Zwodzenie - zwodzenie vs. valueplay

» ARTYKUŁ

Zwodzenie vs. valueplay

from MiiWiin

Poprzednie
dwa artykuły poświecone były zagadnieniu zwodzenia. W poprzednim artykule zapoznać
się mogłeś ze standardowymi zagraniami, których celem było zamaskowanie
prawdziwej siły reki. Dzisiaj na koniec serii o zwodzeniu zobaczysz kilka
szczególnych przykładów, jak również analizę rozdań, w których zwodzenie
zostanie porównane z normalnym valueplay.

Poznałeś i
zrozumiałeś podstawy i zastosowanie zwodzenia. Zapewne nie jest ci obce
stwierdzenie, że maskowanie siły własnej ręki ma pozytywny wpływ na twoją grę. Jednak,
co jest najważniejsze, jeśli chodzi o zwodzenie? Myślący przeciwnik!

Zakładasz,
że przeciwnicy - przynajmniej część z nich - przykłada uwagę do rozdań, w
których oni sami nie biorą udziału. Nawet bez pomocniczego oprogramowania albo
notatek można łatwo poznać, kto przy stole w każdym rozdaniu limpuje lub
podbija, oraz który gracz jest tight albo loose.

Przy
podejmowaniu decyzji przez przeciwników image jest częściowo brany pod uwagę.
Jeśli grasz lub podbijasz tylko niewielką ilość rąk, przeciwnik przy twoim
podbiciu lub continuation bet na flopie przyzna tym zagraniom dużą dawkę
zaufania. Z drugiej strony, jeśli grasz agresywnie i przed flopem podbijasz
mnóstwo rąk, twoje fold equity drastycznie spada.

Jaki jest
twój image?

Musisz
pamiętać, że twój prawdziwy, stworzony przez ciebie image, nie jest
najważniejszy. Najistotniejsze jest, jak postrzegają cię przeciwnicy. Jeśli
siedzisz przy stole z pięcioma całkowicie nieznanymi graczami i na skutek serii
silnych rąk podbijesz kilka razy z rzędu, część przeciwników może wziąć cię za
maniaka, którym oczywiście nie jesteś. Z kolei, jeśli przez kolejne 10 rozdań
dostajesz same kiepskie karty, z którymi nie jesteś w stanie podjąć walki,
niektórzy przy stole zaszufladkują cię jako murka. Kiedy musisz więc podjąć
marginalną decyzję, najważniejszy jest twój wizerunek przy poszczególnych
stolach oraz twoje własne statystyki.

Kto siedzi
przy stole?

Oczywiście, starając
się zastosować zwodzenie, musisz znaleźć przeciwników, którzy przykładają do
tego uwagę. Zaraz na początku rozgrywki powinieneś sprawdzić, czy przy stole
nie znajdują się znajome twarze. Stworzysz sobie image i musisz upewnić się,
czy przypadkiem nie ma nikogo, kto rozpoznałby cię z poprzednich gier. Dzięki
temu nie będziesz musiał od nowa starać się wykreować wizerunku i przyjąć, że
przeciwnik dostosuje się do twojego stylu zgodnie z tym, co widział w
poprzednich starciach z tobą. 

Przykład:

PartyPoker $25 NL Hold'em (6 handed) HandRecorder v0.9b

Stacks & Stats
MP ($25) (19/15/2.5/26/2823) [VPIP/PFR/AF/WTS/Hands]
CO ($25)
UTG ($25)
BB ($25)
SB ($25) (47/3/3.9/19/35)
Hero ($25)

Preflop: Hero is Button with A , A
3 folds, Hero raises to $1.00, SB calls $1.00, 1 fold

Flop: ($2.25) A, 9, 2 (2 players)
SB bets $2.50, Hero...???

Siedzisz
przy stole z 4 nieznanymi przeciwnikami. Jednak gracz na środkowej pozycji nie
jest ci całkowicie obcy - grałeś z nim w kilku dużych pulach i wiesz, że jest
raczej myślącym graczem.

Po 35 rękach
masz niektóre statystyki, które wprawdzie nie mówią za dużo o jego stylu gry,
jednak na chwilę obecną muszą wystarczyć. Mały blind jest graczem, który
sprawdza prawie w każdym rozdaniu, samemu jednak rzadko podbijając. Po
wyłożeniu kart wspólnych lubi grać agresywnie i wcześniej przykuł twoją uwagę,
będąc złapanym na całkowitym bluffie.

Na flopie masz bardzo dobrą rękę. Trafiłeś seta,
a przeciwnik postawił donkbet. Na stole możliwy jest flush draw. Nie możesz
wykluczyć takiej możliwości, jednak jest to niewielka część zakresu rąk
przeciwnika. Co więcej, dzięki asowi pik masz także szansę na kolor, a w talii
jest jeszcze kilka outów na full house.

Masz dwie
opcje: sprawdzenie i slowplay z setem lub podbicie.

Zalety i wady
podbicia:

Przy
zwodzeniu podbicie w tej sytuacji byłoby standardowym zagraniem. Prawdopodobnie
z królami, damami i gorszymi rękoma zagrałbyś raise/fold, raise/call albo nawet
fold (która możliwość jest najlepsza - nie będzie poruszane w tym artykule).
Również trzymając Ax, chciałbyś chronić swoją rękę. Rzadko ograniczyłbyś się wyłącznie do sprawdzenia, chociaż przy tym przeciwniku byłoby to możliwe. Z jakimi
rękami podjąłbyś się sprawdzenia? Tylko z nutsem?

Prawdziwy
problem jest taki: jeśli sprawdzasz z silnymi rękoma, a podbijasz słabsze,
dajesz przeciwnikom czytelną informację, jakie masz karty.

Przypuszczasz,
że mały blind jest na tyle słabym graczem, że nie bierze tego pod uwagę. Tego typu przeciwnicy odważą się na ponowny
bluff na turnie, przez to powinieneś pozwolić mu na to. W tej sytuacji więcej
wyciągniesz z rozdania, jeśli na flopie tylko sprawdzisz. Ale jak wpłynie to na
myślenie innych przeciwników, kiedy przyjdzie Ci w przyszłości się z nimi
zmierzyć?

Będzie to
dobra porcja informacji dla pozostałych trzech przeciwników. Jednak nie wiesz
kiedy i czy w ogóle będziesz w rozdaniu z tymi graczami. Po pierwsze i
najważniejsze wpłynie to jedynie na twój obecny image przy tym stole.
Oczywiście musisz pamiętać, że na obecnym stole będziesz postrzegany jako
gracz, który stosuje slowplay.

Nie będzie
to złym zagraniem, ponieważ odbiegasz od standardowej strategii. Pokazałeś, że
starasz się slowplayować z silnymi rękami, ale tak naprawdę tego nie robisz.
Przeciwnicy w przyszłości nie będą wierzyć w twoje podbicia, z czego możesz z
pożytkiem skorzystać. Powinieneś jednak nie stosować więcej bluff raise,
ponieważ po takim zagraniu zostanie ono sprawdzone podobnie jak continuation bet.

Nie musisz
zbytnio przejmować się przeciwnikiem na środkowej pozycji. Przeciwnik może w tej
sytuacji postąpić na trzy sposoby:

• Nie zauważył tego! Twoja ręka
  nie znajduje w kręgu jego zainteresowania, ocenił cię i nie potrzebuje
  dodatkowych informacji
• Zaważył to, ocenił prawidłowo ciebie
  i przeciwnika. Wie, że celowo odstąpiłeś od zwodzenia.
• Źle zinterpretował całą sytuację.
  Nagle odniósł wrażenie, że rozegrałeś ową rękę inaczej. Jest zaskoczony, że nie podbiłeś jak zazwyczaj, ale jeśli wziął cię za osobę skorą do
  slowplayowania, gratulacje, stworzyłeś kolejne złudzenia. Dzięki temu przy
  twoich podbiciach nie będzie dowierzał w twoje mocne układy, a tym samym
  popełni błąd i wypłaci się.

PartyPoker $25 NL Hold'em (6 handed) HandRecorder v0.9b

Stacks & Stats
MP ($25) (40/3/0.8/32/50) [VPIP/PFR/AF/WTS/Hands]
CO ($25) (8/3/1.3/22/50)
BU ($25) (30/4/2.2/29/50)
BB ($25) (30/0/0.0/37/50)
SB ($25) (41/4/1.3/36/50)
Hero ($25)

Preflop: Hero is UTG with 9 , 9
Hero calls $0.25, MP calls $0.25, 1 fold, BU calls $0.25, SB calls $0.25, BB checks

Flop: ($1.25) 2, 4, 9 (2 players)
Hero bets $1.25, ...

Ręka ta
została rozegrana inaczej, niż powinna. Zazwyczaj na UTG podbijasz z 99. Jest to
część całościowego planu zwodzenia, w którym wielu myślących graczy będzie
spodziewać się od małych par linii limp/call.

Kiedy
trafiasz takiego flopa, zazwyczaj grasz check/raise (ponieważ Hero podbija przed
flopem z 99!). Dostajesz kilka podbić
i swoim przez raise możesz chronić swoją rękę.

Zaistniała sytuacja jest
więc inna. Trafiłeś na stolik z mnóstwem calling stations, którzy prawie zawsze
skorzy są do zobaczenia, co pojawi się na flopie i turnie. Czasem dochodzą nawet
do showdownu z marginalnymi rękami.

Limpujesz 99
na UTG, a mógłbyś znaleźć co najmniej cztery powody, aby zdecydować się na
raise::

• Możesz wygrać pulę przed flopem.
• Możesz wygrać pulę przez continuation
  bet.
• Możesz trafić seta i sprawić,
  żeby się wypłacili.
• Raise stanowi część twojego
  planu zwodzenia. Pozostajesz nieczytelny.

Wygranie
ręki bez polepszenia mając do czynienia z przeciwnikami, którzy notorycznie
dochodzą do showdownu jest bardzo trudne. Jednak, kiedy trafisz seta, a przed
flopem nie podbijałeś, i tak przeciwnicy dosyć często wypłacą się.

W tym
miejscu przychodzi pora na poruszenie kwestii zwodzenia. Nie znasz żadnego z
przeciwników z poprzednich rozdań i nie spodziewasz się, że przejmują się twoim
zakresem rąk. W kolejnych rundach twoja
ręka może ulec pogorszeniu, jeśli któryś z przeciwników dobierze.

Prawdopodobnie
osiągniesz wyższą wartość oczekiwaną, jeśli dostosujesz się do stylu gry
przeciwników i odejdziesz od zwodzenia, przyjmując przed flopem linię limp/call
w nadziei trafienia mocnego układu.

Skup sie
teraz na grze na flopie. Jeśli myślisz, że uda ci się przepędzić wszystkich przeciwników,
grubo się mylisz. Także przy takich pasywnych graczach nie możesz czekać, bo
zapewne żaden z nich nie będzie podbijał, a tym samym dajesz im możliwość
obejrzenia darmowej karty. Przez to twoim zagraniem powinno być podbicie i
odejście od zwodzenia na korzyść ochrony ręki, a zapewne i tak zostaniesz
sprawdzony i będziesz w stanie zarobić na drawach.

UWAGA: W obu
przykładach chodzi bardziej o pokazanie specyfiki zwodzenia i pytaniu, kiedy
należy odejść od jej stosowania. Inną sprawą jest roztrząsanie, czy nie lepiej
było w pierwszym przykładzie podbić na flopie, a w drugim już przed flopem. 

PartyPoker $25 NL Hold'em (6 handed) HandRecorder v0.9b

Stacks & Stats
MP ($25)
CO ($25)
UTG ($25)
BB ($25)
SB ($25) (24/21/3.1/24/2099) [VPIP/PFR/AF/WTS/Hands]
Hero ($25)

Preflop: Hero is Button with A , A
3 folds, Hero raises to $1.00, SB raises to $3.25, 1 fold, Hero calls $3.25.

Flop: ($6.75) 2, 2, K (2 players)
SB bets $5.00, Hero calls $5.00

Turn: ($16.75) 5 (2 players)
SB bets $12.50, Hero raises All-in, SB calls All-in

W specjalnym
przykładzie zobaczysz, jak użyć zwodzenia, jeśli trafisz na przeciwnika, którego
znasz. Także przeciwnik wie nieco o twojej grze, a mianowicie, że na buttonie z
szerokim zakresem starasz się zgarnąć blindy. Co więcej, on wie, że ty wiesz, że
broni blindów także z szerokim zakresem.

Jednak
prawdopodobnie na 4-bet spasowałby swoją rękę. Znalazłeś się w sytuacji walki blindów,
więc pozwoliłeś sobie na slowplay.

Przeciwnik
prawie nigdy nie oceni cię na AA, ponieważ z taką ręką zapewne już przed flopem
postawiłbyś wszystkie żetony na środek stołu. A ponieważ miałeś pozycję, ograniczyłeś
się tylko do sprawdzenia, tak samo postąpiłeś na flopie, który nie daje dużo
możliwości do dobierania. Nie chcesz
odstraszyć słabszych rąk i dopuścić przeciwnika, aby samemu dokładał do puli. Tak
właśnie się dzieje i z zadowoleniem możesz sprawdzić jego push na turnie.

Odszedłeś w
tym rozdaniu od normalnego zwodzenia. Przeciwnik zobaczył coś nowego, a
mianowicie twój slowplay z asami. Następnym razem mając asy i zagrywając za
wszystko przed flopem, przeciwnik może nie uwierzyć w AA i pokusić się o
sprawdzenie.

Jako że
grałeś z tym przeciwnikiem w przeszłości i spodziewasz się trafić na niego
także w kolejnych grach, zagranie to okazało się rozszerzeniem zwodzenia. Dajesz
przeciwnikowi do myślenia i nie będzie on w stanie jednoznacznie ocenić, z jakim
zakresem rąk w walce blindów robisz preflop push albo tylko sprawdzasz jego podbicie. Ty też
tego nie wiesz, bo starasz się miksować grę i dostosować do sytuacji.