Style gry z psychologicznego punktu widzenia

Wstęp

W tym artykule:

• Różne typy przeciwników
• Loose vs. tight

Gra w pokera jest ciągłą walką przeciwko własnemu Ja. Jak już wielokrotnie opisano, mamy tutaj na myśli zarządzanie samym sobą. Wszędzie czają się pokusy i niebezpieczeństwa, które wystawiają nasz charakter na próbę. Aby stać się lepszym pokerzystą, należy pracować nad własnym charakterem. Każda negatywna cecha charakteru nie tylko utrudnia nam codzienne życie i czyni nas mniej przyjemnymi w kontaktach międzyludzkich, lecz także jest naszą słabością, przez którą tracimy pieniądze w grze. Powinniśmy starać się zredukować nasze słabości i panować nad sobą.

Dotychczas nie została podjęta przeze mnie kwestia powiązania zarządzania samym sobą ze strategią. Znakomitym przykładem strategii samokontroli jest styl tight aggressive. Jest to jedyny styl przynoszący wygrane.

Dlaczego jednak nie jest on praktykowany przez wszystkich? Dlaczego jest taki trudny do nauczenia?

To całkiem proste.
Ponieważ nie jest naturalny! Jest to sztuczny produkt, który prawie nie zdarza się w naturze. Dlatego jego nauka wymaga spożytkowania sporej ilości energii.

Wszystkie style gry są związane z określonymi cechami charakteru:

Typ loose passive to ludzie, z którymi przyjemnie jest przebywać. Prowadzą bogate życie towarzyskie. Ich słabość to chęć osiągnięcia harmonii. Chcą być lubiani i nie chcą negatywnie rzucać się w oczy. Z tego powodu grają wiele rąk  (chcą zawsze brać udział w rozgrywce i udzielać się towarzysko), lecz prawie nigdy nie podbijają. Jest to podświadome działanie, gdyż nie chcą wywołać zamieszania.
Po prostu być razem z innymi i być lubianymi - takie są ich cele. I według mnie osiągają je. Uwielbiam graczy typu calling station przy moim stoliku.

Gracz typu LAG zawsze chce znajdować się w centrum uwagi, a jego zagrania są napiętnowane egocentryzmem. Używa gry jako środka do samospełnienia. Każdy z nas zapewne spotkał ten typ w rzeczywistości.

Rock (ang. skała) jest bardzo ostrożny i odczuwa potrzebę kontroli wszystkiego i bezpieczeństwa. Nigdy nie odniesie znaczących sukcesów w pokerze, gdyż kontrola i bezpieczeństwo w nim nie istnieją.

Wszystkie powyższe typy to ludzkie charaktery. Jakie jednakże cechy posiada TAG?

Styl tight aggressive jest pełen sprzeczności. Z jednej strony, stara się trzymać na uboczu, lecz jeżeli wchodzi się do gry, to czyni się to zdecydowanie i agresywnie. Nie dostrzegam żadnego odpowiednika w ludzkim charakterze. Oczywiście, że są ludzie cholerycy, którzy przez dłuższy czas pozostają spokojni, aż zostanie osiągnięty pewien punkt, który zmusza ich do wybuchu. Nie jest to jednak tight aggressive, gdyż furia choleryka jest ślepa. TAG może w każdym momencie na turnie lub riverze pociągnąć hamulec bezpieczeństwa, jeżeli spostrzeże, że jest pokonany.

Pewne odpowiedniki znajdujemy w niektórych zawodach lub u hobbystów. Dobrzy policjanci i żołnierze są tight aggressive. Kontrolują się, lecz mogą w mgnieniu oka uderzyć, jeżeli sytuacja tego wymaga. Najbardziej podoba mi się jednak porównanie do wojownika kung
fu. Podobnie jak policjant lub żołnierz, mistrz kung
fu osiąga swoją doskonałość dzięki ciężkiemu treningowi. Wszystkie inne style pokerowe odpowiadają filozofii podążania z prądem. Jest się tym, kim się jest. Styl
tight aggressive to natomiast efekt ciężkiej pracy. Nawet jeżeli znakomicie opanowało się teoretyczne podstawy, to podczas rozdania trzeba kontrolować swoje emocje, takie jak ślepa agresja lub ślepa ucieczka. Mistrz kung fu musi przez długie lata medytować, aby dzięki temu osiągnąć siłę charakteru i samokontrolę (czyli zarządzanie samym sobą). Tak samo perfekcyjnie musi opanować techniki walki (co odpowiada strategii pokerowej).

Najśmieszniejsze w tym jest to, że TAG w dłuższym okresie zdobędzie bezpieczeństwo i kontrolę, czyli to, czego na próżno szuka gracz typu skała. Gracz taki gra zgodnie z prawami statystyki i dzięki temu osiągnie długoterminowe zyski. Oczywiście, że dyscyplina jest surowa. Jeżeli jednak przejdziesz tę twardą szkołę, to będziesz należał do elity.
Dla zwolenników pokera, biorących grę na serio, nie istnieje niebezpieczeństwo, że kiedykolwiek wymrą fishe.

Fish jest bowiem przypadkiem standardowym, a rekin wyjątkiem.