Podstawy czytania rąk przeciwnika
Podstawy czytania rąk przeciwnikaautor: firsttsunami Poker to gra niekompletnych informacji. W niektórych odmianach pokera będziesz miał ich więcej (np. w odmianach Stud), w innych zaś mniej. Hold'em należy od odmian, w których posiadasz niewiele informacji. Ich brak prowadzi do niepewności przy pokerowym stole. Ludzka ciekawość do odkrywania nowych rzeczy i rozwiązywania zagadek może być z powodzeniem wcielana w życie podczas Hold'ema. Mówiąc o niekompletnych informacjach na myśli mamy karty przeciwnika. Karty wspólne przed flopem nie są dla ciebie dostępne, lecz karty innych graczy możesz zobaczyć dopiero na wyłożeniu. Znając je wcześniej, mógłbyś uniknąć popełniania błędów. Z najlepszą ręką doszedłbyś do wyłożenia, zaś te słabsze pasowałbyś. Czymś wspaniałym byłby program, który uwidaczniałby karty przeciwników. Ponieważ jednak nie jest to możliwe i gra straciłaby sens, trzeba poszukać innych sposobów na pozyskanie informacji na temat kart przeciwnika. Inne zmienne takie jak pozycja, struktura kart wspólnych i sposób obstawiania pozwalają ci wyciągać wnioski dotyczące kart, które przeciwnik może mieć (zakresu kart). Tylko poprzez systematyczne pozyskiwanie tych informacji będziesz w stanie określać karty przeciwnika. Im więcej kart wspólnych zostanie odkrytych i im więcej akcji wykonają twoi przeciwnicy, tym mniejszy będzie deficyt informacji i tym łatwiej będzie ci przypisać przeciwnikowi dany zakres. Pozyskiwanie tych informacji nosi również nazwę hand readingu. Starasz się odczytać przeciwnika i jego rękę, by zyskać przewagę informacji. Pomaga ci to w podejmowaniu lepszych decyzji i pozwala na kreowanie zyskownych sytuacji. Twoim celem jest podjęcie tak dużej ilości decyzji o pozytywnej wartości oczekiwanej, jak tylko jest to możliwe. Elementy, które są niezbędne w odczytywaniu rąk lub wyrażając się bardziej precyzyjnie, w określaniu zakresu przeciwnika, zostaną omówione w tym felietonie.
Systematyczne podejście jest bardzo logiczne i proste do zrozumienia. Punktem wyjścia jest preflop. Otrzymujesz wtedy trochę informacji od przeciwnika, poprzez sposób w jaki się zachowuje. Zwykle przeciwnik podbija lub pasuje. W zależności od pozycji przeciwnika, statystyk i tabelek, np. tabelki do open raise, możesz poczynić wstępne założenia dotyczące zakresu przeciwnika. Finalną część informacji otrzymasz na riverze wraz z ostatnią kartą i zachowaniem przeciwnika. Wtedy również podejmiesz ostateczną decyzję, dotyczącą tego, czy dojdziesz do wyłożenia. Na przebiegu rozdania od preflopa, aż do rivera, musisz pozyskać niezbędne zmienne (które są współzależne), by pozyskać tak dużo informacji jak tylko jest to możliwe.
W pokerze istnieje kilka zmiennych. Cała sztuka polega na tym, żeby wszystkie elementy układanki uporządkować i stworzyć z nich całość, a nie rozpatrywać je niezależnie od siebie.
Zakres przeciwnika w bardzo silny sposób wpływa na twoje equity, które z kolei mówi o tym, czy dana akcja ma pozytywną, czy negatywną wartość oczekiwaną. Już na wstępie zostało powiedziane, że chcesz podejmować tylko te decyzje, które mają pozytywną wartość oczekiwaną. Celem hand readingu nie jest przypisywanie przeciwnikowi konkretnej ręki, lecz raczej redukcja liczby możliwych rąk poprzez analizowanie różnych zmiennych na przebiegu rozdania.
By przypisać przeciwnikowi zakres należy poczynić pewne założenia, pamiętając przy tym o tych zmiennych. To znaczy: w jaki sposób przeciwnik rozegra daną rękę, w danej sytuacji? Wyjątki mogą zostać poczynione, gdy masz specjalne ready na przeciwnika. Założenia, które powstają dzięki readom oparte są o teoretyczne koncepty, które poznajesz dzięki lekturom artykułów. Gdy nie posiadasz żadnych informacji o przeciwniku, powinieneś wyobrazić sobie, że grasz przeciwko samemu sobie i zastanawiasz się nad tym, jaka linia ma sens w danej sytuacji na podstawie teoretycznych założeń. Twoja sytuacja będzie łatwiejsza, gdy masz ready na przeciwnika, które mogłyby powiedzieć ci coś o jego tendencjach. Możemy pozyskać dużo lepsze przypuszczenia, gdy np. grasz przeciwko TAGowi, ponieważ nie będzie on robił czystych blefów przeciwko dwóm graczom na riverze. Bardzo korzystna jest zdolność wcielania się w skórę przeciwnika, w celu stworzeniu readów na niego. Przykład 5.00/10.00 Fixed-Limit Hold'em (6 handed) Preflop: Hero is SB with A Flop: (7.00 SB) 3 Final Pot: 5.00 BB Przeciwnik to rozsądny TAG ze statystykami (22/18/2,4/36). Podbija z UTG i na flopie 332 podbija IP, po tym jak sprawdził twój 3-bet z SB przed flopem. Drogą eliminacji i na podstawie zmiennych 4) i 8) możemy definitywnie wykluczyć 3, ze względu na brak wiarygodnych kart zawierających 3, które mogłyby zostać podbite z UTG. To samo tyczy się 2. Ten sam proces myślowy można powtórzyć w przypadku każdej ręki. Twoim celem jest przypisanie przeciwnikowi zakresu rąk. Już na wstępie wykluczyliśmy 3 i 2. Na podstawie prawdopodobnych założeń, możemy teraz spróbować zdefiniować jego zakres. Praktycznie nigdy nie zrobi bluff raise na flopie, ponieważ 3-betowałeś jego podbicie z UTG, co oznacza dużą siłę, a poza tym, często będziesz miał parę na ręku i zapragniesz dojść do wyłożenia z A-high na takim boardzie. => Przeciwnik będzie miał niewielkie fold equity, co czyni blefy mało prawdopodobnymi. Dlatego najprawdopodobniej można wykluczyć wszystkie niesparowane ręce. Przeciwnik zagrałby cap ze wszystkimi parami na ręce, jak JJ++. Jednakże tylko sprawdził 3-bet. Najprawdopodobniej będzie miał co najwyżej parę TT. Dzięki temu twoje outy na J i A w większości przypadków będą czyste. Syntezą tego toku myślenia jest to, że prawdopodobnie będzie miał parę pocketów, taką jak 44, 55, 66, 77, 88, 99 i TT. Nie musisz oceniać swojego equity w tej sytuacji, ponieważ nie dojdziesz do wyłożenia nieulepszony, gdyż przeciwnik ma lepszą rękę. Główne pytanie dotyczące tej ręki dotyczy tego, czy możesz zobaczyć river, gdy weźmiesz pod uwagę outy i oddsy. Flop: (7.00 SB) 3 Turn: (5.50 BB) 8 Tylko sprawdziłeś podbicie na flopie. W puli jest 6,5 BB łącznie z zakładem od MP2 na turnie. Ponieważ masz 6 outów przeciwko wszystkim parom na ręce, możesz założyć, że twoje implied odds wynoszą chociaż 1BB (prawdopodobnie nawet więcej w przypadku check/raise/call). Dostajesz 6,5 + 1 = 1:7,5 dla następnego sprawdzenia. Potrzebujesz 1:7, gdy masz 6 outów. Dlatego też możesz sprawdzić turna. Powinieneś donkować wobec każdego asa na riverze i grać check/raise wobec waletów. Przeciwnik mógł skompletować seta z pocketem 88 i w przypadku, w którym twoja ręka ulepszyłaby się, to reverse implied odds wyniosłyby przynajmniej - 1BB, lecz prawdopodobieństwo tego, że ma seta jest bardzo niewielkie. Wynosi ono 3/39 = 1:13. Istnieją trzy szanse na to, że skompletował seta i 39 kombinacji kart, takich jak 44, 55, 66, 77, 88, 99 i TT. Jeśli do rivera się nie ulepszyłeś, to powinieneś spasować. Załóżmy, że zmodyfikujemy jedną zmienną. Nie grasz już przeciwko rozsądnemu TAGowi, lecz LAGowi (34/23/2,8/40). Łańcuch zdarzeń i ich rezultatów ulegnie oczywistej zmianie. Różni przeciwnicy => różne założenia => różne zakresy => zmiana equity => inne decyzje Flop: (7.00 SB) 3 Turn: (5.50 BB) 8 Sytuacja jest ta sama. Musisz przypisać zakres LAGowi i zastanowić się nad tym, czy możesz dojść do wyłożenia. W powyższym przykładzie założyliśmy, że rozsądny TAG praktycznie nigdy nie będzie tu blefował. Inaczej będzie w przypadku LAGa. Dużo bardziej prawdopodobne staje się to, że spróbuje zablefować, by przejąć pulę np. z QTs, ponieważ jest nierozsądny i sądzi, że również nie masz niczego oraz że spasujesz na turnie lub riverze. Musisz teraz zastanowić się nad tym, jak często musi grać 3rd barrel bluff, byś mógł dojść do wyłożenia. Z 23% PFR po uwzględnieniu współczynnika dla UTG, który wynosi 0,75, jego zakres wyniesie około 17%. 99-33,AJs-A6s,K9s+,Q9s+,JTs,AJo-ATo,KTo+,QTo+ <- 213 kombinacji Jego zakres do raise/call będzie wyglądał w ten sposób. Bierzemy teraz zakres, względem którego będziesz na prowadzeniu i zakładamy, że przeciwnik będzie blefował wystarczająco często, by calldown był dochodowy. Zaczynamy od refleksji na temat tego, jak wiele equity będzie potrzebne, począwszy od turna: EV(calldown) > 0, gdy EQ >straty / (zyski + straty) W najgorszym przypadku będziesz potrzebował 21% equity, by móc z zyskiem grać calldown. Teraz dodajemy do jego zakresu karty, z którymi mógłby blefować, gdyż sądzi, że mógłbyś z nimi spasować lepszą kartę, jak np. króla. Board: 3c 3d 2h 8d Ks equity win tie pots won pots tied Dodaliśmy 75% pośród jego QTo. Nawet jeśli zablefuje tylko w 3 z 4 przypadków do rivera, to wciąż będziesz mógł dojść do wyłożenia. 12 kombinacji QTo to tylko 6% spośród 213 możliwości. Prawdopodobieństwo tego, że przeciwnik będzie blefował nie musi być wcale bardzo duże, byś mógł sprawdzić rivera, nawet jeśli się nie ulepszysz. Podsumowanie: Niewielkie zmiany w naszych założeniach mają wielkie implikacje dla naszych decyzji. Dodaliśmy tylko 3/4 jednej ręki i już mamy wystarczające equity by sprawdzić na riverze, zamiast pasować. Jak widzisz, bardzo istotną częścią czytania kart jest zdolność do prawidłowego określania prawdopodobieństwa! Czym dokładnie są ready i w jaki sposób tworzy się założenia na ich podstawie? Ready nie są niczym więcej niż charakterystyką przeciwnika. Suma tych charakterystyk może zostać podsumowana, co pozwoli na stworzenie jego profilu.
Podczas tworzenia profilu przeciwnika korzystamy z kategorii. Tworzymy generalne kategorie i tworzymy podkategorie w każdej generalnej kategorii. W poniższym modelu dla każdej kategorii zadajemy kilka ważnych pytań, by być w stanie pozyskać ready i określić twoje przyszłe postępowanie. Kategorie
Podkategorie gry przed flopem
Podkategorie gry na flopie
Podkategorie gry na turnie
Podkategorie gry na riverze
Można również bardziej wnikliwie zadawać pytania i zdobywać informacje, lecz w większości przypadków zakres twoich informacji jest limitowany i nie będziesz w stanie odpowiedzieć na wszystkie pytania lub zapisać wszystkich danych, w sposób, który umożliwiałby szybkie skorzystanie z nich.
Przykład 1 5.00/10.00 Fixed-Limit Hold'em (6 handed) Preflop: Hero is SB with 9 Flop: (4.00 SB) K Turn: (3.00 BB) 7 Final Pot: 4.00 BB Przeciwnik to LAG (37/25/2.6/43). Masz o nim następujące informacje.
Masz inicjatywę i z 98s betujesz flopa. Teraz przychodzi pora na założenia. Zaglądasz do swoich notatek i widzisz, że przeciwnik luźno sprawdza flopa. Sprawdzanie w sposób loose na flopie i wysoka wartość "fold to turn bet" są ze sobą w pewien sposób połączone. Można dzięki nim założyć, że przeciwnik na tym boardzie sprawdzi z jedną wysoką kartą, np. z QT-high. Ponieważ rzadziej trafi najlepszą parę, a częściej będzie miał tylko nieulepszone QT, to powinieneś ponownie zabetować na turnie i spasować wobec podbicia. Ready jednak mówią, że podbija niskie pary na flopie, więc możemy praktycznie zredukować jego zakres do najlepszej pary, w skutek czego często byłbyś drawing dead i dlatego musisz spasować. Przykład 2 5.00/10.00 Fixed-Limit Hold'em (6 handed) Preflop: Hero is SB with A Flop: (6.00 SB) 9 Final Pot: 4.50 BB Zagrałeś open raise z A Zaglądasz do notatek i widzisz, że przeciwnik normalnie podbiłby parę na ręce. Możesz więc założyć, że nie ulepszył się i sprawdza, by trafić jeden ze swoich outów. To na turnie prowadzi do konkluzji, że często jesteś na prowadzeniu z A-high i dobrym kickerem, ponieważ każda para podbiłaby na flopie, a lepsze asy niż AT grałyby 3-bet przed flopem.
Nie pozyskasz prawidłowych założeń bez readów na przeciwnika. Może on grać w dowolny sposób, począwszy od calling station. aż po maniaka na tilcie. Bez dokładnych readów będziesz w stanie tylko określić tendencje. Nie powinieneś popełnić błędu i oceniać przeciwnika na podstawie swojej prawidłowej teorii gry. Nie wiesz czy przeciwnik w przykładzie 2) trafił flopa, czy też nie. Możesz tylko określać, że raczej nieprawdopodobne jest to, że trafił flopa, ponieważ powinien go podbić. Poza tym niższe karty, jak 2, 5 i 9 mogą być rozgrywane z mniejszą ilością innych kart niż w przypadku asów. Zawsze powinieneś się zastanowić nad tym, jak sam zachowałbyś się w danej sytuacji, lecz możesz jedynie zdefiniować tendencje, zamiast absolutnych stwierdzeń. Generalnie po jednej ręce możesz stwierdzić, czy przeciwnik jest dobrym, czy słabym graczem. Wskaźnikiem tego mogłaby być np. nielogiczna linia. Na przykład: check/call, check/call, check/raise w puli multiway. Nie powinieneś wykonywać żadnych zagrań przeciwko nieznanym przeciwnikom, lecz raczej grać prostolinijnie. Nie powinieneś również angażować się w marginalne sytuacje, lub niechętnie pasować, lecz raczej częściej dochodzić do wyłożenia. Jednakże w przykładzie 2) jeśli dwójka pojawiłaby na turnie, która jest praktycznie blank i przeciwnik podbiłby twój zakład, nie musiałoby to wcale oznaczać tego, że zawsze będzie blefował, gdyż według twojej wiedzy, powinien podbijać parę na flopie.
|
, J
, 3
, 2
(2 players)