Wprowadzenie

W tym artykule

• Jakie niebezpieczeństwa wiążą się z korzystaniem ze statystyk
  
• Jak poprawnie odczytywać statystyki
• Które statystyki są pożyteczne, a które mają zdecydowanie mniejsze znaczenie 
  

Statystyki stały się istotną częścią gry w pokera. Analizując odpowiednią próbkę zarchiwizowanych rozdań, możesz z powodzeniem stworzyć przybliżony profil twoich przeciwników i wykorzystać ten fakt do podejmowania bardziej optymalnych, lepszych decyzji.

Budując obraz swojego oponenta, musisz jednak wziąć pod uwagę szereg czynników. W poniższym opracowaniu znajdziesz przegląd najistotniejszych statystyk, na bazie których powinnieneś kształtować swoje przyszłe wybory.

W tym artykule będziemy poruszać następujące aspekty:

• Podstawy
• Problematyczne kwestie
• Które statystyki odgrywają kluczowe role
• Nieistotne statystyki
• Wartości standardowe
• Istota wielkości próbki

Bardziej szczegółowe tematy będą omówione w późniejszym czasie.

Podstawy

Skupianie swojej uwagi na statystykach zawsze niesie ze sobą pewne ryzyko, czego powinieneś być świadom.

Główny problem polega na tym, że poker to gra brakujących lub w najlepszym przypadku niekompletnych informacji. Jest to oczywiście jedna z przyczyn, która czyni ją tak intrygującą, jednak każdy chciałby pokonać tę barierę i posiąść jak największą wiedzę bez potrzeby ryzykowania w rzeczywistości.

W konsekwencji mieszanka niewłaściwej interpretacji, zbyt powierzchownych wniosków i często niewystarczającej wielkości próbki jest przyczyną błędów w odczytywaniu statystyk.

Jeżeli wspomniane błędy pojawiają się regularnie, zaczynasz polegać na fałszywych założeniach, co może prowadzić do znaczącego pogorszenia się twoich wyników. Zbyt szybkie zdefiniowanie przeciwnika jako fisha, nader agresywnego lub stosującego charakterystyczny zakres 3-betu, to przykłady uogólnień, których dopuszcza się pomimo braku odpowiedniej bazy danych.

Wielu graczy posiada tendencje do ignorowania wspomnianej wyżej luki w ilości dostępnych wiadomości lub uważa ją za nieistotną i nie widzi potrzeby dalszej, bardziej wnikliwej obserwacji. To nie powinno mieć nigdy miejsca.

Nawet jeśli wystrzegasz się takiej błędnej postawy, miej zawsze na uwadze, że aktualne statystyki mogą się diametralnie zmienić, przeciwnik również jest zdolny do adaptacji i rozwoju swojej gry oraz nic tak naprawdę nie jest w stanie zastąpić twojego osobistego wrażenia na jego temat.

Problematyczne kwestie

Jeśli wielkość próbki jest odpowiednia, możesz teoretycznie uznać, że statystyki są miarodajne. Ale co to tak naprawdę oznacza?

Siedząc przy wirtualnym stoliku masz do dyspozycji tysiące rąk rozegranych ze swoimi przeciwnikami. To powinno oznaczać, że możesz na tej podstawie poprawnie wnioskować i wyciągać właściwe konkluzje na ich temat.

O czym jednak nie powinieneś zapominać:

• Statystyki pochodzą z różnych dni, czasami z różnych tygodni.
• Przeciwnicy mają dobre i złe dni.
• Przeciwnicy mogą zmieniać swój styl gry.
• Przeciwnicy mogą dokonywać selekcji stolików i być nastawieni na rywali typu loose-passive.
• Przeciwnicy mogą grać w inny sposób konkretnie przeciwko tobie.

Jest tak naprawdę wiele czynników, które trzeba brać w rachubę.

Prostym przykładem jest statystyka 3-bet.

Statystyka 3-bet jest sama w sobie bardzo niejasna. Chcąc realnie określić przybliżony zasięg, musisz przyjrzeć się statystykom pozycyjnym. Co oznacza - dla przykładu - informacja, że przeciwnik ma 7% 3-betu? Może on w rzeczywistości mieć 5% na CO, 10% na BU i bardzo mało na blindach.

Odwrotna sytuacja: Mając pozycję przeciwnik chętnie sprawdza, ale na pozycji  big i small blinda 3-betuje bardzo dużo. Te same liczby w przypadku różnych graczy mogą oznaczać całkowicie inne style gry. Właśnie dlatego tak ważne jest dla ciebie spojrzenie na statystyki związane z konkretnymi pozycjami.

Inny czynnik, który odgrywa dużą rolę: Twój przeciwnik 3-betuje Y z pozycji X, co przekłada się na wszystkich jego przeciwników, na wszystkich stolikach. To wcale nie oznacza, że w konkretnej sytuacji przeciwko Tobie będzie 3-betował taką samą wartość. 

Ty również bierzesz pod uwagę przeciwko komu wykonujesz daną akcję (kogo 3-betujesz i dlaczego?). Twój przeciwnik robi dokładnie to samo.

Jeśli weźmiesz pod uwagę wszystkie wymienione aspekty, stanie się to dla ciebie jasne, że statystyki winny być traktowane z należytą ostrożnością i nie możesz wykonywać kosztownych ruchów jedynie na ich podstawie.

Co powinno ci utkwić w pamięci: Statystyki muszą być zawsze bardzo krytycznie i rzetelnie przeanalizowane!

Pod żadnym pozorem nie powinnieneś ślepo im ufać, więc zwracaj uwagę na każdy przejaw anomalii w grze.

Które statystyki odgrywają decydującą rolę?

Spójrz teraz na kilka najważniejszych statystyk oraz ich wartości "normalne" tzn. takie zawarte w standardowym zakresie. Weźmiemy także pod uwagę potrzebną wymaganą w każdym przypadku próbkę rozdań.

Wartości "normalne" mogą być ustalone jedynie bardzo ogólnie, ponieważ zależą od dynamiki różnych wariantów gry (na przykład short handed => full ring), charakterystyki danego limitu i różnych typów przeciwników. To wszystko powoduje, że nie można uznać, że występują dobre lub złe wartości.

W przyszłości chcesz się skupić na tym, jak czerpać korzyści ze statystyk i jak tworzyć na ich bazie przewagę. Dlatego tylko w tak przedstawiony sposób statystyki mogą być właściwie stosowane.

To dwie najbardziej powszechne i zarazem najważniejsze statystyki. VPIP (jak często gracz wchodzi w rozdanie) i PFR (jak często podbija preflop) dają Ci pierwszy, ogólny obraz Twojego oponenta.

Graczy można pogrupować w kategorie według już tylko tych dwóch statystyk. Możesz znaleźć krótkie podsumowanie klasycznych typów tutaj.

Najważniejsza zaleta tych statystyk: Próbka nie musi być specjalnie duża.

W zasadzie już po kilku rękach pierwsze wrażenie może być sformułowane. Jakkolwiek wyświetlone 80/0 nawet jeśli tylko po 20 rękach oznacza, że to przecież nie TAG. Prawdopodobieństwo, że będzie inaczej jest znikome. To oczywiście nie znaczy, że 20 rąk to wystarczająca próbka, lecz już 100 rąk może być bardzo klarownym wyznacznikiem.

Styl przeciwnika będzie w większości przypadków mieścił się w konkretnych ramach, biorąc pod uwagę stosunek VPIP do PFR. Nie jest to wprawdzie niezmienne, ale bez wątpienia nie uzyskasz tak wielu pożytecznych informacji w inny sposób, dysponując mała próbką rozdań.

Standardowe wartości naturalnie w tym przypadku nie istnieją, są bowiem rozległe i wahają się od 8/5 dla nita, aż do 90/80 dla maniaka. Ważne informacje, które możesz z tego wynieść, stanowią podstawę do stworzenia ogólnego wizerunku twojego przeciwnika.

Statystyka 3-bet

Statystyka 3-bet uważana jest za bardzo istotną. Powód jest prosty: Otwierasz podbiciem bardzo dużo (zależnie od pozycji), ale jest niewiele rąk, z którymi czujesz się komfortowo, gdy przeciwnik zagra 3-bet.

Taka sytuacja powoduje powiększenie puli, zabierając ci wiele opcji i zmuszając do: spasowania, 4-betu lub sprawdzenia i grania bez inicjatywy w 3-betowanej puli. Jeśli nie masz nutsów, to nie jesteś w sytuacji godnej pozazdroszczenia.

To dlatego powinnieneś skupić się na tym, jak często twoi przeciwnicy 3-betują.

W sekcji "Problematyczne kwestie" mogłeś już przeczytać sporo na ten temat. Do ustalenia przybliżonego zakresu statystyki 3-bet, istotnym jest zwrócenie uwagi na statystyki pozycyjne - jak już wcześniej było wspomniane - oraz ustalenie, czy przeciwnik 3-betuje więcej, bądź mniej w sytuacjach, gdy gra w rozdaniu przeciwko tobie. To wcale nie jest łatwe.

Sam fakt potrzeby analizowania wartości z konkretnych pozycji sugeruje wprost, że wymagana próbka musi być odpowiednio duża. Większość HUDów nie tylko wyświetla konkretne liczby, ale również podaje ilość branych pod uwagę rozdań. Sprawdzanie wielkości próbki to dobry nawyk analizując konkretne wartości.

Nawet po 1000 rąk te wartości bazują tak naprawdę na bardzo małej próbce. Oczywiście już po 20-30 rozdaniach będziesz w stanie rozpoznać generalne tendencje, powyżej 50 masz konkretną wartość, którą możesz wykorzystać, nawet jeśli nadal będzie ona odbiegać od teoretycznego ideału. Niemniej jednak zauważ, że różnica między 10 a 50 ma większe znacznie, niż ta między 2 a 10.

Musisz rozważać kwestię wielkości próbki za każdym razem z osobna: w przypadku VPIP każda ręka jest brana pod uwagę, jako że gracz zawsze ma możliwość wejścia do puli. Pytanie jak często ma on sposobność do 3-betu z CO? Zarejestrowanych rozdań będzie oczywiście dużo mniej (ten efekt ma jeszcze większe znaczenie w statystykach odnoszących się do postflopa)

Jakich wartości możesz się spodziewać? Podstawowy zakres, za jaki można uznać QQ+/AK oznacza wartość 2,56%.

Jest zatem oczywiste: Im większa wartość 3-betu, tym większy stosunek rąk na korzyść blefów. Oczywiście, w wielu sytuacjach nawet słabe ręce mogą być uznane za 3-bety dla wartości, jednakże każdy kto ma 10% 3-betu po większej próbce, nie będzie miał dużego zakresu dla wartości przeciw tobie. Od pewnego momentu po prostu taki zakres nie występuje. Będzie on zmuszony do blefowania dużej części swojego dodatkowego zakresu, dając ci sposobność do skutecznej odpowiedzi (pod postacią sprawdzeń, bądź 4-betów).

Dla większości TAGów wartość 3-betu oscyluje w granicach 6-9%, z wyraźnym podziałem na konkretne pozycje.

Statystyka Fold-to-3-Bet

Ta wartość powinna być bardzo ciekawa z twojego punktu widzenia. W poprzedniej sekcji pewnie zauważyłeś, że 3-bet zagrany przeciwko tobie to zawsze problematyczna kwestia, z którą chcąc sobie skutecznie poradzić, musisz koniecznie być wyposażony w odpowiednie informacje.

Dlatego również nie dziwi, że większości twoich przeciwników nie chce znaleźć się w podobnej sytuacji. Statystyka fold-to-3-bet opisuje, jak często twój oponent pasuje to 3-betu.

W tym przypadku nie jest możliwe zorientowanie się w statystykach pozycyjnych, chociaż z teoretycznego punktu widzenia, ważne jest z jakiej pozycji gracz podbijał i spasował do 3-betu. Niezależnie od tego, że te wartości są w rzeczywistości niedostępne, powinno być całkiem jasne, że próbki nie byłby reprezentatywne ze względu na bardzo małą ilość podobnych zdarzeń. 

Zgodnie z powyższym, wielkość próbki nie musi być równie duża, jak ma to miejsce w przypadku wspomnianego wcześniej 3-betu, ponieważ wszystkie rozdania, w których gracz spasował w obliczu 3-betu są brane pod uwagę.

Już po kilkuset rękach będziesz miał wystarczająco dużo rozdań, żebyś był w stanie rozpoznać konkretne tendencje.

Wartości oscylują w granicach między 40% a 80%. Jeśli ktoś pasuje jedynie 40%, można go uznać za gracza loose. Wpędza się na własne życzenie w ten sposób w wiele trudnych rozdań, ponieważ zbyt dużo sprawdza. Większość graczy nie radzi sobie za dobrze w takich sytuacjach (oczywiście istnieją wyjątki).

Ktokolwiek pasuje 80% lub więcej popełnia duży błąd. W następnej sekcji poznasz matematyczne podłoże tego zagadnienia. Zastanów się jak dużo gracz może pasować w dłuższej perspektywie, żeby twoje zagranie 3-bet dla blefu nie stało się +EV. 80% to z pewnością zbyt wiele.

Nie ma dokładnych standardów w NL Texas Hold'em, jednak najczęściej będziesz obserwował wartości w okolicach 55-65%.

Wątpliwości w tej materii są następujące: Powinnieneś skupić się na statystyce 4-betu czy zakresie 4-betu? Jakie są między nimi różnice?

O ile wartości takie jak: VPIP, PFR czy 3-bet niosą ze sobą pewien określony zakres, w przypadku 4-betu muszą być spełnione dwa warunki: gracz podbija, ktoś go 3-betuje.

Wynik tej akcji nie ujawnia konkretnego przedziału rąk.

Korelacja jest następująca:

zasięg 4-bet = statystyka 4-bet * PFR

Gracz z PFR na poziomie 20% i statystyką 4-bet 10% ma tym samym zakres 4-betu ustalony na 2%.

Korzystając z statystyki 4-bet możesz precyzyjnie wywnioskować, z czym twój rywal może 4-betować. Mając na uwadze to, że QQ+/AK stanowi w sumie zakres 2,56% możesz przypuszczać, że gracz z zasięgiem 4-betu 2% blefuje naprawdę bardzo sporadycznie.

4-betowane pule są jednakże bardzo rzadko spotykane, będziesz więc potrzebował wielu setek rąk, żeby rozpoznać chociażby przybliżone tendencje. Wartości pomiędzy 1% a 4% będą najpopularniejsze, przy czym również taki gracz może napisać na czacie co faktycznie miał.

Ta statystyka obrazuje, jak często twój 4-bet ma odpowiednie fold equity przeciwko zasięgowi 3-betu przeciwnika. Wartości zależą głównie od stylu przebijania na preflopie twojego konkurenta.

Tutaj mała dygresja: Kolejne artykuły będą dotyczyły przykładów złej interpretacji, szczególnie najbardziej podatnych na to, takich jak opisywany właśnie przypadek.

Pragnąc poprawnie ocenić tę statystykę ważnym jest przyjrzenie się zasięgowi 3-betu przeciwnika. Jeżeli fold-to-4bet będzie wynosił 0%, gracz taki wygląda na naprawdę loose przeciwko komu możesz z łatwością pushować dla value. Co jeśli przeciwnik sam 3-betuje jedynie 2%? Ktokolwiek 3-betuje jedynie monster hands, nie spasuje do 4-betu. Nie ma to nic wspólnego ze o zbyt luźnym graniem o stacki.

To tylko pokazuje, że zawsze ważnym jest przyjrzenie się kontekstowi danego zdarzenia i odczytaniu statystyki krytycznym okiem.

Ta wartość powinna być analizowana ze szczególną uwagą. Co w zasadzie oznacza "kradzież"? Teoretycznie rzecz ujmując, każde podbicie jest próbą kradzieży, ponieważ jest atakiem pozycji blindów. Nie jest również rozróżnione (co zresztą jest w praktyce niemożliwe) kiedy gracz faktycznie kradnie, a kiedy podbija dla value.

Statystyka może być myląca, więc przyjęło się, że dotyczy pierwszego podbicia z pozycji: CO, BU lub SB.

Zakresy liczbowe wahają się w granicach 30-50%, jednakże w tym przypadku powinieneś koniecznie przyglądać się konkretnym pozycjom (jak często gracz podbija jako pierwszy z danej pozycji). Suma wyników wszystkich trzech pozycji może być bardzo myląca i prowadzić do złego oszacowania zasięgu (na przykład otwarcie z BU i SB może różnić się bardzo znacząco).

Wartości tej statystyki odnoszą się do częstotliwości spasowania z konkretnych pozycji w obliczu kradzieży.

To powinno być dla Ciebie interesujące, ponieważ ukazuje, jak często w sumie blindy pasują. W tym przypadku wielkość próbki nie musi być specjalnie duża ze względu na to, że blindy są bronione przy każdym okrążeniu.

Wartości zamykają się pomiędzy 70% a 90%, jednak zawsze warto, abyś sprawdził to przy każdej próbie kradzieży.

Jeśli big blind pasuje do 80% kradzieży, robi to do podbić z CO, BU i SB. To wcale nie oznacza, że będzie pasował z taką samą częstotliowścią przeciw twojej kradzieży ze small blinda (kiedy będzie miał pozycję grając tylko z tobą w rozdaniu).

Kiedy kradniesz z buttona, musisz oczywiście uwzględnić obu graczy i od tego, czy spasują uzależnić wykonanie czystej próby kradzieży.

Statystyka continuation bet powie ci, z jak dużym prawdopodobieństwem agresor z gry przed flopem stawia kolejny zakład, do którego jest "zobowiązany" z racji swojej wcześniejszej inicjatywy.

W tym miejscu należy sobie uświadomić, że wartość 100% jest praktycznie nieosiągalna. Wszystkie rozdania są brane pod uwagę, nawet te z uczestnictwem większej liczby graczy, w których czysty c-bet jako blef nie ma zupełnie sensu. Nawet wtedy, gdy gracz nie ma możliwości prawidłowego wykorzystania agresywnego wizerunku, ponieważ jego przeciwnik podbił będąc bez pozycji, zagrywając donka.

Wartość continuation betu ustala się najczęściej pomiędzy 55 a 70%, wszystkie mniejsze wyniki można uznać za niskie i nastawione głównie na wyciąganie wartości. Z drugiej strony wartości znajdujące się powyżej 70% pokazują, że frekwencja blefowania danego gracza jest znaczna i będzie on starał się w jakiś sposób manewrować tym elementem (dla przykładu stosując z dużą częstotliwością 2nd barrel lub inne rodzaje blefów).

Próbując dokładniej rozgryźć pewne schematy, musisz brać pod uwagę również te statystyki. 
Ważne: c-bet turn i c-bet river odnosi się tylko do rozdań,w których gracz wykonał podbicie na wcześniejszych etapach rozdania. 

C-bet-turn wynoszący 50% oznacza, że gracz betuje kolejny raz w połowie wszystkich rozdań, w których postawił zakład również na flopie. Statystyka c-bet-river pokazuje, jak często konkretny gracz podbił na każdym kolejnym streecie, innymi słowy, jaki jest jego 3rd barrel na riverze.

Pewnie wyobrażasz sobie, że takie sytuacje nie mają miejsca zbyt często. To prawda. Wartość c-bet-river sama w sobie nie może być realnie prawidłowo interpretowana i musi być skorelowana z całkowitą ilością rąk przeciwnika, a zwłaszcza jego sposobie betowania na flopie i turnie.

C-bet river 100% może być oczywiście uznany za bardzo mocny, gdy pochodzi od gracza 13/10, który zasadniczo rzadko c-betuje i sporadycznie 2nd barreluje.

Powyższa wartość statystyczna opisuje, jak dany gracz reaguje na zakłady kontynuacyjne.

Możesz teraz zapamiętać na przyszłość - podbicie za 2/3 wielkości puli wymaga fold equity na poziomie conajmniej 40%. Jeśli twój przeciwnik pasuje znacznie więcej, takie zagranie staje się automatycznie profitowe (bez względu na zawarte w nim blefy).

Jeśli zauważysz, dla przykładu, że przeciwnik pasuje 35% do c-betu na flopie, ale aż 50% na kolejne podbicie na turnie, rozpatrując zagranie jako całość (zakład kontynuacyjny i 2nd barrel) staje się ono  również długofalowo opłacalne. Takie zagrania powinny być twoim celem. Kolejne artykuły będą rozszerzać takie zależności bardziej szczegółowo.

Istnieją również czynniki wpływające na częstotliwość, z jaką przykładowy gracz reaguje w dany sposób na flop/turn/river bety. W związku z tym musisz rozpatrywać wszystkie sytuacje, również te w niepodbijanych pulach, w warunkach przeczekanego flopa i/lub turna. Takie wyniki powinny być wlaśnie z tego względu traktowane z należytą uwagą, ponieważ niosą ze sobą niewiele przydatnych informacji.

Definicja Aggression Faktor

(% przebić + % podbić) / (% sprawdzeń)

AF odnosi się jedynie to stosunku podbić (i/lub przebić) do sprawdzeń. Nie ma to związku z tym, jak często gracz pasuje (lub czeka). Formuła ta pokazuje jedynie fakt , że w przypadku AF równym 4, ktoś podbił/przebił osiem razy na dwa sprawdzenia w próbce w dziesięciu rozdań w sumie.

Ta statystyka jest bardzo popularna, ponieważ oferuje uzyskanie wielu spostrzeżeń. Mówiąc ogólnie, AF powinien zmniejszać się na każdym kolejnym streecie i najczęściej przyjmować następujące wartości:

• Flop-AF: ~3,5 - 5
• Turn-AF: ~2,5 - 4
• River-AF: ~1,5 - 3

Powinnieneś starać się przywiązywać szczególną uwagę nawet do małych odchyleń. Wyjątkowo cenne jest spostrzeżenie, że river AF jest zdecydowanie większy od turn AF.

Spowodowane jest to głównie przez granie slowplay na turnie i/lub braku valuebetów na tej ulicy. W takich przypadkach znacznie częściej podbicia na river są czysto dla wartości.

Ewentualnie, patrząc na to z drugiej strony, jest to sposób, w jaki gracz blefuje wyczuwając słabość rywala.

Ten przykład jest dobrym zobrazowaniem złej interpretacji, ponieważ nie zawsze wysoki river AF oznacza dużą frekwencję blefów. W tym przypadku musisz zwrócić uwagę, dlaczego river AF jest tak duży i jak to się ma do prawdopodobnych rąk, z którymi może się w danej sytuacji znaleźć przeciwnik - statystyki tego nie rozwiążą w pojedynkę, potrzebna jest szersza obserwacja.

Definicja Aggression Frequency:

(ilość zakładów + ilość podbić) / (ilość zakładów + ilość podbić + ilość zagrania check + ilość sprawdzeń + ilość pasowań)

W tej statystyce liczone są więc również pasywne akcje.

Jeżeli ktoś postawi zakład lub podbije (agresywna akcja) pięć razy i sprawdzi dwa razy, raz poczeka i spasuje dwa razy w próbce dziesięciu rozdań to w rezultacie jego aggression frequency wyniesie 50%. Średnia wartość tego parametru wynosi od 25% do 45%, przy czym wartości te maleją od flopa do rivera.

"Went to Shwndown" przedstawia częstotliwość dojścia przykładowego gracza do wyłożenia (showdownu).

Wartość tej statystyki zazwyczaj utrzymuje się w okolicach 22-28%. Dla każdej setki analizowanych rąk, wskazujących na VPIP 20%, będzie to oznaczało, że pięć rąk skończyło się na showdownie. Ten fakt prowadzi do wniosku, że nawet mając do dyspozycji kilkaset rąk, cyfry wyrażające tę statystykę mogą nadal podlegać dużym zmianom w przyszłości i powinny być traktowane w analizach z rozwagą.

Trzeba również zwrócić uwagę na bezpośredni związek z VPIP/PFR. W teorii, gracz tight powinien posiadać wysoki wskaźnik WTS. Gra on mniejszym, a zarazem mocniejszym zakresem postflop, w związku z czym dąży do częstszego showndownu. Gracz preferujący styl loose, z drugiej strony, bardzo często ma w planie wygrać rozdanie bez pokazywania kart, ponieważ zdaje sobie sprawę, że jego pot equity może być niewystarczające do wygrania większej ilości showndownów w dłuższej perspektywie.

W związku z powyższym, gracz loose z relatywnie wysokim WTS może być uznawany za słabego, ponieważ np. sprawdza zbyt często.

Natomiast gracz tight z stosunkowo niskim WTS staje się na tyle czytelny, że możesz zawęzić jego zakres eliminując wiele z możliwych kombinacji rąk, które nie będą na riverze nutsami. 

Nieistotne statystyki

Równolegle z wymienionymi wcześniej w artykule statystykami funkcjonuje niezliczona masa innych wyrażeń, które można najczęściej uznać za przeceniane.

Szkopuł po prostu polega na tym, że wiele z tych parametrów nie ma realnego znaczenia. Miałeś już przedstawiony postawowy problem, czyli trudność z oszacowaniem odpowiedniej próbki, ale część z nich jest po prostu niepodatna na sensowną interpretację.

Jeśli spojrzysz na statystyki typu "check-raise river" uznasz, że te wszystkie kwestie się nakładają. Po pierwsze rozdania spełniające określone kryterium występują bardzo rzadko, a po drugie nie wiesz z jaką intencją dany gracz wykonał określoną akcję (czy jest to dla wartości, czy dla blefu). Ponadto alternatywne linie (c/c river, c/f river, bet river) nie są uwzględniane w danym wzorze.

Główny problem w przypadku "check-raise river" polega na tym, że dana statystyka nie uwzględnia akcji na innych streetach. Jaki był przebieg licytacji na preflopie? Co się działo na flopie i turnie?

"C-bet-river" lub "fold-c-bet-river" dają konkretny obraz tego, co się zdarzyło na wcześniej. Inaczej wygląda to choćby z "check-raise", która to jest odizolowana od uprzedniej sytuacji i nie bierze pod uwagę inicjatywy, ani nic z tych rzeczy.

To dlatego najważniejsze teraz jest dla Ciebie poprawne odczytywanie najważniejszych aspektów gry i uczynienie z tego swojej przewagi. Na razie możesz spokojnie ignorować inne, mniej konkretne statystyki. 

Podsumowanie

Zostałeś wprowadzony w tematykę statystyk i wiesz jakie problemy możesz napotkać w trakcie ich interpretacji. Najważniejsze jest zrozumienie, że każda dana wymaga krytycznego przeanalizowana zawsze wtedy, gdy na jej podstawie chcesz podjąć jakąś decyzję.

W niedalekiej przyszłości nauczysz się, jak dokładniej radzić sobie z statystykami. Kiedy steal, 3-bet, 4-bet jest wart szczególnej uwagi? Jaka wielkość podbicia pozwoli ci uzyskać wymagane fold equity? Jak możesz stworzyć sobie ogólną charakterystykę przeciwnika na bazie statystyk? Jakie możesz to skutecznie zaimplementować w swoją grę?