Gra na flopie - podstawowe koncepcje
Wprowadzenie
W tym artykule
- Kiedy zakład kontynuacyjny ma sens
- Jak rozgrywasz gotowe ręce
- Co robisz z drawami
Gra na flopie - podstawowe koncepcje
Gra na flopie w Omaha różni się znacząco od tej samej fazy rozdania w no-limit Hold’em. Jeśli gracz skompletuje gotową rękę, prawie nigdy nie zdecyduje się na wolną grę, ponieważ niemal w każdej sytuacji może mu zagrozić wiele kart (scare cards). Drawing hands są albo wystarczająco silne do rozgrywania ich agresywnie na flopie, bądź tak słabe, że w ogóle nie nadają się do gry.
Zakłady kontynuacyjne tracą większość swojej siły, ponieważ przeciwnicy bardzo często będą je sprawdzać. Oznacza to, że aby chronić swoje gotowe ręce na flopie, nie możesz zagrywać check/raise, ale musisz decydować się na bardzo duży zakład (donk bet). Poniższe artykuły opisują, w jaki sposób wykorzystywać siłę poszczególnych rąk w konkretnych sytuacjach: “Gra przed flopem: podstawowe koncepcje”, “Jak odliczać outy w Omaha”, “Drawy w Omaha” oraz “Gotowe ręce w Omaha”.
W tym artykule zajdziesz wiele przykładów rozgrywania rąk na flopie, które pomogą ci zacząć efektywną grę w pot-limit Omaha. Niemożliwe jest niestety ocenienie wszystkich poszczególnych kombinacji układów, dlatego też ważne jest, abyś bardzo dobrze zrozumiał ten tekst. Będziesz dzięki temu wiedział, w jaki sposób rozgrywać podobne sytuacje.
Zakład kontynuacyjny
Koncepcja "value of initiative" (wartość inicjatywy), która przynosi dużo profitów w no-limit Hold`em, w przypadku odmiany pokera pot-limit Omaha znacznie traci na wartości. Bardzo często – zwłaszcza w grach typu full ring – spotkasz się z wieloma graczami, którzy obejrzą flopa nawet po wcześniejszych podbiciach, co powoduje, że próba zagrania zakładu kontynuacyjnego jako blefu nie będzie miała większego sensu. W przypadku puli, o którą walczy trzech graczy, flop często da któremuś z nich gotową rękę (set czy dwie pary) oraz kilka mocnych drawów, co spowoduje, że bardzo często napotkasz na ich opór.
Idealnymi sytuacjami do stawiania zakładu kontynuacyjnego są stoły, z którymi twoja ręka reprezentuje taką siłę, która potwierdza siłę i agresję sprzed flopa. Zawierają się tu wysokie flopy z asem lub królem, z niewielką liczbą możliwych drawów. Świetnie wygląda też stół bez potencjalnego wyjścia na kolor dla przeciwników, natomiast z możliwością trafienia najwyższego strita.
Podbiłeś z CO dwóch wcześniejszych limperów (obaj z MP) i sprawdzili oni twoje podbicie, podobnie jak gracz z BB. Rozdanie układa się następująco:
Stół: K 9

Twoje karty: A Q

9
Gracze przed tobą czekają, ty zagrywasz zakład kontynuacyjny w wysokości 3/4 puli.
Taki układ kart na stole przynosi niewiele mocnych drawów, za wyjątkiem przeciwników z rękoma typu QJT*, które mają maksimum 9 outów (w tym przypadku 7, ponieważ ty trzymasz po jednej damie i walecie). Nie jest to jednak bardzo silny draw w Omaha. Wielu graczy podbijałoby przed flopem KK**, więc limperzy nie mają tu najwyższego seta. Przeważnie żaden nie będzie rozgrywał niskiego seta na flopie z powodu niewielkich możliwości redrawa, braku odpowiedniej pozycji i bardzo dużych reverse implied odds. Dodatkowo, zakład kontynuacyjny w przypadku czteroosobowej puli reprezentuje naprawdę dużą siłę. Dlatego zagranie takie będzie w większości podobnych sytuacji dochodowe.
Podbiłeś jako pierwszy z BU i gracze z pozycji blindów sprawdzili.
Stół: Q

Twoje karty: K


Masz drawa do drugiego najwyższego koloru i gutshota. Jednak taki flop mógł skompletować kilka gotowych rąk, żaden z układów, które możesz dozbierać, nie da ci natomiast pewności wygranej (np. możliwość wyższego koloru przeciwnika). Z tych powodów zagranie check behind będzie złym pomysłem, gdyż możesz być zmuszony do spasowania na turnie, nawet jeśli trafisz, ale spotkasz się z oporem oponentów. C-bet natomiast często spowoduje, że przeciwnicy z rękami typu AQ** lub lepszymi spasują, podobnie jak gracze z relatywnie słabymi drawami. KT** bez odpowiedniego wsparcia czy T-high flush draw również powinni spasować swoje ręce w przypadku c-bet. Jeśli zostaniesz jednak przebity, będziesz mógł spokojnie oddać pulę. W skrócie więc, powinieneś postawić przy takim stole zakład kontynuacyjny w wysokości puli, reprezentując ręce, takie jak QQ** czy JJ**. Gracze z kartami typu QJ** rzadko wdadzą się tu w grę, ponieważ będą mieć bardzo niewielkie equity przeciwko silnym drawom (np. K-Q-T-9 + flush draw) i będą w bardzo trudnej sytuacji (często drawing dead) w przypadku seta przeciwnika.
Zagrywasz open raise z MP na stole 8-handed, 4 graczy cię sprawdza. Przychodzi flop:
Stół: T

Twoje karty: A


Obaj gracze z blindów sprawdzają. W przypadku puli pięcioosobowej praktycznie nigdy twoja ręka nie będzie w tym momencie najlepsza. Poza drawem do koloru, możliwe są tutaj też inne, takie jak draw do wysokiego strita. Czasem przeciwnicy będą również rozgrywać jedną bądź dwie pary. Na takim stole nawet marginalna ręka, jak np. Q-T-9-7, będzie faworytem przeciwko twojej gołej parze asów (bez odpowiedniego wsparcia jakimś mocnym drawem).
| Analiza equity | |||||
| Board | T , 8 , 5![]() |
||||
| Equity | Win | Split | Loss | Hand | |
| Gracz 1 | 34,39% | 34,39% | 0% | 65,61% | A , A , 2 , 3![]() |
| Gracz 2 | 65,61% | 65,61% | 0% | 34,39% | Q, T, 9, 7 |
W takiej sytuacji nie powinieneś stawiać zakładu kontynuacyjnego, ponieważ zbyt często może zdarzyć się, że zostaniesz podbity przez mocne ręce, niemal zawsze silniejsze od twojej.
Na początku gry w Omaha pot-limit stawianie 3-bet przed flopem zaleca się w niewielu sytuacjach. Zgodnie z artykułem o grze przed flopem, powinieneś w ten sposób podbijać wysokie pary (AA** i KK**) tylko wtedy, kiedy spowoduje to, że więcej niż 40% twojego stacka znajdzie się w puli, co pozwoli ci później na postawienie zakładu kontynuacyjnego za wszystko.
Jeśli decydujesz się na przebicie z mocnymi czterema kolejnymi konektorami (rundown hands), jak na przykład J-T-9-8, powinieneś następnie postawić zakład kontynuacyjny głównie na wysokich flopach z asem lub królem, gdzie możesz reprezentować trafionego najwyższego seta. Podjęcie decyzji o zagraniu c-bet za wszystko jest jednak trudne, ponieważ ręce z wysokimi parami zawsze będą miały outy do seta lub dwóch par. Dla przykładu, jeśli trzymasz J-T-9-8 na flopie Q-6-3, bardzo prawdopodobne, że jesteś wyraźnie z tyłu.
Gotowe ręce
Jak ocenić siłę poszczególnych gotowych rąk, wyjaśnia artykuł "Gotowe ręce w Omaha". Tu natomiast zobaczysz różne taktyki podbijania (bądź nie podbijania) dla każdej możliwej gotowej ręki w zależności od tego, czy przed flopem byłeś agresorem, czy nie.
Top set jest w większości przypadków najsilniejszą możliwą ręką na flopie. Co więcej, jeśli grasz przeciwko oponentowi mającemu drawa, trzymasz również najmocniejszy możliwy redraw. W niemal wszystkich sytuacjach należy go grać agresywnie i – jeśli to tylko możliwe – zagrać za wszystko od razu na flopie. Jeśli przed flopem jako pierwszy podbijałeś, powinieneś zawsze w takich przypadkach postawić zakład kontynuacyjny. Powinieneś również przebijać, jeśli przeciwnik zagra donk bet, aby chronić swoją rękę przed możliwymi drawami. Z powodu czterech rozdawanych rąk startowych w Omaha nawet flopy typu Q-8-4 mogą przynieść drawy.
UTG limpuje, ty podbijasz o wysokość puli z pozycji CO, BU, SB i UTG sprawdzają. W grze jest więc czterech graczy na następującym flopie:
Stół: Q
4
Twoje karty: A


SB czeka, UTG zagrywa donk bet 2/3 puli.
Z początku flop wygląda bardzo przyjaźnie, ponieważ nie przyniósł żadnego możliwego drawa do koloru, OESD czy wrapa. Jednak ręce, takie jak J-T-9-* i 7-6-5-* mają 9 outów przeciwko twojej ręce. Co więcej, ręka 8876 ma drugiego seta plus gutshota (5) do najlepszego strita. Jeśli więc na turnie spadnie jedna z następujących kart: J, T, 9, 7, 6, 5, nie będziesz pewny, czy wciąż twój układ będzie w tym momencie najlepszy. Dodatkowo, jeżeli nie przebijesz, dajesz przeciwnikowi możliwość taniego uczestniczenia w rozdaniu z dwiema parami czy niskim setem. Prawidłowym zagraniem będzie tu więc mocne przebicie, które zaangażuje cię w pulę już na flopie.
A teraz ta sama sytuacja przy założeniu, że gracze mają stacki w wysokości 100 BB. Podbiłeś o pulę po jednym limperze do 4,5 BB i trzech graczy cię sprawdziło. Pula wyniosła więc 19 BB. Przeciwnik zagrał następnie donk bet 13 BB, a ty przebiłeś za 58 BB, co zostawia cię z 37,5 BB. W przypadku sprawdzenia możesz zdecydować się na grę za wszystko na turnie, niezależnie od karty, która spadnie na turnie, ponieważ nawet jeśli twój przeciwnik trafi strita, będziesz miał odpowiednie oddsy, aby próbować skompletować fulla. Dodatkowo, włożyłeś większość pieniędzy do puli w momencie, kiedy z pewnością twój układ był najlepszy.
Ten przykład pokazuje wyraźnie, że slowplay w pot-limit Omaha jest praktycznie zawsze złym rozwiązaniem.
Na flopach z możliwymi kolorami bądź kilkoma stritami powinieneś często rozgrywać najwyższego seta jako semiblef. Po twoim podbiciu przeciwnik będzie mógł kontynuować praktycznie tylko z najlepszym układem. A jeśli zostaniesz jedynie sprawdzony, masz najsilniejszy redraw z 7 outami na flopie i 10 na turnie.
CO gra open raise w wysokości puli, BU sprawdza, ty sprawdzasz z SB, BB pasuje. Jesteś więc w sytuacji 3-handed na flopie:
Stół: K

Twoje karty: K
Q

Sprawdzasz i agresor sprzed flopa stawia zakład w wysokości 2/3 puli. BU sprawdza, ty przebijasz o wysokość puli.
Sprawdzenie BU często oznacza, że ma niski kolor, z którym nie chciałby podbijać. Jego zakład może być natomiast zakładem kontynuacyjnym lub zwykłym blefem (kompletnie bez niczego), ewentualnie blefem z asem (np. trzyma on asa pik, jednak bez żadnego innego pika i próbuje reprezentować nuts - najlepszy układ). Również i on może mieć w tej sytuacji niski kolor. W większości przypadków wygrasz pulę bezpośrednio już na flopie. Jeśli jednak rozdanie skończyłoby się zagraniem za wszystko przez trzech graczy, będziesz mieć wystarczające equity z drawem do fulla, żeby takie zagranie było dochodowe. Gdybyś zdecydował się na check/call na flopie, często musiałbyś wyrzucić karty na turnie. Jeśli nawet stół przyniósłby parę, prawdopodobnie nie napotkałbyś wiele akcji ze strony twoich przeciwników.
Istnieje oczywiście wiele innych scenariuszy, ale praktycznie zawsze trafiony na flopie najwyższy set może być rozgrywany agresywnie i być dzięki temu zyskowny z powodu posiadania odpowiedniego fold equity lub też możliwych sytuacji wieloosobowej gry za wszystko. Przybliżone wartości twojego equity z najwyższym setem w podobnych sytuacjach możesz znaleźć w artykule Gotowe ręce w Omaha. Bardzo ważny jest odpowiedni wybór strategii, aby jak najlepiej wykorzystać swoich przeciwników przez odpowiednie podbicia lub przebicia.
Trips jest bardzo niebezpieczną ręką w pot-limit Omaha. Czasem może być on najsilniejszą możliwą ręką, czasem będziesz z nim mocno z tyłu lub w sytuacji coin flip (50/50). Kiedy masz trips, bardzo ważne jest, żeby “sparowane” karty na flopie były wyższe niż trzecia, pozostała karta.
UTG, MP, CO, BU limpują, SB dokłada do dużego blinda, ty sprawdzasz z BB.
Stół: T 8
8
Twoje karty: 8


W tym przypadku masz tylko jednego outa przeciwko TT** lub możesz znajdować się w sytuacji drawing dead, jeśli któryś z przeciwników trzyma T8**. Nawet przeciwko przykładowej ręce A-Q-J-8 masz jedynie 31% equity.
Poprawne będzie tu zagranie bet/fold. Wszystkie drawy w przypadku kilku zawodników na flopie najprawdopodobniej spasują, a T8** zawsze zostanie przez któregoś z przeciwników podbite dla ochrony przed możliwym skompletowaniem wyższego fulla. Jeśli zostaniesz jedynie sprawdzony, powinieneś przemyśleć dalszą strategię, ponieważ istnieje możliwość, że rywal ma już fulla.
W przeciwieństwie do Texas Hold'em, istnieje większe prawdopodobieństwo, że ktoś trzyma ostatnią 8. Ponieważ na flopie jest sześciu graczy, twoi przeciwnicy mają łącznie 20 kart. Ty widzisz w tym momencie siedem z nich, więc pozostaje 45 nieznanych. Proste wyliczenie pokazuje, że w 20 na 45 przypadków (w 44,4%) pozostała 8 jest w posiadaniu któregoś z graczy. To tylko przykład pokazujący, że twoja ręka może nie być tak silna, jak ci się wydaje. A oto twoje equity przeciwko możliwym kartom oponentów:
| Analiza equity | |||||
| Board | T , 8 , 8![]() |
||||
| Equity | Win | Split | Loss | Hand | |
| Gracz 1 | 12,82% | 12,16% | 1,33% | 86,51% | 8 , 6 , 5 , 2![]() |
| Gracz 2 | 87,18% | 86,51% | 1,33% | 12,16% | T8xx, TTxx, A8xx |
MP, CO i BU limpują, SB dokłada do dużego blinda, ty podbijasz o 6 BB z BB. MP, BU i SB sprawdzają, CO pasuje. Pula na flopie wynosi 25 BB.
Stół: J
3
Twoje karty: J
9
6
SB czeka, ty stawiasz zakład kontynuacyjny za 20 BB, MP i BU pasują, SB przebija o pulę, co stawia cię w sytuacji all-in. Sprawdzasz. Efektywne stacki wynosiły 100 BB, więc musiałeś dołożyć 74 BB, aby wygrać 135 BB.
C-bet jest tu ważny, ponieważ dzięki niemu nie dajesz możliwości dobrania karty za darmo trzem przeciwnikom, którzy mogliby dostać możliwość taniego skompletowania fulla. Jednak po zagraniu check/raise przez SB w większości przypadków będziesz pokonany. Prawie zawsze będzie miał on wtedy 33**, J3** lub AJ**. Oto twoje equity przeciwko tym rękom:
| Analiza equity | |||||
| Board | J , J , 3![]() |
||||
| Equity | Win | Split | Loss | Hand | |
| Gracz 1 | 40,87% | 39,64% | 2,46% | 57,90% | J , T , 9 , 6![]() |
| Gracz 2 | 59,13% | 57,90% | 2,46% | 39,64% | 33xx, J3xx, AJxx |
Musisz w tym przypadku sprawdzić za wszystko, ponieważ byłeś już zaangażowany w pulę przed postawieniem c-beta. Porównując tę sytuację z poprzednią, wyraźnie widoczna jest różnica pomiędzy tymi dwoma rozdaniami, nawet mimo tego, że w obu przypadkach masz tripsa z kiepskim kickerem.
Jednym z największych problemów w pot-limit Omaha jest właśnie układ top two pair. Wygrasz z nim jedynie niewielkie pule, a prawie zawsze przegrasz te duże. Top two pair bez odpowiedniego redrawa zawsze powinieneś rozgrywać przez bet/fold na flopie. Przeciwko jakimkolwiek podbiciom, niezależnie od tego, czy flop jest „suchy”, czy też bogaty w drawy, będziesz prawdopodobnie z tyłu, jeśli oczywiście oceniasz przeciwnika na sensowny zakres rąk, z jakimi gra. W niektórych przypadkach będzie on rozgrywał taki sam układ, jak ty, ale dodatkowo ma też możliwość redrawa.
MP gra open raise w wysokości puli, ty sprawdzasz z CO, SB również sprawdza.
Stół: J 8
4
Twoje karty: J


SB robi check, MP zagrywa continuation bet w wysokości puli. Ty trzymasz top two pair bez redrawa i pasujesz.
Załóżmy, że SB zrobiłby check/fold i grałbyś przeciwko jednemu przeciwnikowi. Bardzo rzadko zdecydowałby się on na c-bet, nie mając gotowego układu lub silnego drawa. Jego karty to prawdopodobnie:
- Najwyższy bądź drugi w kolejności set. 44** jest mało prawdopodobne, ponieważ jest niewiele rąk zawierających 44, z którymi mógłby grać wcześniej open raise.
- Top two pair z drawem do strita lub koloru.
- Mała ręka typu rundown, jak 7-6-5-4 z drawem do koloru. Taka sama ręka, ale bez drawa jest również mało prawdopodobna, gdyż dawałaby mu jedynie sześć outów do strita, z których z kolei jedynie cztery dawałyby mu nutsy.
- Over pair z drawem do strita lub koloru.
Mógł on również postawić zakład kontynuacyjny z kilkoma innymi, słabymi rękoma, jednak podbijając, powinieneś wyizolować wszystkie ręce, które w tym momencie cię pokonują.
| Analiza equity | |||||
| Board | J , 8 , 4![]() |
||||
| Equity | Win | Split | Loss | Hand | |
| Gracz 1 | 11,80% | 10,49% | 2,62% | 88,20% | J , T , 8 , 6![]() |
| Gracz 2 | 88,20% | 86,89% | 2,62% | 11,80% | 88xx, JJxx, KJT8, A JT 8, K K5 5, KKT9, 7 6 54 |
Jeśli zdecydujesz się tylko na sprawdzenie, jest wiele scare cards, które mogą pojawić się na turnie. Tylko walet da ci najlepszy możliwy układ, ósemka dałaby ci jedynie niskiego fulla, który musiałby być rozgrywany bardzo uważnie, ponieważ twój przeciwnik rzadko będzie miał 44** lub 84**, co pozwoliłoby ci wygrać od niego więcej pieniędzy. Są to jedyne ręce, które przeciwnik mógłby trzymać i które jednocześnie przyniosłyby akcję z jego strony na turnie.
Jeśli byłeś agresorem przed flopem, prawie zawsze będzie tu prawidłowe zaatakowanie zakładem kontynuacyjnym. W każdej poszczególnej sytuacji musisz decydować, czy chcesz z top two pair wdawać się w grę. Jednakże układ taki bez redrawa do strita, koloru czy jeszcze wyższych dwóch par jest zbyt słaby, żeby ryzykować z nim grę za stack w wysokości 100 BB.
Dwa niższe sety różnią się dość znacznie od najwyższego, ponieważ tracisz z nimi naprawdę dużą ilość equity w przypadku pul wieloosobowych, istnieje bowiem duża szansa, że grasz przeciwko najwyższemu setowi. Najniższy set rozgrywany jest podobnie do top two pair, więc przywołamy tu raz jeszcze scenariusz 8.
MP zagrywa open raise o wysokość puli, ty sprawdzasz z CO, SB pasuje.
Stół: J 8
4
Twoje karty: 5


SB czeka, MP zagrywa conti-bet w wysokości puli. Ty trzymasz najniższego seta bez redrawa i pasujesz.
Oceniamy przeciwnika na taki sam zasięg rąk, jak w poprzednim przykładzie. Oto nasze equity przeciwko niemu:
| Analiza equity | |||||
| Board | J 8 , 4![]() |
||||
| Equity | Win | Split | Loss | Hand | |
| Gracz 1 | 12,09% | 12,01% | 0,17% | 87,82% | 5 , 4 , 4 , 3![]() |
| Gracz 2 | 87,91% | 87,82% | 0,17% | 12,01% | 88** JJ** KJT8 A |
Jak widzisz, twoje equity wzrosło bardzo nieznacznie.
Drugi w kolejności set uważany jest natomiast za silny układ i powinien być rozgrywany w wielu sytuacjach. Na dużej liczbie flopów możliwa jest ocena, jak bardzo prawdopodobne jest, że twój przeciwnik ma najwyższego seta. Dla przykładu, jeśli na stole pojawia się flop z asem i przeciwnik był agresorem przed flopem, istnieje realna szansa, że ma on właśnie najwyższego seta z AA**. Jednak jeśli na takim samym flopie dostaniesz podbicie od wcześniejszego limpera, drugi set często okaże się w tym momencie najlepszą kartą. Dzięki takiej uproszczonej formie czytania rąk przeciwnika możesz ocenić siłę twojego seta na konkretnym flopie.
Grasz na stole 6-handed. MP czeka, CO podbija o wysokość puli, ty sprawdzasz podbicie z SB, MP również sprawdza. Flop jest więc 3-handed.
Stół: A

Twoje karty: Q
T

Czekasz. MP podbija o wysokość puli. CO pasuje i ty przebijasz o wysokość puli.
MP bardzo rzadko będzie mieć tu AA**, ponieważ taka ręka powinna być z tej pozycji podbijana przed flopem. Bardzo często przeciwnik będzie miał w takiej sytuacji mocnego drawa i nie będzie chciał dać ci okazji do zobaczenia karty za darmo, która mogłaby sparować stół, nie dając w ten sposób okazji do kompletowania fulla. Nie chce on również zobaczyć niekorzystnej dla siebie karty na turnie, ponieważ zredukowałoby to znacznie jego equity. Inną ręką, którą może w tej sytuacji mieć, jest słaba gotowa ręka (top two pair czy najsłabszy set z drawem do strita), którą chce bronić przed wieloma potencjalnymi scare cards mogącymi spaść na turnie. Nie mógł on w tej sytuacji liczyć na to, że agresor sprzed flopa postawi zakład kontynuacyjny, więc donk bet z jego pozycji jest tu prawidłowym zagraniem.
Ty natomiast nie powinieneś w tym przypadku robić tego samego (donk bet) z pozycji SB, ponieważ z ich zagrań możesz się o nich dowiedzieć bardzo wiele. Nie wiesz też, jak zachowa się gracz podbijający przed flopem. Jeśli zdecydowałby się na podbicie, znalazłbyś się w ciężkiej sytuacji, ponieważ mógłby tu trzymać silnego drawa lub też najwyższego seta (z obydwoma układami prawidłowe jest dla niego podbicie). W pierwszym przypadku byłbyś zdecydowanie z tyłu, w drugim znalazłbyś się w sytuacji coin flip. Co więcej, donk bet z twojej strony dałby obu przeciwnikom szansę na obejrzenie turna relatywnie tanio poprzez sprawdzenie.
Zagrywając check/raise, możesz z tego rozdania wyciągnąć więcej pieniędzy, angażując się przy tym w pulę już na flopie, co będzie w większości przypadków dochodowe. Przy takim stole gracz będący agresorem często będzie rozgrywał zbyt ostro rękę w stylu top two pair, ponieważ w przypadku twojego check/raise będzie już zaangażowany w pulę (w przypadku donk beta mógłby się z niej łatwo wycofać).
Kolory trafione na flopie są stosunkowo proste do rozgrywania w pot-limit Omaha. Mają one bardzo niewielki potencjał na ulepszenie się wraz z kolejnymi pojawiającymi się na stole kartami i mogą cię postawić bądź w sytuacji drawing dead przeciwko wyższemu kolorowi, lub też dać niemal pewne zwycięstwo przeciwko niższemu. Tylko sety mogą być również rozgrywane na jednokolorowym flopie, ponieważ mają one wciąż outy do skompletowania fulla.
- Niskie kolory powinny być rozgrywane jako check/fold w większości przypadków. Jeśli zainicjujesz, stawiając zakład, zostaniesz sprawdzony tylko wtedy, kiedy przeciwnik będzie już miał nad tobą przewagę (ponieważ w Omaha dość prawdopodobnym jest, że ktoś trafił wyższy kolor, zwłaszcza jeśli pula jest wieloosobowa). Jeśli wszyscy zagrają check na flopie, musisz zdecydować na turnie, czy dochodowym dla ciebie będzie podbijanie czy też sprawdzanie.
- Średnie kolory (w przedziale od wysokiej 10 do damy), powinieneś grać zgodnie z taktyką bet/fold na flopie. Bardzo często uda ci się bezpośrednio wygrać pulę, jak również będziesz tu często sprawdzany przez graczy z niskimi kolorami, którzy będą chcieli stosunkowo tanio dojść do showdownu, grając check/call behind na turnie i riverze. Jeśli jednak przeciwnik będzie cię w takiej sytuacji przebijał, oznaczać to będzie najczęściej, że jesteś z tyłu i powinieneś spasować swoją rękę, ponieważ nie jest ona na tyle silna, żeby sprawdzać takie zagrania rywali.
- Drugi możliwy kolor jest jednocześnie pierwszym z wymienianych, który może być rozgrywany dla zysku, ponieważ wielu graczy z niższymi flushami będzie cię sprawdzać. Często raise ze strony przeciwnika będzie oznaczać, że jesteś prawdopodobnie pokonany. Jeśli jednak gra on check/call w każdej rundzie licytacji, prawdopodobnie ma średni kolor i chce tanio dojść do showdownu.
- Nut flush (najwyższy kolor) powninieneś rozgrywać szybko i mocno. Często będziesz w takiej sytuacji sprawdzany przez graczy z setem, którzy liczyć będą na trafienie fulla na turnie, lub też przez graczy z drugim możliwie najwyższym kolorem.
Trafiony na flopie strit jest bardzo niebezpieczną ręką w pot-limit Omaha. Powinien być on rozgrywany mocno, ponieważ jest bardzo dużo scare cards, które pojawiając się na turnie, mogą skompletować wyższego strita lub też kolor. Najbardziej widoczne jest to w przypadku dwukolorowych flopów.
CO podbija, ty sprawdzasz z BU, obaj gracze na blindach sprawdzają.
Stół: 9
5
Twoje karty: 7


Trafiłeś więc nut straight, jednak karta pojawiająca się na turnie może całkowicie odwrócić sytuację:
8 kart może dać któremuś z przeciwników fulla (każda pozostała 9, 8 i 5).
10 pików, które mogą utworzyć kolor, bez jednoczesnego stworzenia możliwości trafienia fulla.
13 kart, które mogą potencjalnie dać komuś wyższego strita, a jednocześnie nie stworzą koloru (3* Q, J, T oraz 2* 7, 6).
Powoduje to, że 31 z 45 kart może “zabić” twój układ na turnie. Nie masz pojęcia, które dadzą przeciwnikom wymarzoną rękę, musisz więc wybrać taką taktykę, która pozwoli ci wejść za wszystko już na flopie. Rozdanie to pokazuje, jak ważna w takiej sytuacji jest pozycja. Znajdujesz się akurat na buttonie, co daje możliwość, że ktoś przed tobą zdecyduje się na podbicie, co z kolei może stworzyć ci sytuację do zagrania kolejnego przebicia i zaangażowania się tym samym w pulę. W przypadku gdy żaden z przeciwników nie podbije, możesz sam podbić o wysokość puli i często możesz zostać przebity przez któregoś z graczy mającego drawa (do strita, koloru lub combo drawa) albo seta, podejrzewającego cię o próbę kradzieży puli. Dzięki temu będziesz miał okazję do wrzucenia w rozdanie całego swojego stacka już na flopie, co będzie dla ciebie bardzo zyskowne. Na niższych limitach z 100 BB w stacku nut straight powinien być rozgrywany za wszystko już na flopie.
Istnieje tu ciągle wiele możliwości: ponieważ nie masz żadnego redrawa, przeciwnik może znajdować się w lepszej sytuacji niż ty, np. mając rękę T-9-7-6 (z którą ma takiego samego strita, jak ty, ale ma również outy do wyższego dzięki każdym J, 7 i 6). W tym przypadku możesz co najwyżej podzielić się z nim pulą – wykluczając mało prawdopodobne backdoory – a twój przeciwnik nie będzie mógł już przegrać, ale dostanie szansę wygrania wszystkich pieniędzy włożonych w rozdanie (ponieważ ma ciągle outy).
Mając 100 BB, nie powinieneś zastanawiać się nad podobną sytuacją, tylko dążyć do zagrania na flopie all-in. Jeśli jednak jesteś deepstackiem, powinieneś brać pod uwagę możliwość spasowania swojego nut straight bez redrawów, gdy napotkasz dużo akcji przeciwników. W takich przypadkach możesz często znaleźć się w trudnym momencie przeciwko silnym układom (np. straight draw + flush lub set + flush draw).
| Analiza equity | |||||
| Board | 9 , 8 , 5![]() |
||||
| Equity | Win | Split | Loss | Hand | |
| Gracz 1 | 28,99% | 28,99% | 0% | 71,01% | 7 , 6 , 5 , 4![]() |
| Gracz 2 | 71,01% | 71,01% | 0% | 28,99% | J , T , 8, 9; A , J , 9, 9 |
Jak widzisz powyżej, twoje equity przeciwko dwóm układom, z którymi przeciwnicy mogliby zagrać za wszystko przeciwko deepstackowi, prezentuje się nie najlepiej. Mając jednak standardowe 100 BB, trafisz zwykle na graczy decydujących się na push na flopie ze słabszymi rękoma.
Jak pokazuje przytoczony przykład, najlepszy możliwy w danej chwili strit bez odpowiedniego wsparcia (mocny redraw) nie jest bardzo mocną kartą. Jeśli trafisz niskiego strita, powinieneś rozgrywać go jako bet/fold. I jeśli zostaniesz sprawdzony, jeszcze raz przemyśleć sytuację na turnie, pamiętając, jak ważna jest w takim momencie kontrola wielkości puli.
Trafiony na flopie full, podobnie jak trips, może mieć kilka mniej lub bardziej pożądanych form. Możesz trafić najwyższego możliwego fulla, np. TT** na flopie T-5-5, słabszego under-fulla, jak 87** przy kartach 8-7-7 na stole, lub jeszcze słabszego, np. 44** na boardzie 9-9-4.
Dla dwóch ostatnich układów (nazywanych under-fullami) niezwykle ważna jest ich ochrona. Idealną dla ciebie sytuacją będzie wtedy możliwość zaangażowania się w pulę już na flopie, najczęściej poprzez zagranie typu check/raise. Zyskujesz wtedy maksymalną ochronę przeciwko graczom z over cards, którzy mogą skompletować wyższego fulla. Na takim flopie przeciwnicy często będą przeceniać swoje tripsy i rozgrywać je zbyt mocno, więc niekoniecznie znajdziesz się w sytuacji, w której grasz przeciwko wyższemu fullowi czy karecie, chociaż czasem może się to zdarzyć.
UTG+1, UTG+2 limpują, MP3 podbija o pulę, BU sprawdza, ty sprawdzasz z BB, UTG+1 i UTG+2 sprawdzają. Flop 5-handed:
Stół: J

Twoje karty: J T
T

Stawiasz zakład za ¾ puli.
Jesteś pierwszy w kolejności i trafiłeś korzystny flop, drugi najlepszy możliwy układ. Teraz powstaje pytanie, jak powinieneś zagrać, żeby chronić swoją rękę przeciwko tripsom z wysokimi kartami i jaką taktykę zastosować, żeby wyciągnąć z tego rozdania jak najwięcej.
Check/raise będzie w takiej sytuacji częściej złym pomysłem niż dobrym. Gracz, który był agresorem przed flopem, rzadko zdecyduje się na c-bet w sytuacji, kiedy o pulę walczy pięciu graczy. I jeśli nikt inny nie podbije swojego tripsa, dasz graczom możliwość dobrania karty za darmo. Dla przykładu, jeśli na turnie pojawi się K, będziesz zmuszony do spasowania swojej ręki przeciwko ostrym podbiciom przeciwników, gdyż możliwe jest, że będą oni trzymać KK** lub K8**. Co więcej, check/raise często wystraszy tripsy z asem jako kickerem, ponieważ nie będą oni mieć odpowiednich oddsów do dalszej gry.
Donk bet jednakże w tej sytuacji zostanie często podbity przez tripsy, ponieważ wielu przeciwników będzie postrzegać takie zagranie z twojej strony jako słabość. Dodatkowo, budujesz od razu dużą pulę, co oznacza, że dobrze bronisz swojego układu przed tripsami, ponieważ dajesz im gorsze implied odds. Problem takiej ręki polega na tym, że jeśli na turnie pojawi się over card i zostaniesz podbity, musisz zwykle spasować, gdyż prawdopodobnie twój układ będzie pokonany. Tylko na flopie przeciwnicy będą przeceniać siłę swoich tripsów, stwarzając ci sytuację do zagrania za wszystko.
Jedyny full, z którym możesz zdecydować się na slowplay, to full na asach, ponieważ nie ma wtedy praktycznie żadnych scare cards. Jednak nawet z taką ręką, jeśli zostaniesz podbity, lepszym rozwiązaniem będzie przebić, niż sprawdzić, ponieważ przeciwnik często poczuje się zaangażowany w pulę z tripsami. Gdybyś jedynie sprawdził, mógłby spasować na riverze, jeśli nie skompletowałby fulla.
Drawing hands
“Gołe” drawy do koloru są zbyt słabe w pot-limit Omaha, aby grać z nimi za wszystko jako semiblef. Ważne jest, żebyś zawsze próbował zbierać do koloru najwyższego, ponieważ często znajdziesz się w sytuacji kolor przeciwko kolorowi przeciwnika, kiedy to możesz dość łatwo wygrać dużą pulę będąc pewnym najlepszej ręki. W wielu przypadkach na bogatych w drawy flopach dobrym zagraniem jest sprawdzenie, żeby zachęcić w ten sposób przeciwników do tego samego (call), ze słabszym drawem.
MP gra open raise, CO sprawdza, ty również sprawdzasz z BU, obydwaj gracze z blindów też sprawdzają, flop jest więc 5-handed..
Stół: 9

Twoje karty: A


Masz nut flush draw z kilkoma over cards. Gracze na blindach czekają, MP stawia zakład w wysokości puli. CO pasuje, ty sprawdzasz z BU.
Twoja ręka jest zbyt słaba, żeby z nią przebijać i jednocześnie zbyt silna, żeby ją spasować, ponieważ masz bardzo silny draw. Każdy z twoich 8 outów, który nie sparuje boardu, da ci nutsy. W przypadku gdy masz jedyne 6 outów do najsilniejszego koloru, ponieważ ktoś inny również zbiera do koloru (niższego), masz bardzo dobre implied odds. Ponieważ gracz, który podbijał przed flopem, postawił zakład kontynuacyjny, musiał coś na flopie trafić. Często będzie on wtedy podbijał z rękoma typu over pair+flush draw lub rundown hand z dwiema parami i drawem do strita. Twoje sprawdzenie zachęca przeciwników z blindów do sprawdzenia ze słabszymi drawami do strita czy do koloru, ponieważ mogą tanio zobaczyć kolejną kartę. Ponieważ zbierasz w tym momencie do najmocniejszego układu, taka gra przynosić ci będzie zyski.
W przypadku gdy jeden z blindów zagra check/raise, musisz zdecydować, opierając się na poprzednich zagraniach i wielkości stacków, czy dobrym posunięciem byłoby tu zagranie za wszystko przeciwko dwóm graczom. Ponieważ często znajdziesz się wtedy w sytuacji przeciwko drawowi do strita i drawowi do koloru z jednej strony oraz setowi z drugiej, drastycznie maleje liczba twoich outów. Przeciwko rękom, takim jak 8h7h 6c5c, tracisz dodatkowo 9c i dwa trefle przeciwnika, co powoduje, że będziesz musiał często w takiej sytuacji spasować. Rzadko zdarzy się jednak, żeby któryś z oponentów zdecydował się na check/raise przy takim ułożeniu kart na stole, gracz z setem najczęściej zagra tu donk bet. Ponieważ grasz z buttona, a więc świetnej pozycji, masz duże możliwości gry na turnie i raczej wysokie implied odds.
W artykule "Jak odliczać outy w Omaha" wyjaśniono, jak problematyczne jest rozgrywanie silnych drawów na dwukolorowym boardzie w pot-limit Omaha, tu natomiast dokonamy analizy przypadku silnych wraps na flopie bez drawów do koloru, gdzie możesz rozgrywać swój układ mocno, ponieważ trzymasz najsilniejszy draw i prawdopodobnie masz na flopie najlepsze equity.
MP i CO limpują, ty podbijasz o wysokość puli z BU, SB sprawdza, BB pasuje, MP i CO sprawdzają. Na flopie jest czterech graczy, każdy ze stackiem 100 BB. Pula wynosi w tej chwili ok. 23 BB.
Stół: 9
4
Twoje karty: J


Trzymasz silny wrap. Każda Q, 7 i 6 daje ci najsilniejszy układ oraz każdy J i każda T mogą również dać ci strita (choć niekoniecznie najsilniejszego). Co więcej, masz też backdoor flush draw i najwyższą parę, co daje ci jeszcze dodatkowe equity.
Gracze z blindów czekali, a MP stawia zakład w wysokości puli. Twoja ręka jest tu bardzo silna: masz 11 outów, które dadzą ci najlepszy układ, 6 kart, które również przyniosą ci silny układ, i jeszcze kilka outów do koloru (backdoor), więc twoim zadaniem jest włożenie pieniędzy do puli. Dodatkowo, masz też bardzo dobre equity przeciwko rękom, takim jak dwie pary+OESD i jesteś nieznacznym faworytem przeciwko “gołym” setom (bez drawów). Masz też niewielkie (ale jednak) fold equity przeciwko niższym setom, które są bardziej prawdopodobne niż najwyższy set, ponieważ ty masz już najwyższą parę.
W tym przypadku błędne jest sprawdzenie, ponieważ słabsze ręce mogą pozostać w rozdaniu. Dobrą decyzją będzie tu przebicie w wysokości puli.
Monster drawy zdarzają się bardzo często w pot-limit Omaha i powinny być rozgrywane podobnie jak sety. Mają one bowiem największe equity na flopie i ważne jest, aby wyrzucić z nimi z rozdania graczy ze słabszymi drawami, którzy poprzez niektóre z twoich outów, mogliby doprowadzić do podziału puli (trafią ten sam układ). W tym przypadku nie powinieneś zachęcać przeciwników do sprawdzania, o wiele ważniejsze jest wyizolowanie graczy z gotowymi rękami. Idealne będzie tu zagranie za wszystko przeciwko tylko jednemu przeciwnikowi, z dużą ilością pieniędzy w puli. Dla przykładu, spójrz jeszcze raz na scenariusz 13, ale z pozycji jednego z twoich potencjalnych przeciwników.
MP zagrywa open raise, CO i BU sprawdzają, ty sprawdzasz z SB i BB również sprawdza. Flop ogląda pięciu graczy.
Stół: 9

Twoje karty: 8 7
6


Trafiłeś wymarzony flop. Poza posiadaniem silnego wrapa, masz również draw do niskiego koloru z outami do pokera. Przeciwko setowi masz w tym momencie 60% equity. Ponieważ jesteś na najwcześniejszej pozycji, decydujesz się na check/raise licząc, że przeciwnik z over pair + drawem do koloru lub z setem podbije i solidnie się wypłaci. Jeśli zagrałbyś tu donk bet i nie został podbity, byłbyś później zmuszony do spasowania swoich kart, jeśli turn sparowałby stół lub też przyniósł potencjalny kolor, ponieważ nie miałbyś pojęcia, co może trzymać przeciwnik (dwie pary, niski set czy też draw do najwyższego koloru). Nie wiesz bowiem, co myślał, sprawdzając. Jeśli byłbyś jednak na środkowej pozycji, donk bet to najlepsze rozwiązanie, ponieważ za tobą jest już niewielu zawodników, którzy mogliby podbić, jeśli akurat coś trafili.
Załóżmy, że czekasz, podobnie BB za tobą, MP stawia zakład kontynuacyjny, CO pasuje, BU sprawdza. Podobnie jak w poprzednim przykładzie, przeciwnik ma często słabego drawa do strita lub też “goły” draw do koloru i chce tanio zobaczyć kolejną kartę. Jeśli więc zagrasz check/raise, będziesz miał fold equity przeciwko graczowi, który podbijał, a także zmusisz BU do spasowania swojego możliwego drawa do koloru, co da ci więcej outów (nikt inny nie będzie zbierał do koloru). Na dodatek zaangażujesz się w pulę, dzięki czemu wyeliminujesz niedogodność gry bez pozycji w późniejszym etapie gry. Jeśli twój przeciwnik nie ma seta z drawem do wyższego koloru, będziesz w takiej sytuacji niemal zawsze faworytem. W puli będzie również sporo dodatkowych pieniędzy włożonych przez BU.
Combination hands
Przez combination hands rozumie się połączenie słabej gotowej ręki i silnego drawa, co razem daje wystarczające equity przeciwko niemal wszystkim możliwym rękom przeciwników. Jedną z najczęstszych rąk tego rodzaju jest:
W wielu przypadkach w podbitych pulach (raised pots) zdarzy się, że trafisz over pair z drawem do koloru, co jest wystarczająco silną kartą, aby ją rozgrywać. Bardzo ważne jest, żeby w przypadku puli wieloosobowych twój draw dał się kompletować do najwyższego koloru, co da ci pewność odnośnie liczby twoich outów. Popatrz jeszcze raz na scenariusz 3, zmieniając nieco kolory naszych kart.
Zagrywasz open raise na stole 8-handed z MP i czterech graczy decyduje się na sprawdzenie.
Stół: T

Twoje karty: A


Obaj gracze z blindów czekają. Twoja ręka zmieniła się teraz dość znacznie. Draw do najwyższego koloru podwyższa twoje equity przeciwko silnym drawom i parom, ponieważ z jednej strony już teraz jesteś przeciwko takim układom najlepszy, a z drugiej twoje outy na pewno dadzą ci najlepszy układ. Przeciwko graczowi mającemu dwie pary posiadasz 8 outów do koloru, 2 do seta i 3 do wyższych dwóch par. Przeciwko setowi masz 8 outów do koloru i 2 do wyższego seta. Twój draw jest również silniejszy niż czyste drawy do strita, ponieważ twoje outy do koloru blokują kilka outów do strita. Taką rękę powinieneś rozgrywać agresywnie przez c-bet w wysokości puli, aby w efekcie wejść za wszystko, czyli za 100 BB, w przypadku wieloosobowej puli.
| Analiza equity | |||||
| Board | T , 8 , 5![]() |
||||
| Equity | Win | Split | Loss | Hand | |
| Gracz 1 | 28,93% | 28,93% | 71,07% | A , A , 2 , 3![]() |
|
| Gracz 2 | 32,73% | 32,22% | 1,03% | 66,75% | T976 |
| Gracz 3 | 38,33% | 37,82% | 1,03% | 61,10% | 88xx |
| Analiza equity | |||||
| Board | T , 8 , 5![]() |
||||
| Equity | Win | Split | Loss | Hand | |
| Gracz 1 | 35,87% | 35,85% | 0,04% | 64,11% | A , A , 2 , 3![]() |
| Gracz 2 | 64,13% | 64,11% | 0,04% | 35,85% | 88xx, T976 |
Powyżej dwie możliwe sytuacje w przypadku takiej ręki. W obu przypadkach twoje equity nie jest zbyt dobre, ale ponieważ czterech graczy przed flopem sprawdziło, pieniądze znajdujące się już w puli rekompensują niższe equity. Ponieważ najniższy set bez redrawa rzadko będzie kontynuować grę w takim rozdaniu, możliwy jest również taki scenariusz.
| Analiza equity | |||||
| Board | T , 8 , 5![]() |
||||
| Equity | Win | Split | Loss | Hand | |
| Gracz 1 | 35,68% | 35,68% | 0% | 64,32% | A , A , 2 , 3![]() |
| Gracz 2 | 38,53% | 38,53% | 0% | 61,47% | T876, T976 |
| Gracz 3 | 25,79% | 25,79% | 0% | 74,21% | Q QJ 8 |
Jak widzisz, over pair z drawem do najwyższego koloru jest jedną z rąk, która powinna być rozgrywana mocno i agresywnie na flopie. Zwłaszcza na niskich limitach, gdzie dwie pary, over pairs i słabe drawy są często przeceniane, co jest bardzo dochodowe w analizowanym scenariuszu.
Inne, podobne combination hands to:
- Dwie pary z drawem do strita, co zdarza się często z rundown hands
- Najwyższa para z over cards + draw do najwyższego koloru
Podsumowanie
Pot-limit Omaha jest dużo bardziej skomplikowana niż no-limit Hold`em z powodu ogromu możliwych kombinacji i dlatego wyjaśnienie wszystkiego w jednym artykule nie jest możliwe. Jednak powinieneś już rozumieć podstawy gry na flopie i po zapoznaniu się z artykułami o grze na turnie i riverze możesz przejść do czytania na temat bardziej szczegółowych sytuacji w artykułach Gotowe ręce w Omaha i Drawy w Omaha.
| LINKI | |
