Zagadnienie: Czysty blef
Wstęp
W tym artykule
- Kiedy czysty blef jest opłacalny?
- Aspekt matematyczny
- Podstawowe zasady
Czysty blef
Zanim przejdę do tematu, kilka ważnych słów:
Zazwyczaj, czysty blef jest korzystny tylko w kilku sytuacjach (np w sytuacji Heads Up – przy braku podbicia ze strony przeciwnika). Nigdy nie staraj się na siłę wyszukiwać sytuacji by blefować. To jest zagranie w najwyższym stopniu -EV.
Sytuacje odpowiednie do czystego blefu zdarzają się bardzo rzadko (mogą zdarzyć się dwa razy w ciągu dziesięciu minut, albo wcale przez 1000 rozdań).
Tyle tytułem wstępu, teraz przejdźmy do konkretów: Czysty blef to sytuacja, w której wykonujesz podbicie (lub przebijasz) bez kart, które mają jakiekolwiek szanse na wygranie, gdyby doszło do showdownu. Jedynym celem blefu jest zmuszenie przeciwnika do złożenia kart. W zasadzie to zawsze jest choćby minimalna szansa na to, że trafisz wygrywający układ, ale te szanse w przypadku blefu są marginalne. Za czysty blef można uznać rozgrywanie układu, który z pewnością nie jest najlepszy i nie ma więcej niż 3 outów na polepszenie.
Aspekt matematyczny
Chcesz obliczyć jak dochodowy może być twój blef? Obliczenie jest dosyć proste. Wystarczą do niego trzy zmienne:
- Wielkość puli (Pot) (ważne: używaj wielkości po twoim ruchu)
- Prawdopodobieństwo złożenia kart przez przeciwnika = Fold equity = P (fold)
- Ilość zakładów jaką będzie kosztował blef (Bets)
Czysty blef jest opłacalny gdy:
Przykład: Jesteś na BU i grasz przeciwko SB na turnie. W ręku trzymasz trash. W puli jest 7 BB, SB podbija. Masz dwie możliwości: złożyć albo spróbować blefem zmusić przeciwnika do złożenia. Ale jak często SB musiałby złożyć, żeby blef się opłacił?
W puli jest 10 BB.
P(fold) * 10BB – 2BB > 0
Jeśli założymy, że prawdopodobieństwo złożenia jest równe 20% to otrzymamy:
0,2 * 10BB – 2BB = 0
Tak więc granicą opłacalności w tym przypadku jest fold equity równe 20%. Jeśli przeciwnik złoży karty w więcej niż 20% przypadków, jesteśmy na plusie. Jeśli rzadziej, blef jest -EV.
Blef jest opłacalny, gdy:
P(fold) > Bets/Pot
Pewnie, może się zdarzyć tak, że trafisz cudowną kartę na river. Ale nas bardziej interesuje fold equity, czyli szansa na to, że przeciwnik spasuje. Jak obliczyć szanse na to, że przeciwnik złoży karty? Oczywiście niemożliwym jest być dokładnym w tym obliczeniu. Musisz przede wszystkim nauczyć się korzystać z wielu źródeł (statystyki PT przeciwnika, poprzednie zagrania, tekstura stołu, wielkość puli i własne spostrzeżenia) i na tej podstawie wyciągać wnioski, co do ewentualnej wartości fold equity. W tym artykule wyjaśnię podstawowe zasady „dobrego” blefu i dam kilka przykładów rozdań, gdy blef MOŻE być dochodowy.
Kilka podstawowych rad
Bez zagłębiania się w szczegóły, jest kilka podstawowych warunków powodzenia blefu:
a) Przeciwnicy: Celem blefu jest zmuszenie przeciwników do złożenia kart. Blefuj tylko przeciwko graczom, którzy wiedzą o istnieniu przycisku „fold”. Łatwo więc wywnioskować, że blef działa dobrze przeciw graczom „tight” (TAG i „rock”). Naprawdę nie chcesz próbować blefować graczy loose-aggressive i maniaków.
b) W idealnej sytuacji na boardzie nie powinno być żadnych drawów. Celem blefu jest postawienie przeciwnika w trudnej sytuacji i zmuszenie go do złożenia. Taka decyzja zależy od pot odds i tego czy przeciwnik myśli, że jest pobity. Jeśli trzyma draw (co zdarza się dość często przy „zlepionych” boardach) może mieć łatwą decyzję, co znaczy, że ta decyzja jest zła dla nas. Flop: K
, 7
, 2
albo 8
, 8 , 4 jest bardziej odpowiedni do blefu, niż np. J , 9 , 8 .
c) Ilość przeciwników musi być możliwie mała, ponieważ zmuszenie trzech przeciwników do złożenia kart jest o wiele mniejsza niż w przypadku jednego. Blef przeciwko trzem, lub więcej, przeciwnikom to sytuacja niezmiernie rzadka. Ale o tym później.
Gra heads-up na flopie (niepodbitym)
Ten rodzaj blefu jest również w artykule „2 graczy na flopie – standardowe akcje”, ale pasuje również i tu. To chyba jedyna sytuacja, w której blef jest zawsze opłacalny. Jako, że gracze PokerStrategy rzadko lumpują przed flopem, ta sytuacja zdarza się zazwyczaj, gdy siedzisz na pozycji SB lub BB. Na przykład siedzisz na BB, MP2 sprawdza, wszyscy inni pasują. Trzymasz coś w rodzaju 72o, więc sprawdzasz.
Procedura jest zawsze taka sama. Stawiasz, bez względu na wszystko. Przeciwnik musi złożyć w jednym na trzy takie przypadki, żeby ten blef się opłacił, plus jeszcze masz szanse na poprawienie swojej ręki na turn/river.
Mówiąc krótko: Przy braku podbicia ze strony przeciwnika na flopie zawsze podbijasz. Zarówno, jeśli masz pozycję (a przeciwnik sprawdził), jak i bez pozycji.
Bezpańska pula
Powodem, dla którego możesz chcieć wykonać zakład z bezwartościową kartą jest oczywista słabość przeciwników, którzy czekają tylko na skończenie rozdania. Na przykład:
Stół $2/4 FR (większość przeciwników jest „loose” (
1) Pre-Flop: Hero ist UTG mit J , T
Hero callt, 7 folden, SB (ROCK) completet, BB (TAG) checkt
Flop: (3 SB) K , 3 , 3 (4 Spieler)
SB checkt, BB checkt, Hero???
Taki flop nie daje wielu nadziei na poprawienie ręki. Nie ma drawów ani na kolor ani na strita a przeciwnicy nie wyrażają chęci na dalszą grę. Gracz TAG zazwyczaj stawia i nie dałby nikomu okazji do darmowej karty nawet z ręką w rodzaju 44. „Rock” prawdopodobnie nie sprawdzi ze średnią kartą i raczej na pewno nie będzie próbował żadnych sztuczek. Można założyć, że przeciwnicy złożą karty w 25% przypadków, więc możesz spróbować zgarnąć pulę.
Drugi przykład, zaczerpnięty z How good is your Limit Hold’em (Byron Jacobs, Jim Brier)
15$/30$, 9 handed: Stół loose-passive, przeciwnicy nie wydziwiają:
2) Pre-Flop: Hero ist BB mit 7 , 4
2 folden, UTG+2 callt, MP2 callt, 3 folden, SB completet, Hero checkt
Flop: (4 SB) Q , 8 , 2 (4 Spieler)
SB checkt, Hero checkt, UTG+2 checkt, MP2 checkt
Turn: (2 BB) 2 (4 Spieler)
SB checkt, Hero???
Tu powinieneś spróbować blefu. Hero bets! Ale dlaczego?
- żaden z przeciwników nie był zainteresowany flopem
- przeciwnicy nie są agresywni, ani nie próbują sztuczek
- turn nie pomógł nikomu, ani nie zwiększył szans na kolor
Możesz założyć, ze przeciwnicy złożą karty w więcej niż 33% przypadków i zablefować.
Przykładowe rozdanie, w którym brałem udział:
3) Party Poker 10.00/20.00 Hold'em (6 handed)
Pre-Flop: Hotte ist BB mit 3 , 9 .
1 foldet, MP callt, CO callt, 1 foldet, SB completet, Hotte checkt.
Flop: (4.00 SB) 6 , 2 , T (4 Spieler)
SB checkt, Hotte checkt, MP checkt, CO checkt.
Turn: (2.00 BB) 8 (4 Spieler)
SB checkt, Hotte checkt, MP checkt, CO checkt.
River: (2.00 BB) 2 (4 Spieler)
SB checkt, Hotte bettet, MP foldet, CO foldet, SB foldet.
Final Pot: 3.00 BB.
Sytuacja jest bardzo podobna do poprzedniej. Nie mam nic. Przeciwnicy są tight i loose, semi semi aggressive i aggressive. Z tego, co zdążyłem zaobserwować, przeciwnicy nie są słabi i raczej z gatunku tych, którzy na turnie postawiliby dla ochrony. Dwójka na river ostatecznie przekonała mnie do blefu, bo byłem wyglądało na to, że nikomu nie pomogła. Fakt, mogłem wpaść na powoli rozgrywaną trójkę, ale żaden z przeciwników nie wyglądał na takiego, który mógłby to zrobić. Nie pasowali tez do profilu graczy sprawdzających z Ace high do końca. Zakładam więc, że wygram w więcej niż 33% przypadków.
Blef-przebicie
Do tego miejsca zajmowaliśmy się sytuacjami, w których próbowaliśmy wygrać pulę przy pomocy pojedynczego zakładu. Oczywiście, możliwym jest zmuszenie przeciwników do złożenia kart przebiciem. Takie miejsca są jeszcze trudniejsze do znalezienia. Po pierwsze, taki blef kosztuje 2 razy więcej, po drugie, przeciwnicy częściej sprawdzają przebicia, gdy już zainwestowali pieniądze. Właśnie dlatego możesz wykonywać taki blef tylko wtedy, gdy widziałeś, że przeciwnik potrafi złożyć karty po przebiciu. Zazwyczaj działa przeciwko graczom, którzy próbują grać optymalnie. Nie ma standardowych sytuacji, gdy taki blef jest absolutnie doskonałym zagraniem. W dalszej części podam kilka przykładów, gdzie może zadziałać lepiej, niż w innych.
Blef check/raise
To, że bronimy blindów jest całkowicie normalne. Np: Wszyscy gracze składają, MP1 podbija, a ty jesteś na BB, ostatni w kolejce z T , 9 . Sprawdzasz. Obserwowałeś MP1 przez jakiś czas, jest graczem tight. Wydaje się grać mniej więcej według ORC, być może trochę bardziej pasywnie. Jest agresywny gdy trafi made hand, zbyt pasywny z drawami, nie blefuje i nie sprawdza do końca z Ace high. W sumie, solidny gracz full ring 18/9/1,8 z WSD w okolicach 30% - dość przewidywalny.
The flop shows: 2 , 5 , 6
Hero checks, MP2 bets, Hero ??
To podbicie nie powinno nas przestraszyć. Przeciwnik doskonale zna siłę continuation bets i automatycznie postawi jeśli sprawdzasz. Z informacji, jakie masz o przeciwniku można spokojnie założyć:
Przypadek 1a: Jeśli trzyma tylko overcards, złoży w 50% przypadków, lub
Przypadek 1b:…sprawdzi twoje przebicie, ale złoży na turn, jeśli nie poprawi swojej karty.
Przypadek 2: Trzyma overpair i wykona potrójny zakład na flopie z prawdopodobieństwem 50%, lub sprawdzi twoje przebicie i podbije na turnie, jeśli nie pojawi się żadna wyższa karta.
Jak dobrym, w tych okolicznościach (zgoła prawdopodobnych w gruncie rzeczy), pomysłem byłby blef check-raise? Zignorujmy fakt, że masz w tej sytuacji 5 outów i sprawdźmy czy ten ruch ma jakikolwiek sens nawet w sytuacji gdy nie masz ich wcale.
Policzmy więc. Najpierw musimy popatrzyć na zasięg kart, z którymi przeciwnik przebija przed flopem z MP1. Możemy spokojnie założyć: 99+, ATs+, AJo+, KJs+, KQo
Jak bardzo prawdopodobne jest to, że przeciwnik trzyma overcards? Do tego musimy rozważyć wszystkie możliwości z zakresu kart, z którymi może przebijać przed flopem: Karty w różnych kolorach maja 12, w tych samych kolorach 4, a pary 6 możliwości. Przeciwnik ma overpair (dosyć niewygodną do blefu) jeśli trzyma AA-99 co daje nam 6x6 = 36 możliwości (teoretycznie trochę mniej, bo trzymamy T9s, ale na chwilę możemy o tym zapomnieć). Możliwych układów AJ, AQ, AK, KQ, KJs and ATs jest 72. Co daje nam wynik 66% na overcards u przeciwnika.
Na początku założyliśmy, że sytuacje 1a i 1b mają takie same szanse na zaistnienie (po 50%). Z kolei szansa na to, że przeciwnik trzyma overcards (czyli warunek do przypadków 1a lub 1b) jest równa 66%. Z tych danych możemy dojść, że EV dla 1a i 1b wynosi:
EV = 0.66 * (0.5 * (7.5SB – 2SB) + 0.5 * (10,5SB x 1-6/47 – 4SB)) = 3,5 SB.
(0.5 * (7.5SB – 2SB) odnosi się do 1a. Koszt przebicia to 2 SB, w puli jest 7,5 SB.
W przypadku 1b (1-6)/47 to szansa na to, że przeciwnik nie poprawi swoich overcards. Koszt zakładu to 4 SB ponieważ musisz dorzucić zakład 1 BB, pula wynosi 10,5 SB.
Jak wygląda sprawa, w przypadku, gdy przeciwnik trzyma parę z zakresu AA-99? Jak już wcześniej wyliczyliśmy, szansa na to, że trzyma parę to 33%. Zakładamy, że nie mamy żadnych szans na wygranie. Nasze blefy jedynie zwiększają jego zysk. Jeśli przeciwnik sprawdzi nasze przebicie na flopie, i przebije nas na turnie tracimy 4 SB. Jeśli wykona potrójny zakład na flopie, tracimy 2 SB. Średnio przegramy 3 SB.
Czyli EV dla wszystkich przypadków to: 0.33 * EV(Overpair) + 0.66 * EV(Overcards)
Co się równa: 0.33 * (-3SB) + 0.66 * 3.5 SB = 1.32 SB
Oznacza to, że jeśli posiadamy odpowiednie informacje o przeciwniku, możemy tu zaryzykować blef.
Niebezpieczny board – Blef na river
Ten blef należy stosować bardzo ostrożnie, bo może nas kosztować aż 2 BB. Ale w odpowiedniej sytuacji i przeciw odpowiedniemu przeciwnikowi, może się okazać całkiem dochodowy. Przedstawię go na dwóch przykładach.
Na stole leży: A , J , T , 6 , Q
Powiedzmy, ze trzymasz 7 , 6 i siedzisz na CO. Było kilku graczy na flopie, postawiłeś „for value” ze swoim drawem na kolor. Po raz kolejny kilka osób (powiedzmy, że dwie) sprawdza. Na turnie dostajesz donkbet i sprawdzasz. Zostajesz sam na sam z MP2, który podbija. Jesteś pewien, że twoje karty są słabsze. Ale może jeszcze da się wygrać to rozdanie przebijając?
Inny przykład:
Na stole leży: Q , T , 7 , 5 , 2
Trzymasz K , J - sytuacja podobna do powyższej. Czy blef się opłaci? Trudno powiedzieć, ale możesz spróbować pod dwoma warunkami:
- Przeciwnik jest w stanie złożyć karty na river.
- Przeciwnik jest w stanie (tzn. wykonywał dotychczas) wykonywac małe value bets i desperation bets
Small value bet to podbicie z najwyższą parą i niskim kickerem przeciwko pasywnemu przeciwnikowi. Jeśli zaobserwowałeś takie zachowanie hale przeciwnika, możesz próbować na nim blefu.
Psychologia
Do blefu w FL Hold'em nie są potrzebne nerwy ze stali. Tutaj, blef nie kosztuje cię więcej niż 2 BB (4 BB jeśli jesteś maniakiem blefowania). Mimo, że nie ma ryzyka straty całych twoich pieniędzy przy stole, nieudany blef w FL Hold'em też kosztuje cię pieniądze i psuje nastrój. Dlatego należy pamiętać by nie blefować często i pamiętać o dwóch sprawach (w szczególności, gdy blef się nie uda).
Pierwsza, to wyliczenia matematyczne. Blef nie musi być skuteczny w więcej niż 50% (lub nawet mniej) przypadków. Możesz być +EV nawet, jeśli nie zadziała w większości. Pamiętaj tylko, żeby blefować w tych sytuacjach, gdy jest on +EV.
Druga, to wpływ blefu na twój „image” przy stole. Jeśli masz image gracza, który rozgrywa tylko silne karty, to tym lepiej dla powodzenia twojego blefu. Jeśli jednak masz image gracza blefującego, nie będziesz narzekał na brak akcji trzymając mocne karty.
Na pewno stracisz trochę pieniędzy blefując, ale te straty na dłuższą metę mogą okazać się zyskiem. Najważniejsze jest, by zawsze odpowiednio dobierać przeciwników, przeciw którym blefujemy.