Standardowe linie: Jak grać, gdy pula nie została podbita?
Wstęp
W tym artykule:
- indukcja blefów jest ważniejsza niż ochrona
- wszystkie linie gry HU z pozycją i bez pozycji
- gra przeciwko dwóm przeciwnikom
Będąc TAGiem, na stołach SH zwykle wejdziesz do gry podbiciem. Czasem jednak, przyjdzie Ci się zmierzyć również z niepodbitą pulą. Zdarza się to zwłaszcza na wysokich limitach, gdzie wielu graczy wykonuje open limp i over limp. Możesz dostać free play z dużej w ciemno, lub uzupełnić blinda z SB. Overlimp może być również dochodowy przeciwko dwóm wcześniejszym sprawdzeniom.
W sekcji brązowej temat ten został poruszony w artykule na temat standardowych sposobów gry: Dwóch graczy na flopie - standardowe akcje. Standardową linią gry HU w niepodbitej puli, jest postawienie zakładu na flopie, niezależnie od posiadanych kart. Na turnie, na podstawie oceny jakości własnych kart, stawiasz kolejny zakład lub pasujesz.
Podstawę tego sposobu gry stanowi fakt, że blef musi powieść się tylko w 1/3 sytuacji, by twoje EV było dodatnie (dokładna wartość zależy od tego, czy grasz przeciwko SB, a także od struktury blindów). Ponieważ w większości przypadków przeciwnik również nie trafi flopa, wartość ta wydaje się być realna.
Używanie standardowego sposobu gry będzie posiadało dodatnią wartość oczekiwaną, jednak nie zawsze musi oznaczać maksymalizację tego EV. Aby zoptymalizować grę w niepodbitej puli, powinieneś umieć rozpoznać sytuacje, w których warto zagrać inaczej.
W artykule tym zapoznasz się z wieloma istotnymi liniami gry, które będą użyteczne w niepodbitej puli. Nauczysz się, w jaki sposób wybrać najlepszy sposób gry, biorąc pod uwagę siłe Twoich kart, przeciwnika oraz jakość stołu. Zobaczysz, że proponowane linie gry świetnie się balansują, co uniemożliwia przeciwnikowi odczytanie Twoich kart.
Jak grać w HU?
Ponieważ raczej nie będziesz grał open limp (jedyny wyjątek: gra ze SB przeciwko pasywnemu fishowi), to znajdziesz się w sytuacji HU w niepodbitej puli tylko z pozycji BB. W zależności od tego, czy limper wszedł do gry z pozycji między UTG a BU, czy też ze SB, po flopie będziesz grał z pozycją (IP) lub bez pozycji (OOP).
Grasz heads-up bez pozycji
Automatyczny zakład na flopie bez pozycji jest dochodowy, kiedy przeciwnik pasuje mniej więcej 1/3 swoich rąk. Może się to sprawdzać przeciwko graczom korzystającym ze standardowej linii gry. Są jednak pokerzyści (a raczej gamblerzy), którzy nie wiedzą nic na temat outów i oddów co sprawia, że nigdy nie pasują na flopie. Zainwestowanie pieniędzy byłoby pozbawione sensu, ponieważ wynagrodziłoby tym samym ich nienajlepszy styl gry.
Aby ocenić sposób gry przeciwnika, warto sprawdzić jego parametr Went to Showdown. Jest pożyteczny tylko częściowo, ponieważ mówi o tym, jak często przeciwnik dochodzi do showdownu po obejrzeniu flopa, a nie o tym, czy jest skłonny do spasowania na flopie, turnie lub riverze.
Pomimo tego, powinieneś skłaniać się raczej do zagrania check/fold przeciwko przeciwnikowi z wysokim WTS.
Bardziej użyteczna będzie tu wartość Fold to Flopbet. Podobnie jak WTS, aby parametr ten był wiarygodny, musi być obliczony na podstawie dużej ilości rozdań. W przeciwnym razie nie możesz mu za bardzo ufać i nie będziesz w stanie dostrzec różnicy pomiędzy podbitą, a niepodbitą pulą. Może się okazać, że przeciwnik jest uległy, kiedy widzi podbicie w podbitej puli, ale zawsze sprawdzi, jeżeli pula nie była podbita.
Jeśli wartość Fold to Flopbet jest niska (mniejsza niż 25) powinieneś wybrać linię check/fold. Dla większości TAGów wartość ta wynosi około 30-35%.
Ważniejsze od statystyk (często masz bowiem za małą próbkę), są Twoje ready na temat gracza, pozyskane przy stole podczas obserwacji jego gry w różnych sytuacjach.
Poza oceną stylu gry przeciwnika, przy ocenie fold equity warto wziąć pod uwagę strukturę kart wspólnych. Im niższe są karty na stole i im więcej drawów będzie możliwych, tym rzadziej przeciwnik spasuje swoje overcards. Na neutralnym stole z jedną wysoką kartą, przeciwnik spasuje częściej.
- wysoki parametr WTS przeciwnika
- niski parametr Fold to Flopbet
- stół umożliwiający drawy
- niskie karty wspólne
Villain: 40/10/1.5/45 (VP$IP / PFR / AF / WTS)
preflop: Hero to BB z J
UTG calls, Hero checks.
flop: 3


Hero checks, UTG bets, Hero folds.
Prawie zawsze przeciwnik będzie miał dwie overcards, czasem też gutshota, o ile nie trafił żadnej pary. Nie spasuje ponieważ zakłada, że może liczyć na przynajmniej 6 outów. Twój zakład nie będzie miał wystarczających fold equity, więc musisz spasować.
W celu zbalansowania gry, jeżeli zdarza Ci się grać check/fold, powinieneś do swojego repertuaru wprowadzić zagranie check/raise. W przeciwnym wypadku przeciwnik, po tym jak zagrasz check, będzie z zyskiem stawiał zakład na flopie, licząc na to, że jak zwykle spasujesz.
Przynajmniej w teorii - w praktyce przeciwnicy, którzy limpują, czasami nie są w stanie rozczytać Twojej gry i przystosować się do niej, by maksymalnie wykorzystać Twoje błędy. Niezależnie od tego, zdarzają się sytuacje, kiedy linia check/raise na flopie może być najlepszym zagraniem.
Tak, jak wielu TAGów, spotkasz wielu przeciwników, którzy grając z pozycją automatycznie postawią zakład po Twoim zagraniu check. Dzięki linii check/raise możesz to doskonale wykorzystać.
Jeśli przeciwnik na flopie stawia zakład z całym zakresem kart, zaś później jest w stanie spasować bezwartościowe ręce po Twoim przebicu (c/r), to możesz z zyskiem korzystać z tego zagrania z dowolnymi kartami.
Stawiając na flopie automatyczny zakład , ryzykujesz tym, że zostaniesz oszukany (czasem poprzez zwykłe sprawdzenie). Dzięki linii check/raise jesteś w stanie uniknąć tego niebezpieczeństwa, ponieważ zagranie to wzbudza więcej szacunku niż standardowy zakład, który może zostać uznany za automatyczne, standardowe zagranie. Poza tym wygrywasz większą pulę. Może być to również skuteczny (semi)-blef przeciwko graczom, którzy są wystarczająco agresywni, by postawić zakład, lecz nie na tyle agresywni, żeby ponownie próbować blefu po Twoim zagraniu C/R.
Oczywiście, sprzyjają ci karty wspólne, które w większości przypadków nie kompletują przeciwnikowi pary, nie dające wielu możliwości kompletowania drawów, i posiadające przynajmniej jedną wysoką kartę.
Oprócz oszukania przeciwnika, zagraniem C/R chcesz również zmaksymalizować zysk. Podsumujmy:
- Grasz check/raise, by wygrać dodatkowy small bet niezależnie od tego, czy wykorzystujesz tę linię jako blef, czy trafiłeś swoją kartę (karty) i chcesz być sprawdzony.
- Grasz check na flopie, nie tylko po to, by umożliwić przeciwnikowi postawienie zakładu (blef), ale także by dać mu szansę na ulepszenie się do drugiej w kolejności ręki, na której mógłbyś zarobić. Zatem linia C/R może być dobrą strategią przeciwko słabym przeciwnikom, którzy niezbyt często stawiają bluff bet.
Ponieważ pula jest mała, wartość dodatkowego SB na flopie poprzez blef, lub wartość 2BB, kiedy przeciwnik sprawdza do turna, kiedy Ty masz gotową rękę, przewyższa ryzyko związane z umożliwieniem przeciwnikowi obejrzenia kolejnej karty za darmo.
Jeśli na flopie z gotową ręką zagrasz C/R, na turnie powinieneś postawic zakład ponownie, ponieważ zakładasz, że jesteś w rozdaniu faworytem.
Jeżeli blefujesz, powinieneś zdecydować, analizując stół, czy warto ponownie postawić zakład, czy lepiej spasować. Jeśli przeciwnik sprawdził przy stole, który nie daje możliwości kompletowania gutshotów ani nie zawiera wysokich kart, to często nie będzie chciał zrzucić swoich kart na turnie (z powodu niewysokiej puli, przeciwnik nie sprawdzi podbicia na flopie).
Jeżeli stół umożliwia kompletowanie wielu słabych drawów i zawiera wysokie karty, na turnie powinieneś ponownie postawić zakład. Przeciwnik mógł sprawdzić Twoje zagranie check/raise głównie ze względu na dobre pot odds.
jako (semi-) bluff:
- przeciwnik zawsze stawia zakład, po Twoim zagraniu check
- przeciwnik rzadko dochodzi do showdownu
- stół jest poza jego zakresem kart
z gotowymi kartami:
- przy wszystkich stołach, jeżeli przeciwnik automatycznie stawia zakład
- przy neutralnych stołach, które raczaej nie skompletowały ręki, a przeciwnik jest słaby
Villain: 35/13/2.2/36
preflop: Hero to BB z J
UTG calls, Hero checks.
flop: Q


Hero checks, UTG bets, Hero raises.
Villain w niepodbitej puli zawsze stawia zakład, nawet gdy stół jest poza większą częścią jego zakresu. Przeciwnik ten rzadko dochodzi do showdownu, więc stosunkowo często uda Ci się wyrzucić go z rozdania poprzez C/R na flopie. Jeśli sprawdzi, najlepiej będzie spasować na turnie chyba, że pojawi się walet. Powód jest prosty. Przeciwnik, który na takim sprawdził sprawdził Twoje podbicie, będzie chciał także kontynuować grę na turnie.
Villain: 35/13/2.2/36
preflop: Hero to BB z J
UTG calls, Hero checks.
flop: 4


Hero checks, UTG bets, Hero raises.
Ponieważ przeciwnik zawsze stawia zakład, możesz grać C/R ze swoimi gotowymi rękami. Ryzyko związane z free card jest niewielkie, ponieważ przeważnie będzie miał tylko 3 outy. W tym przypadku jest mało prawdopodobne, by miał 2 overcards lub dobrego drawa.
Villain: 40/10/0.3/35
preflop: Hero to BB z K
UTG calls, Hero checks.
flop: K


Hero checks, UTG bets, Hero raises.
Bardzo pasywnni gracze przeważnie nie postawią zakładu. Dlatego na stołach, na których możliwa jest ochrona i na których istnieje możliwość, że przeciwnik coś trafił, nie powinieneś grać linią C/R, ponieważ możesz na tym tylko stracić. W tym przypadku skorzystano jednak z tego zagrania, gdyż Villain mógł nie trafić flopa i istnieje duże prawdopodobieństwo, że spasuje już na flopie.
W tej sytuacji, ze względu na strukturę kart wspólnych i wielkość puli, można by na chwilę zapomnieć o potrzebie ochrony. Zatem posiadając najwyższą parę na początku czekasz, wykonując coś w rodzaju slowplay. Pamiętaj, że w tej sytuacji nie chodzi o skłonienie przeciwnika do blefu, lecz danie mu możliwości skompletowania drugiego najlepszego układu i wygranie większej puli. Grasz C/R, żeby wygrać więcej, a w najgorszym przypadku zdobyłaś dodatkowy SB.
Uzasadnieniem tej linii jest balancing. Standardowy sposób gry z bezwartościową ręką to zakład na flopie i C/F na turnie. Korzystasz z niej jednak stosunkowo często. Dlatego grozi Ci to, że przeciwnik z dowolnymi dwoma kartami wykona bluff call, i po Twoim check na turnie przejmie pulę. By tego uniknąć, wystarczy od czasu do czasu zagrać check/raise na turnie, które pozwoli na przejęcie puli i skarci takie blefy. Poza tym, zagranie to może również służyć do maksymalizowania zysku dobrych kart.
Check/raise z inicjatywą jest przy niepodbitej puli dobry z dwóch powodów:
- urozmaica styl Twojej gry (patrz wyżej).
- oferowanie free card nie jest złym rozwiązaniem, ponieważ ochrona nie odgrywa znaczącej roli w tak małej puli; poza tym bardzo często przeciwnik nie będzie miał dobrych kart i dobrze będzie, jeżeli uda mu się skompletować drugi w kolejności układ.
Ten sposób gry pozwala zmaksymalizować wygraną przeciwko bezwartościowym rękom, które, po postawieniu zakładu na turnie, zostałyby spasowane oraz przeciwko słabym gotowym rękom, z którymi przeciwnik planował bezpośrednie zagranie call down.
Gdy dysponujesz readami na temat przeciwnika i wiesz, że może wykonać bluff call, spróbuj skorzystać z tej linii gry również z bezwartościową reką (lub z drawami). Zwłaszcza wtedy, gdy zauważysz, że podbija na flopie po tym, jak trafił jakiś układ. Dotyczy to również średnio agresywnych graczy z niewielkim parametrem WTS. Tacy przeciwnicy, ze słabymi, gotowymi rękami, często grają na turnie bet/fold. Potraktuj to raczej jako wyjątek od reguły i skoncentruj się na korzystaniu z tej linii gry z gotowymi rękami.
Zagranie to szczególnie nadaje się przeciwko agresywnym graczom, którzy check na turnie traktują jako oznakę słabości i zawsze stawiają zakład. Jeśli przeciwnik nie jest słaby, jego umiarkowane WTS będzie Ci sprzyjać, ponieważ to, że doszedł do turna oznacza, że posiada w miarę dobrą rękę.
Istnieją również gracze, którzy prawie nigdy nie podbijają, lecz zawsze stawiają zakład, gdy ktoś czeka. Parametr AF nie informuje Cię o tym, ponieważ liczony jest według wzoru AF = (Bet% + Raise%) / Call%. W rozpoznaniu takiego gracza pomoże Ci tylko dobry read.
Mimo, że ochrona nie odgrywa dużej roli w niepodbitej puli, to bardziej sprzyjające dla Ciebie będą stoły, które nie umożliwiają zbyt wielu słabych drawów i nie dają outów przeciwnikowi.
jako (semi-) blef:
- przeciwnik wykonał bluff call
- przeciwnik jest umiarkowanie agresywny i ma niskie WTS (słaby TAG)
z gotowymi kartami:
- przeciwnik zrobił bluff call.
- przeciwnik nie jest słaby i ma niskie WTS
- przeciwnik jest agresywny
- stół umożliwa niewiele drawów
Villain: 30/15/1.5/32
preflop: Hero to BB z T
UTG calls, Hero checks.
flop: J


Hero bets, UTG calls.
turn: K
Hero checks, UTG bets, Hero raises
Ten przeciwnik, będąc na UTG, posiadając na ręce króla, przed flopem podbiłby lub by spasował. Po tym, jak sprawdził przy stole umożliwiającym niewiele drawów, często ma na ręce niską parę. Ze względu na umiarkowane AF, na turnie często stawia zakład, ale po Twoim podbiciu często spasuje, ponieważ jego WtS jest niskie. Zwłaszcza dlatego, że król na turnie pomaga Ci pokazać, że właśnie go trafiłeś i grasz dla maksymalizacji zysku.
Ważne: Ze względu na niewielką pulę zagranie to jest bardzo drogie i musi wystarczająco często kończyć się sukcesem.
Villain: 40/10/3/38
preflop: Hero to BB z K
UTG calls, Hero checks.
flop: K


Hero bets, UTG calls.
turn: 6
Hero checks, UTG bets, Hero raises
Twój przeciwnik jest loose aggressive i lubi oglądać showdowny. Bardzo często postawi zakład po Twoim zagraniu check na turnie i zastosuje call down z każdą parą. Dlatego, dzięki tej linii gry osiągniesz większy zysk z par i z bezwartościowych kart. Jeśli Twoje karty są wystarczające silne na linię bet/3-bet, wtedy powinieneś postawić kolejny zakład również na turnie.
Jest to standardowy sposób gdy z gotowymi rękami i z drawami. Powinien być użyty w większości przypadków. W przypadku bezwartościowej ręki często zrezygnujesz z zakładu na turnie. Czasem warto jednak odpalić 2nd barrel nawet, jeśli będzie to czysty blef. Jest to ważne również ze względu na balancing. W przeciwnym wypadku Twój zakład na turnie przy neutralnym stole będzie zbyt oczywisty i zdradzi siłe Twojej ręki.
Zagranie to jest szczególnie skuteczne przeciwko tym graczom, którzy notorycznie sprawdzają flopa i nie mają wysokiego WtS. Oczywiście nie zawsze będziesz w stanie zdobyć tak dokładny read. Pewnych wskazówek może Ci jednak dostarczyć parametr Folded to Turnbet. Kiedy jest wysoki (powyżej 35%), warto w tym momencie zainwestować swoje pieniądze.
Niewielka wartość Went to Showdown w połączeniu z umiarkowaną agresją stanowi doskonałą okazję do odpalenia 2nd barrel. Tacy przeciwnicy z reguły podbijają swoje dobre ręce już na flopie.
Jeśli na flopie blefowałeś przy stole, który umożliwia wiele overcards i gutshotów, zaś na turnie pojawi się wysoka karta, to powinieneś pójść za ciosem i ponownie postawić zakład. Przeciwnicy często sprawdzają takie stoły w sposób loose, lecz pasują na turnie wobec wysokiej karty.
jako blef:
- przeciwnik sprawdził na flopie w sposób loose
- przeciwnika cechuje wysoka wartość fold to turnbet
- przeciwnik jest agresywny i ma niewielki WtS.
- na stole znajdują się niskie karty, zaś na turnie pojawia się karta wysoka
Villain: 30/15/1.5/37
preflop: Hero to BB z T
UTG calls, Hero checks.
flop: 4


Hero bets, UTG calls.
turn: K
Hero bets
Przeciwnik sprawdzi takiego flopa z bardzo szerokim zakresem kart. Może mieć gutshota lub overcards. Wobec króla będzie musiał spasować wiele ze swoich słabych kart, dlatego warto postawić kolejny zakład.
Sposób gry godny polecenia, zwłaszcza z marginalnymi kartami. Ponieważ na turnie często grasz check/fold zyskujesz dobrą sposobność do indukowania blefów u przeciwników, którzy normalnie spasowaliby swoje karty. Dodatkową zaletą jest to, że inny gracz nie może podbić, dzieki czemu nie musisz podejmować trudnych decyzji. Nie chcesz dokładać dodatkowych 2 BB do małej puli, ani też spasować najlepszej ręki.
Ochrona nie odgrywa w tym przykładzie szczególnie dużej roli. Możesz zastosować tą linię nawet przeciwko rękom, które mogą liczyć na wiele outów. Szczególnie godna polecenia jest jednak przy neutralnych stołach, gdy masz co najmniej średnią parę.
Przeciwnik powinien być możliwie agresywny, by wykonał blef z bezwartościową ręką wobec Twojego check na turnie i w najlepszym przypadku powtórzył to zagranie na riverze.
By korzystać z tej linii musisz być pewien, że Twoje karty nie są wystarczająco mocne do wykonania "podwójnego value bet", czyli zarówno na turnie, jak i riverze. Wciąż jednak powinieneś widzieć możliwość zachęcenia przeciwnika do zagrania blefu. Obawa przed podbiciem nie może być jednak zbyt silna, bo wtedy możesz stracić wiele sposobności do zagrania value bet. Kiedy oba powyższe warunki nie są spełnione, najlepszym pomysłm będzie gra bet/fold (przeciwko pasywnym graczom) i bet/calldown (przeciwko bardzo agresywnym graczom).
Jeśli na turnie grając z inicjatywą zagrałeś check/call i river nie pomoże w skompletowaniu mocnego układu, powinieneś zagrać check/call lub check/fold, co zależy od tego, czy Twój przeciwnik jest w stanie blefować na riverze czy nie.
z marginalnymi kartami
- Twoje karty nie pozwalają na wykonanie kolejnego value bet
- podbicie zmusiłoby Cię do podejmowania trudnych decyzji
- przeciwnik jest agresywny (indukcja blefów) i często wykonuje value bet
- przeciwnik wykonuje bluff call (subtelna różnica znaczeniowa między call bluff, czyli sprawdzeniem blefu, tu bardziej chodzi o to, że jego sprawdzenie jest blefem i na następnym streecie może przejąć inicjatywę, by zmusić cię do spasowania)
Villain: 50/10/2/35
preflop: Hero to BB z 8
UTG calls, Hero checks.
flop: 8


Hero bets, UTG calls.
turn: A
Hero checks, UTG bets, Hero calls.
Przeciwnik jest loose aggresive. Na flopie mógł spradzić z wieloma kartami. Istnieje duże prawdopodobieństwo, że z tymi kartami dwa razy zostaniesz sprawdzony, lecz podbicie przeciwnika wpędziłoby Cię w nie lada kłopoty. Przeciwnik może blefować lub trzymać niskiego drawa do koloru. Ze względu na scare card, zwiększa się Twoja szansa na induckję blefów. W tym przypadku zalety przewyższają wady, wynikające między innymi z tego, że przeciwnik mający wiele outów mógłby dostać free card.
W niektórych sytuacjach, najlepszym rozwiązaniem wydaję się być calldown na flopie. Jest to szczególnie słuszne, kiedy słabe ręce nie mają wielu outów, przeciwnik nie skompletował układu ale jest skłonny do blefu.
W zależności od zakresu kart do limpu, wiele stołów nie poprawi układu przeciwnika. Jeśli udało Ci się trafić wysoką parę, dzięki czemu gracz ten będzie daleko z tyłu (i drawing dead), warto powstrzymać się od zakładu. W ten sposób umożliwisz mu wykonanie blefu lub ulepszenie się do drugiej najlepszej ręki.
Przewaga tej linii nad C/R polega na tym, że przy pewnych stołach w zakresie przeciwnika znajdujesię zbyt mało gorszych kart, z którymi by sprawdził posiadając jedynie najwyższą kartę. Poza tym musisz liczyć się z tym, że nie zmusisz do spasowania lepszej ręki.
Tylko wtedy, kiedy przeciwnik posiada wyjątkowo wysoki parametr WtS, możesz przejąć inicjatywę i samemu obstawić, zwłaszcza jeśli planowałeś calldown z wysokimi kartami. Inną możliwością jest wykonanie w podobnej sytuacji z mocnymi, gotowymi rękami check/call na flopie z intencją wykonania na turnie lub riverze C/R.
Jeśli przeciwnik na flopie zagra check behind, powinieneś na turnie jeszcze raz czekać, by umożliwić mu zagranie blefu. Wielu graczy nie odmawia, kiedy dasz im jeszce jedną szansę na to, by mogli blefować.
z gotowymi rękami:
- przeciwnik nie ma zbyt wielu outów
- przeciwnik spasowałby po Twoim zakładzie
- przeciwnik lubi blefować
- Stół jest neutralny, więc bardzo często zakres kart przeciwnika mija się z kartami wspólnymi.
Villain: 40/20/2,6/36
preflop: Hero to BB z 2

MP calls, Hero checks.
flop: 3


Hero checks, MP bets, Hero calls.
turn: 6
Hero checks, MP bets, Hero calls.
river: 9
Hero checks, MP bets, Hero calls.
Z reguły przeciwnik podbije parę pocketów i A-high, a spasuje rękę z 3. Dlatego też rzadko trafi flopa. Ze względu na swoje WtS, po Twoim obstawieniu spasuje, czego wolałbyś uniknąć, ponieważ ma niewiele outów. Dlatego calldown nastawiony na indukowanie blefów będzie o wiele lepszym rozwiązaniem. Poza tym, lepsze ręce są stosunkowo mało prawdopodobne.
Grasz heads-up z pozycją
Ponieważ jako TAG prawie nigdy nie robisz open limp (oprócz tego, gdy na SB uzupełniasz blinda wobec pasywnego BB) z taką sytuacją spotkasz się tylko wtedy, kiedy będziesz na big blindzie i gracz na small blindzie uzupełni.
Standardowy sposób gry z gotowymi rękami to call flop, raise turn. Sprawdza się to najlepiej w sytuacji, w której przeciwnik ma bezwartościową rękę, które spasowałby po Twoim zakładzie. Dlatego, kiedy masz dobre karty lepiej poczekać z podbiciem do turna lub rivera.
Jeśli w niepodbitej puli, kiedy grasz z pozycją zostaniesz skonfrontowany z zakładem przeciwnika, będzie to najczęściej czysty blef (którego Ty też byś zagrał).
Biorąc to pod uwagę, zagranie to świetnie nadaje się do rozgrywania drawów i rąk bezwartościowych. Gdy Twoja ręka nie przedstawia wartości na showdownie, chciałbyś jak najtaniej i efektywnie wykonać blef. Stosunek zainwestowanych zakładów do wielkości puli, powinien być korzystny wobec fold equity (FE)m jakie generujesz tym zagraniem.
Sprawdzenie na flopie i podbicie na turnie kosztuje Cię 2.5 BB. W niepodbitej puli posiada niekorzystny stosunek koszt/fold equity. Posiadając drawa lub śmieci wystarczy, że podbijesz na flopie.
Poprzez linię call flop, raise turn musiałbyś zainwestować całe 2,5BB, by wygrać niewielką pulę. Poza tym, zwłaszcza w niepodbitej puli, nie możesz zakładać, że przeciwnik postawi zakład na turnie w 100%, po tym, jak postawił zakład na flopie. Ponowny zakład może oznaczać silne karty. Zatem call flop/raise turn ma kiepski stosunek koszta/FE. Dlatego to z drawami i śmieciami lepiej już na flopie wykonać podbicie.
Ze względu na balancing, warto także czasem skorzystać z tej linii z gotowymi rękami.
W celu oszacowania, jak często zakład przeciwnika będzie czystym blefem, porównaj jego zakres kart do limpu ze strukturą stołu. Kiedy z dużym prawdopodobieństwem nic nie trafił, warto zaatakować na flopie.
Twoja gra na turnie będzie zależeć od struktury kart wspólnych. Jeśli flop był neutralny i zawierał wysoką kartę, przeciwnik rzadziej spasuje na turnie, ponieważ ma zwykle jedną parę. Dlatego to z rękami, które mają outy przeciwko parze można wykonać check behind. Twoje zagranie będzie więc stanowiło kombinację blefu, mającego bezpośrednie fold equity i free card raise.
Jeśli przeciwnik mógł zobaczyć turna z bardzo szerokim zakresem kart, to warto wykonać kolejny zakład, będący blefem. Dotyczy to zwłaszcza stołów, które umożliwiają wiele overcards i gutshotów.
Możesz też blefować poprzez floating, czyli bluff call, by obstawić na turnie, gdy przeciwnik czeka. Zagranie to jest dobrą alternatywą dla podbicia, tylko gdy wiesz, że przeciwnik rzadko odpala 2nd barrel na turnie.
Z drawami/śmieciami:
- przeciwnik często wykonuje czysty blef (automatycznie stawia zakład)
- stół nie sprzyja zakresowi kart do limpu przeciwnika
Villain: 40/20/1.5/36
preflop: Hero to BB z 4
SB calls, Hero checks.
flop: 3


SB bets, Hero raises, SB calls.
turn: K
SB checks, Hero checks.
Villain ze względu na swój PFR, który sugeruje, że podbija większość A i K, najczęściej wykona przy takim stole czysty blef. Poprzez podbicie będziesz w stanie zmusić go do spasowania.
Jeśli przeciwnik sprawdzi, pomimo swojego stosunkowo niewielkiego WtS, nie powinieneś blefować na turnie i zamiast tego wykonaj check behind. Szkoda byłoby spasować swoje 4 outy do gutshota wobec podbicia na turnie.
Villain: 40/20/1.5/36
preflop: Hero to BB z 3
SB calls, Hero checks.
flop: 6


SB bets, Hero raises, SB calls.
turn: K
SB checks, Hero bets.
Rozgrywając silnego drawa potrzebujesz mniejszych fold equity niż w przypadku czystego blefu. Ponieważ Twoje podbicie na flopie daje stosunkowo wysokie fold equity, nie musisz czekać do turna, gdy pula nie jest podbita. Jeśli przeciwnik sprawdzi na flopie, może się okazać, że spasuje na turnie, ponieważ jego zakres może zawierać zarówno słabe drawy, jak i potencjalne live cards. Dlatego warto postawić kolejny zakład na turnie.
Czasem nie musisz podbijać na flopie, żeby zmylić przeciwnika. Jeśli sądzisz, że na flopie wykonał czysty blef, lecz na turnie jest w stanie spasować, możesz sprawdzić flopa z dowolnymi kartami. Następnie na turnie postaw zakład, jeśli przeciwnik będzie czekał. Jeśli to on pierwszy postawi zakład, spasuj.
Do pozyskania tego readu najczęsciej nie wystarczają statystyki, potrzebujesz także własnych obserwacji. (rób notatki!).
Ten sposób gry jest godny uwagi, podobnie jak przy bluff raise na flopie, zwłaszcza przy stołach, które nie sprzyjają przeciwnikowi. Zaletą tego zagrania są mniejsze koszta niż przy bluff raise, ponieważ na flopie inwestujesz tylko jeden SB, zaś swojego wkładu na turnie prawie nigdy nie tracisz, ponieważ przeciwnik spasuje w większości przypadków.
z bezwartościową ręką/z drawami:
- przeciwnik często automatycznie wykonuje czysty blef (jako autobet), lecz na turnie przeważnie pasuje
- stół rzadko będzie sprzyjał zakresowi kart przeciwnika
Villain: 28/14/2/35
preflop: Hero to BB z 4
SB calls, Hero checks.
flop: 3


SB bets, Hero calls.
turn: 3
SB checks, Hero bets
Jeśli Twoje ready sugerują, że przeciwnik nie zawsze odpala 2nd barrel, istnieje duża szansa na to, że na turnie zagra check/fold, gdy nie trafi flopa.
Wielu graczy, na przkład TAGów, często w niepodbitej puli stawia zakład lub gra check/fold. Jeśli uważasz, że Twój przeciwnik nie jest w stanie zagrać check/call czy check/raise, możesz wykorzystać slowplaying z gotowymi rękami z nadzieją, że przeciwnik trafi coś na turnie, lub spróbuje blefować. Dotyczy to zwłaszcza neutralnych stołów, na których trafiłeś wysoką parę, a free card nie może Ci specjalnie zaszkodzić.
Zwlekasz z podbiciem i grasz pasywnie, kiedy niepodbita pula jest niewielka. Powtórzę raz jeszcze, że w tym przypadku prowokowanie blefów jest ważniejsze niż ochrona. Jeśli przeciwnik na turnie postawi zakład, możesz poczekać z podbiciem do rivera, jeżeli sądzisz, że był to tylko czysty blef. Dotyczy to szczególnie sytuacji, w których turn z dużym prawdopodobieństwem nie ulepszył ręki Twojego przeciwnika.
Nawet jeśli Twoja linia wyda się dziwna innym graczom i będą podejrzewali Cię o slowplay, to raczej nie spasują swoich kart, jeśli na turnie trafią swoją kartę.
z mocnymi, gotowymi rękami:
- przeciwnik często wykonuje czyste blefy (robi to w sposób automatyczny wobec check na flopie)
- stół nie sprzyja zakresowi kart przeciwnika
Villain: 30/13/1.8/35
preflop: Hero to BB z Q
SB calls, Hero checks.
flop: 3


SB checks, Hero checks.
turn: J
SB bets, Hero raises
Przeciwnik wykona bet z każdą parą i rzadko zagra check/raise. Ponieważ masz najlepsze dwie pary, bardzo rzadko stół pozwoli przeciwniowi skompletować lepszy układ. Bardzo rzadko będzie miał karty, z którymi mógłby zagrać check/call lub check/raise. Ponieważ nie musisz chronić swoich kart, na flopie możesz zagrać check behind z nadzieją, że przeciwnik trafi coś na turnie lub spróbuje blefować. Twoja słabość powinna go do tego zachęcić. Walet mógł mu pomóc skompletować jakiś gotowy układ, lub utworzyć draw, więc powinieneś podbić. Gdyby zamiast waleta na stole pojawiła się karta, która z wysokim prawdopodobieństwem nie kompletuje przeciwnikowi gotowej ręki lub drawa (blank card), z podbiciem mógłbyś poczekać do rivera. W tym przypadku byłby to pewnie blef, który w sprzyjających okolicznościach mógłby być kontynuowany na riverze.
Calldown wykonany gdy masz pozycję posiada dodatkowe zalety, ponieważ możesz kontrolować grę i nie ryzykujesz tego, że przeciwnik dostanie free card. Powody, dla których warto skorzystać z tej linii gry zostały już przedstawione w rozdziala "calldown out of position". Powinieneś grać zgodnie ze sposobem zalecanym w sytuacjach WA/WB, z tą różnicą, że ze względu na niewielką pulę, nie ponosisz zby dużego ryzyka, nawet gdy przeciwnik posiada wiele outów.
- Przeciwnik nie może liczyć na wiele outów
- Przeciwnik sprawdziłby twoje podbicie tylko z lepszymi kartami
- Karty wspólne nie umożliwiają drawów i dlatego nie sprzyjają zakresowi kart przeciwnika
Preflop: Hero to BB z K
SB calls, Hero checks.
Flop: A


SB bets, Hero calls down.
Villain w większości wypadków będzie miał karty, które nie umożliwiają zbyt wielu outów, zaś wobec podbicia na pewno spasuje. Dlatego powinieneś umożliwić mu dalsze blefowanie i wykonać calldown.
Jak grać, gdy w rozdaniu bierze udział trzech graczy?
Często będziesz musiał walczyć z dwoma przeciwnikami o niepodbitą pulę. Sytuacja ta zdarza się, gdy byłeś na BB i dwóch graczy przed tobą limpowało, lub gdy SB uzupełnił blinda i do gry wszedł jeszcze jeden limper. Na flopie będziesz musiał więc podejmować decyzję jako pierwszy, lub jako drugi z kolei.
Z gotowymi rękami i drawami powinieneś z reguły wykonać postawić zakład. Gdy nikt nie podbił przed flopem, to często będziesz faworytem mając dowolną parę. Gra bez pozycji z najniższą parą bez kickera, gdy przeciwnicy są loose może być lepszym pomysłem, niż spasowanie tych kart.
Jeśli jeden z graczy wykonał check, powinieneś postawić zakład z każdą ręką, która ma wartość na wyłożeniu. Może być to również A high lub nawet K high, jeśli z zakresów kart przeciwników i struktury stołu wynika, że te karty są w stanie wystarczająco często wygrać rozdanie.
Przeciwko dwóm przeciwnikom nie wskazane jest automatyczne wykonywanie bet z bezwartościowymi rękoma. Mimo, iż pula jest odrobinę większa i potrzebujesz >25% mniej fold equity, szanse na bezpośrednie przejęcie puli są zbyt małe. Tylko przy sprzyjających okolicznościach można wykonać blef bet w niepodbitej puli przeciwko dwóm przeciwnikom.
Bluf przeciwko dwóm przeciwnikom może być dochodowy, o ile oglądanie showdownu nie jest ich celem życiowym. Karty wspólne powinny zaś być dla nich niesprzyjające i nie umożliwiać im zbyt wielu outów. Szczególnie nadają się do tego zwłaszcza nie umożliwiające drawów stoły z niskimi i wysokimi kartami. Mimo iż to zagranie można wykonać również bez pozycji, to warto pamiętać o tym, że fold equity będzie szczególnie wysokie, gdy chociaż jeden przeciwnik wykonał check. Rozsądnym założeniem będzie to, że nie ma on użytecznych kart. Dotyczy to wszystkich agresywnych graczy, których WTS nie jest wysoki, czyli np. TAGów. Pamiętaj jednak o tym, że oprócz niego jest jeszcze jeden zawodnik, który musi spasować.
Z gotowymi rękoma i drawami:
- Z reguły: Z każdą parą/silnym drawem w zależności od przeciwnika i boardu
- Z reguły: Gdy masz wysokie karty, na boardzie, na którym często będziesz prowadził
Z bezwartościowymi kartami:
- Przeciwnik rzadko dochodzi do wyłożenia
- Przeciwnik rzadko trafi flopa
- Przeciwnik, który wykonuje check, gdy nie ma grywalnych kart
Preflop: Hero to BB z 6
MP calls, SB calls, Hero checks.
Flop: 2


SB checks, Hero bets
Board ten rzadko będzie sprzyjał limperowi, więc można założyć, że Hero jest faworytem, pomimo braku pary na ręce. Dlatego też powinien postawić zakład na flopie, by chronić swoją rękę, lub szybko przejąć pulę w posiadanie.
SB: TAG
MP: nieznany
Preflop: Hero to BB z 2
MP calls, SB calls, Hero checks.
Flop: 4


SB checks, Hero bets
Jeśli TAG nie wykonał bet na flopie, to przeważnie spasuje wobec twojej inicjatywy. Pozostał jeszcze MP, który równie rzadko trafi flopa i raczej nie może liczyć na overcard lub drawa. Twoje fold equity powinno wynosić ponad 25%, więc będzie wystarczająco wysokie.
Jeśli masz dobre ready, to najlepszym sposobem gry przeciwko dwóm graczom będzie C/R. Dotyczy to sytuacji, w których bardzo prawdopodobne jest to, że przeciwnik, który jest ostatni do wykonania ruchu, postawi zakład. Jeśli dwóch przeciwników wykona check, niektórzy gracze robią robią bet w 100% sytuacji. Zagranie to jest z twojego punktu widzenia szczególnie skuteczne, gdy możesz liczyć na fold equity. Czasem można jednak odejść od tej reguły, zwłaszcza gdy masz dobre karty.
Mając wspomniane dobre ready i agresywnych przeciwników, możesz grać C/R z gotowymi rękami i czasem z drawami i trash. Jeśli chodzi o gotowe ręce, to szczególnie nadają się karty, które nie muszą obawiać się free card, czyli wysokie pary na niskich, nie umożliwiających drawów stołach. W tym przypadku obowiązuje również zasada znana z sytuacji HU, gdzie przeciwnik, gdy wybierze check może ulepszyć się do drugiej w kolejności ręki, co może pozwolić Ci zarobić.
Na boardach, które rzadko są sprzyjające dla limperów, możesz wykonać blef. Dzięki temu zarobisz dodatkowe SB i zmniejszysz szanse na to, że przeciwnicy zrobią rebluff. Łatwiej bowiem przychodzi im zrobienie blef raise wobec zakładu, niż po C/R, gdyż na 3-bet często nie starcza im odwagi. Pamiętaj jednak o tym, że przeciwko dwóm przeciwnikom pula jest większa o jedno SB i że obaj mają outy przeciwko tobie. Dlatego to free play jest o wiele groźniejsze i może być zrobione, tylko gdy jesteś pewien, że nie może ci zaszkodzić.
Z gotowymi rękoma:
- Przeciwnik, który ma pozycję często wykonuje bet
- Karty wspólne nie umożliwiają wielu drawów i overcards
Z bezwartościowymi kartami:
- Przeciwnik, który czekał, często spasuje.
- Gracz, który posiada pozycję często wykona bet i nie jest sd-bound (przywiązany do showdownu)
- Karty wspólne nie sprzyjają limperom
MP: 35, 18, 2, 35
SB: TAG
Preflop: Hero to BB z 7

MP calls, SB calls, Hero checks.
Flop:2


SB checks, Hero checks, MP bets, SB folds, Hero raises
TAG postawi zakład głównie gdy trafi parę. MP jest agresywny i często będzie robił bet, gdy zarówno Ty, jak i twój przeciwnik czekacie. Dzięki temu będziesz w stanie pozyskać przynamniej jeden bet i wykonać check/raise dla value. Gdyby bardziej prawdopodobne było to, że TAG trafił niską lub średnią parę, można by zagrać bet/3-bet, ponieważ Twoja ręka jest wystarczająco silna.
Preflop: Hero to BB z 8
MP calls, SB calls, Hero checks.
Flop: 2


SB checks, Hero checks, MP bets, SB folds, Hero raises
W zakresie kart do limpu MP rzadko znajdą się króle i dwójki, dlatego bardzo często nie trafi tego flopa. Oprócz możliwości wykonania bluff bet, możesz też pokusić się o check/raise, ponieważ MP często będzie stawiał zakład. Poprzez to zagranie pokazujesz więcej siły i zmniejszasz szanse na to, że dostaniesz rebluffa. Poza tym wygrywasz o jedno SB więcej, przeciwko kartom, które są bezwartościowe.
Podsumowanie
Istnieje wiele alternatyw dla standardowych zagrań, które w pewnych sytuacjach mają wyższą wartość oczekiwaną. Do podjęcia prawidłowej decyzji potrzebne ci są ready oraz historia poprzednich rozdań. Rozstrzygające jest również to, byś ciągle zastanawiał się nad tym, co dokładnie możesz i chcesz osiągnąć w danej sytuacji.
Główną przyczyną wyjątkowości tej sytuacji, jest niewielka ilość żetonów, która znajduje się w puli. Dlatego skłanianie przeciwników do blefów jest ważniejsze niż potrzeba ochrony. Poza tym Twoi oponenci rzadko wykonają blef, ponieważ obawiają się rebluffów. Mam nadzieję, że dzięki lekturze tego artykułu, będziesz w stanie udoskonalić swoje umiejętności pokerowe i za każdym razem uda ci się wybrać odpowiednią linię gry.
| LINKI | |||||||
|
|||||||
