Gra w turniejach fixed-limit
Wprowadzenie
W tym artykule
- Dlaczego również fixed-limit MTT mogą być interesujące
- Jak przetrwać różne fazy turnieju
- Jakie są różnice i podobieństwa w stosunku do gier cashowych
Podobnie jak prawie każdy pokerzysta, zapewne grałeś kiedyś w turnieju. Ta forma gry ma kilka rzeczy do zaoferowania: dużo akcji, wysokie wygrane w porównaniu do niskiego wpisowego i dużą liczbę słabych graczy. Większość turniejów odbywa się w formule no-limit, jednak opłaca się także rzucić okiem na inne warianty - na przykład turnieje fixed-limit.
W odróżnieniu od znanej formy turniejów no-limit, FL MTTs (fixed-limit Multi Table Tournaments) pozostają w cieniu. Z uwagi na mniejszą liczbę uczestników wygrane są również niższe. Niemniej jednak można opłacalnie w nich grać. W tym artykule dowiesz się, jak to jest możliwe.
W MTT za swoje wpisowe kupujesz określona liczbę żetonów. Z tym początkowym stackiem zaczynasz grę. W regularnych odstępach czasu zwiększane są blindy i twój efektywny stack staje się mniejszy. Jeśli stracisz swoje żetony, to odpadasz z turnieju. Są to duże różnice strukturalne w porównaniu do gier cashowych.
Różne fazy turnieju
Podobnie jak w no-limit, także turnieje fixed-limit można podzielić na kilka faz, do których trzeba dopasować swoją grę.
Na początku turnieju blindy są niskie i wszyscy gracze mają solidne stacki. Liczba big betów (BB), z jaką zaczynasz grę, zależy w dużej mierze od wpisowego i struktury ustalonej przez poker room. Wychodzimy tutaj z założenia, że dysponujemy stackiem o wielkości 75 BB, co jest raczej standardem w turniejach na PokerStars. Podstawą gry we wczesnej fazie jest pojęcie o grze fixed-limit, które nabyłeś już w grach cashowych.
W początkowej fazie nie ma wielu odstępstw od gry gotówkowej, ponieważ posiadasz stack, z którym jesteś w stanie przetrwać kilka przegranych rozdań, i w ten sposób również tutaj pozwala ci on rozgrywać wszystkie ręce, które są opłacalne w grze cashowej.
Zaleca się, aby raczej pasywnie rozgrywać marginalne ręce takie jak np. Axs, konektory w kolorze (SC) lub pocketpary (PP). Z uwagi na niskie blindy wiele osób gra w tej fazie zbyt luźno. Układy z marginalną wartością na showdownie tracą, natomiast spekulacyjne ręce zyskują na wartości.
Jako, że twoi przeciwnicy bardzo chętnie sprawdzają i wygrana blindów stanowi tylko mały ułamek twojego stacka, powinieneś kraść raczej tight. Z tego powodu sensowne jest również to, aby przeciwko nieznanemu oponentowi bronić swojego blinda nieco bardziej tight.
Twoim głównym zadaniem we wczesnej fazie powinna być akumulacja żetonów, aby móc przejść do środkowej fazy z solidnym stackiem. Wykorzystaj czas, gdy nie jesteś zaangażowany w rozdanie, aby bliżej przyjrzeć się swoim przeciwnikom. Jak zawsze w pokerze, ten, komu uda się zmniejszyć deficyt informacji, jest o krok do przodu. Jako że nie ma wielu materiałów poświęconych tematowi FL MTT, wielu graczy nie ma doświadczenia i są kiepscy. Wczesne odkrycie ich błędów i umiejętność ich wykorzystania jest ważnym krokiem w kierunku wypracowania sobie przewagi w środkowej i późnej fazie.
Pierwsi gracze odpadli z turnieju, blindy wzrastają i średni stack wynosi 10-15 BB. W tej fazie o dalszym postępowaniu decyduje twój stack. Jeśli jesteś w kiepskiej sytuacji po kilku przegranych i masz tylko 0-10 BB, to zalecane jest, aby pozostać tight i poczekać na dobre sytuacje, aby zaatakować słabych graczy.
Jeśli masz znośny stack (> 10 BB), to teraz naszedł dobry moment, aby wywierać presję. Przeciętny gracz turniejów FL na niskich limitach gra weak-passive i dlatego jest idealną ofiarą. Już przed flopem możesz naciskać na przeciwników za pomocą częstszych kradzieży i luźnych 3-betów.
Wielu graczy w środkowej fazie broni swoich blindów wyjątkowo tight, ponieważ sprawdzenie kosztowałoby ich dużą część stacka. Z tego powodu powinieneś również pomyśleć o swoim zachowaniu przy obronie. Jako, że sprawdzenie jest bardzo dużą inwestycją, to nie powinieneś bronić swojego blinda, aby grać fit or fold, gdyż nie jest to opłacalne. Przeciwko słabym graczom często wskazane jest albo aktywnie bronić się za pomocą 3-betów, albo częściej blefować na flopie.
Ponieważ efektywny stack jest mniejszy, to w tej fazie dużą rolę odgrywa również kontrola puli. Zakład kontynuacyjny na flopie ma jeszcze sens w większości przypadków. Jednak często lepiej jest odpuścić na turnie, ewentualnie zagrać check behind i liczyć na dobry river. Zaletą w porównaniu do gier cashowych jest to, że wydaje się, iż często gracze nie odważą się zablefować, jako że blef - tak jak każda akcja w środkowej fazie - pochłania znaczącą część stacka i wielu graczy boi się w niego inwestować.
W fazie późnej średni stack wynosi najczęściej mniej niż 7 BB, zatem niewielu graczy ma miejsce na kreatywną grę po flopie. W tej fazie gra się najczęściej bardzo tight. Wielu graczy jest wiernych swojemu stylowi gry, tak więc jest wielu przeciwników weak-tight, których można eksploatować grając agresywnie.
Również tutaj pojawia się moment, gdy zebrane przez ciebie ready mają duże znaczenie, aby móc dopasować swoją grę do konkretnych przeciwników. Wielu oponentów gra na flopie fit or fold, zwłaszcza w 3-betowanych pulach, i w ten sposób dają się łatwo ograć. Podobnie jak w no-limit, bardzo ważne jest to, aby cały czas obserwować układ graczy przy stoliku. Tutaj należy patrzeć nie tylko na to, którzy gracze są dobrzy lub kiepscy, lecz trzeba również brać pod uwagę rozmiary ich stacków.
Duże stacki mogą sobie pozwolić na luźne sprawdzenie, natomiast małe będą częściej grały tight i czekały na dobre ręce. Jeśli twój stack to umożliwia, to twoim celem powinno być wywieranie presji na przeciwnikach, ze średnią ilością żetonów. Są to ci gracze, którzy mają jeszcze komfortową sytuację i nie chcą ryzykować z marginalną ręką, gdyż mają realną szansę na miejsce w kasie.
Ważne jest również to, aby zwracać uwagę na dynamikę stołu. Jest jak najbardziej możliwe, że inni gracze będą również chcieli wykorzystać sytuację. Na nich również opłaca się wywierać presję.
Po tym jak pękł bubble, wielu graczy wróci do luźnej gry i fold equity zmaleje. Przede wszystkim shortstacki (< 3 BB) będą teraz starały się wejść all-in, aby wygrać możliwie dużo żetonów albo po prostu odpaść. Jeśli sytuacja nie wymusza na nas działania, to możemy najpierw zacząć tę fazę spokojnie, zbierając ready i budując sobie wizerunek gracza tight, który zauważą przeciwnicy.
Jeśli chodzi o technikę gry, to faza ta nie różni się za bardzo od fazy późnej. Blindy są nadal ogromne, a średni rozmiar stacka to około 5 BB, tak więc kradzieże są dla ciebie nadal bardzo ważne. Tuż przed stołem finałowym należy cały czas mieć na uwadze dynamikę stołu. Zanim stoły zostaną zamknięte i połączone ze sobą, często trwa faza, w której gra się zarówno full ring jak i short handed. Wielu graczy nie docenia tej zmiany dynamiki.
Podsumowanie
Wczesna faza w FL MTT jest podobna do gry cashowej, przy czym rozsądne może być to, aby grać nieco bardziej tight i rozgrywać więcej rąk spekulacyjnych. Jest tutaj wiele podobieństw do NL MTT. W obu wariantach występują fazy, w których, na podstawie typowych zachowań przeciwnika oraz biorąc pod uwagę rozmiar swojego stacka, powinieneś dokonywać zmian w swojej grze. Opanowanie tego, jak najlepiej grać w danej fazie, wymaga trochę doświadczenia, a ten artykuł ma stanowić podwaliny dla twojego zrozumienia gier FL MTT.
Na zakończenie znajdziesz tutaj - podobnie jak dla turniejów NL - krótkie podsumowanie, jak rozmiar stacka zmienia twoją grę:
- > 12 BB: Masz dobry stack i możesz grać dalej podobnie do gier cashowych z uwzględnieniem opisanych poprawek oraz nadal wywierać presję.
- 8-12 BB: Dysponujesz solidnym stackiem. Możesz jednak zacząć grać bardziej tight i rozgrywać więcej rąk z wartością na showdownie oraz ograniczyć trochę blefy.
- 3-8 BB: Ważne jest to, aby nie popadać w panikę. Twój stack jest jeszcze dobry, powinieneś dokonywać selekcji rąk startowych i szukać oraz wykorzystywać dobre sytuacje do kradzieży.
- < 3 BB: W przeciwieństwie do NL, 3 BB w turnieju FL to jeszcze dość dużo, zatem należy poczekać i mając dobrą rękę startową związać się z pulą.