{"id":26642,"date":"2013-07-02T11:00:00","date_gmt":"2013-07-02T11:00:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pokerstrategy.com\/pl\/wsop-vamplew-znow-na-podium\/"},"modified":"2026-03-03T10:40:48","modified_gmt":"2026-03-03T10:40:48","slug":"wsop-vamplew-znow-na-podium","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pokerstrategy.com\/pl\/news\/world-of-poker\/WSOP-Vamplew-zn%C3%B3w-na-podium_74128\/","title":{"rendered":"WSOP: Vamplew zn\u00f3w na podium"},"content":{"rendered":"

\"banner<\/p>

David Vamplew z szansą na bransoletkę<\/h2>\n\n\n\n
<\/td>\n\"\"<\/td>\n<\/tr>\n
<\/td>\nPoker - Costa Rica 1:0<\/span><\/span>
<\/span><\/em><\/span><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>

Dzisiejszy dzień był wyjątkowy, gdyż nie wyłoniono żadnego zwycięzcy. Plany były inne, jednak w evencie #53 udało się dobrnąć zaledwie do fazy, w której przy stole pozostało jeszcze trzech graczy. <\/p>

Minimalną przewagą w stanie posiadania może się pochwalić Brytyjczyk David Vamplew<\/strong> - zwycięzca EPT Londyn sprzed trzech lat i tegoroczny runner-up turnieju WSOP 2500 $ no-limit Hold'em 8-handed. Cztery ante traci do niego Brett Shaffer<\/strong>, natomiast zdecydowanie najkrótszy pozostaje Fin Arttu Raekorpi<\/strong>.
 
Może i panowie nie potrafili wyłonić spośród siebie najlepszego, ale bynajmniej nie próżnowali. Dość powiedzieć, że Vamplew wybronił się spod topora eliminacji w starciu swego AQo wobec dominującej ręki AKo Fina, by chwilę później przyglądać się, jak Brett Shaffer swym Q9o łamie mu asy i zdecydowany chiplead. Trudów dnia trzeciego nie przebrnęli m.in. Michael Watson, Humberto Brenes oraz Kitty Kuo, której prawdziwe imię i nazwisko brzmi - a jakże - Hui Kitty.<\/p>

Wyniki eventu #53 i czołówka eventu #55:<\/h2>\n\n\n
\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n
\n

Event #53: 1500 $ no-limit Hold'em <\/strong><\/span>
<\/strong><\/span><\/h3>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Miejsce<\/strong><\/td>\nGracz<\/strong><\/span><\/td>\nSt.\/Nagr.<\/strong><\/td>\n<\/tr>\n
1<\/td>\nDavid Vamplew<\/td>\n 5 345 000<\/td>\n<\/tr>\n
2<\/td>\n <\/span> Brett Shaffer<\/td>\n 5 285 000<\/td>\n<\/tr>\n
3<\/td>\nArttu Raekorpi<\/td>\n 2 055 000<\/td>\n<\/tr>\n
4<\/td>\nLoni Harwood<\/td>\n 210 456 $<\/td>\n<\/tr>\n
5<\/td>\nMike Watson<\/td>\n 153 850 $<\/td>\n<\/tr>\n
6<\/td>\nDiego Zeiter<\/td>\n 113 819 $<\/td>\n<\/tr>\n
7<\/td>\nJonathan Cohen<\/td>\n  85 193 $<\/td>\n<\/tr>\n
8<\/td>\nDarren Rabinowitz<\/td>\n  64 513 $<\/td>\n<\/tr>\n
9<\/td>\nMatias Ruzzi<\/td>\n  49 420 $<\/td>\n<\/tr>\n
\n

Graczy: <\/strong>3 (2816) | Pula: <\/strong><\/span>3 801 600 $<\/span><\/p>\n

Level 31: <\/strong>60 000\/120 000 ante 15 000
<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<\/td>\n

     <\/td>\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n
\n

Event #55: 50 000 $ The Poker
<\/span><\/h3>\n

Players Championship
<\/strong><\/span><\/h3>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Miejsce<\/strong><\/td>\nGracz<\/strong><\/span><\/td>\nStack<\/strong><\/td>\n<\/tr>\n
1<\/td>\n <\/span> David Benyamine<\/td>\n729 000<\/td>\n<\/tr>\n
2<\/td>\nJonathan Duhamel<\/td>\n666 100<\/td>\n<\/tr>\n
3<\/td>\nMatthew Ashton<\/td>\n635 500<\/td>\n<\/tr>\n
4<\/td>\nTroy Burkholder<\/td>\n623 000<\/td>\n<\/tr>\n
5<\/td>\n <\/span> Jean Gaspard<\/td>\n611 000<\/td>\n<\/tr>\n
6<\/td>\nDon Nguyen<\/td>\n528 000<\/td>\n<\/tr>\n
7<\/td>\nBrian Rast<\/td>\n489 500<\/td>\n<\/tr>\n
8<\/td>\nJustin Smith<\/td>\n456 000<\/td>\n<\/tr>\n
9<\/td>\nShaun Deeb<\/td>\n453 600<\/td>\n<\/tr>\n
\n

Graczy: <\/strong>78 (<\/span>175) <\/span> | Pula: <\/strong><\/span>6 336 000 $<\/p>\n

Level 11:<\/strong> 2-7 TD 6000\/12 000<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>

Benyamine liderem 50K Event <\/strong><\/span> <\/p>\n\n\n\n
<\/td>\n\"\"<\/strong><\/span><\/td>\n<\/tr>\n
<\/td>\nMinh Ly od lat zaliczany jest do <\/em><\/span><\/span>
grona specjalistów od mixed games<\/em><\/span><\/span><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>

W drugim dniu rywalizacji o triumf w prestiżowym mixed evencie za 50 000 $ poległo wielu ulubieńców kibiców, m.in. Phil Ivey, Phil Hellmuth, broniący tytułu Michael Mizrachi, Daniel Negreanu i Gus Hansen. Rozłożony na pięć dni rywalizacji turniej wszedł w standardową dlań fazę - gamblerzy i short stacki wykazują aktywność w PLO i NLHE, regularsi poszczególnych niszówek wyczekują swoich \"koników\", a wszechstronni zawodowcy - których w stawce najwięcej - grają swoje, nie zwracając uwagi na swoje ukryte karty w rundach studa i postdraw 3-betując z pozycją nietrafione ręce w Deuce-to-Seven. Pychota.<\/p>

Liderem turnieju jest Francuz David Benyamine<\/strong>, za którym plasuje się Jonathan Duhamel<\/strong>, który wciąż próbuje przekonać świat do kłamstwa, iż jest dobry w odmianach niszowych. Na dalszych pozycjach wciąż znajduje się wielu z grona najwszechstronniejszych - m.in. Minh Ly, David Oppenheim, David Bach, Mike Wattel i David Singer.<\/p>

Hold'em dla dzianych, Hold'em dla ubogich<\/strong><\/span><\/p>

W jednym z wielu nędznych, ruletkowych eventów NLHE za 1000 $ w stawce pozostało już tylko 14 gamblerów. To, czego nie potrafili Amanda Musumeci, An Tran, JC Tran i Erik Seidel (albo to wariancja odgrywa się na nim za masakryczny rok 2011, albo po prostu zrobił się rzadki jak 0 Rh-), udało się m.in. liderowi Barry'emu Hatterowi<\/strong> i Jacobowi Bazeleyowi.<\/p>

O wiele więcej znajomych twarzy jest w dopiero rozpoczętym evencie #56 2500 $ NL Hold'em. Liderem jest posiadacz wysokiego na 178 200 żetonów stacka Tony Ruberto<\/strong>, a w Day 2 walkę z nim podejmą m.in. Josh Arieh i Dan Smith.<\/p>

Dychy chodzą (od 37 lat)<\/strong><\/span><\/p>\n\n\n\n
<\/td>\n\"brunson<\/td>\n<\/tr>\n
<\/td>\n\"Następnym razem lepiej wyciągnij z talii <\/span>
wszystkie dyszki, Jesse\"<\/span>
<\/em><\/span><\/em><\/span><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>

W ostatniej ręce turnieju głównego World Series of Poker 1976 na flopie \"\"\"\"\"\" Doyle Brunson wsunął stacka z \"\"\"\" (z czym sprawdził preflop raise rywala), na co Jesse Alto<\/strong> błyskawicznie odsłonił mocarne \"\"\"\". \"Texas Dolly\" potrzebował sporo pomocy. Turn przyniósł \"\", lecz Alto wciąż był lepszy. Na river spadła jednak \"\" i w ten oto sposób Brunson zdobył swoje pierwsze mistrzostwo świata.<\/p>

Rok później Doyle znów rywalizował w heads-upie Main Eventu. Z \"\"\"\" wlimpował się do flopa \"\"\"\"\"\". Niesamowity Gary \"Bones\" Berland<\/strong> dzierżył \"\"\"\" i fajerwerki pozostawały kwestią każdej kolejnej \"ulicy\". Na turnie spadła \"\" i choć w tym wypadku river w postaci \"\" był dla Brunsona nieistotny, to dyszki na deser, jak i sama ręka T2, stały się \"firmówkami\" legendarnego gracza.<\/p>

Brusnon dobrze radził sobie przez większą część drugiego dnia The Poker Players Championship, by w jego końcowej fazie, mimo podeszłego wieku, odważnie wsiąść na karuzelę. W jednej z ostatnich rąk dnia Doyle znalazł się na all-inie z overparą \"\"\"\" na boardzie \"\"\"\"\"\". Złe wiadomości były takie, że Cole South<\/strong> był w posiadaniu seta trójek. Ale nic to: \"Dalej, dalej dychy Gadgeta!\" - na kolejnych streetach pojawiły się \"\" i \"\", dające niespełna 80-letniemu pokerzyście wyższego fulla. Ale w końcu to Doyle Brunson, prawda?
\n