Granie pod przeciwnika część 2 - gracz weak-tight

» ARTYKUŁ

Granie pod przeciwnika: Gracz weak-tight

Autor: Thorsten77

Pod pojęciem "granie pod przeciwnika" kryje się zdefiniowanie i
wykorzystanie błędów, jakie ten popełnia. Nasz trzyczęściowy
artykuł przedstawi ci sposób gry przeciwko 3 typom graczy. Każda część
zawierać będzie charakterystykę danego typu przeciwnika ze szczególnym naciskiem na błędy, jakich się dopuszcza. Poprzez analizę tych błędów, pokazana
zostanie najlepsza linia gry przeciwko określonym typom graczy.

W tym artykule zajmiemy się graczem weak-tight. Jeśli przejdzie się z limitu NL5/NL10 na NL25 FR, na pewno można zauważyć dość znaczne zmiany w grze. Coraz mniej rozdań kończy się showdownem, rzadziej zdarzają się rozdania multiway, a przeciwnicy częściej pasują na wcześniejszych streetach. Większość przeciwników reprezentuje styl gry zwany weak-tight.

Kim jest przeciwnik weak-tight?

Przeciwnik weak-tight to gracz, który z jednej strony ma dość duże wymagania odnośnie swojego układu startowego, jednak z drugiej strony gra dość bojaźliwie. Zazwyczaj przed flopem trzyma on bardzo silną rękę, jednak poddaje się po flopie, ponieważ nie widzi się na wygranej pozycji. Gracz weak-tight ma nadzieję znaleźć się w rozdaniu z jedną z najsilniejszych rąk, ulepszyć ją na flopie (najlepiej do nutsa) i w ten sposób zestackować przeciwnika.

Błędy w grze graczy weak-tight

Pierwszym mankamentem graczy reprezentujących styl weak-tight jest stosunkowo duża czytelność zagrań. Przykładowo, jeśli taki gracz podbije z UTG, oznacza to, że jego zakres jest bardzo wąski - QQ+, AK. Również po 3-becie od takiego gracza zazwyczaj jesteś na przegranej pozycji. Ponieważ gracz weak-tight musi zainwestować dość dużo żetonów w rozdanie, mimo że nie wiesz co przyniosą karty wspólne, powinieneś zastanowić się, z jakimi kartami jest on w stanie grać 3-bet: z reguły będzie to KK lub AA.

Innym problemem wynikającym z gry stylem weak-tight jest zbyt częste pasowanie rąk, które są lepsze od zakresu przeciwnika. Zamiast działać w myśl: Jestem faworytem przeciw range przeciwnika, a grając raise, będę miał inicjatywę i wywrę na nim presję. Dodatkowo będzie zmuszony grać bez pozycji, zawodnik weak-tight widzi sprawę inaczej: Moja ręka może być dobra, lecz mogę być pokonany przez monstery - dlatego lepiej poczekam na lepszą rękę.

Następną wadą u gracza weak-tight jest to, że zbyt często pozwala wyblefować się z pota w grze postflop. Postępuje według zasady fit or fold (raisuje z dobrą ręką, albo pasuje nietrafione układy). Wprawdzie jest jeszcze zdolny do grania zakładu kontynuacyjnego, jednak jeżeli nic nie trafił - poddaje się na turnie.

Nigdy nie gra second barrel bluff. Jeśli trafi flopa (np. trzyma over pair), wówczas ciężko jest go wyrzucić z rozdania. Gracz weak-tight sądzi, że overpara jest dobra (w końcu ciągle widzi showdowny, w których przeciwnicy pokazują słabsze układy), dlatego jest w stanie pozostać w rozdaniu aż do all-ina (w końcu nie będzie ciągle pozwalał przeganiać się z rozdań).

Gra pod przeciwnika weak-tight

Typowe zagrania cechujące gracza weak-tight sprawiają, że można dość łatwo wykorzystać błędy w jego grze przeciwko niemu. Dość szybko dowiesz się, czy przeciwko temu graczowi jesteś na wygranej czy na przegranej pozycji. Można wtedy podjąć odpowiednią decyzję.

• Czy można wyblefować przeciwnika.
• Jeśli jest się z przodu, czy przeciwnik będzie w stanie grać na stacki.
• Czy oddać jak najmniej swoich żetonów, jeśli widzisz, że przeciwnik jest z przodu.

Rozważmy na początek kilka sytuacji preflop.

0,05/0,10 No-Limit Hold'em (10 handed)

Gracz weak-tight jest na UTG

Preflop: Hero is BU with A, Q
UTG raises 0,40$, 6 folds, Hero ???

Przeciwko zakresowi gracza weak-tight jesteś tutaj z tyłu. Często miałbyś problem, ponieważ trafiając topparę, byłbyś zdominowany. Dlatego powinieneś spasować. Z taką ręką trudno jest trafić flopa, który byłby w stanie ci pomóc. Oczywiście pozostaje możliwość, że sprawdzisz i spróbujesz wyblefować przeciwnika z rozdania. Jednak po pierwsze, zbyt często będzie tutaj miał top pair/over pair, a po drugie, zamienisz swoją rękę w czysty blef.

Załóżmy, że miałbyś inną rękę w tej sytuacji.

0,05/0,10 No-Limit Hold'em (10 handed)

Gracz weak-tight jest na UTG

Preflop: Hero is BU with 7, 6
UTG raises 0,40$, 6 folds, Hero ???

Według equity AQo nadal jest lepsza od 76s - ale w no-limit Hold`em liczy się grywalność! W tej sytuacji zagrałbym call. Jak z każdą inną ręką masz możliwość blefowania, której oczywiście nie powinieneś przeceniać. Jednak masz tu rękę, która ma duży potencjał. Możesz trafić drawa do koloru lub strita albo nawet dwie pary, bez obawy, że jesteś zdominowany przez gracza z UTG.

Ta ręka jest dość łatwa do gry po flopie. Jeśli trafisz drawa - zawsze sprawdzasz continuation bet. Jeżeli przeciwnik zagra check na turnie, wówczas betujesz. Często nie potrzebujesz kompletować swojego drawa - przeciwnik weak-tight i tak zwykle spasuje.

Jeżeli przeciwnik zagra ponownie na turnie - grasz z uwzględnieniem outów i oddsów. Call na flopie jest znacznie lepszy, niż z AQo, ponieważ masz dwie możliwości, zapewniające zwycięstwo - pierwsza to blef, a druga to szansa na trafienie drawa. Jeżeli trafisz na flopie dwie pary lub lepiej, powinieneś od razu grać raise. Jeżeli przeciwnik weak-tight ma tutaj overparę, bardzo rzadko będzie w stanie ją zrzucić. 

Przyjrzyjmy się dalszym przykładom preflop.

0,05/0,10 No-Limit Hold'em (9 handed)

Gracz weak-tight jest na MP3

Preflop: Hero is BU with 8, 8
4 folds, MP3 raises 0,40$, 1 folds, Hero ???

W tej sytuacji można sprawdzić ze względu na set value, jednakże grałbym tutaj raise. Zakres gracza weak-tight z MP3 jest nieco szerszy i zawiera takie ręce, jak np. AQ, AJ, KQ, 99. Gracz weak-tight spasuje te układy wobec 3-beta, ponieważ będzie podejrzewał monstera.

Jeżeli gracz weak-tight siedzi za tobą albo na big blindzie - możesz kraść blindy bardziej loose. Najczęściej będzie pasował, a w przypadku raise, będziesz miał prostą decyzję o foldzie.

0,05/0,10 No-Limit Hold'em (9 handed)

Weak Tighter Gegner is at BU

Preflop: Hero is UTG with 2, 2,
Hero calls $0,10, 6 folds, BU raises to $0,50, 2 folds, UTG calls $0,40.

Flop: ($1,15) 9, 8, 6 (2 players)
Hero ???

Przed flopem ręka przebiega standardowo. Na flopie z reguły powinno się grać check/fold. Jednakże nie na takim boardzie. Twój przeciwnik ma tutaj overparę albo over cards, a więc możesz być na prowadzeniu.

Należy wykorzystać bojaźliwy sposób gry przeciwnika. Powinieneś zagrać donka - przeciwnik na pewno spasuje over cards. Jeżeli zostaniesz sprawdzony bądź przebity - wówczas masz łatwy fold. O ile taki sposób gry nie jest skuteczny przeciwko wielu graczom, ponieważ często zostajesz sprawdzony i nie wiesz co zrobić na turnie, o tyle przeciwko graczom weak-tight możesz spróbować wykorzystać ich słabość.

Analogicznie, grając z graczem weak-tight, możesz często semiblefować. Jak wiadomo, do tego typu zagrań potrzebujesz fold equity, a przeciwko takiemu typowi gracza masz go bardzo dużo. Ze strachu przed monsterami, będzie on zrzucał tutaj nawet lepsze ręce. A zatem swoje drawy powinieneś grać agresywnie.