Zagadnienie: Protection - Ochrona
Co to jest Protection?
Protection po przetłumaczeniu oznacza „ochrona; ochraniać". Luźne tłumaczenie zasad ochrony wyglądałoby tak:" Trzeba ochraniać swoje dobre karty poprzez obstawianie i podbijanie. Chcesz zabezpieczyć pulę, zredukować liczbę przeciwników i nie dać im żadnej szansy na „odpłynięcie" z ich słabymi draw".
Co należy chronić?
Należy zawsze próbować jak najlepiej chronić swoją kartę, jeśli masz prawo przypuszczać, że możesz mieć najlepszą kartę. To, jak wysnuwa się takie przypuszczenie, jest skomplikowaną sprawą i jest wyjaśnione w artykule Postflop dla zaawansowanych. W przybliżeniu można wyjść w większości przypadków od Top pair lub wyżej. Przy niewielkiej liczbie przeciwników można być na prowadzeniu także z kiepską kartą. Nie ma więc sensu ochraniać kartę, które najprawdopodobniej nie jest najlepszą kartą!
Ta kwestia ma oczywiście haczyk. Nie mam bowiem żadnego wpływu na posunięcie przeciwnika. Jeśli nie chce się wycofać, to nie robi tego, a ja nie mogę mu przeszkodzić w wysłaniu moich asów pocketowych w kosmos jego stritem Runner-Runner na river. Niekoniecznie musi się tak stać, on przegra, obojętne na co się zdecyduje, co zostanie pokazane.
Główna zasada ochrony kart
Główna zasada Ochrony kart brzmi:
Wybierasz taką sekwencję zakładu, dzięki której dasz przeciwnikowi błędne odds tak, by grał dalej w rozdaniu.
W ten sposób przedstawiamy mu sytuację Lose/Lose (przegrana/przegrana). Obojętne, co zadecyduje, i tak przegra. Jeśli będzie grał dalej, wtedy z błędnym odds na polepszenie swojej karty (która w momencie akcji nie jest z reguły najlepszą kartą), co na dłuższą metę będzie kosztowne. Albo wycofa się z rozdania i odda w ten sposób pulę, w której miał swój udział, zgodnie z equity podanym przez outsy. Aby to wszystko jeszcze raz przedstawić w rzeczywistości, podaję przykład:
Pre-flop: Hero to Button z 9
2 pasuje, UTG+2 sprawdza, 3 pasuje, CO sprawdza, Hero sprawdza, 1 pasuje, BB podbija, UTG+2 sprawdza, CO sprawdza, Hero sprawdza
Flop: (8,5 SB) A


BB obstawia, UTG+2 podbija, CO pasuje, Hero ???
Hero ma w tym rozdaniu Gutshot, który dałby mu Nutstraight. Ten daje jego karcie, która w tym momencie akcji na pewno nie jest najlepszą kartą, dokładnie 4 outsy. Odds na sprawdzenie wynosi w tej sytuacji 11,5 do 2. Gdyby nie podbicie Hero wykonałby akcję i miałby na końcu korzystne sprawdzenie w relacji 10,5 do 1. Wprawdzie sprawdzenie nie odpowiadałoby dokładnie Pot Odds 10,75 do 1, jakie byłoby potrzebne, ale przy dobrym Gutshot przy stole Rainbow (wiele kolorów) gracz ma znakomite Implied Odds, które obstawiam na 3 BB. Dzieje się to samowolnie, ale nie gra to tutaj żadnej roli, czy Implied Odds wynosi 2, 3 lub 4 BB. Przesłanie pozostaje takie samo.
Jak teraz wygląda EV (wartość oczekiwana) Hero?
Najpierw wychodzimy z założenia, co by było, gdyby UTG+2 by nie podbił. Szanse Hero na trafienie P(trafienie) wynoszą 4/47 = 0,085, za to szanse nietrafienia (P(brak trafienia)) 0,915. Jeśli Hero nie trafi, daje mu 6 SB Implied Odds (IO), tym samym:
EV - oczekiwana wartość wygranej (Gutshot-Draw: wielkość puli do kosztów) = P(trafienie) * (pula + IO) - P(brak trafienia)*koszty
Jeśli posunięcie przed Hero byłoby wniesieniem zakładu i sprawdzeniem, Pot Odds wyniosłoby 10,5 do 1, a EV:
EV (Gutshot 10,5 do 1) = 0,085 (10,5 + 6) - 0,915*1 = +0,49 SB
Hero mógłby tutaj korzystnie układać Gutshot. Znak plusa pozostałby przy EV, jeśli przyjęłoby się tylko 2 BB Implied Odds.
Ale powróćmy do przykładowego rozdania, w którym to wszystko wygląda mniej różowo. Hero jest skonfrontowany z podbiciem. EV wygląda następująco:
EV (Gutshot 11,5 do 2) = 0,085 (11,5 + 6) - 0,915*2 = -0,34 SB
Hero może tym kręcić, jak chce, może sobie wyliczyć Implied Odds, nic to tutaj nie zmieni, że sprawdzenie w tej sytuacji pozostaje przegraną sprawą.
Hero pasuje
Przy tym wcale nie wliczono jeszcze tego, że po Hero może przyjść jeszcze potrójny zakład i poczwórny zakład, co jeszcze bardziej pogarsza całe Pot Odds. Jako alternatywa pozostaje tylko wycofanie się, przez co Hero musi pogodzić się z utratą swojego pot-equity (udziału w puli) wynoszącego ok. 8,5 %.
Właśnie widzieliśmy, jak poprzez ochronę przeciwnika Hero stracił całą chęć na swoje Gutshot. Pozostaje oczywiście pytanie, co gracz podbijający sam zyskał na tej akcji. Każdemu, kto uczy się gry w pokera na Pokerstrategy.de, od początku wbija się do głowy, że ma chronić swoją dobrą kartę; że Slow play jest prawie że błędem; że z dobrą kartą należy zawsze próbować wygonić przeciwników z rozdania. Większość graczy trzyma się tej zasady, ale mogę sobie wyobrazić to, że możliwie już każdy siebie pytał:„Dlaczego mam zawsze wszystkich wypędzać z rozdania? Przecież oni są moimi potencjalnymi klientami, którzy mogliby wraz z moją mocną kartą podarować puli jeszcze więcej pieniędzy. Chciałbym jeszcze raz wyjaśnić na przykładzie, dlaczego należy odpuścić sobie tę wymienioną na końcu myśl i dlaczego najkorzystniejszym sposobem gry z matematycznego punktu widzenia jest wyciskanie całych sił przy pomocy swojej mocnej karty do redukcji przeciwników.
Wybiorę teraz bardzo wyrazistą kartę, w której wszystkie karty przeciwników są otwarte: wszyscy pasują do MP1, który jest bardzo loose i z 9












Jeśli wpiszesz odpowiednie układy kart do Equilaba, wtedy obliczane jest pot equity, czyli sprawiedliwy udział w puli, na podstawie flopa:
MP1: 21 %
Hero: 62 %
Button: 17 %
Oczywiście od flopa obowiązuje nas to, że pieniądze w puli już więcej do nas nie należą i że musimy od nowa obliczać dochód naszych inwestycji od flopa. Całość będzie przeprowadzona dla 3 scenariuszy. 7,5 SB jest w puli na flopie:
a) MP1 obstawia, Hero sprawdza, Button sprawdza
b) MP1 obstawia, Hero podbija, Button sprawdza, MP1 sprawdza
c) MP1 obstawia, Hero podbija, Button wycofuje się, MP1 sprawdza
Obserwujemy dla danego scenariusza wielkość puli, ewentualnie zmienione pot-equity, nasze inwestycje i wartość oczekiwanej składki.
Do a) Niestety fatalnie się stało, bo nie podbiliśmy. Pula pozostaje w zasięgu trzech osób; Button ma wprawdzie tylko Overcards, ale Pot Odds wynosi 9,5 do 1 i jako że kończy akcję, może zerknąć tutaj krytycznym okiem na turna. Nasz pot-equity pozostaje przy 62 %. Wielkość puli wynosi teraz 10,5 SB. Do nas należy, patrząc statystycznie, 10,5 * 0,62 = 6,5 SB. Wpłaciliśmy 1 SB, czyli wracamy do domu w tym wariancie z EV w wysokości + 5,5 SB.
Do b) Podbijamy i zostajemy sprawdzeni. Button wykonuje poprawne sprawdzenie zgodnie z fundamentalną teorią pokera. Jego Pot Odds wynosi 10,5 do 2. EV Buttona wynosi tutaj (0,17*10,5) - 0,83*2 = 0,13 SB (tutaj nie wyznacza się żadnych Implied Odds, ponieważ Button nie dobiera do karty Nut i często nie ma najlepszej karty - nawet jeśli ją ulepszy. Nie doliczyłem dwóch zakładów MP1 na flopie, ponieważ te stanowią zagrożenie potrójnego lub poczwórnego zakładu). W prawdziwym życiu sprawdzenie jest wątpliwe, ponieważ Button nie wie, że ma 6 outsów i że średnio 4 outsy są już w grze.
Jako że żaden gracz nie opuścił rozdania, nie zmieniają się też pot-equities. Wielkość puli wynosi teraz 13,5 SB, z czego do nas należy przy 62 % equity 13,5 * 0,62 = 8,4 SB. Inwestując 2 SB na flopie nasza wartość oczekiwana odpowiada tutaj + 6,4 SB.
Do c) Chroniliśmy naszą kartę i odnieśliśmy sukces. Liczba przeciwników została zredukowana, Button prawidłowo, od strategicznej strony, wycofał się z gry, według "Fundamental Theorem of Poker" jest to błędna rezygnacja z gry. Jak odbije się to na pot-equities?
Zgodnie z PokerStove wynosi on dla nas teraz 78 %. Jeśli porówna się to z wartościami przed wycofaniem się z gry Buttona (Hero miał wcześniej 62 %, a Button 17 %), widzimy, że equity, z którego zrezygnował Button, został prawie że całkowicie dodany do naszego pot-equity. Należy zawsze pamiętać, że equity graczy, którzy wycofują się z gry, prawie nigdy nie jest dzielone po równo na wszystkich pozostających graczy, lecz lwia część tak czy tak jest prawie zawsze przydzielana najlepszej karcie (nie jest to poprawnie przedstawione przez mistrza Sklansky'ego - nie chcąc urazić jego świętego oblicza - na str. 25 i 26 w „Theory of Poker"). Ponownie liczymy: 11,5 SB w puli, nasz equity wynosi teraz 78 %. Nasza EV to 11,5 SB * 0,78 - 2 SB = + 7,0 SB.
Całość została tutaj omówiona na przykładzie, ale oczywiście należy powiedzieć, że pytanie o to, czy wycofanie się czy sprawdzenie przeciwnika jest lepsze dla Hero, trzeba rozpatrywać dla każdego rozdania oddzielnie. Przy tym naturalnie obowiązuje to, że tym lepsze jest dla nas słabe sprawdzenie, im mniejsze jest pot-equity sprawdzającego.
Nie zmienia to jednak faktu, że nakierowany na ochronę karty sposób gry jest ZAWSZE poprawny. W opisanej powyżej sytuacji fatalnym błędem byłoby nie podbicie zakładu. To, czy przeciwnik zdecyduje się wtedy albo na nędzę, tzn. sprawdzenie 2 zakładów lub wycofanie się z gry, nie leży to już w gestii karty Hero.
Należy na pewno zapamiętać:
- Jeśli jakiś gracz wycofuje się z gry, jego pot-equity nie zostanie równomiernie rozdzielone pomiędzy pozostałych graczy, lecz przypadnie on w większej części lub wyłącznie najlepszej karcie.
Tutaj jedna rzecz staje się jasna: podbicie na flopie stawia Hero w sytuacji wygrana/wygrana. Obojętnie, jak zadecyduje Button, Hero ma zawsze poprzez podbicie lepszą EV w porównaniu z sytuacją, w której Hero nie podbije. Każdy gracz, który chciałby powiększyć swój stack, powinien sobie to dobrze zapamiętać.
Jak chronić najlepiej?
Aby wybrać najlepszą strategię ochrony, trzeba postawić sobie na flopie kilka pytań:
- Czy możliwe jest, że trzymam najlepszą kartę?
- Jakie akcje istnieją na pre-flopie?
- Jeśli na pre-flopie ujawnił się jakiś agresywny gracz, jaka jest moja pozycja względem niego?
- Jak niebezpieczny i uciążliwy dla draws jest stół z kartami?
Pierwsze pytanie jest niezbędne do tego, by ustalić, czy w ogóle próbować chronić swoją kartę. Ale jak już zostało powiedziane, odpowiedź na to pytanie rozsadziłaby tutaj ramy teorii; zostanie ono poruszone w postflopie dla zaawansowanych.
W temacie akcje na pre-flopie trzeba sobie postawić następujące pytanie: czy pula została już podbita? Siedzimy raczej po lewej czy po prawej od gracza podbijającego pre-flopa? Jakie draws oferuje stół? Jakie draws mogą uczynić z życia piekło, kiedy staną do konfrontacji z dwoma, zamiast jednego zakładu?
W zasadzie poprzez ochronę swoich kart próbuje się skonfrontować możliwie jak najwięcej przeciwników przy pomocy dużej liczby zakładów, by zmusić ich do wycofania się z gry. Wielu przeciwników naciska niepotrzebnie na guzik sprawdzenie, jeśli spotykają się z zakładem. Klasycznymi przykładami są Gutshots lub 5 Outer na Two Pair, którymi chce się zepsuć Pot Odds. Przy czym należy zadać sobie ponownie pytanie, czy powinno się samemu obstawiać czy próbować Check-Raise. Check-Raise ma wprawdzie tę zaletę, że najpierw można sobie obejrzeć akcję, ale tę wadę, że można w najgorszym przypadku zaryzykować Free Card. Dlatego powinno się mieć zawsze dobre powody do zastosowania Check-Raise.
Przerobimy teraz tylko niektóre scenariusze:
Niepodbita pula:
Niepodbite pule nie są nigdy szczególnie duże. Jeśli sądzisz, że możesz mieć najlepszą kartę, wtedy powinno się ZAWSZE obstawiać. Przy małych pulach wystarcza zazwyczaj mały zakład, by zabezpieczyć się przed małymi draws! Próba Check-Raise w niepodbitej puli jest na flopie prawie zawsze błędem! Jeśli przed graczem dojdzie jeszcze do zakładu, powinno się oczywiście podbić (przyjmując, że ocenia się swoje karty na wystarczająco mocne), jeśli przez to przeciwnik zostanie skonfrontowany z dwoma zakładami.
Podbita pula - wariant nr 1
Jesteś agresorem: tutaj jest właściwie tylko jedna linia: pozostań agresorem i obstawiaj. Jeśli ktoś przed tobą obstawia, powinieneś podbijać, jeśli sądzisz, że trzymasz najlepszą kartę.
Podbita pula - wariant nr 2
Nie jesteś podbijającym, działaj bezpośrednio przed agresorem: interesujące ze względu na pozycja wobec gracza podbijającego na pre-flopie.
Następujący przykład:
1)
Pre-flop: Hero to BB z T

3 pasuje, MP1 (TAG) podbija, 3 pasuje, CO sprawdza, Button sprawdza, 1 pasuje, Hero sprawdza
Flop: (8 SB) 4


Hero ???
Siedzimy po prawej od agresora, jesteśmy zatem bezpośrednio przed nim następni do wykonania ruchu:
Poprawny sposób gry brzmi zatem Hero obstawia!
Musimy wyjść od tego, że agresywny MP1 sam obstawi flopa, jeśli my czekamy. Nasi przeciwnicy loose sprawdzą jakiekolwiek karty dla zakładu, żeby uniemożliwić nam z reguły skonfrontowanie przeciwników bezpośrednio z dwoma zakładami przy pomocy Check-Raise. A jeśli przeciwnicy wpłacili już jeden zakład na flopie, nie wycofają się wobec kolejnego zakładu. W tym rozdaniu ochrona naszej Top pair nie leży w naszej mocy, za to próbujemy wykorzystać do tego agresora po prostu go obstawiając. Często właśnie TAG podbijał tutaj flopa przy pomocy Overcards i możliwe przy pomocy Backdoor-Flushdraw, nokautując tym samym naszych przeciwników i chroniąc naszą kartę za nas.
Jeśli jesteśmy następni w kolejności przed agresorem flopa, obstawienie jest wtedy najlepszą możliwością ochrony naszej karty!
Pula podbita - wariant 3
Nie podbiłeś puli, siedzisz bezpośrednio po lewo od agresora i działasz bezpośrednio po agresorze, chyba że najpierw czekasz.
W tym przykładzie siedzimy po drugiej stronie gracza podbijającego pre-flopa.
2)
Pre-flop: Hero to BB z J
2 pasuje, UTG+2 sprawdza 1 pasuje, MP2 sprawdza, 2 pasuje, Button podbija, 1 pasuje, Hero sprawdza
Flop: (8,5 SB) 5


Hero ???
Flop jest wprawdzie Rainbow, ale całkiem połączony tak, że ludzie mogą mieć Gutshots, jednak TAG będzie go obstawiał przy pomocy Overcards. Najlepszy sposób gry tutaj brzmi: Hero czeka i planuje wykonanie Check-Raise na zakład na końcowej pozycji . Możemy nie mieć racji, że przeciwnik najpewniej będzie czekał, a Button będzie obstawiał. Tutaj sami mamy to w karcie i możemy spróbować z naszym Check-Raise konfrontacji przeciwników bezpośrednio dwoma zakładami.
Jeśli agresor na pre-flopie siedzi po naszej prawej i możemy wyjść z założenia, że obstawi flopa, wtedy najlepiej chroni się swoje karty poprzez Check-Raise na flopie!
Podbita pula - wariant 4
Nie podbiłeś puli, siedzisz prawie naprzeciwko:
Tutaj mamy na myśli scenariusz, w którym np. jesteś następny w kolejce w puli czteroosobowej na flopie z pasującą kartą, gdy tak przed agresorem jak i po nim znajduje się jeszcze jeden gracz. Pytanie jest następujące: obstawiać flopa lub grać Check-Raise?
Odpowiedź brzmi oczywiście jak zwykle: to zależy! Poniżej omówione zostaną dwa przykłady:
3)
Pre-flop: Hero to BB z 7

3 pasuje, MP1 sprawdza, 2 pasuje, CO (tight-passive) podbija, Button sprawdza, 1 pasuje, Hero sprawdza
Flop: (8,5 SB) 2


Hero ???
Czy obstawiać czy próbować Check-Raise? Hero powinien tutaj obstawiać! Hero ma wraz ze swoją Overpair dobre szanse na najlepszą kartę, karty na stole są bardzo różne i w kilku kolorach i nie dają możliwości utworzenia draw. Obowiązują tutaj dwie rzeczy. Przy takich kartach na stole wystarczy wniesienie zakładu, by zmusić przeciwnika do rezygnacji. O wiele ważniejsze jest tutaj to, że przy raczej pasywnym graczu, który wcześniej podbijał pre-flopa, nie możemy na postflopie wyjść z założenia, że on w ogóle chce obstawić flopa. I to, że Free Card tutaj byłaby katastrofą, chyba nie trzeba wyjaśniać.
4)
Pre-flop: Hero to BB z 7

3 pasuje, MP1 sprawdza, 2 pasuje, CO (LAG) podbija, Button sprawdza, 1 pasuje, Hero sprawdza
Flop: (8,5 SB) 4


Hero ???
Punktem wyjścia jest tutaj ta sama sytuacja co w 3) i znów mamy nasze siódemki. Tym razem gracz podbijający na pre-flopie jest BARDZO agresywny i stał się widoczny dzięki wielokrotnemu Continuation-Bets z Overcards. Tym razem przychodzi flop 4h, 6h, Jc. Jedna Overcard w strefie gry, karty na stole w dwóch barwach. Niekoniecznie młot na nasze siódemki. Tutaj Hero powinien najpierw odczekać. Ewentualny Check-Raise jest tutaj sensowny nie tylko dlatego, że chroni za wszelką cenę, on służy także uzyskiwaniu informacji, czy ochrona karty ma w ogóle sens lub czy nie zostałeś już pokonany. Gdy MP2 czeka, podbijający na pre-flopie obstawia, a Button pasuje, POTEM można umieścić Check-Raise, by wyrzucić MP2 z rozdania i by móc jedynie z CO utworzyć rozdanie, który równie dobrze mógłby stawiać na Overcards. Jeśli jednak na przykład MP2 obstawiłby po naszym czekaniu, CO i Button sprawdziliby lub któryś z nich podbiłby, można być w takim razie pewnym, że jest się z tyłu i że należy się wycofać.
Oto jeszcze raz argumenty, które przemawiają za zakładem na flopie lub za Check-Raise na flopie:
Za zakładem na flopie:
- Nie jesteśmy pewni, czy ktoś w ogóle będzie obstawiał
- Widzimy szansę, że gracz agresywny bezpośrednio po nas podbije i tym samym może nas ochronić
- Free Card byłaby katastrofą
- Pojedynczy zakład mógłby w zupełności wystarczyć, by zmusić przeciwników do rezygnacji z gry
Za Check-Raise na flopie:
- Możemy być prawie pewni, że ktoś obstawi, ktoś kto siedzi raczej po prawej od nas (Ważne!!!)
- Free Card niekoniecznie byłaby katastrofą (raczej rzadko w przypadku kart, które chce się chronić poprzez Check-Raise
- Nie jest się wcale pewnym, czy ma się najlepszą kartę i chce jeszcze trochę odczekać, by móc ocenić, czy posunięcie dla ochrony karty się opłaca
- Sądzi się na podstawie tekstury kart na stole, że karty, które można byłoby w zupełności sprawdzić za jeden zakład, za dwa zakłady można zmusić do rezygnacji z gry
Ochrona na turnie
Jednak rzecz z wyprzedzeniem: tutaj chodzi o bardzo rzadkie sytuacje, w których przerywa się próbę ochrony karty na flopie, by ją kontynuować na turnie. Ogólnie czekanie z ochroną karty do turna jest ZAWSZE błędem i z tego powodu należy zignorować rozdziały „When the pot is extremely large" na stronach 163-166 z książki "Small Stakes Hold'em", ponieważ teoria tam podana jest błędna.
By wyjaśnić, co rozumiane jest przez ochronę na turnie, posłużymy się układem kart z „How good is your Limit Hold'em?":
5)
Pre-flop: Hero to UTG z K

Hero podbija, 2 pasuje, MP1 sprawdza, 1 pasuje, MP3 sprawdza, 3 pasuje, BB (agresywnie) sprawdza.
Flop: (8,5 SB) Q


BB czeka, Hero obstawia, MP1 sprawdza, MP2 sprawdza, BB podbija, Hero ???
Hero sprawdza! W tej sytuacji przyjęte jest sprawdzenie podbicia i odczekanie turna. Poprzez podbicie można byłoby wprawdzie skonfrontować obu przeciwników dwoma zakładami, oni jednak już sprawdzili na flopie i otrzymują w przypadku naszego potrójnego zakładu Pot Odds w wysokości przynajmniej 15 do 2 na sprawdzenie. Dodatkowo dochodzi to, że gracze po prostu nie lubią rezygnować na flopie, kiedy właśnie zainwestowali pieniądze.
Jako że BB jest agresywnym graczem, możemy tutaj wyjść z założenia, że obstawi turna. Tutaj mamy optymalną pozycję, by na turnie skonfrontować przeciwników bezpośrednio z dwoma zakładami. Jeśli wszyscy sprawdzają Check-Raise wykonany przez BB na flopie, w takim przypadku pula Big Blind po zakładzie na turnie wynosi 9,25 BB. Jeśli teraz podbijemy, przeciwnicy otrzymają dokładnie 11,25 do 2 Pot Odds, co może być lepszym argumentem do rezygnacji niż prawie 8 do 1, jaki daje się przeciwnikom poprzez potrójny zakład na flopie; zwłaszcza, że chodzi tutaj „tylko" o Small Bets. Tutaj mamy typową sytuację, w której nasza gra może całkowicie wykopać z rozdania Gutshot lub Two Pair Draw. I jak powiedziano w odniesieniu do części teoretycznej: jeśli nie zrezygnują, przynajmniej wyciągnie się z ich kart najwyższą wartość, ponieważ z reguły Hero ma tutaj największe pot-equity.
Takie przypadki są jednak, jak wspomniałem, rzadkie i następujące warunki muszą zostać podane:
- Przeciwnicy, wielkość puli i stół pozwalają nam dojść do wniosku, że także dalsze podbicia na flopie nie zmuszą żadnego przeciwnika do rezygnacji z gry
- Jest się właściwie pewnym, że ktoś na turnie obstawi, wobec którego mamy pozycję na skonfrontowanie przeciwników dwoma zakładami
Ostatni punkt jest bardzo ważny i bez tego warunku całość nie ma znaczenia.