potrafi postrzegać swojej ręki całościowo. 

Możliwe, że miał już styczność z pojęciami dotyczącymi teorii gry. Nie zna jednak ich wzajemnych zależności i nie wie jak może samodzielnie zastanowić się nad grą już poza stołem. Niestety ciągle jeszcze uważa, że do nauki pokera wystarczy samo doświadczenie płynące z gry oraz pasywny udział w forach internetowych lub oglądanie filmików instruktażowych. Sądzi, że w taki sposób, bez udziału własnych komórek mózgowych, dotrze do wysokich stawek.  

Kolejną dużą wadą tego gracza jest to, że nie zrozumiał jeszcze zasad odczytywania ręki i nie potrafi ocenić zakresu ręki przeciwnika oraz to, że ogólnie nie zastanawia się nad ręką przeciwnika lub potrafi jedynie ocenić przeciwnika na kilka szczególnych rąk.

Na drodze rozwoju wielu pokerzystów pojawia się etap, w którym gracz rozumie, że poker jest prostą grą, którą można rozpatrywać matematycznie i w związku z tym można próbować na podstawie równań, zbalansowanych linii i zbalansowanych zakresów, scalonych zakresów i innych założeń teoretycznych, stworzyć optymalną strategię, która w każdej sytuacji, przeciwko każdemu przeciwnikowi przynosi zysk.

Ten gracz na szczęście wie już, że sukces w pokerze można osiągnąć inwestując w swoją teoretyczną wiedzę oraz wierzy, że szczęście sprzyja lepszym, a nie spada po prostu z nieba. Jeżeli ten typ gracza skoncentrował się na grze short stack, to takie podejście może być nawet bardzo pomocne w stworzeniu strategii odpowiedniej w większości sytuacji, pozwalającej mu wygrać w grze online na średnich i wysokich stawkach.

Zdaje sobie również sprawę z tego, że ręka składa się z wielu ulic i że podczas jej rozgrywania ważne jest opowiadanie akceptowalnej "historii". Wie, że jego zakresy rąk są ze sobą powiązane, oraz że strategiczny ruch w jedną stronę ma też często wpływ na grę z innymi kartami w podobnej sytuacji lub z tymi samymi kartami w innej sytuacji.  

Największym problemem tego gracza jest jednak to, że nie uwzględnia on w swoich decyzjach aspektów metagame i ogólnej dynamiki gry, przez co pojawia się ryzyko, że stworzy on strategię całkowicie zbalansowaną. Jego głównym celem jest skoncentrowanie się na swojej standardowej grze, która opierając się o założenia teorii gry, ma na dłuższą metę być opłacalna, przy całkowitym pominięciu aspektów psychologicznych pokera.

Jak już sama nazwa wskazuje, ten gracz cały czas próbuje wykorzystywać błędy różnych przeciwników lub stawiać ich w sytuacji, w której popełniają oni błędy. Zrozumiał już, że w pokerze nigdy, naprawdę nigdy nie ma dwóch identycznych sytuacji i dlatego, podejmując decyzje, skupia się na metagame.

Eksploatowanie gracza oznacza wykorzystanie wszystkich możliwych metod, aby wprowadzić przeciwnika w niekorzystne nastawienie psychiczne. Dokładnie to stara się robić wyzyskiwacz i często zastanawia się on również poza stołem nad psychologicznymi aspektami, które pozwolą mu to osiągnąć.

Pod względem rozumienia teorii gry nie różni się on właściwie od gracza planującego, z tym że działa on wg strategii maksymalnej (eksploatującej), a nie strategii optymalnej. To jest to co najbardziej odróżnia go od poprzednich typów. 

Jeśli uda ci się dotrzeć do tego etapu oraz masz wystarczająco doświadczenia, zapału i czasu na grę, to właściwie nic poważnego nie stoi ci już na drodze, by stać się jednym z lepszych pokerzystów. Wiesz, że zarówno gracz planujący i wyzyskujący potrafią znaleźć dla siebie bardzo opłacalne sposoby gry. Obaj jednak popełniają ten sam błąd - każdy z nich jest skupiony na swoim stylu gry i zaślepiony na inne. A właśnie myślenie poza schematami jest tutaj kluczem do sukcesu.

Swoją grę uzależnia on od przeciwnika i metagame. Każdą sytuację traktuje z osobna, nie tracąc przy tym spojrzenia na całość gry. Często właśnie takich graczy ocenia się jako gorszych niż są w rzecywistości, ponieważ dla osoby stojącej z boku, na pierwszy rzut oka wydaje się, że źle rozgrywa ręce.

Jego zaletą jest jednak to, że każdą swoją decyzję potrafi uzasadnić i przy kolejnych rękach i sesjach zawsze uwzględnia zasady teoretyczne oraz psychologiczne aspekty gry. Wie, kiedy może manipulować innymi graczami, przy czym zawsze pilnuje też swojej własnej gry, by nie dać się wyzyskiwać.

Koncepcja kontrolowanego planu i zaplanowanej kontroli

Patrząc na te różne typy graczy można zauważyć, że ich rozwój odbywa się według pewnego schematu. Na początku głównym celem jest wypracowanie statycznego planu. To czy dotyczy to tabeli rąk startowych czy linii gry po flopie stanowi tylko różnicę pod względem ich złożoności. Ważne jest to, że istnieje już jakiś wcześniejszy plan do którego można się odnieść.

Szczególnie na początku gry w pokera jest to dobry sposób, by ustrzec się przed zbyt dużymi stratami i od razu grać w akceptowalny sposób. W pewnym momencie rozwoju, pokerzysta, który stara się myśleć i rozumieć grę, dochodzi do wniosku, że to przymuszone, kontrolowane planowanie gry na dłuższą metę nie jest wystarczające, by dotrzeć do najwyższych stawek. Bardziej obiecujący pod tym względem jest sposób zaplanowanej kontroli.  

Bardzo ważnym elementem takiej gry jest wdawanie się w sytuacje, które dla przeciętnego gracza mają jedynie marginalną wartość oczekiwaną. Ponieważ posiada się świadomość, że nawet w tych sytuacjach jest się w stanie podjąć lepsze decyzje lub przynajmniej wyciągnąć odpowiednie wnioski z drobnych błędów. Kontrola nad przebiegiem gry, uwzględnianie gry przeciwnika oraz głębokie przemyślania dotyczące gry to cechy, które odróżniają ten typ gracza od większości pozostałych.

Planowanie ręki w praktyce

Jakie konsekwencje na późniejszych streetach mają twoje decyzje przy tej ręce?

0.50$/1.00$ No-Limit Hold'em (6 handed)

Stacks & Stats
Hero (BB) 100$
Villain (CO) 100$

Preflop: Hero is Big Blind with 4, 7
2 folds, CO calls 1$, 2 folds, Hero checks

Flop: (2.50$) 4, 8, Q (2 players)
Hero ...

Zanim podejmiesz tutaj decyzję, zastanów się wcześniej nad wszystkimi możliwymi liniami gry, aby ocenić, która w tej sytuacji będzie najbardziej opłacalna.

Ta linia nie dostarczy ci na flopie jakiejkolwiek informacji na temat siły rąk przeciwników i utrudnisz sobie w ten sposób planowanie gry na podstawie kart, które mogą spaść na turnie. Obok twojego marnego zysku jeśli chodzi o informacje dochodzi jeszcze to, że przeciwnik po twoim sprawdzeniu może ocenić twój zakres rąk i wie, że w takiej sytuacji mając seta raczej rzadko będziesz grał tylko check/call i na turnie również zagrasz check.   

W ten sposób znajdziesz się w sytuacji, w której nawet przeciętny gracz, na podstawie większej ilości informacji o twoim zakresie, pozycji i inicjatywy jeśli chodzi o zakłady, może prawdopodobnie na turnie i riverze zyskać nad tobą przewagę. Dodatkowo może się to bardzo szybko stać kosztowną luką w twojej grze.

Tą linią zmuszasz przeciwnika, by miał odpowiednią rękę, aby mógł sprawdzać twoje zakłady. W ten sposób reprezentujesz całkiem szeroki zakres rąk, w którym mieścić się mogą zarówno blefy jak i monstery. Jeśli grasz przeciwko słabemu przeciwnikowi, to jest to na pewno bardzo dobry pomysł. Przeciwko calling station jest już nieco trudniej, aby z najniższą parą bez kickera na riverze mieć wystarczająco często lepszą rękę.  

W tej sytuacji powinna to być jedna z twoich standardowych linii, ponieważ w taki sposób unikasz marginalnych sytuacji po flopie, w których musisz grać bez pozycji. Jako, że chodzi tu tylko o limpowaną pulę, nie jest aż tak ważne by ją wygrać.

Z tą linią gry na flopie zmuszasz przeciwnika, by miał dobrą rękę, jeśli chce sprawdzić twoje podbicie. Często spotkasz się tu, szczególnie jeśli chodzi o agresywnych graczy, z pasem, ponieważ ci gracze często będą próbowali jedynie ukraść pulę na flopie.

Dużą wadą tej linii jest to, że względnie łatwo jest ją wyzyskiwać. Jeśli przeciwnik bierze pod uwagę twoje zakresy rąk, to może stwierdzić, że taki check/raise na flopie często jest (semi)blefem, a raczej rzadko naprawdę mocną kartą.

Już poprzez samo unaocznienie sobie różnych opcji zauważysz, że istnieje także wiele innych możliwości rozegrania tej ręki, poza standardową linią check/fold flop. Jeśli będziesz miał ready na swoich przeciwników, stanie się to twoją największą przewagą, ponieważ będziesz mógł wybrać najlepszą linię, biorącą pod uwagę indywidualne tendencje w grze twoich przeciwników.

Co prawda poprzez "nieznane" linie możesz znaleźć się często w trudnych sytuacjach po flopie, jednakże jest to również dobry sposób, by rozwinąć swoje ogólne zrozumienie gry oraz grę po flopie. Na dłuższą metę twój winrate będzie rósł, jeśli również w takich marginalnych sytuacjach będziesz w stanie podjąć odpowiednie decyzje, zyskując w ten sposób znaczną przewagę nad przeciwnikami w grze po flopie. Bardzo ważne przy tym jest, abyś zauważył, że różne linie przeciwko różnym przeciwnikom mają inne skutki.

Ogólnie nie powinieneś jednak oczekiwać, że istnieje jeden "właściwy" sposób rozegrania tej ręki, czy też jakiejkolwiek ręki. Odpowiednią decyzję podejmujesz na zasadzie ogólnego planu swojej gry. Ocena ręki jest jednak bardzo dobrym sposobem, by zdać sobie sprawę z własnych wad i zagrań, które może wykorzystać przeciwnik.

Możliwe, że przy rozpatrywanej ręce i przeprowadzonej dyskusji zauważyłeś dwie rzeczy: 

• 1) Twój plan zaczyna się dopiero na flopie i wygląda na to, że nie myślałeś o grze przed flopem.

  Często się to nawet zgadza, ponieważ grając free play z BB pomyślisz sobie: "A to zobaczę jeszcze flopa, może spadnie 774". Powinieneś starać się nie popełniać błędu gracza "planującego" i spróbować pomyśleć nad wszystkimi możliwymi układami flopa już wcześniej, aby potem od razu wiedzieć jak zareagować na dany stół.

• 2) Plan z "ponowną oceną na turnie" jest dosyć słaby, ponieważ mówi tylko o tym jak grać flopa.

  Tutaj problem również polega na tym, abyś nie popełnił błędu "planującego" i już zawczasu pomyślał nad liniami na specjalne przypadki. Ponowna ocena na turnie po twojej akcji jest bardzo istotna dla twojego podejścia do gry. Ponieważ po swojej akcji na flopie masz już niewielką liczbę możliwości gry na turnie. Twoje akcje powinny ponadto pasować do struktury stołu i twojego planu gry.

Ponadto bardzo istotne jest, aby nie grać ręki aż do showdownu na autopilocie, nie zastanawiając się co w danym momencie reprezentujesz i na co możesz ocenić przeciwników. Wtedy nie będziesz grał w pokera, tylko klikał przyciski bez większego pojęcia o tym co robisz.

Innym przykładem tego, jak planowanie ręki może coś powiedzieć o ogólnym planie gry, jest prosta sytuacja przed flopem, gdy grając przeciwko shortstackowi wybieramy wysokość zakładu lub oceniamy zakres ręki przeciwnika, aby mieć od razu odpowiednią decyzję co do ręki.

Do tego krótki przykład.

0.50$/1.00$ No-Limit Hold'em (6 handed)

Stacks & Stats
Hero (Button) 100$
Villain (BB) 17$

Preflop: Hero is Button with A, 8
3 folds, Hero raises to 3.50$, SB folds, BB raises to 17$, Hero ...

Jeśli nie myślałeś wcześniej o tym, jak wygląda pushing range przeciwnika, to w tym momencie jesteś pewnie ze swoją ręką na straconej pozycji. Ponieważ przeciwko niektórym shortstackom, którzy grają re-steal bardzo tight, będziesz miał tutaj łatwy pas. Jeżeli jednak masz gotową odpowiedź, zanim przeciwnik wykona takie zagranie, to zostawiasz sobie dużo więcej możliwości gry.

Jeżeli dojdziesz do wniosku, że nie możesz sprawdzić, myślisz jednak, że twój przeciwnik zawsze będzie tutaj podbijał lub pasował, to możesz jeszcze zastanowić się trochę nad wysokością twojego podbicia otwierającego.

Na podstawie tych dwóch przykładów widzisz już, jak możesz zaplanować swoją rękę zależnie od przeciwnika. Jednak dokładna koncepcja dotycząca tego, jak podejść do planowania i na co należy zwracać uwagę nie jest chyba jeszcze do końca jasna. Stąd też nadszedł czas na odpowiedź na pytanie:  

Jak dobrze planować?

Ogólnie planowanie można podzielić na kilka bloków:

• Blok 1: Indywidualny street
• Blok 2: Indywidualna linia
• Blok 3: Indywidualny plan gry

Tutaj twój plan ogranicza się do bieżącej rundy licytacji i mówisz sobie wtedy bet/fold flop albo bet/3-bet turn itp. Jeśli efektywny stack jest wystarczająco duży, by się zaangażować, to jest to również plan na całą rękę. Ponieważ zagranie bet/call turn, by potem spasować na zakład w wysokości 1/20 puli, nie jest, ogólnie rzecz biorąc, opłacalnym zagraniem.

Już w tym momencie możesz zaobserwować, że następnego streeta musisz ocenić ponownie (tak jak to widziałeś w pierwszym przykładzie). W ten sposób nastawiasz się już na to, by nie klikać automatycznie w przyciski, tylko dajesz sobie możliwość zastanowienia się nad innymi możliwościami i skupienia się bardziej na timingtells oraz przebiegu gry. Często właśnie w takiej sytuacji istotną rolę odgrywa również twoje przeczucie, które na podstawie twojego doświadczenia pozwala ci szybko ocenić sytuację.

Przy twojej indywidualnej linii jasne jest, że idziesz o krok dalej i ustalasz sobie plan, jak będziesz chciał rozegrać kolejne streety.

Oddalasz się też częściowo od tego, jak grać swoją konkretną rękę i zaczynasz włączać do gry swój własny postrzegany zakres rąk. Jeżeli na flopie zagrałeś check/raise, to swoje zagranie na turnie możesz dobrze zaplanować jedynie wtedy, jeśli wiesz jaki zakres rąk reprezentujesz.

Łatwo zauważyć, że szczególnie przy takim planie jak bet turn, check behind blank river jest oczywiste, że faktycznie grasz tu cały swój zakres rąk i dlatego możesz podzielić go zależnie od rivera, by uzyskać jak najwyższą wartość.

Jest to rozszerzenie etapu drugiego o ready na przeciwnika. To znaczy, że planujesz swój ruch zależnie od kart na stole oraz że nadajesz temu planowi indywidualny kształt. Zdajesz sobie sprawę, że jeśli podbijesz swój top range dla wartości, to z reguły po sprawdzeniu na turnie nie będziesz miał na riverze ręki, która na turnie była prawie nutsem.

Na podstawie reada, którego masz na przeciwnika możesz jednak ocenić, czy ta myśl o balansowaniu gry jest istotna, czy też przeciwnik gra jedynie swoje własne karty i możesz nie zwracać uwagi na balansowanie. Ponadto wiesz też jak zmienić swoją grę, gdyby przeciwnik wpadł w tilt oraz kiedy w ramach indukowania tiltu powinieneś grać grę z wysoką wariancją, a kiedy nie.

W tym miejscu nie traktujesz już swojej ręki jako pojedyncze wydarzenie, tylko zdajesz sobie sprawę, że będą po niej następne ręce, które na podstawie twojego image'u przy stoliku oraz przebiegu gry możesz rozgrywać inaczej niż "standardowo".

To dobre miejsce, by na podstawie ręki i jej planu pokazać jak to wszystko można wprowadzić w życie.

1.00$/2.00$ No-Limit Hold'em (6 handed)

Stacks & Stats
Hero (BB) 350$
Villain (Button) 320$

Preflop: Hero is Big Blind with K, Q
3 folds, Villain raises to 7$, Hero ...

W tym miejscu masz na przeciwnika reada, że często sprawdzał 3-bety i ogólnie gra dość solidnie. Ty sam dość często grałeś wcześniej 3-bet przed flopem, dlatego decydujesz się raczej na odpuszczenie sobie tej trudnej sytuacji po flopie przy braku pozycji i będąc na deepie.

Możliwości:

• a) 3-bet przed flopem, aby po flopie próbować trafnie ocenić siłę swojej ręki i nadrobić jak najbardziej minus gry bez pozycji.
• b) pas przed flopem, aby uniknąć problemu decydowania po flopie.
• c) sprawdzenie przed flopem, aby później, zależnie od struktury stołu, przeciwko solidnemu przeciwnikowi albo nadreprezentować swoją rękę, aby zmusić go do błędnego spasowania, albo zaniżać siłę swojej ręki, aby nie mając pozycji kontrolować pulę.

Po głębokim zastanowieniu decydujesz się na sprawdzenie. Nie chcesz co prawda znaleźć się w 3-betowanej puli bez pozycji, ale nie chcesz też dawać przeciwnikowi tak łatwej możliwości zgarnięcia puli, ponieważ KQo ma jeszcze pewną siłę, którą chcesz mieć w swoim zakresie obrony.

Flop: (15$) J, T, 3 (2 players)
Hero ...

Właśnie tutaj zaczyna się większość myślenia i planowania. Jako, że przeciwnik gra na wielu stołach i będzie grał swoją normalną, solidną grę, to zauważasz, że może to być idealne miejsce by go eksploatować. Ponieważ często nie będzie zdawał on sobie sprawy, co dokładnie robisz i po prostu uzna to za standardową sytuację.

Do swojego planu włączasz więc następujące rzeczy:

• Twój przeciwnik gra solidnie ABC pokera
• Twój przeciwnik nie zdaje sobie sprawy z tego, że w takim "standardowym" miejscu może zostać eksploatowany. 
• Twój przeciwnik często dopiero po twoim zagraniu zauważy, że gra deepstack i odpowiednio spróbuje ocenić zakres twojej ręki.

Twój plan: Grasz check/call na flopie (i tak oczekujesz, że na 100% zagra zakład kontynuacyjny), aby później na turnie i riverze grać ekstremalnie +EV. Ponieważ przeciwnik z reguły zagra check behind na każdą blank card na turnie i postawi cię na marginalnej ręce. 

W przypadku scare cards takich jak 9, Q, K, A będzie jednak często grał second barrel, co dla ciebie oznacza, że z Q i K możesz jeszcze raz sprawdzić a ze swoimi stritami spokojnie grać check/raise. 

Jako że przeciwnik bardzo często będzie grał na turnie check behind, to masz możliwość zagrania float bez pozycji. Jeśli gra check behind z Ax lub słabą T, to zakładem na riverze możesz bez polepszenia się twoich kart zgarnąć pulę.

Nie można opisywać NL Hold'em jako statycznej gry. Gdyby tak było, to ciągle zarabiałbyś pieniądze poprzez ciągłe granie zakładów kontynuacyjnych i 3-betów przed flopem i nikt by się przed tym nie bronił. Dlatego ciągle uważaj na zmieniające się tendencje i próbuj przemyśleć daną rękę i jej plan również później. Czasami możesz w ten sposób zauważyć, co możesz poprawić w swojej grze.

Jednym z największych postępów w twojej grze, będzie, jeśli swoją zdolność planowania użyjesz dla późniejszej analizy rozegranych rąk. Zaczynasz wtedy myśleć spokojnie o kolejnych rękach i wszystkich możliwych opcjach. Zauważysz, że dzięki planowaniu możesz przekształcić marginalne sytuacje o ujemnej wartości oczekiwanej w bardzo dobre sytuacje o dodatniej wartości oczekiwanej.  

Do tego oczywiście przykład, który zobrazuje na czym polega taka analiza gry:

1.00$/2.00$ No-Limit Hold'em (6 handed)

Stacks & Stats
Hero (Button) 400$
Villain (BB) 620$

Preflop: Hero is Button with K, T
3 folds, Hero raises to 7$, SB folds, Villain calls 5$.

Flop: (15$) Q, 6, 5 (2 players)
Villain checks, Hero bets 11$, Villain raises to 36$, Hero ...

Podczas gry miałeś reada na przeciwnika, że często na flopie gra blef jako check/raise. Jednakże nie oczekiwał on, że spróbujesz oszacować jego zakres dla zagrania check/raise. Często będzie miał tu albo nutsy albo zupełnie nic. 

Ręce mające wartość to 55, 66, 56, AQ, KQ, a ty masz reada na przeciwnika, że czesto gra check/raise. Możesz więc wyjść z założenia, że przeciwnik często nie będzie miał tutaj karty. Dlatego decydujesz się na float i sprawdzasz jego check/raise.

Turn: (87$) J
Villain bets 60$, Hero ...

Turn jest bardzo dobry dla twojej aktualnej ręki, ponieważ zebrałeś kilka dodatkowych outów. Oprócz pozycji, masz dzięki tej karcie dobre implied odds, gdyby przeciwnik mimo wszystko miał jednak jakąś rękę.

Właściwie to miałeś zamiar zgarnąć w tym momencie pulę, po tym jak przeciwnik podda swój blef. Jednakże z powodu wysokich implied odds nie widzisz żadnych przeciwwskazań dla sprawdzenia.

River: (207$) K
Villain bets 170$, Hero ...

Ta karta i zagranie przeciwnika są bardzo interesujące. Na podstawie wysokości zakładu przeciwnika, możesz założyć, że złapiesz go na blefie. Rzadko zagra on dla wartości taką rękę jak AQ z tak wysokim zakładem. Możliwe, że ma seta, dwie wysokie pary albo blefuje. Uważasz, że przeciwnik raczej blefuje na riverze, żebyś spasował słabe ręce typu Qx i dlatego decydujesz się na sprawdzenie.

W powtórnej analizie jeszcze raz śledzisz całą rękę i oceniasz wartość linii w przypadku danego przeciwnika. Jeśli się dobrze przyjrzysz, to zauważysz, że twoja linia nie była tak naprawdę idealna. Twoje sprawdzenie na riverze jest dobre tylko jeśli przeciwnik wystarczająco często po zagraniu check/raise na flopie dalej blefuje i się nie poddaje. Jeśli sprawdzasz na riverze, to oznacza to, że przeciwnik naprawdę często nadal próbuje blefować po turnie.

Twój float na flopie nie jest więc zbyt dobry, ponieważ grasz tak tylko dlatego, bo oczekujesz, że na riverze przyłapiesz przeciwnika na blefie. Przeciwko graczowi, który na turnie zbyt często gra second barrel, float nie jest lepszy niż mały blef 3-bet na flopie. Float zmusza cię do polepszenia się na riverze przeciwko szerokiemu zakresowi przeciwnika. Blef 3-bet natomiast działa bezpośrednio na blefy przeciwnika. Blefy w większości przypadków spasują w tym momencie.

W przyszłości będziesz więc w takiej sytuacji, z taką ręką grał tylko jedną konsekwentną linię przeciwko agresywnym przeciwnikom. Jeśli przeciwnik blefuje często jeszcze na turnie, to będziesz już 3-betował na flopie. Jeśli przeciwnik zbyt często pasuje, to można zagrać float, jednakże nie powinieneś wtedy sprawdzać jeszcze rivera próbując złapać przeciwnika na blefie.

Podsumowanie

Ten artykuł miał na celu pokazanie, jak możesz planować swoją rękę oraz całą strategię gry. Zobaczyłeś, że ustrukturyzowane planowanie swojej ręki zawsze pozostawia otwartą furtkę na inne, kreatywne zagrania. Możesz dopasować swoją grę do przeciwnika i podnosić swój winrate. Ustrukturyzowane planowanie ręki pozostawia ci wiele możliwości, by w późniejszej analizie swojej gry zauważyć błędy i zwracać uwagę na sytuacje, których przeciętni gracze jeszcze nie dostrzegają.  

LINKI
Forum dyskusyjne: Rozmawiaj o treści tego artykułu na forum