Preflop: Equity i karty startowe z obroną blindów

1. Wstęp

Lektura tego artykułu pomoże ci lepiej zrozumieć termin equity. Ułatwi ci określanie prawdopodobieństwa wygranej. Nauczysz się jak użyć go w praktyce, zwłaszcza w związku z grą na preflopie według ORC. Jest to bardzo ciekawy i obszerny tekst zawierający wiele ważnych informacji. Gorąco polecam wielokrotną lekturę.

Artykuł ten znajduje się na początku, ponieważ twoja gra na postflopie jest w znacznym stopniu kontynuacją gry na preflopie, choć jest od niej także częściowo niezależna. Popełnisz błąd jeśli nie rozegrasz preflopa optymalnie, nie wyciągniesz z niego maksymalnych korzyści. Przykładem może być limpowanie pary asów. Zła gra na preflopie będzie implikować dalsze błędy.

Nie pozwól się zwieść pozorom, że artykuł odwołuje się do błahych i dobrze znanych ci pojęć. Prawdziwa trudność polega na tym, żeby poszczególne elementy twojej gry dobrze do siebie pasowały i zostały prawidłowo użyte.

Nie chcę jednak za dużo teoretyzować, dlatego postaram się zobrazować swój sposób rozumowania oraz przedstawione strategie za pomocą przykładów.

2. Zmodyfikowane outy/Modified Outs

Poker jest grą opartą na niepewnych informacjach, dlatego tak wielką rolę odgrywa w nim rachunek prawdopodobieństwa. Grę można pojmować jako próbę jego uchwycenia. Chodzi o to, aby podejmowane przez ciebie decyzje w dłuższej perspektywie czasu okazywały się słuszne. Nim przystąpie do dalszej analizy terminu equity, które to pozwala określić prawdopodobieństwo wygrania, chciałbym byś zwrócił na coś uwagę. Jeśli wrócisz z powrotem do sekcji brąz, dostrzeżesz, że już od początku twojej kariery pokerowej, określanie prawdopodobieństwa wygranej odgrywało w niej bardzo dużą rolę. Oczywiście było to częściowo intuicyjne.

W artykule o Outs i Odds zostało wprowadzone pojęcie zmodyfikowanych outów. Postaram się pokazać, że jest ono ściśle związane z equity. Zmodyfikowane outy zostały opisane jako "czyste" outy. Są to karty, które zapewniają ci zwycięstwo. Przedstawię pewien przykład. W normalnej sytuacji OESD daje ci 8 outów. Jeśli jednak na boardzie pojawią się dwie karty w tym samym kolorze, dwa outy muszą zostać odliczone. W takiej sytuacji możesz liczyć na pewno na 6 outów.

Chodzi o pewien rodzaj uogólnienia. Przeciwnik nie będzie miał za każdym razem flush draw. Dzieki temu, że odliczasz swoje outy oraz rozważasz doświadczenia z gry, będziesz w stanie odpowiedzieć na następujące pytanie. Na ile outów przeciętnie mogę liczyć, jeśli zetknę się ponownie z tą sytuacją?

Zmodyfikowane outy określają więc przeciętne prawdopodobieństwo wygranej w sytuacji, gdy nie jesteś na prowadzeniu, lecz wciąż posiadasz szanse na wygranie rozdania. Wielkość puli będzie odgrywała tu znaczącą rolę, od niej bowiem będzie zależało, to czy opłaca się pozostać w rozdaniu.

Outy (liczba kart) oraz zmodyfikowane outy (prawdopodobieństwo) są powiązane ze sobą tylko częściowo. Zmodyfikowane outy pozwalają przedstawić prawdopodobieństwo w wygodny sposób, ułatwiający odniesienie go do pot odds.

3. Definicja Equity

Pojęcie equity jest w gruncie rzeczy uogólnienem pojęcia Modified Outs. Już w artykule z sekcji srebro "Zmiana na shorthanded" zostało zdefiniowane w następujący sposób:

Equity jest prawdopodobieństwem wygrania ręki w zależności od pewnych rąk przeciwnika.

Z reguły jest przedstawiane za pomocą procentów, w przeciwieństwie do zmodyfikowanych outów. Inną różnicą jest to, że ciężko jest określić dokładną wartość equity. Często nie zależy od żadnej obiektywnej wartości, lecz od przeciwników, pozycji, grywalności danej ręki, inicjatywy i wielu innych.

Celowo nie użyłem bardziej dokładnej definicji, ponieważ equity używana jest w różnych kontekstach. Interesuje cię zapewne to, jak duże znaczenie ma equity przeciwko ręce przeciwnika, którą możesz wyrazić następującymi słowami: domniemana, prawdopodobna, możliwa. Często będziesz musiał podejmować próby oszacowania jej wartości, co implikuje nieuniknione pomyłki. Z drugiej jednak strony, próba wykorzystania wszelkich możliwych informacji będzie lepsza, niż gra przypominająca błądzenie we mgle.

4. Związek pomiędzy Modified Outs i Equity

Oba pojęcia odnoszą się do prawdopodobieństwa wygranej, różnią się tylko konteksty w jakich są one używane. Zwykle zmodyfikowane outy są terminem bardziej dokładnym od equity.

Rozpatrzmy teraz następujące zagadnienie. Mając na flopie nut flush drawa, możesz liczyć na 9 outów, aby trafić go na turnie. Zmodyfikowane outy informują, czy gra jest opłacalna ze względu na wielkość puli.

Z punktu widzenia equity sprawa wygląda inaczej. Jeśli nie trafisz flusha na turnie wciąż możesz liczyć na 9 outów (jeśli pominie się zagrożenie ze strony full housa i tym podobnych). Prawdopodobieństwo skompletowania flusha do rivera wyniesie więc 9/47 + 38/47*9/46 ~= 0,35.

To tłumaczy, że niezależnie od przyszłego biegu wydarzeń, na flopie należy ci się 1/3 puli. Jes to oczywiście uśredniona wartość. Wynika z tego, że na flopie twoje equity wynosi 35%. Bezpośrednią konsekwencją jest to, że przeciwko dwóm przeciwnikom powinieneś starać się, by pula stała się możliwie największa. Dotyczy to sytuacji, w których nie grozi ci to, że ktoś kompletuje fulla. Należy ci się trochę ponad jedna trzecia puli, w sytuacji gdy musisz wnieść zakład w wysokości jednej trzeciej puli.

Na turnie twoje equity zmieni się dramatycznie. Jeśli trafisz flusha, będzie należało do ciebie 100% puli, w przeciwnym wypadku możesz liczyć na 20%. To nie zmienia jednak faktu, że na flopie wartość ta wynosiła 35%.

By szerzej rozważyć to pojęcie przedstawię kolejny przykład. Masz AKs, zaś przeciwnik TT. Kto bedzie faworytem? Odpowiedź nie jest prosta. Wykorzystanie wielkich baz danych i symulacji dowodzi, że przewaga equity na preflopie przekłada się z reguły na zwycięstwo w rozdaniu. Dlatego to warto pokusić się o znalezienie rozwiązania.

Najprostszym sposobem wydaje się być symulacja. Można przeprowadzić ją za pomocą equilatora. Po wprowadzeniu danych otrzymuje się następujący rezultat: equity TT wynosi 54,1% zaś AKs 45,9%. Equilator działa w ten sposób, że zakłada, że wszyscy gracze wejdą all-in, zaś następnie sprawdza, kto będzie prowadził na riverze. Tak otrzymana wartość z powodu all-inów jest wartością teoretyczną, nigdy w 100% dokładną, ponieważ gramy fixed limit, gdzie all-iny praktycznie nie występują.

Jedną z wad jest to, że zbyt wysoko ocenia backdoory, które zwykle są pasowane na flopie. Pomimo to, jest on dobrym punktem wyjścia, bądź co bądź najlepszym, jaki posiadasz. Z tego powodu wartości otrzymane w symulatorze będą podstawą do obliczania equity.

Dla głębszego zrozumienia tego zagadnienia, pokusiłem się o dalszą analizę przykładu. Dla różnych flopów equity będzie różnić się dramatycznie.

Flop 652 Rainbow: TT 72,3 %, AKs 27,7 %
Flop A62 Rainbow: TT 8,5 %, AKs 91,5 %

Wbrew pozorom nie pozostaje to w sprzeczności do powyższego stwierdzenia, że przewaga equity na preflopie zostaje utrzymana do końca rozdania. Statystycznie tak właśnie będzie. Przychylny flop dla AKs jest o wiele mniej prawdopodobny, niż korzystny flop dla TT. Chcąc wygrać rozdanie z AKs musisz liczyć na pojawienie się króla lub asa.

Biorąc pod uwagę wszystkie rodzaje flopa jakie mogą wystąpić, TT jest wyraźnym faworytem w stosunku do AKs. Podobnie jak w przykładzie z flushem, equity na flopie nie wpływa na equity na preflopie. W symulacji zostało bowiem uwzględnione to, ze mogą wystąpić różne rodzaje flopa, które będą zmieniały equity.

Jeśli dotychczas nie miałeś żadnego doświadczenia z equilatorem, to zachęcam cie gorąco do zapoznania sie z nim. Interesujące jest na przykład to, że 22 przeciwko AKs, jest nieznacznym faworytem. Sprawdź jak będzie się rożnić equity pomiędzy rękami suited i offsuited. Doświadczenia zbierane samemu są bardzo ważne.

5. Przeciętne equity

Bezpośrednie przeciwstawienie sobie dwóch rąk pokazywało tylko zasadniczą rolę obliczeń equity. Naturalnie można spróbować skonfrontować ze soba więcej rąk. W praktyce jednak ręce przeciwnika nigdy nie będą ci znane. Można jednak wykorzystać informacje zebrane przez PT.

Equilator ma pewną genialną właściwość. Nie trzeba wprowadzać do niego konkretnej ręki, lecz wystarczy wprowadzić do niego zakres kart przeciwnika. Jako przykład rozważ następujące zagadnienie: jak duże jest equity QJS przeciwko dwóm przypadkowym rękom przeciwnika.

Do programu wprowadzasz QJs oraz random i random. Otrzymany wynik to 44%. Oznacza to, że wygrasz w mniej niż połowie przypadków. Czy gra jest nie opłacalna? Ależ skąd! Chodzi o wysokość oczekiwanego zysku. Grając 100 razy, wkładasz do puli 100 zakładów. Wygrywasz przeciętnie 44 razy 3 zakłady, razem 132 (swój własny i po jednym od przeciwników).

Te obliczenia dały podłoże nowemu terminowi: przeciętne equity. Jest to equity losowo wybranej reki przeciwko equity innej losowo wybranej ręki. W grze heads-up wynosi ono 50%, przy 3 przeciwnikach 33,3%, zaś przy 4 graczach 25% itd. W naszym przykładzie, w grze brało udział 3 graczy, przeciętne equity wynosiło więc 33,3%. QJs ma equity wyższe niż przeciętne, dlatego gra tych kart będzie na pewno zyskowna.

Jeśli spojrzysz na przykład z szerszej perspektywy dostrzeżesz pewną prawidłowość. Karty, których equity jest wyższe niż przeciętne equity są zyskowne. Sprawdza się to np. przy AKo i TT przeciwko kartom, które są random.

Jeśli pójdziesz dalej tym tropem, gra na preflopie wyda ci się banalna. Opłaca się bowiem rozgrywać tylko te karty, których equity jest ponadprzeciętne. Następnie powinieneś starać się maksymalizować zyski. Wbrew pozorom cała sprawa nie jest banalna. Jaki wpływ będzie miało jednak equity na twoje grę na preflopie?

6. Equity i ORC

Idziesz dalej tą samą drogą. Wprowadzasz swoją rękę i przypadkowe dla przeciwników, a następnie sprawdzasz czy masz ponadprzeciętne equity. Jeśli zrobisz to dla KTo na MP2, wobec pięciu przypadkowych przeciwników, dowiesz się, że equity twojej ręki wyniosło 21,5%. Masz przewagę nad przeciętnym equity wynoszącym dla sześciu graczy 16,67%

Sprawdza się to jednak tylko w sytuacji, gdy inni gracze sprawdzą zarówno z mocnymi jak i słabymi rękami. Jest to oczywiście niemożliwe. Słabsze ręce zostaną spasowane, mocniejsze podbite. Może to oznaczać, że ktoś będzie miał mocniejszą rękę od twojej, a co za tym idzie przewagę equity. Musisz więc rozważyć jak bardzo prawdopodobne będzie to, że któryś z graczy za tobą, będzie miał mocniejsze karty. Pomoc jest jednak w zasięgu wzroku. Jest nią ORC.

ORC gwarantuje wszystkim wymienionym w niej rękom, że rozgrywając je, przeciętnie będziesz miał przewagę equity przeciwko przeciwnikom, którzy są za tobą. Jest to dosyć dokładne, ponieważ bierze pod uwagę możliwość wystąpienia mocniejszej ręki u przeciwników. ORC nie może oczywiście wykluczyć tej ewentualności, lecz tak dalece zmniejsza prawdopodobieństwo, że w większości przypadków, będziesz miał wystarczające equity. ORC bazuje na licznych bazach danych i wielu, wielu doświadczeniach.

7. PokerTracker

Ponieważ grając według ORC, wybierasz karty, które mają przewagę equity, twój sposób gry będzie oczywisty. Musisz podbijać by tą przewagę powiększać. Jak jednak się zachować jeśli, przeciwnicy przed tobą weszli już w rozdanie? Chcesz grać tylko wtedy, gdy masz przeciwko nim przewagę equity. Niestety nie znasz ich kart. Z pomocą przychodzi tu PokerTracker, który dostarcza ci pewnych informacji. Wymieniłem te najważniejsze. Pozostawiłem angielskie nazwy, ponieważ pozwalają zrozumieć skróty, a co za tym idzie szybciej je zapamiętać.

• Voluntary Put $ in Pot (VPiP)-widzialność flopa, jak duży odsetek rąk ogląda zawodnik.
• Preflop Raise (PFR) Jak wiele rąk jest podbijanych na preflopie.
• Attempt to Steal (AtS) Jak często gracz próbuje kradzieży blindów.
• Total Hands Wszystkie ręce przeciwnika.
• Total Aggression Postflop Iloraz bet i raise do call na postlopie.
• Went to Showdown (WtS) Jak często gracz dochodzi do wyłożenia, gdy zobaczył flopa.
• Folded SB to Steal Jak wiele rąk pasuje będąc na SB wobec próby kradzieży blindów.
• Folded BB to Steal Jak wiele rąk pasuje będąc na BB wobec próby kradzieży blindów.

Ostrzegam cię! Dane z PT są bezwartościowe, jeśli nie posiadasz odpowiednio dużej bazy danych. Dla takich wartości jak VPiP i PFR, co prawda szybko można zobaczyć tendencję, lecz 100 rozdań nie będzie tu wielką wartością. Wartości, które nie odnoszą się do preflopa przydadzą się do oszacowania stylu gry przeciwników. Inaczej bowiem gra się przeciwko graczom typu rock, a inaczej przeciwko maniakom.

8. Sposób gry po podbiciu przeciwnika

8.1. Ocena zakresu kart

Rozważ sytuacje, w której przeciwnik podbił przed tobą. Bierzesz pod uwagę jego PFR, czyli procent kart, z którymi podbija preflopa. Rozsądny gracz będzie podbijał tylko swoje najlepsze ręce, co pozwoli ci określić stosunkowo dokładnie jego zakres kart.

Nie sposób jednak skorzystać z tej wartości bezpośrednio, ponieważ każdy gracz, gra tak bardzo tight, jak zła jest jego pozycja. PT nie bierze tego pod uwagę, lecz dostarcza uśrednione informacje. W celu dokonania dokładnej oceny, tzn oceny, która bierze pod uwagę różne pozycje, należy dokonać próby oszacowania. Oczywiście będzie ona obarczona nieuniknioną niedokładnością.

Możesz to zrobić w następujący sposób:

• Zakres kart dla raise z MP2 = ~ 0,75 * PFR
• Zakres kart dla raise z MP3= ~ 1 * PFR
• Zakres kart dla raise z CO = ~ 1.5 * PFR
• Zakres kart dla raise z BU = ~ 2 * PFR

Bardzo ważne jest oszacowanie dla pozycji CO i BU, choć zawierają się one w AtS. Do AtS wliczają się również podbicia z SB.
Pora na przykład. Jeśli PFR gracza, który podbił z MP2 wynosi 16%, przypiszesz mu następujący zakres: 0.75*16% = 12 %.

8.2. Własny zakres

Czy dobrze zrozumiałeś ten termin? Jeśli tak, to z łatwością odpowiesz na następujące pytanie. Jak duży powinien być zakres granych przez ciebie rąk, byś miał equity wynoszące przynajmniej ponad 50%, przeciwko zakresowi przeciwnika wynoszącemu 12%.

a) < 12 %
b) = 12 %
c) > 12 %

Prawidłowa jest odpowiedż a). Zakres buduje się według hierarchii kart. Na jego szczycie znajdują się najlepsze karty, na dole najgorsze. Hierarchia kart nie została jednoznacznie zdefiniowana i może przybierać różne warianty nawet u tego samego autora (Sklanksy). Dokładne określenie nie jest jednak szczególnie istotne.

Jeśli wyobrazisz sobie wszystkie karty jako kolumnę, zakresowi kart przeciwnika będzie odpowiadał jej fragment. Ponieważ przeciwnik może na preflopie podbić, sprawdzić i spasować, to raise będzie odnosiło się do górnej części kolumny, call do jej środka, zaś fold do samego dołu. Za pomocą PT można dokonać całkiem dokładnego podziału.

Wewnątrz każdego zakresu, możnaby wyszczególnić dwa podzakresy. Górny będzie zawierał lepsze kart, zaś dolny gorsze. Dokładne przyporządkowanie będzie jednak nie możliwe. Każda z możliwych rąk jest jednakowo prawdopodobna (to znaczy, że jeśli weźmiemy pod uwagę 26*51 możliwych kombinacji, rożnicując również A♠K♥ od A♠K♣, AA będzie naturalnie mniej prawdopodobne niż AKo, jednak AKo będzie bardziej powiększało zakres niż AA)

Pora na konkluzję. Jeśli zmierzysz się z przeciwnikiem mając ten sam zakres kart co on, może się zdarzyć, że przyjdzie ci rozgrywać najgorszą rękę z tego zakresu. Oczywiste jest jednak, że ta ręka tylko przeciwko takiej samej ręce przeciwnika będzie miała equity wynoszące 50%. W innym wypadku twoje equity będzie mniej lub bardziej poniżej 50%. Czemu do diabła miałbyś grać taką rękę? Teraz już wiesz dlaczego twój zakres powinien być mniejszy niż zakres przeciwnika. (Jeśli taki sam zakres jest zły, granie większego będzie całkowitym nonsensem)

8.3. Wymagane equity

Wróć na chwilę do przykładu. Jak duże equity jest ci potrzebne? Jeśli jest ono większe niż 50%, sprawa jest oczywista, powinieneś podbijać by wykorzystać przewagę. Nie chcesz jednak wygrać jak najwięcej rąk, lecz jak najwięcej pieniędzy. Te, znajdują się już w puli z powodu graczy na blindach. (gdyby nie przymusowe opłaty, gra nie istniałaby, ponieważ wszyscy czekaliby tylko na AA) Dlatego wystarcza equity, które jest niewiele mniejsze od 50%. Rozważ taką sytuację: oba blindy spasowały, zaś przeciwnik sprawdził. Po twoim 3-bet w puli znalazło się 7,5SB. Zainwestowałeś jednak tylko 3. Wynika z tego, że nie nie potrzebujesz wcale 50%, by twoja gra była +EV.

Z reguły wystarcza 46%. Ponieważ jednak chodzi o podejmowanie ryzykownych decyzji, zależnych od przeciwnika, które wymagają rozwagi, przedstawię genezę tej wartości.

Jeśli gracze na blindach spasowali, w puli znalazło się 1,5 SB, które są już dead money. Inwestujesz 3 SB, lecz gra nie kończy się w tym momencie. Przychodzi flop, a po nim ewentualnie turn i river, które kuszą obietnicą dlaszych zysków, lecz wymagają również dalszych nakładów. Przeciwko przeciętnemu przeciwnikowi zainwestujesz w sumie około 6 SB.

Pula wyniesie więc 2*6 SB (6 SB od każdego gracza) + 1,5 SB (Dead Money) = 13,5 SB.

By gra była zyskowna (co jest twoim celem!), equity musi odpowiadać przynajmniej stosunkowi inwestycji do zysku

Equity = 6/(2*6+1,5) = 0,444 = 44,4%.

Przedstawię teraz sposób zapisu, który ma za zadanie ułatwić porównania tej wartości dla zmieniających się parametrów

• D oznacza (twoją i przeciwnika) inwestycję w dane rozdanie
• M oznacza dead money
• wielkość puli wyniesie więc 2*D + M.

Equity = D/(2*D + M)

W powyższym równaniu istotne były dwa założenia: twój przeciwnik był przeciętny, zaś blinderzy spasowali. Zobacz więc, co się stanie, jeśli sytuacja ulegnie zmianie.

Gracze na blindach grają bardzo dobrze i nieźle się bronią
To zmniejszy wysokość dead money do 0,75 SB, więc equity wyniesie

Equity = 6/(12 + 0,75) = 0,47 = 47%

Wymagane equity zmniejszy się natomiast, jeśli gracze na blindach będą grać kiepsko i sprawdzać z wieloma kiepskimi kartami.

Przeciwnik, który podbijał jest LAG, co zwiększy koszty inwestycji
Wzrastają one do 8SB. Przeciwko dobrym blinderom, będzie to wyglądać w ten sposób:
Equity = 8/(16 + 0,75) = 47,8%

Jeśli przeciwnik to rock, który często pasuje na flopie, lub wobec check-raise, koszta inwestycji zmaleją do 5SB.

Equity = 5/(10 + 0,75) = 46,5%

Uogólniając, im bardziej agresywny i loose jest podbijający, tym większe będą koszta inwestycji. Dobra gra blinderów zmniejsza zawartość dead money w puli, co sprawia, że będziesz potrzebował większego equity. Widzisz więc, że 46% wcale nie jest zbyt ostrożne.

Powróc teraz do przykładu, w którym gracz na MP2 wykonał podbicie, mając 16% PFR. Ponieważ wykonuje raise z 12% swoich rąk, będzie to oznaczało następujące karty: 77+, A9s+, KTs+, QTs+, JTs, ATo+, KJo+.

Niestety możesz tylko mieć nadzieję, że jest to właściwe odwzorowanie tych 12%. Może się zdarzyć, że będzie podbijał z A8s, zamiast z QTs. Pomimo, że opierasz się na spekulacjach, odchylenia nie powinny być znaczne.

Equilator ma fantastyczną własciwość, może określić zakres kart nadających się do wykonania 3-bet. Możesz nawet zażyczyć sobie dowolnej wartości equity, jaką chcesz mieć. Wystarczy, że podasz zakres kart przeciwnika oraz upragnione przez ciebie equity, a equilator wszystko policzy. W ten sposób otrzymasz zakres kart, z którymi możesz izolować przeciwnika.

Warto podać rożne wartości equity, żeby zaobserwować zmiany zakresów. Sprawdź, które ręce nadają się do podbicia, gdy blinderzy grają źle, które będą dobre przeciwko maniakowi. W ten sposób stopniowo uzyskasz pewien rodzaj wyczucia, kiedy można, a nawet trzeba zagrać trochę inaczej, niż zostało to podane w tabelach. Na szczęście jednak część z tych tabel bierze pod uwagę również zagadnienia omawiane w tym artykule. Przedstawiam ci dwie z nich.

Tabela full ring
Tabela short handed

W artykule "Zmiana na shorthanded" razem z ORC została przedstawiona tabela do 3-bet. Pokazuje ona, którę rece nadają się do wykonania 3-bet. Opiera się ona na założeniu, że podbijający, stosował się do ORC. Wtedy będzie miał on odpowiednie wartości PFR:
MP2: 13,1 %
MP3: 17,1 %
CO: 24,6 %
BU: 37,7 %
SB: 62,2 %

Założono, że podbijający oraz blinderzy będą przeciętni, więc średnie equity powinno wynosić około 46%. Z pomocą equilatora oraz tej tabeli można określić sposób zachowania wobec przeciwnika, który jest loose lub tight. Wystarczy tylko zmieniać żądane przez ciebie equity.

9. Obrona na Small Blindzie

Szczególnym przypadkiem isolation raise będzie obrona na small blindzie, ponieważ twoje pieniądze zasiliły już pulę. Z tego powodu koszta inwestycji zmaleją. Do obliczenia wymaganego equity możemy ponownie posłużyć się tą samą formułą: D/(2*D + M).

Jeśli gracz na BB spasuje, będzie to wyglądało w następujący sposób:
Equity = (D – 0.5)/(2*D + 1)

Bierze się to stąd, że zapłaciłeś już 0,5 SB, a dead money wynosiło 1 SB. Przeciwko przeciętnemu przeciwnikowi equity wyniesie więc:

Equity = 5,5/13 = 42,3%

Wynikałoby z tego, że equity wymagane do 3-bet z SB, wyniesie 43%. Niestety gra z rękami, które są prawie wystarczające, ale za to z najgorszej pozycji, z pewnością nie będzie dochodowa. Dlatego zaleca się, podobnie jak w innych sytuacjach 46%.

10. Obrona na Big Blindzie

Obrona na big blindzie jest trochę bardziej skomplikowana. Wniosłeś do puli stosunkowo sporo, zaś aspekt gry izolacyjnej stracił znaczenie (po prostu nie ma więcej przeciwników). Dlatego twoja linia gry: raise lub fold zostanie zmodyfikowana. Możesz również sprawdzić. Jeśli jednak twoja ręka ma equity wynoszące co najmniej 50%, wtedy oczywiście powinieneś podbijać. Z powodu bardzo dobrego pot odds, możesz wejśc do gry z o wiele słabszymi rękami niż zwykle, i wtedy sprawdzisz.

W oszacowaniu potrzebnego equity pomoże ci dobrze znana formuła. Przeciętne koszta inwestycji wyniosą D = 4 SB (są mniejsze niż w poprzednich przykładach, ponieważ chodzi tu o sprawdzenie, a nie 3-bet) Musz zapłacić 1 SB mniej, ponieważ będąc na blindzie 1 SB już wniosłeś do puli. Prowadzi to do następujących obliczeń:

Equity = (D – 1)/(2*D + 0,5) = 3/(2*4 + 0,5) = 3/8,5 = 35%

35% jako minimalna wartość equity dla obrony na big blindzie, jest w przeciwieństwie do poprzednich przykładów, wartością nie zależną od przeciwników. Różnice pomiędzy maniakiem a graczem, typu rock, nie będą odgrywały tak dużej roli, ze względu na niewielki rozmiar puli i twoją przewagę informacji. Pozwala ci ona na wybór odpowiedniej linii gry, poczynając na check - fold, a kończąc na check - raise.

Zawarta w ORC tabela obrony blindów opiera się własnie o tą 35% wartość equity. Musi tu zostać jednak wprowadzona pewna korekta. Zastanów się czy twoja ręka pozwala na łatwą dalszą grę, tzn. czy będziesz mógł łatwo decydować. Jest to definicja pojęcia "playability", które zostanie omówione szerzej w następnym rozdziale.

11. Playability - Grywalność danej ręki

11.1. Definicja

Dana ręka ma wysoki stopień grywalności, gdy prawidłowy sposób gry jest zbliżony do optymalnego. Prawidłowy sposób gry, oznacza dobrą grę w określonej sytuacji. Optymalny sposób gry, to rozegranie ręki, jak gdybyś znał karty przeciwnika. Reasumując, jeśli masz karty o dużej grywalności, to na flopie będziesz wiedział z reguły, jak wygląda sytuacja.

Przykład:
Przeciwko podbiciu zgodnym z ORC z BU, KQo będzie miało equity wynoszące 52%, A9o zaś 54%. Co się jednak stanie później? Jeśli trafisz z KQo na flopie, często będziesz miał topparę z dobrym kickerem. Z A9o sytuacja nie będzie aż tak klarowna. Jeśli na flopie pojawi się as, możesz przegrać z wyższym kickerem. Gdy zobaczysz 9, przeciwnik może mieć wyższą parę. Jeśli nic nie trafisz, masz jednak pewne szanse na wygraną z A-high. (zarówno KQo jak i A9o mają equity przekraczające 50%, dlatego nadają się do wykonania podbicia).

Konektory mają wysokie playability, zwłaszcza gdy są suited. Wysoka karta w połączeniu z niską ma kiepską grywalność.

11.2. Grywalność i Equity

Jak te dwa czynniki są ze sobą powiazane? Niestety trudno jest zmierzyć ich bezpośredni wpływ. Spróbujmy jednak to zrobić. Weź pod uwagi dwie ręce, które grane z SB, mają takie same EV przeciwko przypadkowemu przeciwnikowi. Te karty to A2o i 98o (ich EV różnią się o około 0,09, co zostało obliczone za pomocą danych statystycznych

Equity A2o przeciwko przypadkowej ręce wyniesie 55%, karty te mają jednak bardzo złą grywalność. Odwrotnie jest w przypadku 98o, ręka jest grywalna, lecz jej equity wynosi 48%. Co ciekawe EV jest takie samo, pomimo 7% różnicy equity.

Przykład ten pokazuje, że w porównaniu do kart o przeciętnej grywalności, ręce o bardzo dobrej lub bardzo złej grywalności zyskują lub tracą +-3,5% procent equity.

Jest to bardzo dużo, co naturalnie ma zastosowanie w praktyce. Przeciwko podbijającemu preflopa z MP2, który gra zgodnie z ORC, A2o ma equity wynoszące 35,6% i bardzo złą grywalność. Obniża to jej wartość i dlatego musi zostać spasowana. 65s można rozegrać, pomimo niższego equity, wynoszącego 34,1%, ponieważ z powodu jej dobrej grywalności, może zostać lekko dowartościowana. Sprawi to, że zmieści się ona w zakresie 35%. Inne przykłady znajdziesz w tabeli dotyczącej obrony blindów, jak również w pozostałych tabelach.

11.3. Taktyka

Powróć jeszcze raz do przykładu w któym porównywana była grywalność KQo i A9o. Obie ręce miały equity powyżej 50%, więc w ich przypadku podbicie nie powinno być błędem. Rozstrzygającym czynnikiem jest grywalność tych kart. Dla KQo flop ma o wiele większe znaczenie, ponieważ wiesz dokładnie na czym stoisz.

Zamiast wykonać 3-bet na preflopie co implikowałoby c-bet, możesz sprawdzić i poczekać na rozwój wydarzeń. Jeśli flop okaże się być niekorzystny, możesz spasować i oszczędzić w ten sposób 2 SB. Gdy trafisz flopa, zagrasz check raise, co w rezultacie przyniesie taki sam efekt. Widać więc, że w tym wypadku, pomimo iż equity, które przekracza 50% skłania cię do wykonania re-raise, lepszym sposobem gry będzie sprawdzenie.

12. Sposób gry przeciwko limperowi

Również przeciwko limperowi powinieneś chcieć grać i przebijać, tylko wtedy, gdy masz przewagę equity, zaś twoja ręka została wymieniona w ORC. Przeciwko graczowi, który jest bardzo loose, ważne jest także to, żeby twoja przewaga equity wystarczyła również przeciwko pozostałym graczom, czego gwarancją jest ORC.

Sytuacja ta rózni się w dwóch punktach, od gry przeciwko podbijającemu. W puli nie będzie już tak dużo dead money, ponieważ gracze na blindach przeciwko 2-bet znacznie chętniej wchodzą do gry. Musisz wyjść z założenia, że niezbędne będzie około 50% equity.

Poza tym dosyć ciężko jest ustalić z jakimi kartami limper wszedł do gry. Założenie VPiP-Zasięg – PFR-Zasięg = Limp-Zasięg, mimo tego, że jest kuszące, niestety rzadko bywa dokładne. Nie interesuje cię wartość procentowa, lecz konkretny zakres. Zależy on od tego z jakimi kartami przeciwnik podbija.

Czy podbija on głównie z highcards, czy też z niskimi pocketami? Z drugiej strony może to robić także ze słabszymi kartami. Czy limpuje z prawie każdym asem, czy raczej z konektorami/ suited konektorami? Przy określaniu jego zasięgu kart do limpu, napotkasz na problem polegający na niemożliwości wytyczenia dokładnej granicy. Wpłynie to oczywiście na niedokładność twojego zakresu. Trudno z resztą oczekiwać tu dokładnych wartości, skoro, jak zaznaczyłem już wcześniej, poker jest grą niepełnych informacji.

Wystarczającej pomocy dostarczają na szczęście wspomniane przeze mnie tabele. Głównym celem tego artykułu jest dostarczenie ci teoretycznych podstaw do samodzielnych obliczeń. Możesz poeksperymentować z sytuacjami, w których czułeś się do tej pory niepewnie. Equilator zaś, będzie narzędziem, które ci to umożliwi.