Gra po flopie: ogólne zasady
1. Wprowadzenie
W tym artykule:
- Jakie są podstawy gry po flopie
- Jakie ręce należy grać na flopie
- Jakie są podstawy gry na riverze

2. Podstawy gry po flopie
Tak jak przed flopem w zasadzie grałeś tylko dwiema znanymi ci kartami i poza pozycją niewiele brałeś pod uwagę, tak na flopie masz o wiele więcej czynników do przeanalizowania, o wiele więcej sytuacji do przewidzenia i o wiele więcej uwagi do poświęcenia. Przed flopem grałeś kartami, na flopie grasz głównie przeciwnikiem. To wyjaśnia fakt wysokich podbić przed flopem zawodników początkujących, którzy nie wiedzą tak naprawdę, co tkwi w skutecznej strategii rozgrywania przy widocznych wspólnych kartach na stole. Gracze doświadczeni wolą utrzymywać niską wartość puli przed flopem, a odpowiednio powiększać ją na trudniejszym etapie gry. Sposób obstawiania przed flopem (który był wcześniej opisany) zapewne uświadomił ci, że powinieneś dążyć do opanowania stołu poprzez dużą liczbę niewielkich podbić (nie zaś małą liczbę podbić większych) - to jest właśnie owo szukanie gry. Z ręką marginalną po przebiciu przeciwnika możesz spasować. Zastanów się jednak, ile możesz wygrać, kiedy przeciwnik przebija twój rewelacyjny układ.

Przecenianie wysokich par (w szczególności asów).
Para na ręce staje się bardzo silna, gdy na flopie trafisz jeden z dwóch pozostałych outów, czyli trafisz seta. Jeśli natomiast nie pokaże się na stole oczekiwana karta, wówczas twoja ręka staje się ręką przeciętną - posiadasz tylko jedną parę i w łatwy sposób możesz zostać pokonany. W rzeczywistości jednak mnóstwo zawodników po prostu tego nie rozumie. Fakt, over pair bardzo często dominuje, ale nie zapominaj, że wielu zawodników może mieć silne drawy, a kiedy będziesz próbował wypchnąć je z gry, sam możesz wpaść w pułapkę i stracić bardzo wiele żetonów, czasem nawet wszystkie. Zatem nie przeceniaj wartości rąk. Faktyczna wartość bardzo często zmienia się na flopie. Podchodź w taki sam sposób do każdej granej przez ciebie ręki.
2.1. Zakład powyżej wartości puli
Część zawodników stawia zbyt wysokie w porównaniu do rzeczywistej wartości pota. Chcąc wygrać pulę, często zagrywają dwu-, czasem nawet jej trzykrotność. Błędem tego typu zagrań jest fakt, iż zawodnicy ci ryzykują zbyt dużo, by wygrać w istocie bardzo niewiele. Te wysokie zagrania spowodują wygranie puli w zdecydowanej większości rozdań, ale w przypadku tego jednego razu, kiedy przeciwnik będzie miał silniejszy układ, po prostu odpadną z turnieju lub staną się shortami. Gdy grasz przeciw takim zawodnikom, staraj się zastawić na nich pułapkę. Po prostu stawiaj niewielkie zakłady - to jeszcze bardziej zachęci ich do nierozsądnych posunięć.
2.2. Zakład poniżej wartości puli
Czasem zdarza się, że zawodnik stawia zakład w wysokości dużej w ciemno (czyli minimalną możliwą wartość), mimo że w puli jest kilkanaście razy więcej żetonów. W jaki sposób przejąć dominację nad takim graczem? Co zrobić, by skutecznie zastawić na niego pułapkę?
Jest wiele sposobów na uzyskanie przewagi nad takim pokerzystą. Po pierwsze, możesz sprawdzać z każdą minimalnie wartościową ręką (gutshot, niska para, w zasadzie każda para na ręce) w nadziei na trafienie flopa i wygranie sporej liczby żetonów na turnie lub na riverze. Z drugiej strony, możesz grać agresywnie, przebijając na niemal każde takie zagranie przeciwnika. Tym sposobem przejmiesz dominację w grze. Zazwyczaj jednak przebicie wymaga od ciebie zaangażowania dużej liczby żetonów, co czyni to zagranie niewartym częstego stosowania. Natomiast robiąc takie przebicie na zawodnika, który wykonał mini bet, angażujesz tyle żetonów, co robiąc standardowe przebicie. Fenomenem tego typu zagrania jest fakt, że przebijasz i jesteś zazwyczaj oceniany jako trudny rywal, trzymający bardzo dobre karty na ręce. Przebijasz, czyli podejmujesz agresywną akcję przeciw innemu zawodnikowi, który swoim podbiciem ujawnił częściowo siłę swojej ręki. To już pokazuje większą siłę, niż samo wniesienie zakładu (oto przewaga przebicia nad zwykłym podbiciem).
2.3. Slowplay
Jest grupa zawodników, którzy zawsze stawiają zakład, gdy na ich ręce znajdują się średnio silne karty, natomiast zawsze czekają z ręką typu monster. Bardzo łatwo jest z nimi konkurować. Zawsze możesz podbić ich zagrania, natomiast gdy czekają - pasywnie czekać na rozwój wydarzeń. Unikaj zwalniania gry z dobrym układem. Musisz być nieprzewidywalny w swojej grze. Dążysz do tego, by rywal nie był w stanie wywnioskować, kiedy faktycznie masz rękę, a kiedy blefujesz.
2.4. Za wczesne poddawanie się

3. Jakie ręce należy grać na flopie
Grając w turnieju pokerowym, musisz wiedzieć, jaka ręka jest tak naprawdę dobra. Wielu profesjonalistów twierdzi, że nieudoskonalone asy są ręką słabą, której nie powinno się agresywnie rozgrywać. Nie jest to dobra ręka, gdy przed sobą masz wiele żetonów.
Jakie ręce są dobre na flopie?
Oczywiście, najwyższy set jest bardzo dobrym układem, podobnie strit, kolor czy nawet każdy inny set. Nie pasując nigdy seta na flopie, prawdopodobnie nie popełnisz wiele błędów w długiej perspektywie. Podobnie, każdy kolor jest bardzo dobry, jednak niski kolor jest gorszy niż niski set. Jeśli twoja ręka i karty na stole tworzą niski kolor, nie masz już żadnych pozostałych potencjalnych drawów. Jeśli natomiast twój set na flopie bije kolor czy strit, kolejne karty mogą skompletować ci fulla (a do tego masz sporo outów). Nie tylko te ręce można nazwać silnymi na flopie. Podwójny draw (do koloru i strita) to również rewelacyjny układ i również powinieneś grać go nie mniej pewnie.
3.1. Duże i małe zagrania
Tak jak przed flopem podbicia przekładałeś na ilość dużych w ciemno, tak na flopie wielkość zagrania będzie uzależniona od wielkości puli. Wysoki zakład będzie warty mniej więcej pełną wartość puli. Zagranie małe oscyluje wokół połowy wartości puli. Zagranie mniejsze niż ta wartość, jak również większe niż całkowita pula, są zagraniami nadmiernie ryzykownymi, a przez to bezsensownymi. Najważniejsze, byś nie informował swoim zagraniem o potencjale kart, którymi grasz. Gdy zawsze stawiasz zakład w wysokości od połowy puli do jej pełnej wartości, zawodnik za każdym razem z niepewnością będzie starał się odczytać siłę twojej ręki. Gdy nie popełnisz żadnych wykroczeń ponad powyższe wytyczne, będzie mu bardzo trudno cokolwiek istotnego zaobserwować na podstawie twojej gry. Oczywiście, stawiaj więcej, gdy na stole pojawiają się drawy (niezależnie od tego, czy bronisz się przed dobieraniem, czy sam właśnie dobierasz), a mniej - gdy stół nie daje dużych możliwości udoskonalania rąk na dalszym etapie gry.
4. Turn - czyli drugi etap weryfikacji
Rozgrywanie turna nie jest tak schematyczne, jak rozgrywanie flopa, a tym samym zarysowują się w tym etapie rozdania różnice w doświadczeniu i sposobie pojmowania gry pomiędzy poszczególnymi zawodnikami. Na turnie zakłady są przeciętnie dwukrotnie wyższe niż na flopie, zatem o wiele więcej informacji o sile rąk jest przekazywanych, gdyż w większości w grze pozostają układy silne, a blefy i układy słabsze są w przypadku beta lub podbicia porzucane.
Bardzo wielu zawodników bez chwili zastanowienia sprawdza niewysokie zagrania na flopie w oczekiwaniu na overkarty, trafione gutshoty, flush drawy, sety, itp., gdyż nie w przeliczeniu na procent puli, lecz na wartość rzeczywistą wydaje się to opłacalne. Zawodnicy ci jednak w zdecydowanej większości zrzucą te ręce na turnie, gdzie sprawdzenie nie wydaje się wciąż tanie. Ponieważ podbicia rosną, każdy błąd kosztuje o wiele więcej - nie możesz zatem pozwolić sobie na lekkomyślność i bezsensowne dobieranie lub blefowanie.
Gdy posiadasz monster hand, czyli bardzo dobry układ już od flopa, lub trafiłeś draw na turnie - powinieneś chętnie podejmować inicjatywę betowania na tym streecie lub sprawdzać under bety, których przebicie mogłoby być dla ciebie ryzykowne. Poprzez under bety rozumiemy każe zagranie mniejsze od wartości pota.
Gdy już na flopie posiadasz silny układ, a turn przynosi kartę, dzięki której powstają potencjalne drawy, powinieneś zabetować w obronie przed prawdopodobnym udoskonaleniem rąk słabszych od twojej.
Rozgrywając turn, wciąż musisz mieć na względzie, że nic tak nie informuje przeciwników o sile twojej ręki, jak porzucenie dominacji gry. Tę przewagę wypracowałeś jako betujący agresor już w grze preflop. Nietrafienie zatem przez ciebie jednej z oczekiwanych kart na streecie nie może oznaczać jednoznacznej rezygnacji z boju o wygranie puli. Przeciwnik nie wie przecież, z czym grasz. Gdy na flopie są możliwe drawy, a turn nie przynosi karty, która mogłaby je zrealizować, powinieneś zabetować (niezależnie od tego, co na ręce posiadasz), gdyż wówczas odetniesz dobierających oponentów. Gdy natomiast napotkasz na re-raise - dobieranie nie jest już zazwyczaj dobrym rozwiązaniem. W pokerze nie chodzi przecież o wygranie bitwy, lecz wojny. Kolejne rozdania dadzą kolejne szanse na sprzyjające warunki. Pozostając agresorem (czy to z silną, czy ze słabą ręką), musisz pozostawić sobie furtkę ewakuacyjną, gdy plan nie wypali, a zagranie przeciwnika jest dla ciebie zbyt kosztowne.
Przy grze na turnie czynniki, takie jak pozycja, dominacja w preflopie, rodzaj flopa, liczba zawodników w rozdaniu i wielkość puli są wyznacznikami twojego działania. Zanim podejmiesz decyzję o zagraniu, musisz wziąć je wszystkie pod uwagę. O wiele ostrożniej powinieneś grać blefem, gdyż każdy błąd będzie kosztował cię bardzo wiele. Turn jest bardzo ważnym etapem każdego rozdania, ponieważ to tutaj zapadają najważniejsze decyzje.
5. River - ostatni etap rozdania
River jest etapem, na którym nie można kompletować drawów. Na riverze albo masz najlepszą rękę, albo nie. Jeżeli twoja ręka nie jest najlepsza, nie ma znaczenia, jaka jest silna. Tutaj wygrywa tylko jeden układ - grasz zatem o wszystko albo o nic. W związku z tym wielu zawodników chowa się w swej skorupie pasywnej gry i przeczekuje river z każdą ręką gorszą niż nuts (czyli najlepszy możliwy układ przy danym stole). Nie bądź jednym z nich! Jest wiele sposobów na zdobycie kolejnej liczby żetonów na tym etapie gry.

silniejszą rękę.
6. Podsumowanie
Gra na flopie jest najtrudniejszą i zarazem najważniejszą częścią każdego rozdania w no-limit Texas Hold'em. Nie bez powodu wielu pokerzystów określa flop mianem pokerowego bagna. To tutaj wszystko zmienia się jak w kalejdoskopie, wartość rąk nabiera obiektywnego wymiaru, a między zawodnikami uwidaczniają się różnice w doświadczeniu i umiejętnościach. Umiejętna gra na flopie już sama w sobie przyniesie ci przewagę nad słabszymi zawodnikami, a popełniane przez nich błędy w szybszym tempie będą prowadzić cię ku wysokim miejscom w turnieju. Gdy uzależniałeś swoje decyzje przed flopem od pozycji, nie miała ona takiej wartości jak na flopie. Owo uwarunkowanie gry od zajmowanego miejsca przy stole w danym rozdaniu było bezpośrednio powiązane z kolejnością reakcji na flopie. Gdy już przed flopem wiesz, że po flopie będziesz miał dobrą pozycję, będziesz grał w taki sposób, żeby tę pozycję wykorzystać. Nie uzależniaj zagrania w głównej mierze od siły ręki, nie rób over i under betów, a co najważniejsze - nie przeceniaj wartości rąk - asy mogą okazać się tylko parą, a 67 może okazać się aż pokerem.