Gra na riverze

» FELIETON

Gra na riverze - teoria

autor MiiWiin

Podczas jednego rozdania musimy przejść przez maksymalnie 4 streety, aby dojść do showdownu. Każdy z nich ma swoją własną dynamikę i problematykę, ale to właśnie gra na riverze potrafi sprawić wiele kłopotu.

Na początek zastanowimy się, co jest szczególnego w grze na riverze i na co należy zwracać uwagę. W następnych częściach zajmiemy się przykładami, w których przede wszystkim będziemy zwracać uwagę na naszą pozycję oraz na typy przeciwników i poszczególne sytuacje w jakich możemy się znaleźć.

Każdy ze streetów wiąże się ze specyficznymi zagadnieniami i problemami, ale to właśnie gra na riverze jest często niedoceniana. Nie sądzę, żeby o to pierwotnie chodziło w nazwie, ale niedocenienie tego etapu gry jest jak niedocenienie prawdziwej rzeki i dla wielu kończy się dość niefortunnie.

Gra na riverze potrafi być bardzo specyficzna. A ludzki mózg zapamiętuje standardowe sytuacje i próbuje ułożyć z nich wzór. Jako pokerzyści wiemy, że może to być niebezpieczne. Dlatego oceniamy naszą grę nie tylko na podstawie wyników, ale również próbujemy analizować, czy graliśmy dobrze. Jeśli ostatecznie dojdziemy do wniosku, że nasz ruch miał dodatnią wartość oczekiwaną, to możemy być zadowoleni.

Taki efekt nauki jest oczywiście bardzo ważny, ale będzie skuteczny tylko wtedy, jeśli w przyszłości również będziemy starali się dokładnie przemyśleć podobne zagrania. Jeżeli opanujemy taką dynamikę gry, będziemy stawać się z czasem coraz lepsi, czyli częściej podejmować dobre decyzje. Do tego potrzeba dużo doświadczenia i praktyki.

Przy badaniu poszczególnych streetów można zauważyć, że najczęściej znajdujemy się oczywiście w grze przed flopem, gdzie dostosowaliśmy już naszą grę do przeciwników i z czasem będziemy popełniać mniej błędów.

Na samym końcu mamy do czynienia z riverem. Logiczne jest, że ostatnia runda gry pojawia się stosunkowo rzadko. Kto spojrzy na swój VPIP i na wartość "went to showdown", zauważy że bardzo rzadko musi podejmować decyzje na riverze - stosunek wynosi średnio 1 na 25. Inaczej mówiąc: brakuje nam doświadczenia w grze na riverze.

Jeśli zdamy sobie teraz sprawę z tego, że na riverze podejmujemy najdroższe decyzje, może to być bardzo frustrujące. Pula jest już oczywiście bardzo wysoka, a ponieważ zakłady w No-Limit Hold'em zależą od puli, musimy zainwestować odpowiednio dużo pieniędzy.

Ponadto jest jedna zasadnicza różnica między riverem a innymi streetami: ręce są już "gotowe". Nie będzie już żadnych kart, przeciwko sobie stają dwie ręce, z których ta lepsza ma niejako "prawo" do puli. Czy jednak właśnie ta ręka wygra wcale nie jest jeszcze pewne.

Często uznajemy rękę na riverze za skończoną i musimy ją już "tylko" doprowadzić do showdownu. Jeśli stwierdzę, że przeciwnik miał drawa, to na riverze albo się skompletował i muszę uważać, albo się nie skompletował i wtedy najczęściej jestem z przodu.

Już na turnie podjąłem decyzję, czy poddam river, będe indukował blef lub po prostu zagram bet dla value. Na samym riverze często tracimy koncentrację.

Oczywiście zmieniają się również oddsy. Na innych streetach rozumiemy oddsy jako zakład o to, z jakim prawdopodobieństwem w kolejnych rundach pojawi się karta, która polepszy naszą rękę. Zwykle wychodzimy z założenia, że jesteśmy z tyłu i możemy obliczyć z jakim prawdopodobieństwem następna karta da nam lepszą rękę. Przy pot odds obliczenia są trochę trudniejsze z powodu możliwych implied odds, ale mając dużo doświadczenia potrafimy ocenić, czy sprawdzenie z drawem na flopie będzie na dłuższą metę opłacalne.

Jeśli przeciwnik postawi zakład na riverze, również otrzymujemy oddsy, tyle że tym razem nie możemy powołać się na ścisłą matematykę:

1.) PartyPoker $25 NL Hold'em (6 handed) HandRecorder v0.9b

Stacks & Stats
MP ($25)
CO ($25)
UTG ($25)
BB ($25)
SB ($25)
Hero ($25)

Preflop: Hero is Button with A , K
UTG raises to $1.00 2 folds, Hero raises to $3.25, 2 folds, UTG calls $3.25

Flop: ($6.35) K, 3, 4 (2 players)
UTG checks, Hero bets $4.50, UTG calls $4.50

Turn: ($15.35) 5 (2 players)
UTG checks, Hero checks

River: ($15.35) 6 (2 players)
UTG bets $7.50, Hero ???

Ręka standardowa na początku, jednak na turnie hero zdecydował się zagrać check behind i sprawdzić zależnie od rozmiaru betu, jeśli na riverze nie spadnie .

Teraz przeciwnik rzeczywiście stawia zakład. Hero musi zapłacić 7,50 $, żeby mieć szansę wygrać 22,35 $. To daje oddsy ok. 3 do 1, co oznacza, że hero musi być z przodu w jednym na cztery przypadki, aby opłacało mu się sprawdzić.

Ocena tych oddsów nie jest jednak łatwa. Czy jesteśmy z przodu w jednym na cztery przypadki? Nie ma na to szybkiej i natychmiastowej metody matematycznej.

Właśnie w takich sytuacjach wymagane jest doświadczenie oraz świadomość, że podejmujemy bardzo drogie decyzje. Dlatego dobrze jest poświęcić chwilę uwagi temu zagadnieniu i dać popracować equilatorowi, żeby określić szczególne zakresy naszych przeciwników i ocenić, czy jest się wystarczająco często z przodu.

Nie można trzymać się sztywnych wzorców i planować konkretnej linii gry. Wysokość zakładu lub przebicia naszego przeciwnika czasami drastycznie wpływa na nasze oddsy i może zmienić sprawdzenie z dodatnią wartością oczekiwaną w nieprawidłowe sprawdzenie.

W powyższym przykładzie sprawa jest jasna. Przeciwnik czekał na turnie i indukował blef. Jego niski bet i prawdopodobieństwo blefu sprawiają, że jest to obowiązkowy call z topparą/topkickerem.

Błędem byłoby jednak podążanie za linią „check behind turn / call any river“ bez zwracania uwagi na oddsy. Przy zakładzie o wysokość puli należałoby się jeszcze dalej zastanowić. Przy wejściu all-in z pewnością nie powinniśmy sprawdzać.

Więcej o tym przy okazji omawiania praktycznych przykładów w następnych częściach.

Ogólnie mamy trzy różne możliwości gry na riverze:

1.) Blef
Uważamy, że nie jesteśmy z przodu i próbujemy skłonić przeciwnika do spasowania lepszej ręki. Oprócz przebiegu ręki i rozwoju stołu ważna jest również podstawowa wiedza o przeciwniku oraz określenie naszego wizerunku przy stole. Oczywiście mamy do dyspozycji tylko czyste blefy, semi-blefy są niemożliwe, ponieważ ręka jest już zakończona.

Nasz cel: zmusić lepszą rękę do spasowania!

2.) Showdown
Jeśli istnieje taka możliwość, to chcemy jak najtaniej dojść do showdownu. Posiadamy pewną ilość showdown value, ale nie jesteśmy koniecznie z przodu i nie chcemy inwestować więcej niż to konieczne.

Nasz cel: tani showdown.

3.) Bet dla value
Jesteśmy wyraźnie z przodu, niezależnie od tego czy pomógł nam river, czy mieliśmy silną rękę już wcześniej. W tym momencie skupiamy się na wydobywaniu value od przeciwnika.

Nasz cel: maksymalne value z silną ręką.

O tym, którą opcję wybierzemy i do jakiego będziemy dążyć celu, decyduje siła naszej ręki. Tutaj także możemy dokonać ogólnego podziału:

1.) Słaba ręka
Nasza ręka jest słaba i nie ma właściwie żadnego showdown value. Może się to zdarzyć przy nietrafionym drawie, niepolepszonych overkartach lub po sprawdzeniu ze średnią parą na flopie, która po overkartach na turnie i riverze znacznie straciła na sile.

2.) Gotowa ręka
Mamy gotową rękę, która jest dobra i posiada showdown value, ale niekoniecznie jest najlepsza. Możliwe są tutaj np. overpary lub toppara/topkicker. Inną opcją są ręce, który ucierpiały bo dojściu drawa, np. set przy dojściu strita lub silne dwie pary przy dojściu koloru.

3.) Silna gotowa ręka
Możemy wykazać się silną ręką na riverze. Tak często widzimy się z przodu, że chcemy zostać wypłaceni. Dajemy sobie właściwie nutsy i istnieje tylko małe prawdopodobieństwo, że villain ma lepszą rękę.

Jeśli teraz porównamy nasze trzy opcje z możliwymi rękami, to wszystko układa nam się w logiczną całość.

Jeżeli trzymamy słabą rękę, to najprędzej wybierzemy blef. Przy gotowej ręce nie powinniśmy próbować przebijać, żeby ręka nie stała się zbyt droga. W przypadku silnej ręki nie powinniśmy natomiast pozwolić, by ominął nas bet dla value.

Teraz pojawia się oczywiście pytanie jak przełożyć te opcje na praktykę. Tak jak już wspominaliśmy, w następnej części omówimy grę z pozycji i przeanalizujemy jak używać danej opcji zależnie od przeciwnika.

W trzeciej części zajmiemy się grą nie na pozycji, co oczywiście jest trochę trudniejsze.

Kończąc część teoretyczną musimy omówić jeszcze jeden punkt, który właśnie w grze na riverze zyskuje na znaczeniu: indukcja blefu.

Indukcja blefu, czyli nakłonienie przeciwnika do blefowania, ma sens tylko na ostatnich streetach. Często używa się jej już na turnie poprzez check behind na pozycji, aby spowodować bet dla blefu na riverze.

Podobne znaczenie ma indukcja blefu na riverze przy braku pozycji. Możesz próbować indukować blef poprzez check, dzięki czemu możesz tanio zobaczyć showdown, ale oczekiwany bet dla blefu zwiększa jeszcze wartość oczekiwaną.

Indukcję blefu również omówimy dokładniej w następnych częściach.