PLO Hi/Lo Poradnik strategiczny - część 2

Wprowadzenie

W tym artykule

• Ręce startowe, które możesz rozgrywać
  
• Dlaczego ręce startowe bez asa rzadko bywają grywalne
  
• Rozgrywanie rąk typu high-only
  

Selekcja rąk przed flopem

Spośród wszystkich zmiennych w grze pot-limit Omaha Hi/Lo, selekcja rąk startowych ma największy wpływ na odniesienie sukcesu. Im silniejsza jest twoja ręka, tym łatwiej będziesz mógł stawiać zakłady dla value, kiedy prowadzisz i tym mniej prawdopodobne będzie zdominowanie cię przez przeciwnika.

Grywalne ręce możemy przydzielić do kilku kategorii, które w dalszej części artykułu obejrzymy i przeanalizujemy. Generalnie w grze pot-limit Omaha Hi/Lo zwykło się mówić „no ace, no race”, co oznacza, ze praktycznie wszystkie ręce startowe nie zawierające asa są niegrywalne. Tak jak od każdej zasady, i od tej oczywiście istnieją wyjątki, które również omówimy.

W pot-limit Omaha Hi/Lo chodzi o to, aby wygrywać duże pule, ponieważ gracze odnoszący sukcesy będą wygrywać mniej rozdań na godzinę, aniżeli gracze nie odnoszący sukcesów. Za to te pule są większe i jako wygrywający gracze ogólnie będziemy też rzadziej przegrywać rozdania. Skupiamy się tu na rękach startowych, mogących na flopie trafić mocny układ, z którym w każdej rundzie licytacji będziemy mogli pewnie być aktywni i budować dużą pulę. Tak jak w każdej grze typu high-hand, również w pot-limit Omaha Hi/Lo najlepszą ręką jest para asów.

98% wszystkich rąk typu AAxx jest grywalnych i powinno się nimi podbijać z każdej pozycji. Tylko mała część tych rąk jest niegrywalna, np. AAA9, ponieważ uniemożliwiają one uzyskanie strita albo niskiej ręki. Z wczesnych pozycji powinno się je zrzucać, jako że w talii znajduje się już tylko jeden as, którego możemy trafić.

Z asami najczęściej będziesz doświadczał wygranej, ponieważ ręce przeciwników muszą ulec znacznemu wzmocnieniu, aby cię pokonać. Do tego dochodzi efekt, że ręce, przeciwko którym grasz, często będą się składały z niskich kart, takich jak A2345, a rzadziej z kart 6789T. W związku z tym przeciwnicy będą łatwiejsi do odczytania i prawdopodobieństwo, że wygrywamy, mając AAxx na boardzie Q88, jest większe niż na boardzie Q22. Każdy gracz mający na preflopie A2 albo 23 prawdopodobnie sprawdzi, podczas gdy gracze trzymający parę ósemek raczej spasują.

Mając asy, możemy napotkać problemy, kiedy na boardzie będzie leżało kilka niebezpiecznych kart. Z ręką taką jak AA3K mamy na flopie 456 trudną decyzję do podjęcia. Jeżeli przeciwnik w takiej sytuacji stawia zakład, to jest możliwe, że robi to z A2, co by oznaczało, że z naszą wysoką ręką wygrywamy połowę puli. Możliwe też, że stawia zakład z 23, co by oznaczało, że mamy najlepszą niską rękę. Jeżeli przeciwnik trzyma A23, to przegrywamy całość puli, jako że oponent ma lepszą rękę niską i ze względu na swojego strita, również lepszą rękę wysoką.

W takich sytuacjach powinno się rozgrywać asy według zasady „fit or fold”, ale pomimo to mieć też na uwadze, że boardy składające się z wysokich kart są dla asów lepsze aniżeli boardy z niskimi kartami. Gracze wolą sprawdzać na preflopie, aby trafiać układy niskie. Na boardzie Q94 większe jest prawdopodobieństwo, że przeciwnik na preflopie sprawdzał z AQ35 niż z Q9xx. Mógłby również mieć rękę taką jak A2JT i powinniśmy na tych boardach betować swoje asy, ale wobec raisu oczywiście rozważyć fold, jeżeli nie mamy dalszych kart, które by uzasadniały all-in.

Oczywiście nie mamy tutaj na myśli niemowlaków ubranych w smokingi, ale ręce startowe zawierające asa i niskie karty w tym samym kolorze. Suited babies mają potencjał na wygranie puli low, zrobienie scoop poprzez trafienie koloru albo strita, lub - poprzez agresywną grę - zmuszenie do spasowania wygrywającej wysokiej ręki.

Każde A2 suited jest grywalne, natomiast podczas gdy AA23 double suited oczywiście jest najsilniejszą ręką, to ręka A279 jest najsłabsza. To, w jaki sposób rozgrywamy te dwie ręce, znacznie się od siebie różni. Z AA23 możemy bez wahania z każdej pozycji stawiać zakłady lub przebijać i nie ma tutaj znaczenia, czy sprawdzi nas jeden gracz, czy większa ich liczba. Ze względu na siłę naszej ręki, rozgrywa się ją postflop dość łatwo.

Z ręką taką jak A279 nasze wygrane biorą się stąd, że wciągamy do rozdania innych graczy ze słabszym drawem do niskiej ręki. Kiedy więc limpujemy z wczesnej pozycji, zachęcamy graczy z A3/A4 do dołączenia do gry. Sytuacja jest podobna, gdy będąc w pozycji dealera, wykonujemy mały raise, aby budować pulę i równocześnie zachować w rozdaniu gorsze ręce dobierające.

Suited babies ukazują swoją siłę na flopach, na których trafiają draw do ręki niskiej/draw do ręki niskiej oraz draw do topowego koloru. Oto przykład, który pozwoli to zademonstrować.

Na boardzie trzymasz , a twój przeciwnik . Z reguły pokerzyści dość niechętnie grają przeciwko top setowi, ponieważ w Texas Hold'em w takiej sytuacji ma się najniższe możliwe equity. W przypadku suited babies sprawy mają się nieco inaczej. Przeanalizujmy więc sytuację w Equilatorze:

Analiza equity
Board
Ręka	Scoop	Wygrana Hi	Przegrana Hi	Wygrana Lo	EV
	243	243	577	630	0,548
	164	577	243	0	0,452

Dla początkujących graczy może to być dość zaskakujące, ponieważ z ręką dobierającą jesteśmy faworytem 55/45 wobec gracza z top setem. W odróżnieniu od prawdziwego życia, takie niemowlaki mogą więc być całkiem silne. Z tego wynika dla ciebie, że na flopie powinieneś rozgrywać draw do nutsowej ręki niskiej i draw do topowego koloru tak, jakbyś miał najlepszą rękę, przecież w końcu masz nutsy.

Top set powinien mieć przewagę nad twoją ręką, gdyby dodać do niego draw do nutsowej ręki niskiej. W takim przypadku przegrywałbyś w stosunku 38,5/61,5. To i tak ciągle nie jest zła sytuacja, chociaż zdecydowanie stanowi ona najgorszy z możliwych scenariuszy. Z tego wszystkiego powinieneś się nauczyć, że suited babies rozgrywa się dość łatwo, kiedy trafiają na dobry flop i dobierają do nuts. Nie ma znaczenia, czy gramy z jednym przeciwnikiem, czy większą liczbą przeciwników, pieniądze zawsze powinny wędrować na środek stolika.

Parę plus rękę niską często określa się mianem “plan B hands“. AA23, KK23, QQA4 są przykładem sytuacji, kiedy masz wysoką parę, która może grać o pulę wysoką, i na wypadek, gdyby ktoś trzymał coś lepszego, zawsze pozostaje ci szansa na wygranie połowy puli za pomocą niższej połowy kart.

Najsilniejszą z tych rąk oczywiście jest AA23; konieczne są cztery idealne karty, aby na większości boardów zdominować AA23. Na flopie K65 twoje equity wobec KKA2 wynosiłoby około 30%, co i tak stanowi najgorszy przypadek, kiedy mamy draw do niskiego układu, który jest live.

Z parą i ręką low trudno o sytuację, w której inwestowałbyś pieniądze w pulę, będąc drawing dead, ponieważ zazwyczaj przynajmniej jeden z twoich drawów, niski albo wysoki, w dalszym ciągu będzie live. Takie ręce dobrze się rozgrywa w grach heads-up, w pulach multiway powinno się raczej czekać na nutsy (high lub low).

W kolejnym przykładzie, mając AQQ2 na flopie J76, trzymasz wysoką parę oraz draw do nutsowego układu niskiego. Kiedy na tym flopie stawiasz zakład, liczysz na to, że ktoś trzymający A2 (albo jeszcze lepiej A3) sprawdzi, ponieważ ten przeciwnik potrzebowałby dwóch idealnych kart, takich jak J6 albo 77, aby pokonać cię w walce o pulę high.

Jeżeli jest to pula multiway i na turnie dojdzie 5, wszystko się zmienia. W walce o pulę high prawdopodobnie już nie prowadzisz, ponieważ draw do strita mógł zostać skompletowany, albo jeden z przeciwników może teraz trzymać dwie pary, a nawet coś lepszego. Ciągle natomiast trzymasz nutsowy układ niski i możesz wygrać połowę bądź jedną czwartą puli. Przeciwko rękom wysokim możesz teraz agresywnie rozgrywać swoją nutsową rękę niską. W ten sposób mógłbyś zmusić do spasowania rękę taką jak 77, przestraszoną możliwością strita na boardzie J765, i na koniec podzielić się pulą high z innym graczem, który trzyma AKJ2.

Nutsową rękę niską z wysoką parą można rozgrywać na niebezpiecznych boardach bardzo agresywnie i możesz dzięki temu zrobić scoop całej puli, jeżeli ktoś trzymający dwie pary albo set spasuje swoje karty na boardzie dogodnym dla strita lub koloru. Jeżeli zostaniesz sprawdzony, może się okazać, że grasz z przeciwnikiem, który ma najlepszą rękę niską, co by oznaczało, że wygrywasz trzy czwarte puli, ponieważ on nie ma ręki wysokiej.

Trzecią możliwością byłoby zastawienie pułapki na trzeciego gracza, który trzyma średnio silną rękę niską/wysoką, jaką jest A3 jako low oraz flush 7-high. Jest ważne, aby rozpoznać, kiedy taka sytuacja ma miejsce, ponieważ spora część dochodu bierze się stąd, że zachowujemy tego trzeciego gracza w rozdaniu, a nie płoszymy go zakładem wielkości puli albo podbiciem w wysokości puli.

Jeżeli gramy o pulę low, to od czasu do czasu możemy przez przypadek trafić rękę wysoką, jak na przykład wheel. W tych przypadkach ręka jednak traci na wartości. Na boardzie 245 tylko niewielu graczy sprawdza zakład w wysokości puli, aby na koniec spasować wobec naszego A3.

Twoi przeciwnicy będą prawdopodobnie również trzymali A3 albo 36, a ten board przecież bardzo mocno wygląda na strita. Nawet set można by w miarę łatwo spasować, a jedyna ręka, która mogłaby tu często sprawdzić, to A6, jeżeli przeciwnik sądzi, że trzymasz 36 (w tym przypadku ręka A6 byłaby najlepszą ręką niską). Zatem trzymając A3, tylko z małym zakładem dla value można wygrać trochę pieniędzy.

Miałbyś dobrą rękę, gdybyś dodatkowo do swojej ręki niskiej wheel trzymał jeszcze 6. Mając A26x na boardzie 345, wygrałbyś trzy czwarte puli przeciwko innemu A2 lub 26. W ten sam sposób AK64 dałoby na boardzie 234 taki sam pożądany efekt. 6 w połączeniu z kartami wheel ulepsza twoją nutsową rękę wysoką i umożliwia podzielenie się z innym graczem albo pulą high, albo low.

Te ręce możesz rozgrywać agresywnie, ponieważ na niskich stawkach żaden przeciwnik nie spasuje strita wobec zakładu wielkości puli. Tak jak już zauważyliśmy, w pot-limit Omaha nie chodzi o to, aby trzymać nutsową rękę, ale aby trzymać nutsową rękę na takim boardzie, na którym inni gracze ze słabszymi rękami się tobie wypłacą. Kiedy stawiasz zakład i nie zostajesz sprawdzony, twoja ręka nie ma znaczenia. W tej sytuacji blef byłby tak samo skuteczny.

Ręce high-only

Ręka high-only to taka, która nie ma możliwości low i w związku z tym nie ma też planu B. Musisz się zatem skupić na tym, aby wygrać całą pulę i mieć nadzieję, że żadna z rąk niskich nie trafi. Istnieje natomiast masa gorszych rąk high-only, które początkujący gracze mylnie mogą uznać za dobre, jako że, jakby nie było, są one grywalne w pot-limit Omaha.

Pośród silnych rąk high-only znajdują się pary od QQ do AA ze skoordynowanymi kartami pobocznymi, jak na przykład KKQJ, oraz ręce typu broadway wrap z drawem do koloru, czyli na przykład AKQT z asem i drugą kartą w jednym kolorze. Ponownie szukasz rąk, z którymi możesz zrobić scoop całej puli, i skupiasz się na fakcie, że musisz trafić draw do nutsowej ręki wysokiej albo nutsy, aby móc stawiać zakłady i zostać wypłaconym. Rozgrywanie rąk rundown również nie wydaje się dobrą strategią w pot-limit Omaha Hi/Lo.

To pułapka!

Weźmy na przykład rękę rundown T987 – w pot-limit Omaha Hi/Lo jest to okropna ręka. Aby w większej liczbie rund licytacji móc postawić zakład, potrzebujesz nutsów, albo silnych drawów do nuts, które z pewnym prawdopodobieństwem umożliwią wygranie puli na riverze. W przypadku T987 oznaczałoby to trafienie strita, jako że twoje drawy do koloru są bardzo słabe. Każdy nutsowy strit oznacza trzy karty niskie na boardzie - dla T9 na boardzie muszą leżeć 876, a dla 78 mowa o 654.

Od razu widać, że w takiej sytuacji nigdy nie nie będziesz w stanie zrobić scoop, tylko będziesz mógł wygrać zaledwie połowę puli. Zgodnie z tym, co wspomniano powyżej i wielokrotnie powtarzano, grasz pod wygranie całej puli, a nie tylko jej połowy. W związku z tym ta ręka jest niegrywalna.

To jeszcze nie wszystko. Jest kilka innych potencjalnych problemów dla twojej ręki.

Po pierwsze, będziesz się odnajdywał w spotach, w których inna ręka niska z drawem do koloru albo full house będą miały na ciebie freeroll. W tej sytuacji wkładasz do puli 50% żetonów, a zwrot tej inwestycji wyniesie albo 50%, albo 0%. Nie jest to zbyt opłacalna sytuacja.

Po drugie, możesz zostać zmuszony do spasowania nalepszej ręki wysokiej (albo przegrania całego stacka z gorszą ręką, jeżeli zostanie skompletowany kolor, lub też board ulegnie sparowaniu). Jest to typowe dla gry heads-up, kiedy jeden z graczy dobiera do ręki niskiej i trafi, po czym zdaje sobie sprawę, że za pomocą dużych zakładów będzie w stanie wygrać całą pulę i tym samym zmusi do spasowania ewidentnie podatną na ataki rękę wysoką.

Po trzecie, z ręką T987 mógłbyś trafić na zły, ale wyglądający niepozornie flop, jak TT5. Najpierw będzie się wydawało, że trips jest wspaniały, ale w takiej sytuacji albo wszyscy spasują po tym, jak zabetujesz, ponieważ flop jest tak suchy, albo dostaniesz raise od innej dziesiątki. Jako że ręce startowe większości graczy to takie karty jak A2, A3, AK itd., możesz wyjść z założenia, że wobec podbicia od ręki takiej jak A36T znalazłeś się w niezłych tarapatach. Możesz albo wygrać małą pulę, albo przegrać dużą - na dłuższą metę jest to bardzo niedochodowe.

Twoje equity na boardzie TT5 dalej będzie malało również z uwagi na fakt, że nawet jeżeli będziesz miał szczęście i trafisz full house, to przeciwnik często złapie draw do układu low i i tak czy inaczej wygra połowę puli.

Jako że ręce high-only na boardach z niskimi kartami rozgrywa się trudno - na przykład AKQT na boardzie T34T6 - duże znaczenie ma bycie in position. Jeżeli prowadzisz w rozdaniu, wygrasz więcej pieniędzy, i w przypadku pojawienia się groźnych kart, będziesz miał możliwość obejrzenia darmowej karty, zamiast bycia zmuszonym przez przeciwnika z ręką niską do podjęcia niewygodnej decyzji na wagę całego stacka. Poza tym mając pozycję, będziesz mógł tanio pozbyć się swoich kart, jako że w pot-limit Omaha Hi/LO tylko rzadko blefuje się bez pozycji i większość graczy woli najpierw mieć jedną połowę puli na pewno, zanim zacznie się zastanawiać nad blefowaniem o drugą połowę.

Ręce typu rundown są złe nie tylko jako ręce wysokie, również z niskimi kartami są one bardzo niebezpieczne. Niektóre artykuły o pot-limit Omaha Hi/Lo nakazują, aby na preflopie rozgrywać dowolne trzy karty wheel. Jest to bardzo niebezpieczna strategia, jeżeli pośród tych trzech kart do wheel brakuje asa.

Dobrym przykładem na to jest ręka 2456. Limpujesz na preflopie i w puli wieloosobowej widzisz flop . Trafiłeś trzecią najlepszą rękę niską i wygrywają z tobą jedynie A2 i A4. Poza tym masz słabe drawy do wygrania puli high (chociaż dla niedoświadczonego gracza mogą wyglądać na mocne drawy). Aby na pewno wygrać pulę high, potrzebujesz 4, 5 albo 6 nie w kolorze kier, niesparowanego boardu, żadnego skompletowanego koloru albo innego, wyższego strita na riverze. Wróć do sedna tego artykułu i przypomnij sobie, że powinieneś rozgrywać ręce startowe, z którymi pewnie możesz stawiać zakłady, kiedy wygrywasz. Mając na uwadze wszystkie scare cards, które mogą się jeszcze pojawić, twoja ręka jedynie bardzo rzadko spełnia ten warunek, dlatego powinieneś ją spasować na preflopie.

Grywalne ręce startowe

Na koniec lista grywalnych rąk startowych:

• Wszystkie pary asów poza trips z ręką niską gorszą od A4.
• Wszystkie suited babies od A567 z jednym asem suited z późnej pozycji.
• Para + ręka niska. A2 albo A3 z dowolną pocket parą. KK – TT z A4 albo lepszą reką niską (również 23).
• Ręce high-only. KKQQ, KKQJ, AKQJ, AQJJ itd. Ręce, z którymi na flopie można grać według zasady "fit or fold" i dla których dobranie do strita nie wiąże się tak często ze skompletowaniem drawa do ręki niskiej (T9 wymaga trzech kart niskich, aby dać nutsowego strita i jest w związku z tym złą ręką wysoką).

Te same reguły dotyczą wszystkich odmian pokera i lista ta jest zależna od przeciwników oraz pozycji. Z wczesnych pozycji gra się bardziej tight, z późnych pozycji bardziej loose i podbija się więcej marginalnych rąk, jeżeli przeciwnik gra zbyt tight.

Podsumowanie

W tym artykule zapoznałeś się z kategoriami grywalnych rąk startowych w pot-limit Omaha Hi/Lo i zobaczyłeś, jakie problemy mogą się pojawić.

W części 3. rzucimy okiem na grę na flopie i częste tanie błędy z drawami do ręki niskiej, które mogą stać się bardzo kosztownymi błędami na riverze.

LINKI
Spokrewnione artykuły: PLO Hi/Lo Poradnik strategiczny - część 1