Jak przeprowadzić session review?
Wprowadzenie
W tym artykule
- Dlaczego ocena sesji jest ważna dla twojego rozwoju jako pokerzysty?
- Formy oceny sesji i pomoce
- Metodyka – jak postępować i co powinieneś wiedzieć?
Dlaczego reviewing jest ważny dla twojego rozwoju jako pokerzysty?
Oceną sesji określamy ponowne przemyślenie rozegranych rąk lub ich historii. Poniekąd jest to konieczność dla odnoszącego sukcesy pokerzysty. Twoje wygrane są długoterminowym wynikiem podejmowania przez ciebie najlepszych możliwych decyzji. Nie jest to łatwo osiągnąć, trzeba dużej ilości wiedzy i zdolności. Wymiana poglądów o liniach gry, zagraniach, wzorach, wysokościach zakładów, selekcji rąk, doborze sytuacji, wyborze stołów i wielu innych czynnikach pozwoli ci długoterminowo odnosić sukcesy w pokerze.
Dlatego jeśli chcesz podnieść swój współczynnik wygranych, to musisz być gotowy do intensywnej pracy nad sobą i swoją grą. Należy do tego dobre zarządzanie czasem, duża dyscyplina oraz korzystanie z możliwości treningu.
Forum oceny rąk PokerStrategy.com oferuje ci możliwość analizy twoich rąk przez profesjonalnych sędziów. Poza tym ważne jest, żebyś zawsze sam analizował, rozważał i ponownie oceniał swoje ręce i decyzje, a przede wszystkim powody, dla których zdecydowałeś się na określony sposób gry.
Szczególnie jeśli niedawno zacząłeś grać w pokera, to powinieneś regularnie poświęcać czas na trening. Ilość czasu poświęcona na grę i trening zależy oczywiście od ciebie. Podczas fazy nauki ogólną regułą jest przeznaczanie 60% czasu na grę i 40% na trening. Zawsze powinieneś, także podczas gry w pokera, myśleć, uczyć i rozwijać się. Możesz również np. rozgrywać sesje, zwracając uwagę na konkretne tematy, którymi zajmowałeś się podczas ostatniego treningu, aby zastosować w praktyce to, czego się nauczyłeś i przynajmniej być świadomym problematyki związanej z tymi tematami.
Formy oceny sesji i pomoce
Istnieją trzy podstawowe rodzaje oceny sesji: ocena ręki, ocena historii rąk i ocena sesji (także w formie zapisu wideo).
Hand review (ocena ręki):
- Gruntowne omówienie ręki ze wszystkimi detalami, szczególnie linii gry i wysokości zakładów z uwzględnieniem typów graczy, ich zakresów i skłonności.
- Skoncentrowanie się na konkretnych decyzjach w celu rozpoznania twoich strukturalnych błędów.
Hand history review (ocena historii rąk):
- Dogłębna analiza wielu rąk rozegranych przy jednym stole z uwzględnieniem krótkoterminowej historii.
- Skoncentrowanie się na aspektach przebiegu gry
- Zbieranie i notowanie specyficznych zagrań przeciwnika (zbieranie readów)
Session review (ocena sesji):
- Całościowa analiza przebiegu rozegranej sesji
- Skoncentrowanie się na kluczowych rękach (momentach)
- Bieżące wyszukiwanie błędów w rzekomo nieistotnych (standardowych) sytuacjach
Session review (ocena sesji w formie zapisu wideo):
- Intensywna analiza (z możliwością zatrzymania) wszystkich aspektów gry
- Skoncentrowanie się na informacjach wynikających z czasu zagrań (twoich i przeciwnika)
- Rozpoznanie braku pewności dotyczącej wysokości zakładów i wyboru linii gry (obserwacja kursora myszy)
- Analiza sytuacji przy wielu stołach (z tym samym przeciwnikiem przy wielu stołach jednocześnie, możliwie jednocześnie rozgrywanych rąk przeciwko niemu)
Nawet jeśli większość wypowiedzi z tego artykułu obowiązuje dla wszystkich form oceny sesji, koncentrujemy się na ocenie ręki. Potrzebujesz do tego wielu pomocy, których obsługi musisz się nauczyć, aby celowo je stosować. Czego potrzebujesz:
- Kalkulatora do obliczeń dotyczących analizy rąk
- Programu do statystyk (np. Pokerstrategy.com Elephant, Hold’em Manager) w celu przygotowania informacji o przeciwniku lub wizualizacji rozegranych rąk (Hold’em Manager Hand Replayer)
- Equilatora (np. PokerStrategy.com Equilator, PokerStove)
- Programu do edycji tekstu (np. Editor Notepad, OpenOffice) do dokumentacji twojej analizy wraz z założeniami odnośnie zakresów i hipotez roboczych
- Programu do nagrywania pulpitu (np. Camtasia Studio, Fraps)
Metodyka – jak postępować i co musisz wiedzieć?
Najważniejszą rzeczą potrzebną do oceny (oprócz w/w pomocy) jest cel. Ale skąd go wziąć? Skąd wiedzieć, jak postępować w trakcie oceny sesji? Odpowiedź na to pytanie uzyskasz z następującego akapitu.
Ogólnie istnieje możliwość, jak już pisaliśmy powyżej, analizowania ręki jako całości. Próbujesz wyjaśnić i w miarę możliwości ocenić różne aspekty (linie gry, wysokość zakładów) ręki, robiąc to z własnego punktu widzenia oraz uwzględniając wszystkie informacje, które masz do dyspozycji. Biorąc pod uwagę obszerność tematu oraz wiele aspektów, to taka forma otwartej oceny oferuje maksymalny efekt edukacyjny. Ważne informacje o przeciwniku lub przeciwnikach w danej ręce, które zależy uwzględnić to:
- typ gracza / wizerunek przeciwnika
- jego zakres przed flopem
- jego ogólna agresja po flopie (jak rozgrywa drawy, jak rozgrywa swoje niskie pary i toppary przy drawowatych kartach wspólnych? Czy może blefować, a jeśli tak, to jaka jest wtedy wysokość jego zakładów?)
- konkretne informacje o przeciwniku (ocena tendencji w jego grze: jak często gra on floating lub check/raise?), które można zastosować w tej sytuacji
- struktura kart wspólnych
- wysokość stacków
- własny wizerunek
- aspekty historii rąk
Poker jest kompleksową grą, a każda ręka ma swoje własne okoliczności. Jako dobry gracz musisz rozpoznawać elementy struktury w każdym rozdaniu i stosować je tak dobrze, jak potrafisz. Dlatego ważne jest, żebyś stworzył sobie repertuar tych elementów strukturalnych, które staną się filarami twojego rozumienia gry. Ta struktura twojego systemu gry będzie się ciągle ulepszać, a twoje wyczucie struktury innych systemów gry ulegnie poprawie. Także zastosowanie tej struktury w konkretnych rękach będzie coraz lepiej dopasowane do systemu przeciwnika. Dlatego ważny jest trening, szczególnie ten z dala od stołów, ponieważ wtedy możesz bardziej uważać na zachowanie oponenta i wykorzystywanie jego słabych punktów.
Przy otwartej ocenie zaleca się znalezienie partnera, z którym będzie można wymienić uwagi. Z reguły partner ma całkiem nowe podejście do danej ręki, które pomoże ci poczynić strukturalny postęp. Ważne jest, aby być otwartym w danym temacie i nie obstawać przy swoim podejściu do danej ręki, ponieważ możesz w ten sposób stracić możliwość nauki. Poker oferuje wiele interesujących aspektów: ciągłe myślenie „co by było, gdyby” powinno dominować podczas treningu. Przede wszystkim teraz masz czas, aby wszystko na spokojnie przemyśleć, żeby przy stole mieć przewagę, jeśli chodzi o przygotowanie, tzn. przewagę czasu i umiejętności.
Cel tzw. otwartej oceny nie jest więc z góry ustalony, wynika on z warunków konkretnej ręki. Koncentrujesz się przy tym na absolutnym poprawieniu podstawowego rozumienia pokera, tzn. na własnej sile. Mogą to być zależności matematyczne (ile equity mam przeciwko zakresowi x lub y? Jak często przeciwnik będzie miał topparę?), ale również kompleksowe zagadnienia, jak ogólne dynamiki (częstotliwość floatu i check/raise) i tendencje w grze (jakie ręce on sprawdza, a jakie podbija? Wysokość zakładów?).
Całkiem inaczej wygląda tematycznie „zamknięta” ocena sesji. Podczas takiej oceny zajmujemy się jednym tematem i analizujemy wszystkie ręce (najlepiej wcześniej wybrane), uwzględniając tylko ten temat. Podczas takiej analizy konkretne standardowe argumenty (zob. „elementy struktury") są między sobą ciągle wymieniane i łączone. Zaletą jest, że przy stole w porównywalnych sytuacjach szybciej możesz rozważyć znane argumenty i ogólnie podejmować lepsze decyzje. Ulubionymi tematami takich ocen są „sytuacje bitwy blindów”, „agresor sprzed flopa przy sparowanych kartach wspólnych”, „pary na ręce przy drawowatych kartach wspólnych z jedną lub dwiema overkartami”, „granie bez inicjatywy sprzed flopa, z pozycją przeciwko LAGom i maniakom”, „3-betowane pule bez pozycji” i wiele innych. W tym wypadku kreatywność nie jest prawie niczym ograniczona. Ogólnie powinieneś wybierać takie tematy, które są ważne w wielu sytuacjach, w których znajdziesz się przy stole, aby mieć z tego największy pożytek.
Trzecim wariantem oceny jest przypuszczalnie ten, którym na początku najczęściej powinieneś się zajmować. Chodzi o oceny ukierunkowane na konkretny temat. Przygotowanie do tego jest łatwe: w programie statystycznym zaznaczasz sobie rękę, co do której masz wątpliwości, w której coś cię szczególnie zainteresowało, lub którą chcesz ponownie sprawdzić. Potem notujesz pytanie, które masz a propos tej ręki, i możesz zaczynać.
Ponieważ jest to główny rodzaj konkretnego treningu, w następnym akapicie dowiesz się, jak udokumentować twoją analizę i jej wyniki. Chodzi o zabezpieczenie postępów w nauce, abyś ich nigdy nie zapomniał i odpowiednio je formułując, mógł je zastosować w kolejnych sytuacjach. Przed tym jest jednak istotne, abyś znał określone podstawy matematyczne, które są ważne do analizy, żebyś mógł dojść do jakichś poprawnych wyników. Poznasz metodę, przy pomocy której będziesz mógł matematycznie ująć zakres przeciwnika. Powinna ci ona pomóc możliwie precyzyjnie wypowiedzieć się o zakresie przeciwnika i jej silnych stronach, dzięki czemu podejmiesz decyzję.
Na większość pytań, które możesz konkretnie zadać o rękę, istnieje matematyczna odpowiedź. Podczas dyskusji na temat założeń w pokerze rzadko uda cię wysnuć niezawodne wnioski. Doświadczenie, które sam zdobyłeś na danym limicie, najlepiej przeciwko określonemu rywalowi w danej ręce, jest decydujące, aby zapewnić możliwie dużą rzetelność analizy.
Jeśli już jednak poczyniłeś jakieś założenie (sformułowałeś hipotezę roboczą), to jesteś w stanie z nim pracować i matematycznie opracować wynik. Potrzebujesz do tego szeregu podstaw matematycznych. Możesz je zdobyć oraz udoskonalić, studiując następującą serię artykułów:
Koncepcje matematyczne w no-limit Hold’em - wartość oczekiwana i zakresy (1)
Szczególnie ważne jest obliczanie i porównywanie konkretnych wartości oczekiwanych (EV) różnych zagrań, ponieważ ocena ręki jest jedynym sposobem, aby zrobić to wyczerpująco i poprawnie. Przy stole masz na to za mało czasu. Ze wzrostem doświadczenia będziesz stawał się coraz bardziej dokładny. Dlatego, szczególnie na początku, powinieneś inwestować wiele czasu w przyswojenie sobie najważniejszych koncepcji.
Przede wszystkim chodzi o to, aby określać zakresy, tzn. rozkładać je na części składowe, aby rozwinąć lepsze i bardziej precyzyjne rozumowanie, które pomoże ci w sytuacjach po flopie. Jako podstawa matematyczna obowiązuje tu zasada kombinatoryki kart w Hold’em: gra się 52 kartami, które łącznie mogą tworzyć 1326 różnych kombinacji rąk (hand combinations-HC). (Zapamiętaj: „całkowity zakres trafi cię w piątek trzynastego (13), i to dwa razy (26)" = 13+26=1326). Jeśli na przykład skombinujesz asa z innym asem, to nie dopuszczając podwójnych układów, otrzymasz dokładnie 6 kombinacji rąk. Przy rękach w kolorze na jedną kategorię rąk (np. AKs) przypadają 4 możliwe kombinacje, a przy rękach nie w kolorze jest to 12 kombinacji. Reasumując, wygląda to następujący sposób:
- 100% = 1326 HC
- z tego pary na ręce: 5,88% = 78 HC (6 * 13 HC)
- ręce suited: 23,53% = 312 HC (4 * 78 HC)
- ręce offsuited: 70,59% = 936 HC (12 * 78 HC)
Zgodnie z tym, tylko jedna ręka na około dwadzieścia jest parą, tylko jedna ręka na około cztery jest w kolorze, a pozostałe około 70% wszystkich rąk jest nie w kolorze. Ręce nie w kolorze występują 3 razy częściej niż ręce w kolorze i na czternaście rąk nie w kolorze przypada para. Jest to bardzo ważne dla zrozumienia, z czego składają się zakresy rąk przeciwników. Z reguły program do statystyk pokazuje konkretną wartość (np. VPIP, PFR, 3-bet, ATS). Jako pokerzysta musisz jednak posiadać umiejętność przyporządkowania tych konkretnych zakresów do konkretnych rąk (tzn. kombinacji rąk), które one obejmują. Niektórzy gracze bardziej lubią ręce Ax, inni wolą konektory w kolorze (SC). W tym momencie ważne jest, żeby wiedzieć, że jest trzy razy więcej rąk Ax niż SC.
Aby metodycznie określać zakresy rąk (rozkładać na części: „hand range breakdown”), postępujesz w następujący sposób:
- 1. Zaznaczasz wszystkie pary na ręce, które przypisujesz przeciwnikowi, zaczynając od góry („jakie pary jeszcze są zawarte w zakresie?”. W tym przykładzie byłyby to wszystkie: 78 HC – 22+).
- 2. Zaznaczasz wszystkie ręce w kolorze, które przypisujesz przeciwnikowi, zaczynając od najwyższej karty, czyli asa, i idziesz od najwyższego do najniższego kickera (w tym przykładzie: 174 HC - 22+, A2s+, KTs+, QTs+, J9s+, T8s+, 98s, 87s, 76s).
- 3. Zaznaczasz wszystkie ręce nie w kolorze, które przypisujesz przeciwnikowi, znowu zaczynając od najwyższej karty i najwyższych kickerów (w tym przykładzie: 306 HC - 22+, A2s+, KTs+, QTs+, J9s+, T8s+, 98s, 87s, 76s, A9o+, KTo+, QJo, JTo, T9o).
Typowe przykłady dla zakresów short handed przed flopem to trzy częste typy graczy (nit, LAG i TAG). W ramach tych zakresów porównaj zależności między kategoriami rąk. Wynikają z tego ważne rezultaty dla gry po flopie:
- Ile % zakresu stanowią pary na ręce?
- Ile % zakresu stanowią ręce Ax?
- Ile % zakresu stanowią broadwaye?
- Ile % zakresu stanowią czyste konektory w kolorze?
- Ile % zakresu stanowią konektory nie w kolorze?
| Zakres nita | |
| Cały zakres | 6,18% 82HC (TT+, AJs+, KQs, AQo+, KQo) |
| Pocket pary | TT+: 30HC |
| A-high | AJs+, AQo+: 36HC (12HC + 24HC) |
| K-high | KQs, KQo: 16HC (4HC + 12HC) |
| Kategorie | |
| Pocket pary | 37% (30HC/82HC) |
| Ax | 44% (36HC/82HC) |
| Broadwaye | 100% (82HC/82HC) |
| Czyste SC | 0% |
| Konektory nie w kolorze | 0% |
 |
|
| Zakres LAGa | |
| Cały zakres |
28,81% 382HC (22+, A2s+, K9s+, Q9s+, J9s+, T8s+, 97s+, 86s+, 75s+, 65s, 54s, A7o+, K9o+, QTo+, JTo, T9o) |
| Pocket pary | 22+: 78HC |
| A-high | A2s+, A7o+: 132HC (48HC + 84HC) |
| K-high | K9s+, K9o+: 64HC (16HC + 48HC) |
| Q-high | Q9s+, QTo+: 36HC (12HC + 24HC) |
| J-high | J9s+, JTo+: 20HC (8HC + 12HC) |
| T-high | T8s+, T9o+: 20HC (8HC + 12HC) |
| 9-high | 97s+: 8HC |
| 8-high | 86s+: 8HC |
| 7-high | 75s+: 8HC |
| 6-high | 65s: 4HC |
| 5-high | 54s: 4HC |
| Kategorie | |
| Pocket pary | 20% (78HC/382HC) |
| Ax | 35% (132HC/382HC) |
| Broadwaye | 50% (190HC/382HC) |
| Czyste SC | 14% (52HC/382HC) |
| Konektory nie w kolorze | 6% (24HC/382HC) |
 |
|
| Zakres TAGa | |
| Cały zakres | 16,89% 224HC (55+, A7s+, KTs+, QTs+, JTs, T9s, 98s, 87s, 76s, ATo+, KJo+, QJo, JTo) |
| Pocket pary | 55+: 60HC |
| A-high | A7s+, ATo+: 76HC (28HC + 48HC) |
| K-high | KTs+, KJo+: 36HC (12HC + 24HC) |
| Q-high | QTs+, QJo+: 20Hh (8HC + 12HC) |
| J-high | JTs, JTo: 16HC (4HC + 12HC) |
| T-high | T9s: 4HC |
| 9 high | 98s: 4HC |
| 8-high | 87s: 4HC |
| 7-high | 76s: 4HC |
| Kategorie | |
| Pocket pary | 26,7% (60HC/224HC) |
| Ax | 33,9% (76HC/224HC) |
| Broadwaye | 74,1% (166HC/224HC) |
| Czyste SC | 7,1% (16HC/224HC) |
| Konektory nie w kolorze |
0% |
 |
|
Na podstawie przykładów widzisz, z jakich rąk mogą się składać określone zakresy. Każdy gracz w zależności od sytuacji modyfikuje swoje zakresy. Dla swojej analizy powinieneś spróbować dokonać możliwie najdokładniejszych założeń dotyczących tych modyfikacji. Statystyki (zależny od pozycji PFR / 3-bet itp.) wraz z całościowym obrazem przeciwnika, powinny ci wystarczyć do przyjęcia przybliżonego założenia. Jeśli masz na niego dokładne informacje, to jeszcze lepiej. Dla tej formy matematycznego rozkładu zakresu rąk (por. czytanie rąk) ważne jest, że z powodu metodycznych zasad nie jest możliwe, żeby w zakresie przeciwnika po flopie była ręka, której nie ma w tym zakresie przed flopem. A więc obowiązuje:
„Zakres przeciwnika wraz z jego akcjami w przebiegu rozdania coraz bardziej się zawęża. Nigdy odwrotnie!”.
W celu dalszej analizy metodą matematyczną możesz zobaczyć, jak zakres przeciwnika trafił karty wspólne (tzw. hitting case analysis), aby określić jego względną siłę. W próżni (bez własnej ręki) zaleca się, aby jako punktu odniesienia względnej siły zakresu użyć toppary z dobrym kickerem. Jeśli masz konkretną rękę, to będzie ona oczywiście punktem odniesienia. Pytania, które powinieneś postawić odnośnie siły zakresu, są następujące:
- Ile % zakresu jest lepsze niż toppara? (część topowa)
- Ile % zakresu jest sparowane? (część par)
- Ile % zakresu oferuje cztery lub więcej outów w stosunku do toppary? (pozostałe equity)
- Ile % zakresu stanowi resztę? (ręce bezwartościowe)
W zależności od struktury kart wspólnych i sytuacji, większy sens dla twojej analizy (przede wszystkim do określenia zakładów dla value) może mieć postawienie bardziej konkretnych pytań:
- Ile % zakresu oferuje drawa do koloru?
- Ile % zakresu oferuje drawa do strita (OESD, gutshoty)?
- Ile % zakresu składa się z wysokich, średnich i niskich par?
Z tymi pytaniami i przy pomocy wartości matematycznych bardzo szybko uzyskasz wyczucie, jakie zakresy trafiają karty wspólne, jak często ktoś będzie grać dalej i jak często będzie on mógł grać na stacki. Jest to szalenie ważne do odczytywania rąk. Zapamiętaj, jaki zakres ma twój przeciwnik i zawężaj go w trakcie rozdania, opierając się na akcjach oponenta oraz uzasadnij tym decyzję, którą podejmiesz przy stole.
Ogólnie ważne jest, żeby na początku dokumentowania mieć ważne specyfikacje dotyczące ręki (I), najlepiej przegląd całkowitego przebiegu rozdania (link do ręki w konwerterze rąk PokerStrategy, ewentualnie zrzut ekranu z Hand Replayera ze statystykami z HUDa). Powinnieneś posiadać przynajmniej te informacje, które są ważne dla analizy. Z reguły są to: własna ręka, detale dotyczące sytuacji przy stole (pozycja, pozycja przeciwnika, rozmiary stacków), statystyki z HUDa i notatki dotyczące tendencji w grze przeciwnika.
Następnie powinieneś określić cel lub konkretną problematykę oceny, które zostaną zdefiniowane jako przedmiot analizy (II). Jeśli to zrobiłeś, to możesz rozpocząć właściwą analizę.
W przebiegu ręki (III) ważne jest, abyś zapisał każde założenie, które przyjąłeś. Najlepiej, żebyś wyraził je w miarę możliwości także matematycznie, poprzez założenie np. zakresu i zapisanie go (włącznie z procentami zakresu lub kombinacjami rąk, które zawiera). Pamiętaj, że każda akcja przeciwnika daje ci informacje. Zatem powinieneś nie tylko zastanowić się, z jakim zakresem przeciwnik stawia zakład, ale również jakie karty możesz z tego zakresu usunąć, jeśli on przeczekuje, stosując się do zasad odczytywania rąk. Także jeśli chodzi o wysokości zakładów można przyjąć założenia, które ograniczają zakres przeciwnika (np. „z rękami xyz przeciwnik postawiłby wyższy lub niższy zakład, dlatego te ręce wypadają z jego zakresu”).
Korzystaj z każdej informacji, aby ograniczyć zakres przeciwnika tak, jak to tylko możliwe. Opierając się na tym, możesz te założenia matematycznie uzasadnić, sprawdzić lub w razie potrzeby odrzucić. Zawsze zapisuj wyniki robocze jako „stwierdzenie”, aby móc je później wykorzystać jako wniosek z analizy. Dlatego w przebiegu rozdania powinny pojawić się założenia analityczne, które albo zawężają zakres przeciwnika, albo zawierają dane na temat equity (EQ) lub fold equity (FE). Jako sposób zapisu różnych komponentów analizy powinieneś używać zawsze jednolitej formy. Konieczne equity lub fold equity możesz na przykład zapisać jako *EQ i *FE (* = konieczne). Do każdego założenia zanotuj słowny opis (lub skrót), i dlaczego akurat taki.
Na przykład dla zakresów w rundach licytacji: "PFR range: xyz" („Zakres PFR: xyz”), "Flop calling range: xyz" („zakres sprawdzenia an flopie:xyz”), "Turn check/raising range" („zakres check/raise na turnie:xyz”); możesz również skrócić nazwy rund licytacji:
- PF dla (przed flopem), F dla (flop), T dla (turn) i R dla (river).
- Następnie zalecamy jednolity sposób zapisu zagrań: "bet" (b), "call" (c), "raise" (r), "fold" (f), "check behind" (cb), "check/fold" (c/f) "check/raise" (c/r), "check/call" (c/c), "cold call (cc)",
- dla różnych ważnych analitycznie pojęć "all-In" (AI, push), "small/big blind" (sb/bb), dla pozycji (UTG, MP, CO, BU, SB, BB).
Te skróty nie są żadnym wypadku wiążące. Ważne jest tylko, żeby były przejrzyste i żebyś zawsze wiedział, od czego pochodzą. Idealnie byłoby, gdyby każda obca osoba także mogła od razu je rozpoznać, dlatego używaj najlepiej znanych już skrótów.
Na końcu dokumentacji, na podstawie przyjętych założeń i analiz matematycznych, zapisujesz wniosek (IV) z rozdania, który odnosi się do początkowej problematyki. Im bardziej kompleksowe są przyjęte do danej ręki założenia, tym bardziej kompleksowy będzie również wniosek. Np. w formie „jeśli przeciwnik xyz, to xyz. Jeśli jednak przeciwnik xyz, to xyz itd”. Oznacza to, że dla różnych założeń formułujesz każdorazowo wyniki. Jeśli założenia są niejasne, to powinieneś zanotować, jaki wpływ miały one na decyzję w tym rozdaniu i jak duży, w danym wypadku, był on na wartość oczekiwaną (IV-A) danych decyzji.
Może się zdarzyć, że po sformułowaniu wniosku z analizy spostrzeżesz, że interesujące jest też inne założenie i chętnie sprawdziłbyś, jaki ono może mieć wpływ. Zamiast przeprowadzać całkiem nową analizę, po prostu dopisujesz założenie B do twojej analizy i ponownie wykonujesz obliczenia. Tę ścieżkę analizy możesz potem dołączyć jako część B twojego wniosku.
Do ogólnego charakteru wniosku z analizy zalicza się zapis ważnych dla szkolenia wyników oceny (IV-B). W takim wypadku notujesz wszystko, co jest nowe w tej analizie (zyskujesz lepsze rozumienie gry). Mogą to być niezliczone detale, np. że konkretny zakres dużo częściej, niż to dotychczas zakładałeś, zawiera ręce Ax, że taki zakres odpowiednio rzadziej trafia konkretne karty wspólne. Następnie możesz zanotować, jaki wpływ ma to na jego zakres po flopie itd.
Nie powinieneś nisko oceniać dokumentacji tego, czego się nauczyłeś. Bardzo szybko zapominamy informacje, które pojawiają się w analizie i nie są najważniejsze dla danej ręki, ale bardzo istotne dla twojego dalszego rozwoju jako pokerzysty. Dlatego poświęcaj czas, aby zapisywać wszystko, co było dla ciebie nowe i co może mieć wpływ na twój sposób gry w przyszłości.
Ocena ręki – przykłady
W akapicie 4. pokażemy dwa przykłady takiej dokumentacji. Powinny ci one pokazać, jak może wyglądać całościowa analiza. Z powodu niezliczonej liczby przykładowych analiz, pokażemy tylko dwa bazujące raczej na matematyce przykłady, z których drugi zajmuje się nieco bardziej kompleksowymi założeniami, aby pokazać różne ścieżki analizy.
Texas Hold'em No-limit, Big Blind $0.50 (NL50)
Hero (CO) $54.83
Villain (BB) $9.25 VPIP 18, PFR 18, ATS 30, 3-Bet 12.8, AF inf, ręce 2,4k, brak notatek
Preflop: Hero is CO with AJo
Hero raises to $1.50, 2 folds, BB raises to $9.25
Problematyka dla tej ręki jest następująca:
- 1. Czy sprawdzenie z AJo pusha shortstacka jest poprawne?
- 2. Czy można sprawdzić także z ATo?
- 3. Jaka jest najsłabsza para, którą możemy w tym wypadku sprawdzić?
1. Określenie zakresu przeciwnika dla pusha przed flopem:
- Ponieważ 3-betuje on gracza z CO, będzie to robić minimalnie ciaśniej niż przeciwko podbiciu z BU, ale zdecydowanie luźniej niż przeciwko podbiciu z UTG lub MP. Jego zakres oceniamy na "12,22% - 162 HC" (22+, ATs+, KJs+, ATo+, KQo).
2. Określenie wymaganego equity dla sprawdzającego:
- Pot = "Open raise:" 3bb + "SB:" 0,5bb + "Push" 18,5bb = 22bb
- Kwota potrzebna do sprawdzenia = "Push" 18,5bb - "Open raise" 3bb = 15,5bb; End pot: "Pot" 22bb + "kwota potrzebna do sprawdzenia" 15,5bb - "Rake" 1,8bb = 35,7bb
- Wymagane equity (*EQ) = 15,5bb / 35,7bb = 0,4342
Do sprawdzenia potrzebne jest 43,42% equity
3. Określenie equity AJo przeciwko zakresowi przeciwnika dla pusha:
- EQ(AJo, [22+, ATs+, KJs+, ATo+, KQo]) = 44,14%
AJo ma equity wystarczające do sprawdzenia, ponieważ 44,14% > 43,42%
4. Określenie equity ATo przeciwko zakresowi przeciwnika dla pusha:
- EQ(ATo, [22+, ATs+, KJs+, ATo+, KQo]) = 39,53%
ATo nie ma wystarczającego equity do sprawdzenia, ponieważ 39,53% < 43,42%)
5. Określenie najsłabszej pary, z którą możesz sprawdzić:
- EQ(55, [22+, ATs+, KJs+, ATo+, KQo]) = 44,64%
55 można jeszcze sprawdzić, ponieważ 44,64% > 43,42% - EQ(33, [22+, ATs+, KJs+, ATo+, KQo]) = 38,96% 33 nie można już sprawdzić, ponieważ 38,96% < 43,42%
- EQ(44, [22+, ATs+, KJs+, ATo+, KQo]) = 41,8% 44 nie można już sprawdzić, ponieważ 41,8% < 44,42%
Stwierdzenie: najsłabszą para, z jaką można w tym wypadku sprawdzić, jest 55.
Jeśli przeciwnik w tym przykładzie ma następujący zakres (22+, ATs+, KJs+, ATo+, KQo) pusha, to:
- 1. sprawdzenie z AJo jest poprawne.
- 2. sprawdzenie z ATo nie jest poprawne.
- 3. najsłabszą parą, z jaką można w tym wypadku sprawdzić, jest 55.
Texas Hold'em No-limit 9-max, Big-blind $0.50 (NL50)
MP2: VPIP 54, PFR 14, ATS 17, AF 3.7, mniej niż 150 rąk;
Notatka: złapany na dwóch blefach z asem jako najwyższą kartą
Preflop: Hero is SB with 
, Villain is MP2 with 
MP2 calls, 2 folds, BU calls, Hero calls, BB checks
Flop: ($2) 
(4 Players)
Hero checks, BB checks, MP2 bets $1,50, BU calls, Hero calls, BB folds
Turn: ($6,50)
(3 Players)
Hero checks, MP2 bets $5,50, BU folds, Hero raises $26,50 (All-In), MP2 calls
River: ($59,50) 
(2 Players)
MP2 wins
Problematyka tej ręki jest następująca:
- 1. Czy semiblef check/raise all-in na turnie jest dochodowy?
- 2. Jeśli tak, to czy to zagranie jest również dochodowe, jeśli ty i przeciwnik macie o 5bb więcej?
1. Określenie zakresu przeciwnika do open limpu przed flopem:
- Dotąd przeciwnik zachowywał się jak donk, który chętnie ogląda flopy, a po flopie jest zdolny do blefowania.
- Ponieważ przeciwnik jest jednak w stanie otwierać podbiciem określoną część swojego zakresu, zakładamy, że wypadnie z niego topowa część.
- Ponieważ przypuszczalnie z MP gra on szeroką częścią swojego zakresu, ale nie maksymalnym zakresem, to odpadną także dolne części zakresu.
- Dlatego określamy jego zakres na "36,95% - 490HC" (TT-22, AJs-A2s, K2s+, Q8s+, J8s+, T7s+, 97s+, 86s+, 76s, 65s, AJo-A2o, K7o+, Q9o+, J9o+, T8o+, 98o).
2. Określenie zakresu przeciwnika do podbicia na flopie:
- Ponieważ dotąd pokazał on, że może blefować, to przypuszczalnie będzie to robić nie tylko z dużą liczbą rąk, ale będzie też stawiać zakłady z marginalnymi rękami.
- Dlatego można ograniczyć zakres, z którym będzie on podbijać w porównaniu do zakresu przed flopem, tylko o te ręce, które całkowicie nie trafiły, czyli wszystkie średnie karty, które ani nie trafiły, ani nie dają możliwości drawów.
- Nie wiadomo, czy stawia on zakład ze wszystkimi parami. Ze względu na metodykę, rozsądne jest jednak wykluczenie rąk z zakresu tylko wtedy, jeśli jest to jednoznaczne. W tym przypadku grę przeciwnika można określić jako bardzo agresywną, do podobnej do donka. Dlatego wykluczenia par nie dałoby się wytłumaczyć.
- Następnie zakładamy, że będzie on stawiał zakład z większością asów i króli jako najwyższych kart oraz rąk, które umożliwiają OESD i gutshota.
- Dlatego zakres przeciwnika do betu na flopie określamy na "29,79% - 395HC" (TT-22, AJs-ATs, As9s, As8s, As7s, A6s-A2s, K9s+, K4s-K3s, Q8s+, JsTs, Js9s, Js8s, Ts9s, Ts8s, Ts7s, 9s8s, 9s7s, 8s7s, 8s6s, 76s, 65s, AJo-A2o, K9o+, Q9o+, Jto).
3. Określenie zakresu przeciwnika do podbicia na turnie:
- Po tym, jak turn nie skompletował drawa do koloru, zakładamy, że przeciwnik będzie stawiać zakład z dużą częścią swojego zakresu.
- Wyjdzie on z założenia, że na turnie spasujesz większość drawów do koloru, tak samo jak słabe pary.
- Tak samo przeciwnik prawdopodobnie będzie ze średnio silnymi gotowymi rękami ponownie stawiać zakład dla value i ochrony przeciwko wielu drawom i słabym gotowym rękom.
- Być może przeciwnik nie będzie stawiał zakładu wyłącznie z rękami, które mają marginalne showdown value i ze swoimi wieloma drawami za darmo zobaczy następną kartę.
- Ze swoich drawów będzie on stawiał zakład tylko z silnymi drawami do koloru i będzie miał ręce combo, takie jak 65s, parę i drawa do koloru lub OESD.
- Dlatego zakres przeciwnika określamy na "17,19% - 228HC" (TT-33, AJs-ATs, As9s, As8s, As7s, A6s-A2s, KQs, Q8s+, JsTs, Js9s, Js8s, Ts9s, Ts8s, Ts7s, 9s8s, 9s7s, 8s7s, 8s6s, 76s, 65s, A6o-A5o, KQo, Q9o+).
4. Stworzenie wzoru na EV dla check/raise pusha "EV=Pot*Pfold + (1-Pfold) * (Equity*Win – (1-Equity)*Loss)":
- „Win” odpowiada puli po zakładzie przeciwnika plus koniecznej do sprawdzenia kwocie po twoim pushu, dlatego WIN = 12 $ + 21 $ = 33 $
- „Loss” odpowiada kwocie, którą inwestujesz swoim check/raisem i którą w przypadku przegranej stracisz, dlatego LOSS = 26,5 $
- EV(push) = Pfold * $11,5 + (1-Pfold) * (EQ*$33 - (1-EQ)* $26,5)
5. Określenie zakresu sprawdzenia przeciwnika w reakcji na push do określenia „Pfold” i „EQ”:
- Ponieważ przeciwnik prawdopodobnie bardzo luźno idzie do showdownu, będzie on ciągle sprawdzać niektóre ręce. Obok setów, szczególnie toppary i większość par z drawem.
- Jeśli ma dodatkowo parę, to z drawem do koloru prawdopodobnie tylko sprawdzi, lub zrobi to losowo, dlatego niektóre z drawów należy odliczyć.
- Dlatego jego zakres, z którym sprawdzi twój all-in, ocenimy na "11,76% - 156 HC" (TT-33, As9s, As8s, As7s, A6s-A5s, KQs, Q8s+, JsTs, 9s7s, 8s7s, 8s6s, 65s, KQo, Q9o+).
- Obliczenie fold equity: Pfold = (228HC - 156 HC) / 228 HC = 0,3158 Masz 31,58% fold equity
- Obliczenie equity z Ks5s przeciwko zakresowi sprawdzenia przeciwnika w reakcji na push: EQ = 0,3866 W przypadku sprawdzenia przeciwnika masz 38,66% equity
6. Obliczanie EV: EV(push) = Pfold * $12 + (1-Pfold) * (EQ*$33 – (1-EQ)*$26,5)
- Podstawienie wartości Pfold i EQ: EV(push) = 0,3158 * $12 + (1-0,3158) * (0,3866*$33 – (1-0,3866)*$26,5)
- Podsumowując:
EV(push) = $3,7896 + 0,6842 * ($12,7578 – 0,5394*$26,5)
EV(push) = $3,7896 + 0,6842 * ($12,7578 - $14,2941)
EV(push) = $3,7896 + 0,6842 * (-1,5363)
EV(push) = $3,7896 - $1,0511
EV(push) = $2,74 Check/raise ma dodatnią wartość oczekiwaną wynoszącą około 2,74 $
7. Obliczenie EV dla przypadku, w którym przeciwnik ma 5bb więcej (zakładając, że zakresy pozostaną te same):
- Zmodyfikowany przebieg rozdania:
Turn: ($6,50)
(3 Players)
Hero checks, MP2 bets $5,50, BU folds, Hero raises $29 (All-In), MP2 callsRiver: ($64,50)
(2 Players)
MP2 wins Pot $64,5 - Określenie zmodyfikowanych WIN i LOSS:
Win = $12 + $23,5 = 35,5
Loss = $29 - Wyprowadzenie zmodyfikowanego wzoru na EV: EV(push) = Pfold * $12 + (1-Pfold) * (EQ*$35,5 – (1-EQ)*$29)
- Podstawienie wartości Pfold i EQ: EV(push) = 0,3158 * $12 + (1-0,3158) * (0,3866*$35,5 – (1-0,3866)*$29)
- Podsumowując:
EV(push) = $3,7896 + 0,6842 * (13,7243 – 0,6134*$29)
EV(push) = $3,7896 + 0,6842 * (13,7243 - 17,7866)
EV(push) = $3,7896 + 0,6842 * (-$4,0623)
EV(push) = $3,7896 + (-$2,7794)
EV(push) = $1,0102
Mimo większych o 5BB efektywnych stacków, zagranie ma dodatnią wartość oczekiwaną wynoszącą 1,01 $)
Pod warunkiem, że przyjęte założenia odnośnie zakresu przeciwnika się zgadzają, to check/raise na turnie jest poprawny i ma bardzo dobrą wartość oczekiwaną. Nawet powiększenie efektywnych stacków o 5bb niewiele zmienia, co jest spowodowane bardzo wysokim equity przeciwko zakresowi sprawdzenia przeciwnika na turnie. Jeśli jego zakres byłby zdecydowanie ciaśniejszy, to wartość oczekiwana prawdopodobnie mocno się zmniejszy. Ale do momentu zakończenia rozdania o zakresach przeciwnika można tylko spekulować. Z powodu wysokiego equity Ks5s na turnie, EV prawdopodobnie nigdy nie będzie naprawdę złe.
Podsumowanie
Z tego artykułu dowiedziałeś się, jakie formy oceny rąk istnieją, jakie korzyści oferują oraz jakich potrzebujesz pomocy, aby je przeprowadzić. Ostatni akapit z przykładowymi analizami rąk powinien ci pokazać, jak możesz podejść do twojej oceny. Jeśli z powodu braku czasu nie zawsze robisz obszerną dokumentację, sensowne jest zapisywanie wartości zakresów w skróconej formie wyników roboczych. Jest jednak ważne, żebyś wiedział, jak zasadniczo powinieneś przeprowadzić ocenę, jeśli masz konkretne pytania do danej ręki. Mogą to być analizy matematyczne lub obszerne dyskusje z założeniami.
Ważne jest, żebyś nauce pokera poświęcał wystarczająco dużo czasu, przeprowadzał oceny. Rób to sam, z przyjaciółmi, trenerami lub z grupą innych pokerzystów, ale korzystaj także z usług sędziów, których PokerStrategy daje ci do dyspozycji. Wykorzystuj te zasoby i długoterminowo polepszaj swoją grę. Zaznaczaj podczas sesji lub krótko po nich ręce, o których chcesz się czegoś dowiedzieć, które potrzebują wyjaśnienia lub przedyskutowania oraz zanotuj je do oceny sesji albo wstaw je bezpośrednio na forum. Ogólnie oceny możesz wykorzystać do treningu, koncentrując się na teoretycznej problematyce i wykorzystując do tego historię konkretnych rąk.
Niezależnie od formy, w jakiej przeprowadzasz ocenę, ważne jest, żebyś zawsze rozwijał swoją grę, cały czas przerabiał w niej nowe pomysły i impulsy, tzn. żebyś zapisywał strukturę procesów myślowych, które były miarodajne do podjęcia decyzji przy stole. Jest to konieczność dla każdego chcącego odnosić sukcesy pokerzysty.
| LINKI | |||
|
|||
