Zaktualizowano 13 mar 26 przez

Współczynnik M według Dana Harringtona

Wstęp

W tym artykule znajdziesz:

  • Czym jest współczynnik M i efektywne M
  • System stref
  • Dlaczego nigdy nie powinieneś znaleźć się w strefie śmierci

Seria książkowa Harrington on Hold’em jest znana wielu graczom. Autor - Dan Harrington, przedstawia w niej między innymi prosty system, dzięki któremu możesz ustalić swoją pozycję w MTT. Nazywa się on współczynnikiem M lub Magriels M i może zostać obliczony według następującego wzoru:

M = stack / (SB + BB + antes)

Współczynnik ten jest miarą, która umożliwia określenie, ile przetrwasz rund bez konieczności rozgrywania jakiegokolwiek rozdania. Współczynnik M pozwala na lepszą ocenę sytuacji podczas rozgrywania MTT, lepszą ocenę presji, jakiej doświadczasz i jest dokładniejszy, niż użycie samej wartości BB znanej ci z turniejów SnG.

Nie powinieneś jednak kierować się jedynie samym współczynnikiem M, lecz oceniać go w zależności od współczynników M twoich przeciwników. Jeżeli podczas MTT średnia wartość M wynosi 7, to przy własnym współczynniku M równym 8 nie trzeba grać tak agresywnie, jak gdyby wartość średnia tego współczynnika wynosiła około 30.

Pewną modyfikację tego konceptu, przydatną w turniejach short handed, przedstawia tzw. efektywne M.

Efektywne M = M * (gracze / 10)

Efektywne M odgrywa rolę jedynie przy stołach short handed, ponieważ rundy są znacznie krótsze, a efektywne M uwzględnia liczbę graczy przy stole. W zasadzie współczynnik ten należałoby również uwzględniać w turniejach full ring, lecz 10 graczy / 10 daje 1, więc obliczenie to jest zbędne.

W zależności od współczynnika M, Harrington definiuje 5 stref, w których grasz w turnieju.

  • strefa zielona: M > = 20
  • strefa żółta: 10 < M < 20
  • strefa pomarańczowa: 5 < M < = 10
  • strefa czerwona: 1 < = M < = 5
  • strefa śmierci: M < 1

W dalszej części artykułu zajmiemy się grą w poszczególnych strefach.

Jak grasz w strefie zielonej?

W MTT rozgrywasz w tej właśnie fazie przez większość czasu. Harrington uważa, że w zielonej strefie można wchodzić do gry z wieloma kartami, jeżeli prowadzi to do powiększenia stanu żetonów. Można grać konserwatywnie, agresywnie lub super agresywnie. Dan Harrington zaleca nawet podejmowanie pewnego ryzyka, aby możliwie długo pozostać w tej strefie.

W tej fazie grasz tak, jak podczas normalnej gry full ring no-limit, tylko trochę bardziej tight. W sytuacjach marginalnych powinieneś raczej spasować, niż próbować wykorzystać minimalną przewagę, ponieważ w przeciwieństwie do gier za pieniądze, nie możesz dokupić sobie nowego stacka. Musisz grać dalej z żetonami, które ci pozostały.

Dobrą możliwością powiększenia stacka jest sprawdzanie z rękami spekulacyjnymi podbić graczy tight, siedzących na wczesnych pozycjach. Ponieważ ich zakres rąk ogranicza się przeważnie do kart QQ+ oraz AK, to można lepiej ocenić własne położenie na flopie. Tylko niewielu graczy jest w stanie spasować over pair lub grając bez pozycji, stosować kontrolę puli.

Dobrymi rękami do sprawdzania są pary na ręce oraz konektory w kolorze, np. 55 lub 67s. Należy oczywiście przestrzegać pot odds, przy czym jako regułę należy przyjąć zasadę z gier za pieniądze, czyli ty i przeciwnik powinniście mieć co najmniej piętnastokrotność (względnie dwudziestokrotność) sprawdzanego zakładu. Oczywiście, powinieneś zwrócić uwagę na to, aby własnych rąk typu monster nie rozgrywać zbyt agresywnie z wczesnej pozycji.

PRZYKŁAD

Hero (t2850)
UTG (t3100)

Big Blind is 50

Preflop: Hero is BU with 7, 8.
UTG raises to 150 , 6 folds, Hero calls [150] , 2 fold

Flop: (375) 9, 5, Q (2 players)
UTG bets t200, Hero raises to t550, UTG calls t350.

Turn: (1475) 3 (2 players)
UTG checks, Hero bets 800 , UTG calls

River: (3075) 8 (2 players)
UTG checks, Hero is allin , UTG calls

Final Pot: 5950

W grze przed flopem sprawdzasz ze spekulacyjną ręką. Jeżeli nie trafisz na flopie, to po zakładzie kontynuacyjnym możesz spasować. Jeżeli jednak trafisz dobrą rękę, to masz możliwość wygrania całego stacka od UTG, ponieważ możesz przyznać mu zakres rąk QQ+, AQ+.

Na flopie masz 12 outów, które są czyste, ponieważ średnie karty nie leżą w zakresie rąk przeciwnika. Rozgrywasz agresywnie swojego silnego drawa, ponieważ UTG nie spasuje swojej over pair, a ty chcesz grać o całego jego stacka. Po skompletowaniu koloru musisz postawić dwa zakłady dla value.

Jak grasz w strefie żółtej?

Harrington uważa, że konserwatywny styl gry nie nadaje się do strefy żółtej, gdzie współczynnik M wynosi pomiędzy 10 a 20. Zamiast tego zaleca agresywny lub nawet super agresywny styl gry. Musisz przy tym rozszerzyć zakres rąk i podbijać oraz sprawdzać ze słabszymi rękami. Nie powinieneś już tutaj rozgrywać niskich par oraz suited connectors. Zaleca technikę kuli śnieżnej (small ball moves), czyli przy pierwszym oporze ze strony przeciwnika należy się zdecydować, czy wchodzi się za wszystko, czy pasuje.

W tej fazie można grać 3-bet push, steal re-raise, czyli po podbiciu wejść za wszystko, aby zmusić agresora do spasowania. Zaleca się do tego zagrania używać przede wszystkim niskich pocket par i konektorów w kolorze, gdyż masz z nimi lepsze equity przeciwko zakresowi rąk tight.

Znalezienie właściwej sytuacji na zagranie 3-bet push jest jednym z cięższych zadań w MTT i dlatego takie zagranie należy początkowo stosować jedynie wtedy, gdy założenia są bardzo dobre. Najpierw powinieneś przeanalizować zakres rąk przeciwnika, z którym mógł podbić. Im bardziej loose jest ten zakres, tym lepiej. Jednakże z doświadczenia wiadomo, że gracze loose nie tylko loose podbijają, lecz także loose sprawdzają i dlatego twoje fold equity nie wzrasta. Pamiętaj, że przeciwko podbijającemu graczowi loose przeważnie masz lepsze equity.

Następnie powinieneś przyjrzeć się stackowi przeciwnika i jego oddsom potrzebnym do sprawdzenia. Jeżeli przeciwnik ma współczynnik M około 7, to po podbiciu nie może on już spasować, niezależnie od trzymanej ręki. Przeciwnicy z większym stackiem częściej skłaniają się ku sprawdzeniu, gdyż pozostaje im jeszcze znaczny stack. Najlepiej do zagrania 3-bet push nadaje się przeciwnik ze stackiem o tej samej wielkości, co twój.

Jeżeli masz współczynnik M w granicach od 10 do 20, to należy próbować zbierania żetonów z pozycji późnej oraz smal blind i big blind.

Z późnej pozycji można z powodzeniem rozgrywać wiele rąk, grając z pozycją, jak i dobrze kraść blindy. W małych i średnich MTT przeciwnicy rzadko przebijają, więc właśnie kradzież blindów to dobra możliwość do przejęcia stacka. Z pozycji blindów sam masz możliwość zagrania za wszystko w przypadku próby kradzieży i w ten sposób zwiększenia stacka.

PRZYKŁAD

Seat MP2: Mike ($19,004 in chips)
Seat BU: Hero ($14,584 in chips)

Big Blind is 1000

Preflop: Hero is BU with 7, 7.
4 folds Mike raises to 2500 , 2 folds, Hero is allin, 2 fold, Mike folds.

Podbicie od gracza z pozycji środkowej często jest wykonywane z szerokim zakresem rąk i dzięki temu masz wysokie fold equity. Jeżeli jednak przeciwnik cię sprawdzi, to z parą siódemek często masz dobre equity. Relacja pomiędzy wysokością puli a twoim stackiem powinna wynosić około 1:3 do 1:5, abyś miał dobrą równowagę pomiędzy ryzykiem a wygraną.

Jak grasz w strefie pomarańczowej?

Jeżeli twój współczynnik M wynosi od 5 do 10, to decydująca jest możliwość zagrania jako pierwszy przed flopem. Im późniejsza jest twoja pozycja przy stole, tym słabszych rąk możesz użyć, aby jako pierwszy wejść w rozdanie. W tej fazie nigdy nie powinieneś sprawdzać, lecz jedynie podbijać i zagrywać za wszystko, czyli jest to klasyczna faza push or fold.

Konektory w kolorze oraz niskie pary również nadają się do gry. Zaleca się dążenie do zatrzymania możliwie dużej liczby żetonów, aby posiadać ich jak najwięcej w przypadku okazji podwojenia z rękami typu monster.

Ze względu na brak fold equity spowodowanego niewielką liczbą żetonów, jedynym skutecznym stylem gry jest styl push or fold. Powinieneś przy tym zwrócić uwagę na to, abyś jako pierwszy wpłacił żetony do puli. Im późniejsza twoja pozycja przy stole, tym bardziej musisz rozszerzyć twój zakres rąk.

Ręce, z którymi będziesz grał push, powinny być zawsze zależne od przeciwników. Jeżeli za tobą siedzi gracz z wąskim zakresem do sprawdzenia, to możesz grać z parami oraz konektorami w kolorze, ponieważ masz przeważnie lepsze equity. Jeżeli przeciwnik ma większy zakres rąk do sprawdzenia, to możesz atakować z parami i z Ax w kolorze.

W MTT z niskim wpisowym zdarza się, że przeciwnicy sprawdzają bardzo tight. Daje ci to możliwość grania push z późnej pozycji przy wyższych fold equity. Zaleta takiego zagrania polega na tym, że pula wynosi już około 1/3 twojego stacka, lecz żaden z przeciwników nie ma odpowiednio wysokich oddsów. Ponieważ zagranie push najczęściej sprawdzane jest z parami oraz broadways, zaleca się jego stosowanie z parami lub konektorami w kolorze.

PRZYKŁAD

Blinds 750/1500, brak Ante (8-handed)

Stacks & Stats
UTG 3370
MP1 13140
MP2 4870
MP3 13910
CO 4240
Hero 15367
SB 6000
BB 7015

Preflop: Hero is BU with Q, J
5 folds, Hero raises ALL-IN to 15367 , 2 fold.

Grasz push ze współczynnikiem M około 6.5. Jesteś pod presją i nie możesz już grać 3-bet push, ponieważ nie masz fold equity. Musisz zwracać uwagę na to, aby gracze na blindach mieli możliwie niskie stacki i nie sprawdzali z szerokim zakresem rąk.

Jak grasz w strefie czerwonej?

Według Harringtona, w tej fazie twoją najlepszą, a zarazem jedyną słuszną opcją jest bycie pierwszym, który zagra push. Zaleca wszystkie pary, konektory w kolorze i wszystkie wysokie karty, w zasadzie wszystkie karty z jakimikolwiek equity.

Uważa za błąd to, jeżeli nie wchodzisz za wszystko z parą asów, gdyż jest to podejrzane, jeśli cały czas grasz push or fold i nagle odchodzisz od tej strategii. Musisz mieć nadzieję, że przeciwnicy spasują przeciwko twoim słabszym rękom, a sprawdzą silne.

Harrington zwraca uwagę na to, że wielkim błędem byłoby przegranie całego stacka jedynie przez opłacanie blindów. Zagranie push, które nie zostanie sprawdzone, może powiększyć twój stack nawet o ponad 25% - taką samą wartość przegrasz, jeżeli przez całą rundę nie zagrasz push.

Często można zauważyć w czerwonej strefie graczy, którzy nic nie mogą ugrać, ponieważ cały czas pasują. Taki styl gry jest sensowny w fazie tuż przed ITM lub tuż przed stołem finałowym, gdyż dzięki spasowaniu można podnieść swoją wygraną. W każdej innej fazie gry taki styl jest nieprawidłowy.

Jeżeli znajdujesz się w czerwonej strefie, to nie masz już nic do stracenia. Znalazłeś się w takim położeniu, ponieważ przegrałeś pewne rozdanie albo nie dostałeś żadnych dobrych kart. Teraz ważne jest, aby grać agresywnie, podwoić swój stack i wrócić do strefy pomarańczowej lub przegrać zagranie all-in i zakończyć swój udział w turnieju.

Jak grasz w strefie śmierci?

Jak już wcześniej wspomniano, nigdy nie powinieneś znaleźć się w strefie śmierci ze współczynnikiem M mniejszym niż 1, ponieważ twój stack zostałby wchłonięty przez blindy. Jedyną „usprawiedliwioną“ sytuacją, przez którą znalazłeś się w tej strefie jest fakt, że przegrałeś zagranie all-in z graczem o mniejszym stacku. Jeżeli jednak tak się nie stało, to przegapiłeś co najmniej jedną okazję do zagrania push. Szansa na powtórne zbudowanie stacka jest niewielka. Jedyną możliwością jest zagranie push jako pierwszy gracz wchodzący w rozdanie.

Jeżeli znalazłeś się w tej fazie gry, to potrzebujesz sporo szczęścia, aby jeszcze raz zbudować stacka. Przy bardzo niewielkiej liczbie żetonów sensowne jest wejście w rozdanie po wcześniejszym podbiciu innego gracza. Możesz wówczas traktować blindy jako dead money i w ten sposób otrzymasz lepsze pot odds, niż gdybyś sam zagrał push i został sprawdzony jedynie przez gracza na big blind.

Abyś mógł jednak sprawdzić, to zakres rąk gracza podbijającego przed tobą powinien być loose, tak, abyś miał trochę equity. Sensownym zakresem rąk do takiego sprawdzenia byłyby karty typu Kxs, pary lub konektory w kolorze.

PRZYKŁAD

Blinds 750/1500, without Ante (8-handed)

Stacks & Stats
UTG 3370
MP1 13140
MP2 4870
MP3 13910
CO 40240
Hero 2000
SB 6000
BB 7015

Preflop: Hero is BU with Q, J
4 folds, CO raises to 3800 , Hero is ALL-IN , 2 fold.

Sprawdzasz, ponieważ masz dobre equity przeciwko zakresowi rąk użytego do podbicia oraz w puli jest sporo dead money.

Podsumowanie

Współczynnik M jest prostym środkiem pomocniczym, determinującym dalszą strategię podczas rozgrywania MTT. Podaje, ile rund możesz jeszcze przetrwać przy aktualnym poziomie blindów, jeżeli nie rozegrałbyś żadnego rozdania.

Jeśli przy wysokim współczynniku M (powyżej 20) grasz w tak zwanej zielonej strefie i masz możliwość grania różnymi stylami, to wraz z jego spadkiem, ograniczają się twoje możliwości wyboru zagrań.

Im mniejszy jest twój stack w stosunku do blindów, tym wcześniej powinieneś dążyć do rozstrzygnięcia. Największym błędem, jaki możesz popełnić, to pozwolić, aby stack stopniał na skutek opłacania blindów. Od czerwonej strefy (przy współczynniku M mniejszym od 5) coraz częściej znajdziesz się w sytuacji, kiedy nie masz już nic do stracenia i kiedy każde zagranie push jest lepsze od dalszego pasowania.