Zakresy TAGów przed flopem (1) - zakresy podbicia

» FELIETON

Zakresy rąk TAGów przed flopem (1) - zakresy podbicia

autor MiiWiin

W dzisiejszych czasach statystyki i szacunki dotyczące przeciwnika służą nie tylko temu, żeby wyrobić sobie zdanie o danym zawodniku - dają ci również możliwość gry przeciwko zakresom.

Aby grać przeciwko zakresom, musisz je oczywiście najpierw określić. Najpóźniej na riverze powinieneś zacząć się zastanawiać, czy te ręce, które cię pokonują, w ogóle znajdują się w zakresie przeciwnika. Czy byłby w stanie grać z nimi przed flopem i przetrwać z nimi flop i turn?

Najpierw zastanowimy się, co takiego może grać przed flopem TAG.

Dlaczego TAG?

Z całą pewnością równie ciekawie byłoby dowiedzieć się czegoś o zakresach graczy, którzy grają bardzo tight lub bardzo loose, a już szczególnie calling station. Ci ludzie grają jednak w tak różnorodny sposób, że trudno ocenić, co mogą limpować, podbijać lub 3-betować.

Jeśli chodzi o ogólne zakresy, najłatwiej przejrzeć właśnie TAGa.

Najmocniejsze zakresy i rzeczywiste zakresy

W przykładach, które dzisiaj zobaczysz, będziesz miał do czynienia z określoną wartością. Wprowadzenie jej do equilatora i przyjrzenie się wynikowi nie jest szczególnie trudne.

Jednakże rzadko kiedy będziesz miał do czynienia z najmocniejszymi zakresami (z najwyższym % equity), raczej będą to zmienne zakresy.

Przykład: Mimo że A9o posiada przeciwko danemu zakresowi podobne equity co 55, to ręka ta rzadko znajdzie się w zakresie podbicia UTG, natomiast 55 i nawet niższe pary na ręce są bardzo prawdopodobne.

To samo dotyczy konektorów w kolorze, które pod względem equity nie mają się za dobrze. Ale wcale nie muszą - jak sam pewnie wiesz, polegają one na grze po flopie i związanymi z tym implied odds. Musisz się zastanowić, w jakim stopniu takie ręce mogą znaleźć się w zakresie przeciwnika.

Standardowy TAG

Jaki to gracz, któremu chcemy się przyjrzeć? Następujący:

(24 / 21 / 2.5) [VPIP / PFR / AF]
(14 / 18 / 27 / 37 / 20 / 10) [podbicie otwierające EP / MP / CO / BU / SB / BB]
(0 / 2 / 6 / 10 / 7 / 9) [3-bet EP / MP / CO / BU / SB / BB]
(2.4 / 2.9 / 3.1 / 3.9 / 3.1 / 2.4) [zakres 4-betu EP / MP / CO / BU / SB / BB]

Co ci mówią statystyki?

Teraz zadajesz sobie oczywiście pytanie, co można wyczytać z tych statystyk:

(24 / 21 / 2.5) [VPIP / PFR / AF]

Standardowe wartości TAGa na niskich/średnich limitach, skłonność do raczej agresywnej gry.

(14 / 18 / 27 / 37 / 20 / 10) [podbicie EP / MP / CO / BU / SB / BB]

Rozsądny podział zakresów. Trzymający się z tyłu na wczesnej pozycji i coraz bardziej agresywny na pozycji. Ale często wykorzystuje swoją pozycję i kradnie blindy. Bez pozycji robi się znowu bardziej tight, a na big blindzie rzadko będzie miał możliwość, żeby podbić jako pierwszy.

(0 / 2 / 6 / 10 / 7 / 9) [3-bet EP / MP / CO / BU / SB / BB]

TAG woli 3-betować na buttonie niż bez pozycji. Na cutoffie trzyma się jednak z tyłu i rzadziej atakuje wczesne podbicia otwierające. Na big blindzie 3-betuje więcej niż na small blindzie. Może to oznaczać, że staje się bardziej agresywny, gdy ma ostatni ruch albo koncentruje się na wojnie blindów. Zauważyłeś już, że ten przeciwnik zwraca uwagę na pozycję, dlatego będzie wolał zagrać 3-bet na BB przeciwko SB, niż na SB przeciwko BU.

(2.4 / 2.9 / 3.1 / 3.9 / 3.1 / 2.4) [zakres 4-betu EP / MP / CO / BU / SB / BB]

Normalny zakres 4-betu, niezbyt agresywny. Najwyższe wartości osiąga na CO i BU. To oznacza, że będzie się częściej bronił przeciwko luźnym 3-betom. Tak samo na SB - np. przeciwko luźnym 3-betom ze strony BB.

Jeżeli ten gracz wykona cold 4-bet na big blindzie, to najprawdopodobniej tylko dla value.

Zakresy podbicia

Teraz możemy przejść do zakresów i spróbować ocenić z jakimi rękami ten gracz podbije. Jak już wspominaliśmy, sama wartość w % nie wystarczy. Żaden z zakresów nie będzie procentowo najwyższym zakresem (może oprócz zakresów 4-betu, ale o tym później).

Zobaczysz teraz sześć wartości liczbowych, spróbuj je zinterpretować.

Najwyższy procentowy zakres: 55+, A7s+, KTs+, A9o+, KJo+

Czy to realistyczne? Nie.

Tak jak mówiliśmy na początku, A9o rzadko znajdzie się w zakresie UTG, szczególnie jeśli brać pod uwagę ogólną wartość. Można też wątpić we wszystkie asy w kolorze A7s+ oraz KJo.

Kto podbija na otwarcie z wczesnej pozycji musi się liczyć z tym, że po flopie będzie grał bez pozycji lub będzie musiał odpowiedzieć na zagranie 3-bet. Z tego logicznie wynika, że należy utrzymywać mały zakres.

Dobrze byłoby też mieć grywalną rękę, której przeciwnicy nie spodziewaliby się na tej pozycji w zakresie. Należy przy tym unikać zdominowanych rąk: z A9o lub KJo- wpakujemy się w trudne sytuacje po flopie. Prawdopodobieństwo, że sprawdzą nas lepsze ręce Kx/Jx jest dużo większe niż to, że sprawdzą nas słabsze ręce.

Dlatego A9o odpada, tak samo ATo. KJ i KTs też rzadko się tu znajdą. Są za to pary na ręce od 22.

Przy asach w kolorze też jest pewien haczyk. Z ręką typu A7s właściwie nie można podbić dla value. Jeżeli po flopie na stole Axx jest akcja, to kicker zwykle nie jest dobry.

Dlatego jest to raczej ręka do drawa, a ręka do drawa, oprócz szans na kolor, chce też mieć możliwość skompletowania strita. Dlatego bardziej prawdopodobne jest podbicie z A5s-A2s niż z A9s-.

Czego jeszcze brakuje? Konektorów w kolorze. Podbicie z wczesnej pozycji z tymi rękami nie jest z całą pewnością standardowym zagraniem, ale można brać je pod uwagę zależnie od sytuacji na stole. Idealne szanse na strita posiadają ręce typu 54s do JTs. Mają możliwość trafić OESD zarówno w górę jak i w dół.

Jaka jest różnica między grą z 54s a JTs? Jeżeli ten gracz podbije na UTG, to wówczas sprawdzi wiele rąk, które dają sobie implied odds. Np. małe pary na ręce albo konektory w kolorze.

Ponadto nie każda ręka to gra o stacki lub blef, czasami trafi się tani showdown. I dokładnie w tych sytuacjach powinieneś mieć dobra rękę. Jest jasne, że np. JTs jest znacznie lepsze niż 54s, ponieważ dominuje nad większością rąk z zakresu JTs-54s oraz nad parami na ręce od TT do 22.

W ten sposób dodajemy ręce JTs do 98s oraz QJs - ta ręka ma co prawda pewne niedostatki, jeśli chodzi o trafienie dobrego strita, za to większy potencjał jeśli chodzi o wysokość kart.

Mamy już gotowy zakres:

22+, ATs+, A5s-A2s, KJs+, QJs, JTs, T9s, 98s, AJo+, KQo

Mamy już fundament. Teraz widzisz, że na środkowej pozycji dochodzi 4%, co to może być?

Skoro teraz będziesz poszerzał zakresy, to nie musisz już odwoływać się do najwyższych procentowych zakresów, od teraz podstawą będzie zakres UTG.

Na środkowej pozycji życie nie jest szczególnie łatwiejsze niż na wczesnej.

Może być rozgrywanych więcej rąk z figurami, w tym A9s, KTs, QTs, ATo, KJo, KTo i QJo. Dochodzi kolejny konektor w kolorze w postaci 78s.

Inne możliwe ręce zostają pominięte przez tego gracza.

Jego zakres jest następujący:

22+, A9s+, A5s-A2s, KTs+, QTs+, JTs, T9s, 98s, 87s, ATo+, KTo+, QJo

Istne szaleństwo. 27% to znaczny skok - zdaje się, że twój przeciwnik znacznie poszerza swój zakres między środkową pozycją a cutoffem.

Teraz musisz poszukać pozostałych 13%:

Mamy konektory w kolorze od 54s oraz wszystkie asy w kolorze. Należy dodać również ręce typu K9s.

Możliwe są asy bez koloru od A8o, ponadto ostatnie broadwaye z QTo i JTo.

Zakres poszerza się o dalsze ręce do drawów, czyli konektory z jedną luką, takie jak J9s do 86s.

Mamy gotowy zakres: 22+, A2s+, K9s+, QTs+, J9s+, T8s+, 97s+, 86s+, 76s, 65s, 54s, A8o+, KTo+, QTo+, JTo.

Na buttonie jest sporo kradzieży blindów, choć dałoby się jeszcze więcej. Ten gracz zdaje sobie sprawę, że w takiej sytuacji bardziej prawdopodobne jest bezpośrednie wygranie puli, niż gra o duże pule po flopie. Dlatego dojdzie każdy as bez koloru, możliwe są K7o+, K2s+, pozostałe konektory z jedną luką od 53s, 43s oraz ręce Q8s+.

To oznacza zakres: 

22+, A2s+, K2s+, Q8s+, J9s+, T8s+, 97s+, 86s+, 75s+, 64s+, 53s+, 43s, A2o+, K7o+, QTo+, JTo

Co zrozumiałe, na small blindzie jego zakres znowu staje się węższy. Jedno jest pewne: jeżeli ktoś sprawdzi jego podbicie, zawsze będzie grał bez pozycji.

Zakresy mogą się trochę różnić, zależnie od tego czy chce luźno izolować, czy też atakować BB.

Niektórzy gracze polegają na grywalności i włączają do zakresu sporo rąk do drawów, inni stawiają na equity i próbują kraść z możliwie wieloma rękami Kx/Ax.

Twój problem: na podstawie samych statystyk nie da się tego stwierdzić.

Musisz więc przyjąć założenia:

W zakresie znajdą się asy w kolorze, może z wyjątkiem A6s-A8s, możliwe że wyrzuci asy bez koloru poniżej ATo.

Jeśli chodzi o ręce Kx, to sensownym założeniem byłyby ręce KTo+ oraz K9s+.

Odpadłyby ponadto ręce 65s-, 86s-, Q9s- i JTo.

Zakres wygląda więc tak:

22+, A9s+, A5s-A2s, K9s+, QTs+, J9s+, T8s+, 97s+, 87s, 76s, ATo+, KTo+, QTo+

Zostaje już tylko wartość podbicia na big blindzie. Z zasady nie jest ona dla ciebie zbyt interesująca, ponieważ należy zwracać na nią uwagę tylko wtedy, kiedy samemu limpowałeś. Możliwe, że poprzez sprawdzenie na SB. To jedyny ciekawy przypadek.

Na BB przeciwnik będzie jednak ostrożny, jeśli chodzi o podejmowanie akcji przeciwko limperom. Nawet pary na ręce nie oznaczają już obowiązkowego podbicia, więc gracz może spokojnie i tanio zobaczyć flopa.

Dlatego jego zakres jest bardzo wąski: 66+, ATs+, KJs+, ATo+, KQo

Wyjątki

W następnych częściach, gdzie będziemy mówić o zakresach sprawdzenia, 3-betu i 4-betu, jest wiele sytuacji, które należy rozpatrywać osobno. Większość wartości tutaj jest z zasady prawidłowa, jedyny wyjątek to liczba limperów w ręce.

Jeżeli limpowało już np. trzech graczy, to ten przeciwnik nie będzie podbijał 20% ze SB, tylko zagra dużo spokojniej, ponieważ fold equity jest prawie zerowe, a on musi założyć, że po flopie będzie grał bez pozycji.

LINKI
Forum dyskusyjne: Porozmawiaj o artykule na forum