Zaktualizowano 13 mar 26 przez

Hand Reading (2): Średni zasięg

Aby przystąpić do tej lekcji, powinieneś przeczytać artykuł:

Potrafisz już rozpoznawać pięć najczęściej spotykanych typów graczy i wiesz, na co należy zwrócić uwagę w grze przeciwko nim. Punktem startowym przy hand readingu będzie przypisanie określonych zasięgów, którymi twoi przeciwnicy zazwyczaj grają na preflopie - chodzi właśnie o ich średni zasięg.

Średni zasięg to taki, który przez określony typ gracza rozgrywany jest na preflopie w większości przypadków.

Aby go określić, musisz systematycznie zbierać odpowiednie informacje na temat rodzaju przeciwnika. Z tej lekcji nauczysz się jak to robić.

Zobaczysz również, jak wyglądają średnie zasięgi pięciu typów graczy na NL10. Zasięgi te zostały zebrane przez pokerowych ekspertów na podstawie analizy bazy składającej się z kilku milionów rozdań.

Ustalenie średniego zasięgu

W celu określenia średniego zasięgu określonego typu gracza, musisz analizować każdą pozycję po kolei. Robiąc to, odpowiadaj na następujące pytania:

  • Jakie ręce dany typ gracza otwiera podbiciem na danej pozycji?
  • Jakie ręce sprawdza, jeśli wcześniej był open raise?
  • Jakie ręce 3-betuje przeciwko open raisowi przed nim?

Dobrze jest podzielić sobie zasięgi danego rodzaju gracza na kategorie rąk takie jak: suited, offsuit i pocket pary.

Niezbędne informacje do ustalenia zasięgów danego typu gracza możesz ustalić dzięki:

  • Programom trakującym
  • Wymianie doświadczeń z innymi graczami, a także na forum oceny rozdań PokerStrategy.com
  • Sprawdzaniu, jakie ręce przeciwnik pokazuje na showdownie

Ustalenie zasięgu open raisu

Aby ustalić zasięg open raisu gracza z danej pozycji, musisz znaleźć najgorszą rękę w każdej z kategorii. W ten sposób ustalasz dolny zasięg open raisu u przeciwnika. Wszystkie lepsze ręce również znajdą się w jego zasięgu.

Na przykład, jeśli zauważysz, że 55, ATs, KJs, AJo oraz KQo to dolny zasięg każdej z kategorii rąk dla open raisu z pozycji UTG u nita, to jego średni zasięg open raise z UTG wygląda tak: 55+, ATs+, KJs+, AJo+, KQo.

Ustalenie zasięgów 3-betu i sprawdzenia

Zasięg 3-betu i sprawdzenia danego gracza najlepiej ustalać jednocześnie, ponieważ ręce, które przeciwnik 3-betuje, nie mogą znaleźć się w jego zasięgu sprawdzenia i vice versa.

Ponownie zaczynamy od dolnego limitu i rozważamy, jaka jest najgorsza ręka z każdej kategorii, którą dany gracz będzie 3-betował dla value z określonej pozycji. Wszystkie lepsze ręce będą w zasięgu 3-betu przeciwnika.

Najgorsze ręce w danej kategorii gracza w zasięgu 3-betu dla value to TT, AQo, AQs, a więc jego pełny zasięg 3-betu to: TT+, AQs+, AQo+.

Zasięg sprawdzenia dla tego typu gracza rozpoczyna się od najlepszych rąk, które nie są przez niego 3-betowane dla value. Jeśli przeciwnik 3-betuje TT+ dla value, to 99 jest najlepszą ręką z jego zasięgu sprawdzenia.

Dolny limit ustalasz podobnie, jak przy zasięgu open raisu przeciwnika, czyli uwzględniasz najgorszą rękę z zasięgu przeciwnika. Jego zasięg sprawdzenia znajduje się pomiędzy tymi dwoma limitami.

Jeśli więc twój przeciwnik sprawdza 22, AJo, KJo, AJs, KTs, QTs, T9s jako najgorsze ręce w danej kategorii i 3-betuje TT+, AQs+, AQo+, to jego zasięg sprawdzenia wygląda tak: 99-22, AJs-ATs, KTs+, QTs+, JTs, T9s, AJo, KJo+.

Systematyczne zapis zakresów

Aby usystematyzować ten proces, powinieneś stworzyć tabelkę, w której będziesz podsumowywał średnie zasięgi najczęściej spotykanych typów graczy.

Tabelka wygląda następująco:

Typ gracza
Pozycja Open raise Call 3-bet
UTG                                
MP
CO
BU
SB
BB

Przeciętne zasięgi 5 najczęściej spotykanych typów graczy na NL10