Samozarządzanie gracza pokera

Wprowadzenie

W tym artykule

• Problem bad beatów i downswingów
• Jak pozostać skoncentrowanym, gdy gra idzie nam kiepsko
• Cierpliwość jest cnotą pokerzysty

Oprócz zdolności strategiczno-technicznych, musisz mieć także pod kontrolą siebie. Poker to walka przeciw własnemu ja! Wszędzie czyhają niebezpieczeństwa i próba sprowadzenia cię na złą drogę.

Pokażemy ci, jakie pułapki są na ciebie zastawione oraz przedstawimy metody na wzmocnienie twojej wytrzymałości. Wielu graczy nie docenia tego typu artykułów, ponieważ niewiele jest w nich rad o tym, jak grać swoimi kartami.

Pragnę jednak podkreślić, że psychologiczna strona pokera jest tym, na czym wielu graczy ponosi klęskę. Nawet wieloletni profesjonalni gracze, mimo ich ogromnej wiedzy na temat pokera, popełniają ten finansowo drogi błąd. Przedstawione tutaj przykłady dotyczą fixed-limit.

Problem bad beat

Bad beat to fachowe pojęcie dla tego zjawiska: grasz dobrą kartę, trafiasz na flopa lub masz już wysoką parę tylko po to, by zostać zaskoczonym przez kartę niższej wartości. Porażka na bad beat jest zawsze poprzedzona złą grą przeciwnika.

Trzymasz AK i podbijasz, przeciwnik cię sprawdza i wykonuje cold call (sprawdzenie dwóch zakładów na raz), trzymając A6s. Na flopie pojawia się A62 rainbow (trzykolorowy).

Masz wszelkie powody, aby przypuszczać, że jesteś na prowadzeniu i nagle przegrywasz przeciwko dwóm parom. Przeciwnik wykonał w grze przed flopem bardzo złe sprawdzenie.

W takim przypadku chciałoby się rwać włosy na głowie. Sama przegrana jest już wystarczająco nieprzyjemna, a do tego przeciwko takiemu idiocie. Jeżeli kilkakrotnie pod rząd przydarzą się tego rodzaju bad beaty, to własna wytrzymałość zostaje wystawiona na ciężką próbę.

Możesz wówczas zachowywać się irracjonalnie: nie masz odwagi podbijać z silnymi kartami. „Znowu ktoś mnie pokona na riverze. Lepiej nie inwestować aż tyle pieniędzy.“

Oczywiście, jest to błąd. Można przegapić okazję na zarobienie sporej sumy dobrymi kartami i pozwala się na wzmocnienie słabszym rękom, które mogą cię następnie pokonać.

Spróbowałeś zwrócić uwagę przeciwnikowi (pouczyć go) na jego słabą grę lub go obrazić.

Można to wprawdzie zrozumieć, lecz jest to niedorzecznym posunięciem. Wyzywasz swojego przeciwnika od początkujących/słabych graczy, a sam zachowujesz się jak on, popełniając podstawowe błędy.

Jeśli pouczasz przeciwnika, może mieć to następujące skutki:

1. Przeciwnik będzie sprytniejszy i groźniejszy.

2. Przeciwnik, który chciał sobie tylko pograć dla rozrywki, zostanie zmuszony przez zaciętą atmosferę do zwiększenia swojej koncentracji.

Wyzywanie to jeszcze gorszy sposób. Po pierwsze niemiłe, po drugie głupie. Słabi gracze są klientami poważnego gracza pokerowego. Wyzywanie własnych klientów nie jest oznaką inteligencji. Często wyzywany gracz opuszcza z tego powodu stół, ponieważ stracił ochotę.

Ważne jest, aby rozumieć, że ci słabi gracze dostarczają więcej korzyści swoimi nieuzasadnionymi sprawdzeniami, niż mogą zaszkodzić bad beatami.

Dobrze mieć takich graczy przy stole i dobrze, że grają dokładnie tak, jak sobie życzysz! Nie ma więc powodów, by się wściekać, gdy jeden raz trafią. "Wielkością człowieka jest poddawanie się konieczności" (Nietsche).

Problem downswingu

Moje wyrazy współczucia dla każdego, kto przechodzi właśnie przez paskudny czas downswingów. Oczywiście miałem wielokrotnie z tym do czynienia. Zawsze jest to frustrujące przeżycie.

Zasada 50 BB dla FL: Jeżeli podczas jednej sesji przegra się ponad 50 BB, to najlepiej zrobić sobie przerwę aż do kolejnego dnia.

Krótkotrwałe downswingi zdarzają się całkiem często. Grasz swoim solidnym stylem, a na końcu sesji masz znaczne straty. Jak to wytłumaczyć? W zasadzie jest to nic innego, jak splot nieszczęśliwych wydarzeń. Zbyt wiele rąk second best w rozdaniu, bad beaty oraz wszystkie dobre silne drawy, które nie chciały się zmaterializować. 

Dla wielu graczy bardzo pomocne jest określenie limitu strat. Może on być przy 50 BB (big bets).

To naturalne, że jeżeli się przygrywa, to pogarsza się własny nastrój. Pojawia się niebezpieczeństwo, że nie będzie można już grać w najlepszej formie.

To samo dotyczy twierdzenia w drugą stronę, czyli wszystko to, co sprawia przyjemność robi się szczególnie dobrze. Każdy, kto skłania się do gorszej gry, jeżeli przegrywa, powinien się ściśle trzymać limitu strat.

Jeżeli się przygrywa, może to być rezultatem czynników zewnętrznych. Być może przeciwnicy są naprawdę silni.

Wiele przemawia jednak za tym, aby mieć pewien dystans do porażki i samego siebie. Jutro też będzie dzień!

Jednak prawdziwym testem na wytrzymałość jest dla graczy pokera długotrwały downswing.

Może on trwać przez wiele tygodni i dzięki niemu zakończyło się wiele obiecujących karier pokerowych, zanim się one w ogóle rozpoczęły. Być może brzmi to mało prawdopodobnie, lecz długie pasmo niepowodzeń mieści się w matematycznych ramach. Aby uzbroić się przeciwko psychicznemu obciążeniu podczas trwania downswingu, powinno się zająć matematyczną stroną pasma niepowodzeń i szczęścia.

Poker jest wprawdzie grą strategiczną, lecz czasami może dłużej potrwać, zanim właściwy sposób gry będzie wydawać oczekiwane owoce.

Wariancja jest bowiem bardzo duża.

W pewnych okolicznościach można ponosić straty podczas wielu tysięcy rozdań, pomimo tego, że grało się perfekcyjnie. Z drugiej strony, wygrana przy takiej samej liczbie rozdań może być proporcjonalnie większa.

Jednakże w dłuższym okresie rzeczywista wygrana będzie się pokrywać z oczekiwaną, matematyczną wygraną (zależnie od jakości twojej gry).

• Sprawdź, czy twój downswing nie ma być może podłoża w twojej grze!

Nie można wykluczyć, że downswing ma swoje podłoże w sposobie gry. Zawsze należy się upewnić, że wymagania stawiane na danym limicie nie są zbyt duże. Każdy, kto postępuje według naszych wskazówek na temat zarządzania kapitałem, automatycznie zejdzie na niższy limit, jeżeli dłużej mu nie idzie.

• Wykorzystaj downswing, aby zgłębić teorię pokera!

Downsing jest dobrą okazją do przetestowania własnych umiejętności. Gdzie są moje słabości, gdzie braki, przez które wciąż tracę pieniądze?

Podczas pasma niepowodzeń należy pracować nad własną grą i zająć się literaturą.

Ze względu na fakt, że gra w tym czasie nie sprawia przyjemności, nie powinno to być zbyt trudne.

• Zaznajom się z matematyczną naturą pasma szczęścia i niepowodzeń!

Przeważnie pomocne jest, jeżeli człowiek zajmie się danym problemem i zrozumie kontekst, w jakim on występuje.

Kto zrozumie nieodzowność szczęścia i pecha, może łatwiej poddać się ich skutkom i nie dać im na siebie wpływać. Graj jak automat!

Problem nauki

Jak już pokazaliśmy, nie można ustalić poprawności rozegrania danego rozdania na podstawie osiągniętego wyniku. Zdarzają się rozdania, które grało się całkowicie źle, a jednak się je wygrało oraz zdarzają się takie, które grało się poprawnie, lecz się je przegrało. 

Wystawia to wrodzony ludzki mechanizm nauczania na ciężką próbę. 

Mózg pracuje w zależności od krótkotrwałego sukcesu lub porażki, czyli według zasady  "prób i błędów". Poker jest jednakże grą wyliczoną na dłuższy okres. 

Sukces pojawia się często z opóźnieniem. Nauka polega tutaj przede wszystkim na dogłębnym przestudiowaniu teoretycznych podstaw i zasad oraz utrwaleniu ich w praktyce.

Problem czytania z fusów

Problem czytania z fusów jest spokrewniony z problemem uczenia się i bazuje na jednej z największych zdolności ludzkiego mózgu: rozpoznawania schematu. Człowiek uczy się, szukając analogii w gwałtownej i chaotycznej burzy wrażeń zmysłowych, powracających struktur i związków pomiędzy znaczeniami.

Ten niepohamowany cerebralny pęd jest nadzwyczaj produktywny, prowadzi jednak często do rozpoznawania wzorów, kiedy te tak naprawdę nie istnieją.

Niektórzy obdarzeni wyobraźnią gracze obstają chętnie przy sporządzaniu prognoz na podstawie minionych wydarzeń, chociaż nie mają one żadnego wpływu na przyszłość.

Pasmo szczęścia i porażek to pojęcia, które dobrze określają minione wydarzenia, ale nic poza tym. Jest to już wyłącznie przeszłość.

Pozostań racjonalistą! Nie wyciągaj wniosków z niezależnych od siebie wydarzeń!

Jeżeli nie udało mi się 5 razy z rzędu skompletować drawa do koloru, nie ma to wpływu na kolejny draw do koloru.

W żadnym wypadku nie oznacza to, że nie powinienem dochodzić do rivera z drawem, "ponieważ i tak się nie uda".

Jeżeli właśnie przegrałeś sporo pieniędzy, z pewnością było to pasmo pecha. Nie ma to jednak wpływu na przyszłość.

Problem niecierpliwości

Ten, kto trzyma się naszych zaleceń gry przed flopem według tabeli, gra średnio 20% swoich kart. W czterech na pięć przypadków wyrzuca swoje karty.

Najważniejsza zasada pokera: wygrywać przez pasowanie!

Niektórzy gracze się nudzą, bo nic się nie dzieje. Przypominają sobie o tym, że bohaterski kowboj w filmie zabłysnął raczej śmiałymi blefami, a nie odkładaniem kart. Ale to jest Hollywood.

Rzeczywistość jest raczej mniej spektakularna. Tylko to, że trzymasz się ściśle zasady grania wyłącznie jakościowych kart, nagradzane jest sukcesem.

To samo dotyczy gry na flopie. Jeżeli nic nie trafiłeś – odłóż karty. Pasowanie to twoja najlepsza broń w pokerze!

Właściwie to w ogóle nie ma powodu do tego, by się znudzić. Nawet poza rozdaniem, w którym bierze się udział, jest wiele do zrobienia.

Aby odnosić sukcesy w pokerze, należy obserwować i klasyfikować swoich przeciwników.

Na PartyPoker można sobie obejrzeć historię rozdań, klikając na link po lewej stronie.

Dzięki temu możesz wyciągać wnioski na temat zachowania oponentów.
Jeżeli staniesz się z początkującego gracza zaawansowanym graczem, to będziesz w stanie grać w pełni skoncentrowany na dwóch stołach. Wówczas nuda powinna zniknąć.

Lub będziesz na tak wysokich limitach, że pieniądze znajdujące się w grze będą prowadzić do podwyższenia poziomu adrenaliny. I najpóźniej wówczas powinno się z respektem i szacunkiem podchodzić do sesji pokerowych.

Obserwuj przeciwników po spasowaniu. Staraj się odczytać ich karty!

Innym sposobem na zwalczenie nudy jest praktykowanie czytania kart przeciwników.

Czytanie kart to jedna z bardziej wymagających i ważniejszych umiejętności w pokerze. Wciąż powinno się ją trenować, aby polepszyć własne umiejętności w tej dziedzinie. Używaj rozdań, w których spasowałeś, do zastanowienia się nad kartami, które mogli trzymać przeciwnicy. 

Problem break even

Wielu graczom ciężko zakończyć sesję na minusie. Prowadzi to do tego, że gra się dłużej, niż pozwala na to koncentracja.

Nie graj agresywniej, jeżeli ponosisz straty!

Zjawisko to jest szczególnie niebezpieczne tuż przed pójściem spać, gdyż znaczne zmęczenie prowadzi do sporego spadku jakości gry. W żadnym wypadku nie powinno się próbować wyrównać strat za wszelką cenę. Agresywna gra prowadzi wówczas do jeszcze większych strat.

Przestrzegaj stałych pór gry!

Granie o stałych porach uchroni cię przed problemem break even, co niezmiernie ułatwi grę.

To jedna wielka sesja!

Zawsze dobrze mieć przed oczyma cytat z Davida Sklansky'ego: "It's one big session."

Nasza kariera pokerowa jest jedną wielką sesją, a kolejna godzina zawsze pozostanie kolejną godziną, obojętnie, czy odbędzie się od razu, czy dopiero następnego dnia, kiedy się wyspaliśmy.

Pojedyncza sesja jest sztucznym podziałem bez odniesienia do rzeczywistości.

Jeżeli wygrało się już wiele i powiększyło swój bankroll, to nawet po przegranej sesji pozostanie się na plusie. Tak ja wcześniej byłeś graczem wygrywającym, to i później będziesz graczem wygrywającym.

Nie ma powodu do niepokoju.

Odejdź od stołu, jeżeli zmienią się okoliczności, bez względu na to, czy wygrywasz, czy przegrywasz.

Szczególny rodzaj problemu break even powstaje w ramach selekcji stołów.

Niestety, bardzo często zdarza się następująca sytuacja: wyszukuje się stolik ze słabymi graczami i odnosi się na nim straty. Zanim się obejrzysz, większa część słabych graczy odejdzie od stołu. Stół staje się bardzo tight. Wielu graczy pozostaje pomimo tego przy stoliku, gdyż nie chcą od niego odejść jako przegrani. Takie nastawienie jest oczywiście złe. W pokerze wciąż chodzi o wartość oczekiwaną, a ta jest znacznie wyższa przy stołach ze słabymi graczami.

Problem ego

Niektórzy ludzie posiadają większe ego, niż inni. W pokerze może to mieć rożne konsekwencje:

Nie chodzi o pulę, lecz o pieniądze.

Bardzo agresywni gracze, zwani maniakami, mają potrzebę ciągłego znajdowania się w centrum uwagi i poprzez ciągłe blefowanie, wyrzucają innych graczy z rozdania.

Chcą wygrać możliwie najwięcej pul, aby w ten sposób poprawić swoje mniemanie o sobie. Wygrywają oni faktycznie wiele pul, lecz w dłuższym okresie przegrają wszystkie pieniądze.

Pokerzyście odnoszącemu sukcesy nie chodzi o pule, lecz o dodatnie saldo.

Graj tylko na takich limitach, na których możesz wygrywać!

Niektórzy gracze szukają wyzwania. Chcą się zmierzyć z lepszymi graczami na wyższych limitach. Niskie limity są poniżej ich godności.

Jeżeli ktoś posiada dość pieniędzy, może tego spróbować i potraktować to jako osobistą rozrywkę.

Graj tylko wtedy, gdy masz przewagę!

Dla nastawionych na wygraną pokerzystów takie nastawienie jest niszczące. Odnoszący sukcesy profesjonalni pokerzyści mają jedną cechę wspólną.

Grają jedynie wtedy, gdy widzą swoją przewagę. Jeżeli natrafią na silny opór, to go unikają. W pokerze nie ma miejsca na źle pojętą rycerskość.

Chodzi jedynie o przewagę i profit.

Problem podejrzliwości

Daj innym odgrywać rolę szeryfa przy stole!

Nieufni gracze skłonni są zbyt często sprawdzać, ponieważ nie mogą znieść, że ktoś może blefować. Być może doświadczyli nieprzyjemnych przeżyć, zostali zranieni lub oszukani.

Jeżeli ktoś wyrzuci ich z rozdania blefem, traktują to jako upokorzenie i robią wszystko, aby zapobiec temu nieprzyjemnemu przeżyciu.

Jeżeli ktoś nie spasował wygrywającej ręki, to gra zbyt loose!

Jak wszyscy wiemy, zbyt częste sprawdzanie nazywa się loosing play. Moja rada: nie bierz wydarzeń przy stole pokerowym do siebie. To nie wstyd, jeżeli zostaniesz wyrzucony z rozdania blefem innego gracza.

Problem pesymizmu

Nie za każdym drzewem czai się złoczyńca!

Pesymista wciąż sądzi, że inni trzymają nutsy. Gra zbyt zachowawczo i generuje zbyt mało value swoimi silnymi układami. Poza tym, pozwala się zbyt często wyrzucić z rozdania blefem (patrz punkt 7).

Problem zemsty

Myśli o zemście osłabiają zmysły i zdolność do wydawania trafnych sądów!

Często zdarza się, że przegrywasz bardzo dużo pieniędzy z jednym przeciwnikiem, możliwe, że w połączeniu z okropnym bad beatami. Wtedy gromadzą się w graczu negatywne uczucia. Mimo to, nie powinno się tego traktować zbyt poważnie. Graj dalej swoją najlepszą grą.

Problem skupienia

Zadbaj o dobre warunki do gry!

Istnieje wiele rzeczy przeszkadzających w pokerze: zmęczenie, spożycie alkoholu, rozproszenie uwagi np. oglądaniem telewizji, odpisywaniem na maile, itp.

Problem strefy komfortu

Jeżeli twoja gra jest wystarczająco dobra, wybierz limit, który leży dokładnie w centrum twojej finansowej strefy komfortu.

Wybór właściwego limitu ma wiele wspólnego z własną strefą komfortu.

Pieniądze mają dla każdego z nas inną wartość. Jeżeli gra się na zbyt niskim limicie, może się zdarzyć, że nie zwraca się uwagi na stawiane zakłady i rozpocznie się grać zbyt lekkomyślnie.

Jeżeli natomiast gra się na limicie leżącym powyżej strefy komfortu, to może zdarzyć się swego rodzaju zahamowanie. Zachowujesz się wówczas pasywniej, niż nakazywałby to strategiczny zdrowy rozsądek.

Cnoty pokerzysty

Podsumujmy jeszcze raz wszystkie cnoty gracza pokerowego:

• Cierpliwość
• Dyscyplina
• Opanowanie
• Pilność
• Obiektywizm (samokrytyka)
• Zdrowy optymizm, odwaga
• Sportowy duch
• Gospodarność
• Umiejętność koncentracji
• Mocne nerwy
• Skromność
  

Przemyślenia końcowe

Oprócz wymagań co do techniki gry, poker stanowi duże wyzwanie także dla twojego charakteru. Komu brakuje większości wymienionych tutaj cech, temu radzę zastanowić się, czy chce sobie to zafundować.

Można jednak potraktować te wszystkie pułapki psychologiczne jako szansę. Dzięki tego rodzaju artykułom będziesz na nie przygotowany przez nasz zespół. Inaczej wygląda to u przeciwników. Wielu z nich jest pozostawionych samym sobie, bez żadnego planu.

Każdy z wymienionych tutaj problemów to potencjalna pułapka dla twojego przeciwnika i korzyść dla ciebie.

Poker często bywa określany mianem przeklętego, grzesznego i obciążającego finansowo.
Z pewnością coś w tym jest, ale istnieje także ta druga strona. Prawdziwy sukces osiąga ten, kto pracuje nad sobą, by posiąść cechy potrzebne w dobrej grze w pokera. Każda sesja wystawia twój charakter na nową, ciężką próbę. Każda sesja to szkoła dyscypliny, cierpliwości i opanowania.

Każdy downswing upokarza. Poker ma swego rodzaju charakter medytacyjny.

Literatura

O psychologicznych aspektach dyskutowano w wielu publikacjach o pokerze. Specyfika tematu wychodzi poza zakres materiału dla początkujących. Ponieważ ten artykuł jest czytany także przez graczy zaawansowanych, oto kilka pozycji wartych przeczytania. Dwie pierwsze zajmują się wyłącznie psychologią, przy czym książka "Zen and the Art of Poker" jest raczej ezoteryczna:

• "The Psychology of Poker", Dr. Alan Schoonmaker, Twoplustwo
• "Zen and the Art of Poker", Larry W. Phillips, A Plume Book

Kolejne dwie pozycje to również dobry materiał:

• "Inside the Pokermind", John Feneey, Twoplustwo
• "Ace on the River", Barry Greenstein, Last Knight Publishing

Więcej na temat samozarządzania znajdziecie w sekcji dla zaawansowanych graczy (poszukajcie w spisie treści) oraz na forum. Tam kwestia downswingu poruszana jest szczególnie często.