Wprowadzenie<\/h2>\n<\/div>\nW tym artykule<\/i><\/strong><\/p>\n\n- Wymówka downswingu
<\/i><\/li>\n- Zasada gwiazdy popu
<\/i><\/li>\n- Cztery drogi do stania się lepszym graczem<\/i><\/li>\n<\/ul>\n
\nGracz pokera potrzebuje profesjonalnego nastawienia, aby mógł odnosić sukcesy. Niestety, jest to jedna z najczęściej niedocenianych cech dobrego gracza. Sam talent nie jest nic wart, dopóki nie istnieje żadne rozsądne nastawienie wobec czytania, uczenia się i optymalizacji własnych umiejętności. Najpierw najważniejsze: aby jako pokerzysta odnosić sukcesy także na średnich limitach, powinno się być świadomym jednej rzeczy, mianowicie tej, że w tym momencie nie jest się szczególnie dobrym graczem. Niestety, większość karier pokerowych kończy się klęską właśnie w tym punkcie. Kariera pokerowa kończy się, zanim się w ogóle zaczęła.<\/p>\n
Wymówka downswingu<\/h2>\n
By grać w pokera i przynajmniej w pewnym stopniu wygrywać, powinno się przestrzegać szczególnie jednej zasady. Chodzi tutaj o tzw. \"wymówkę downswingu\", której należy się pozbyć. Każdy początkujący gracz powinien sobie zapamiętać następujące zdanie:<\/p>\n
\nW pokerze nie ma żadnych downswingów - są tylko źle zagrane rozdania.<\/p>\n<\/div>\n
Teraz pewnie wszyscy samozwańczy profesjonalni gracze pokera wpadną w histerię. Czy to możliwe, że wszyscy Sklansky i Greensteinowie tego świata byli w błędzie?<\/p>\n
Wygląda na to, że człowiek posiada pewną wrodzoną zdolność: jest mistrzem w wynajdywaniu i wymyślaniu wymówek. Nic innego, jak pretekst i wykręty, które mają uzasadniać zachowanie, pech lub popełnione błędy. Takie wymówki znajduje się codziennie, obojętnie czy w pracy, życiu prywatnym, czy sporcie.<\/p>\n
\"Miłość mojego życia po prostu mnie zostawiła, mnie biedaka i ma teraz innego!\"<\/p>\n
O wiele lepiej jest przedstawiać siebie jako człowieka godnego współczucia, niż przyznać się, że za całą tę sytuację ponosisz winę sam, ponieważ wolałeś spędzać wieczory z przyjaciółmi, grając w bilard, niż zatroszczyć się o dziewczynę, która siedziała sama w domu.<\/p>\n
Lub dobry kolega został awansowany, a ty stwierdzasz, że o wiele bardziej zasłużyłeś na ten honor. Także tutaj naginasz chętnie rzeczywistość: kolega wytężał siły dla zakładu pracy i pracował o 10 godzin więcej w tygodniu, kiedy ty sam wolałeś wykurować wysoce bolesną chorobę o imieniu katar, przez tydzień leżąc w łóżku w swoim domu.<\/p>\n
Lub niech będzie to po prostu piłka nożna z niekompetentnym sędzią, który faworyzuje inne drużyny. Każda decyzja to zamach na twój zespół, podczas gdy w rzeczywistości zasługuje on na drugie miejsce.<\/p>\n
Jak widać, człowiek nie zna granic w wyszukiwaniu i w znajdowaniu wymówek i usprawiedliwień, które wytłumaczą własne błędne zachowanie, innymi słowy: nieudolność.<\/p>\n
Takie zachowanie człowieka jest niczym innym, jak czystym mechanizmem obronnym. Podobnie jak bezwolnie zamykamy nasze oczy, kiedy zbliża się do nas jakiś obiekt (miejmy nadzieję, że mucha, a nie pięść), tak chronimy właśnie nasze ego. Omówione wyżej przykłady stanowią z reguły mechanizm obronny lub inaczej mówiąc, blokadę psychiczną, która ma uchronić nasze poczucie własnej wartości przed urazami. I każdy, kto jest szczery wobec siebie, stwierdzi, że zrobił użytek z tego mechanizmu z pewnością niejeden raz.<\/p>\n
Zbyt często, słysząc krytykę pod naszym adresem, instynktownie włączamy mechanizm obronny, stwierdzając: „Ten\/ta nie ma racji!\" Czyż nie przychodzi nam niezwykle ciężko zastanowić się nad tym, czy taka krytyka jest być może uzasadniona? Standardowym zachowaniem w takich sytuacjach jest strategia: sprzeciwiasz się argumentom, których nie możesz obalić w danej sytuacji:<\/p>\n
\"Nie sądzisz, że czasem jesteś całkiem arogancki?\"<\/i><\/p>\n
Odpowiedź: \"Za to nie jestem tak małostkowy, jak ty!\"<\/i><\/p>\n
Znakomita podstawa do udanej dyskusji. Zamiast najpierw zastanowić się nad tym, co nam zarzucono i czy przypadkiem nie jest to prawdą, przechodzimy do ataku, ponieważ czujemy się wpędzeni w kozi róg.<\/p>\n
Ale cóż ma to wspólnego z pokerem?<\/p>\n
Odpowiedź jest naprawdę prosta. Ponieważ wymienione sytuacje, z którymi ciągle spotykamy się w życiu codziennym, mogą na dłuższą metę być zabójcze dla naszej gry w pokera, a zwłaszcza dla naszego kapitału.<\/p>\n
Problem polega jednak na tym, że w wielu artykułach i książkach serwuje się graczom pokera gotową wymówkę. Istnieje wiele artykułów o bad beatach, a także o downswingu<\/strong>. I gdy tylko gracz początkujący przeczyta te artykuły\/książki, otrzyma najlepszą chyba wymówkę dla własnej nieudolności na resztę swojej kariery pokerowej (która wraz z podążaniem za tą radą nie potrwa zbyt długo).<\/p>\nCzyż nie łatwiej twierdzić, że skasowało się właśnie parę bad beatów lub że znajduje się właśnie w paskudnym paśmie niepowodzeń - zamiast pomyśleć nad tym, co zrobiło się źle w ostatnio zagranym rozdaniu?<\/p>\n
Czyż nie łatwiej jest też twierdzić: \"otrzymałem bad beat\", zamiast obejrzeć sobie to rozdanie jeszcze raz w spokoju i podyskutować o nim na forum z przykładowymi rozdaniami tak, żeby mógł je ocenić doświadczony gracz? Oczywiście, związane jest to z pewnym nakładem pracy, ale tylko tak możesz zacząć odnosić sukcesy - i tylko tak możesz skasować pieniądze od przeciwnika.<\/p>\n
Nie do pozazdroszczenia jest sytuacja, kiedy pan Downswing przegra rozdanie, w którym do tego jego nut flush zostanie rozgromiony na riverze przez full house z 72o. Za setnym razem otrzymuje w końcu bardzo dobrą kartę, którą opłaca się obstawić, lecz przegrywa - wtedy to zasługuje na litość i pocieszenie ze względu na swój pech. Poprzednie 99 układów, przy których rozdaje SB lub BB poprzez głupie sprawdzenia i nierealne podbicia, zostanie oczywiście pominięte milczeniem.<\/p>\n
Czyż nie stanowiłoby to większej motywacji, gdyby po sesji strat analizowało się swoje karty i szczerze przyznało, że przez swoją słabą grę, zamiast break even wyniknęła pełna strat runda pokera?<\/p>\n
Takie oto zdanie można przeczytać u graczy początkujących: \"...dla mnie jasne jest, że tu i tam mam parę braków...\" <\/i><\/p>\n
Kiedy czyta się takie zdania, przyjmuje się, że ta osoba uważa po cichu, że jej gra jest w 70%-80% perfekcyjna. Ponieważ „tu i tam\" nie oznacza z pewnością, że jest to więcej, niż 30% braków. Barry Greenstein pisze w swojej książce \"Ace on the River\", że każdego wieczora pokerowego robi ok. 10% złych sprawdzeń\/podbić\/rezygnacji z gry (pas). W takim przypadku możemy tylko pogratulować naszemu początkującemu, ponieważ jest oddalony w 10%-20% od poziomu Barry'ego Greensteina. Szkoda tylko, że jeszcze nie gra na jego limicie.<\/p>\n
Istnieje jednak konkretna grupa graczy w pokera, której często dotyczy wspomniana powyżej sytuacja. Tutaj chodzi o graczy, którzy bezpośrednio wchodzą do gry z pasmem szczęścia i najpierw nie doświadczają żadnych niepowodzeń. Szturmują limity w niewiarygodnym tempie z 4-5 BB\/100 układów, na tym paśmie szczęścia dochodzą także szybko do limitów 1 $\/2 $ i wyżej. I pozornie nie ma powodu, by wątpić we własne umiejętności. Myślenie o tym, że są złymi graczami, byłoby absurdem (uwaga autora: też mi tak szło na początku mojej kariery pokerowej<\/i>). Ale nadchodzi czas, że bezlitosne prawa pokera się zaczynają się mścić. Doświadczasz pierwszego dużego niepowodzenia (nie chodzi tutaj o żaden prawdziwy downswing, bardziej o złą grę, która ze względu na wyższy limit, jest o wiele bardziej zauważalna). <\/i>Przegrywa się w ciągu prawie 1000 rozdań 150 BB lub więcej i traci połowę swojego kapitału. Z psychologicznego punktu widzenia jest to oczywiście wysoce niekorzystna sytuacja.<\/p>\n
Wtedy rozpoczyna się bardzo interesujący proces myślowy w głowach większości graczy:<\/p>\n
\n- Teza 1: W prawie 20 000 rozdań miałem winrate około +1.5 BB\/100.<\/i><\/li>\n
- Teza 2: „Wygrywający gracze“ mają winrate około +1 BB\/100.<\/i><\/li>\n
- Wniosek<\/strong>: Jestem wygrywającym graczem.<\/i><\/li>\n<\/ul>\n
Później następuje:<\/p>\n
\n- Teza 1: Wiem, że nawet „wygrywający gracze“ mogą doświadczyć downswingu o wielkości 200 BB lub nawet więcej. <\/i><\/li>\n
- Teza 2: Ja jestem wygrywającym graczem.<\/i><\/li>\n
- Wniosek<\/strong>: Moja strata 150 BB musi być downswingiem. Mogę więc nadal grać, jak dotychczas, a moje szczęście wkrótce powróci.<\/i><\/li>\n<\/ul>\n
Niestety, gracze ci sięgają z upodobaniem do wymówki downswingu, zamiast zastanowić się nad swoją grą.<\/p>\n
W tym miejscu odpowiedni cytat autorstwa Thomasa Jeffersona:<\/i><\/p>\n
\"Bardzo wierzę w szczęście i wiem, że im ciężej pracuję, tym mam go więcej.\"<\/i><\/p>\n
Powróćmy do początkowego twierdzenia: w pokerze nie istnieje downswing!<\/p>\n
Mały przykład:<\/p>\n
Znajomy mojej rodziny pracuje jako dmuchacz szkła. W jego zakładzie produkowany jest specjalny rodzaj szkła. W trakcie dmuchania szkła może jednak się zdarzyć, że pęknie lub się zbije, mimo niezmiennego procesu produkcji. Faktem jest jednak to: im bardziej doświadczony dmuchacz szkła, tym mniej prawdopodobne jest takie zdarzenie. Załóżmy również, że w tym zakładzie jest także uczeń, który, prędzej czy później, będzie mógł pracować z tymi szkłami. Ale dmuchanie szkła nie udaje mu się za pierwszym razem, szkło jest nie do użytku i ląduje w śmietniku. Jak duże jest prawdopodobieństwo, że ten błąd ma związek z niedoświadczeniem ucznia, a jak duży związek z faktem, że coś takiego może się od czasu do czasu wydarzyć w tym zawodzie, niezależnie od doświadczenia dmuchacza szkła?<\/p>\n
Zmierzam do tego, że na początku twojej kariery pokerowej prawdopodobieństwo dużej przegranej z powodu złej gry jest większe od przegranej spowodowanej ogólnym downswingiem.<\/p>\n
W pokerze są dwa sposoby, którymi można mierzyć sukces:<\/p>\n
\n- \n
Jakość wstawianych rozdań: załóżmy, że gracz A zaczyna grę w pokera i na zakończenie sesji wstawia za każdym razem 20 rozdań. Z biegiem czasu będzie można zauważyć, że wstawiane rozdania są coraz lepsze i z coraz mniejszą liczbą błędów. Stopień sukcesu określa się szybkością, z jaką poprawiała się jakość wstawianych rozdań.<\/p>\n<\/li>\n
- \n
Pieniądze, czyli winrate: im więcej rozdań gramy na danym limicie, tym bardziej zbliżymy się do naszej rzeczywistej wartości jako gracza, wyrażonej przy pomocy x BB\/100.<\/p>\n<\/li>\n<\/ul>\n
Na początek kariery pokerowej metoda numer dwa jest zupełnie bezwartościowa. Obojętne, jaki poziom wygranej masz na 3 000, 4 000 lub 8 000 układów. Rzadko będzie on adekwatnym wyznacznikiem.<\/p>\n
Pewniejszą metodą na początku jest natomiast metoda pierwsza.<\/p>\n
Co można jednak zrobić, żeby ulepszyć swoją grę, omówione zostanie w 2 i 3 części artykułu. Na koniec chciałbym zwrócić uwagę wszystkim początkującym na to, że downswing jest o wiele częściej rezultatem słabej gry, niż wynikiem pecha. Dlatego w czasie wieczorów pełnych strat powinno się wyjść najpierw z założenia, że nie grało się wystarczająco dobrze - i że może lepiej zainwestować trochę czasu w szkolenie.<\/p>\n
Zasada gwiazdy pop<\/h2>\n
Zacznijmy ten rozdział historyjką. Jest czwartek wieczór, przed kilkoma minutami zakończyłem dwugodzinną sesję pokera, by sobie trochę odpocząć. Robię to, co zazwyczaj, żeby sobie odpocząć i nie musieć zbyt wiele myśleć - mianowicie włączam telewizor i zatrzymuję się na kanale Pro7, gdzie właśnie jakąś młoda dama z wykrzywioną twarzą zawodzi do mikrofonu. \"Popstars\" - to nazwa tego programu.<\/p>\n
Celem tego show jest (poza zabawianiem znudzonych widzów, takich, jak ja), stworzenie nowemu narybkowi artystów możliwości udowodnienia swojego talentu i wyróżnienia się od reszty uczestników. Jednak im więcej uwagi poświęcam temu spektaklowi, tym bardziej nurtują mnie pytania: który uczestnik przejdzie dalej, a który wyleci? Ale przede wszystkim: dlaczego? Inaczej mówiąc: jakimi kryteriami kierują się jurorzy, jeśli chcą stworzyć przyszłą \"Popstar\"?<\/p>\n
Oczywiście, do tego, co widzimy w telewizji, należy podchodzić z rezerwą, ale kryteria wyboru nowej gwiazd pop ewidentnie wskazywały na to, że głos i talent nie są tym, na co zwraca się uwagę w pierwszej kolejności. Chodzi o coś zupełnie innego. Jest to trend, który zapanował w ostatnich latach w muzyce rozrywkowej, a który można prawie niezmieniony przenieść w świat pokera. Przyjmijmy, że jesteś producentem muzycznym i powierzono ci zadanie wyniesienia na szczyt nowej gwiazdy pop. Na co zwróciłbyś uwagę?<\/p>\n
Na głos?<\/strong> Całkiem ciepło, ale w czasach coraz bardziej rozwiniętych technicznie studio muzycznych i możliwości optymalizowania i wspierania głosu nawet podczas występów live, ten punkt coraz bardziej odsuwa się na dalszy plan.<\/p>\nNa wygląd?<\/strong><\/p>\nOczywiście świetnie by się składało, gdyby gwiazda pop była piękna, jednak także w tym przypadku make-up, styling i interwencja chirurgiczna - jeśli istnieje taka potrzeba - otwierają szerokie spektrum możliwości, więc również ten wymóg powinien być postrzegany jako drugorzędny.<\/p>\n
Na umiejętności taneczne?<\/strong><\/p>\nDwie lewe nogi nie są zapewne pomocne w karierze gwiazdy pop, ale od czego są trenerzy, którzy uczynią z niej po wielu godzinach pracy jako takiego tancerza?<\/p>\n
I tutaj dochodzimy do głównego kryterium: do wcielenia każdego z tych punktów w życie wasz podopieczny potrzebuje przede wszystkim jednego:<\/p>\n
Chęci!<\/strong><\/p>\nChęci zrobienia wszystkiego, co potrzebne, aby osiągnąć sukces!<\/p>\n
Jak już wspomniałem, jako producent muzyczny znasz od podszewki machinę, która wypróbowana, działa od lat: występy promocyjne, podpisywanie autografów, godziny szkoleń lub podobne wylewanie siódmych potów w studio dźwiękowych. Jedyne, czego nie możesz być pewny, to: czy moja przyszła gwiazda pop będzie współpracować? Czy wytrzyma i czy jest już gotowa iść tą trudną drogą? Z pewnością jako producent muzyczny poszukiwałbyś doskonałego artysty, ze wspaniałym głosem i pełną gotowością. Jednak jako że nie jesteś marzycielem, tylko realistą, żegnasz się całkiem szybko z tą myślą i tworzysz swoją osobistą listę priorytetów.<\/p>\n
A na tej liście jest: Brakujący talent można zrekompensować poprzez gotowość do ciężkiej pracy. Ale niemożliwe jest rekompensowanie sobie braku tej gotowości poprzez talent.<\/i><\/p>\n
Krótko mówiąc: głos stulecia nie jest grosza wart, jeśli nie ma tej gotowości do walki o sukces. I czy chce się tego, czy też nie, dokładnie tak samo wygląda to w pokerze.<\/p>\n
Nie trzeba na nowo wynaleźć koła (w naszym przypadku pokera). Wszystko, czego potrzebujesz do nauki o pokerze, wszelkie artykuły na temat poszczególnych sytuacji, są już zamieszczone na PokerStrategy i co więcej, korzystają z nich setki ludzi i odnoszą sukcesy. Tylko na co zda się komuś to wszystko, jeśli nie ma tej wymaganej gotowości?<\/p>\n
Oczywiście, potrzeba do tego pewnej wiedzy matematycznej. Z drugiej strony, prawie dla każdej sytuacji jest odpowiednia tabela, stąd potrzeba tylko trochę gotowości do zrozumienia kryjącego się za tym systemu. Nie musisz przy tym być Albertem Einsteinem.<\/p>\n
Dobrze, gdy jesteś w stanie przyjąć bad beaty i downswingi w pokerze bez załamania nerwowego. Lecz samo to nie uczyni z ciebie gracza wygrywającego.<\/p>\n
Jeśli masz talent do właściwego oceniania struktury stołu, może to pozytywnie wpłynąć na twoją grę. Ale dzięki studiowaniu artykułów i przeglądaniu forum, da się to opanować tak czy owak. To, co próbuję teraz podkreślić, to fakt, że osiągniesz sukces w pokerze, kiedy będziesz gotowy do ustawicznego poprawiania swojej wiedzy i umiejętności oraz kiedy jesteś zdecydowany do pracy nad poziomem swoich wyników. Jedyne, co musisz wnieść, to wymagana gotowość do robienia tego, co ma być zrobione. A to, co musi zostać zrobione, zostanie omówione w następnej części.<\/p>\n
Zastosowanie w praktyce<\/h2>\n
Po zaprezentowaniu wymagań, jakie trzeba spełnić, by odnieść sukces w pokerze, powinniśmy od teraz wyjść z założenia, że posiadasz już zdolność do ciężkiej pracy, by go osiągnąć.<\/p>\n
Ale co należy jeszcze zrobić?<\/p>\n
Wstawianie rozdań\/ocena sesji:<\/h3>\n
Wstawiaj tyle rozdań, ile tylko możliwe! Wstawiaj tyle rozdań, ile tylko możliwe! Wstawiaj...! OK, myślę, że powinno być jasne, jak ważny jest ten punkt. Zdecydowanie nie ma lepszej i korzystniejszej drogi do ulepszenia własnej gry od nieprzerwanego<\/strong> (niektóre słowa są celowo wyróżnione pogrubioną czcionką<\/strong>) wstawiania rozdań.<\/p>\nNa co należy uważać?<\/p>\n
\n- \n
Używanie odpowiedniego programu jak PokerTracker 4<\/a>, Holdem Manager 2<\/a> czy naszego darmowego SideKicka<\/a> pozwoli ci przeglądać rozegrane ręce i łatwo konwertować je do wstawienia na forum.<\/p>\n<\/li>\n- \n
Zapisuj sobie każde rozdanie, co do którego nie jesteś pewien, czy dobrze zagrałeś, a następnie sam go przeanalizuj lub wstaw do analizy na forum. Nawet gracze na średnich i wysokich limitach nie ustają w analizie własnych rozdań.<\/p>\n<\/li>\n
- \n
Na każdym forum profesjonalni sędziowie oceniają rozdania. Zwracaj uwagę przede wszystkim na ich zdanie.<\/p>\n<\/li>\n
- Sam czytaj na forum ze wstawionymi rozdaniami. Nie marnuj swojego czasu i energii na teksty, których czytanie nic ci nie da.<\/li>\n<\/ul>\n
Praca z artykułami:<\/h3>\n
Praca z artykułem NIE<\/u> oznacza przeczytania go tylko jeden raz. Praca oznacza: czytanie artykułu tak często, aż bez zająknięcia będzie go można opowiedzieć osobie trzeciej.<\/p>\n
Praca oznacza: podsumowanie artykułu, a następnie podsumowanie podsumowania artykułu.<\/p>\n
Praca oznacza: szukanie artykułu na określony temat i znalezienie odpowiednich rozdań na forum.<\/p>\n
Praca oznacza: lepiej przeczytać jeden artykuł wielokrotnie, niż czytać kilka artykułów jeden raz. Ta druga metoda prowadzi zazwyczaj do zwiększonej liczby źle rozegranych rozdań.<\/p>\n
Pozostać skoncentrowanym\/otoczenie pracy:<\/h3>\n
Jeśli grasz w pokera, powinieneś grać w pokera! A nie: grać w pokera, oglądać telewizję, a przy tym surfować po internecie lub telefonować do dziewczyny. Przeczytaj w tym celu koniecznie artykuł na temat: Koncentracja<\/a>.<\/p>\nOczywiście, najpierw postrzega się pokera „tylko\" jako hobby. W ramach hobby wiele osób gra w piłkę nożną, a mimo to na mecz ligowy idą w odpowiednich butach i nie dzwonią w czasie przerwy do swojej dziewczyny.<\/p>\n
Właściwym wyposażeniem do gry w pokera jest starting hands chart i tabela prawdopodobieństwa. A gwizdek do rozpoczęcia gry następuje wraz z pierwszym obstawieniem big blindów i gra kończy się dopiero wtedy, kiedy opuścimy wszystkie stoły.<\/p>\n
Oczywiście, początkowo na pierwszym planie powinna być zabawa. Jeśli jednak szczerze mówiąc, najwięcej radości sprawia to, gdy w tym, co robimy, odnosimy sukcesy<\/u>. Mogę być wielkim fanem piłki nożnej - ale jeśli podczas gry cały czas siedzę na ławce lub jestem ignorowany na boisku, bo zły ze mnie gracz, prędzej czy później ucierpi na tym radość i motywacja. Jeśli ludzie przychodzą dość regularnie na trening, może mają inne motywy, np. towarzystwo w klubie, ale na pewno nie radość z gry w piłkę nożną. Zresztą, dotyczy to prawie każdej działalności, którą się uprawia.<\/p>\nSzkolenie:<\/h3>\n
PokerStrategy oferuje swoim użytkownikom obszerny program treningów<\/a>. Najlepsi gracze gotowi są podzielić się swoją wiedzą na każdy temat, np. NL, FL, SnG lub turniejów. I nie kosztuje to nic, oprócz gotowości do zainwestowania czasu. Nie ma żadnego ważnego powodu dla ambitnego pokerzysty, by nie korzystać z tej oferty REGULARNIE<\/strong>.<\/p>\nPoza tym, istnieje jeszcze oferta prywatnych lekcji pokera u znakomitych trenerów za niewygórowaną cenę. Nie należy postrzegać oferty prywatnych szkoleń jako wydatku, tylko jako inwestycję w przedsiębiorstwo o nazwie „poker\".<\/p>\n
Przyjmijmy, że zamówisz prywatne szkolenie przez jedną godzinę co dwa tygodnie, co będzie odpowiadać wydatkowi w wysokości 50 $ miesięcznie. Sam grasz na limicie 1 $\/2 $. W ciągu dnia grasz ok. 500 rozdań, co odpowiada 15 000 rozdań na miesiąc. Odkrycie małego błędu w swojej grze, który kosztuje cię 0.2 BB na 100 rozdań, pozwoli ci zyskać 5 BB. W tym przykładzie starałem się specjalnie liczyć możliwie „mało\". Z reguły gra się jeszcze więcej układów i wygrana jest większa, niż tylko 0.2 BB na 100 układów dla początkującego pokerzysty.<\/p>\n
Chciałbym ostrzec tutaj przed następującym zjawiskiem. Ze względu na upswing, gracz posiada kapitał do gry nie odpowiadający jego umiejętnościom: miał po prostu szczęście - zobacz rozdział 1. Z potrzebnym kapitałem można pozwolić sobie na prywatne treningi, by uzupełnić swoją wiedzę, lecz dlaczego taki gracz miałby to zrobić? Sukces utwierdza go w przekonaniu o jego nadzwyczajnych umiejętnościach. Kiedy jednak powraca rzeczywistość, jego kapitał znajduje się już na poziomie jego wiedzy i nie może sobie pozwolić na żadne prywatne treningi. Nie wykorzystał tutaj zalety upswingu i musi dalej pracować sam.<\/p>\n
Dlaczego mówię tak wiele o prywatnych treningach? Jako początkujący, masz dwie możliwości zainwestowania wygranych w pokera, oprócz pozostawienia ich na koncie pokerowym.<\/p>\n
\n- \n
Wypłacić je i kupić sobie jakąś drobnostkę. Dlaczego nie jest to najlepsza droga, lecz czasami jednak niezbędna, wyjaśnione zostanie w artykule Zarządzanie kapitałem dla zaawansowanych<\/a>.<\/p>\n<\/li>\n- \n
Zainwestować pieniądze w zakup książek lub w prywatne treningi.<\/p>\n<\/li>\n<\/ul>\n
Prywatne szkolenia uważam za bardziej sensowne, bowiem każdy prywatny trener posiada już wiedzę książkową i jest w stanie się nią z tobą podzielić.<\/p>\n
Podsumowanie<\/h2>\n
Są to 4 najważniejsze punkty, które odróżniają gracza odnoszącego sukcesy w pokerze od gracza bez sukcesów. Powód, dla którego niewielu ludzi odnosi sukces w pokerze, jest następujący: trzeba być gotowym<\/strong> na zainwestowanie dużej ilości czasu i pracy we własny trening trwający przez wiele miesięcy, bez otrzymania za to jakiegokolwiek wynagrodzenia. Kto jest gotowy na podążanie tą drogą, ten będzie się cieszył z hobby, które może zmienić się w coś więcej niż „tylko\" hobby, a mianowicie, może się ono stać twoim drugim źródłem dochodu.<\/p>\nKto jest gotów do pracy nad sobą, by posiąść cnoty dobrego gracza pokerowego, omówione w rozdziale 1, ten będzie korzystał z nich nie tylko podczas gry w pokera.<\/p>\n
\n\n
W tym artykule<\/i><\/strong><\/p>\n Gracz pokera potrzebuje profesjonalnego nastawienia, aby mógł odnosić sukcesy. Niestety, jest to jedna z najczęściej niedocenianych cech dobrego gracza. Sam talent nie jest nic wart, dopóki nie istnieje żadne rozsądne nastawienie wobec czytania, uczenia się i optymalizacji własnych umiejętności. Najpierw najważniejsze: aby jako pokerzysta odnosić sukcesy także na średnich limitach, powinno się być świadomym jednej rzeczy, mianowicie tej, że w tym momencie nie jest się szczególnie dobrym graczem. Niestety, większość karier pokerowych kończy się klęską właśnie w tym punkcie. Kariera pokerowa kończy się, zanim się w ogóle zaczęła.<\/p>\n By grać w pokera i przynajmniej w pewnym stopniu wygrywać, powinno się przestrzegać szczególnie jednej zasady. Chodzi tutaj o tzw. \"wymówkę downswingu\", której należy się pozbyć. Każdy początkujący gracz powinien sobie zapamiętać następujące zdanie:<\/p>\n W pokerze nie ma żadnych downswingów - są tylko źle zagrane rozdania.<\/p>\n<\/div>\n Teraz pewnie wszyscy samozwańczy profesjonalni gracze pokera wpadną w histerię. Czy to możliwe, że wszyscy Sklansky i Greensteinowie tego świata byli w błędzie?<\/p>\n Wygląda na to, że człowiek posiada pewną wrodzoną zdolność: jest mistrzem w wynajdywaniu i wymyślaniu wymówek. Nic innego, jak pretekst i wykręty, które mają uzasadniać zachowanie, pech lub popełnione błędy. Takie wymówki znajduje się codziennie, obojętnie czy w pracy, życiu prywatnym, czy sporcie.<\/p>\n \"Miłość mojego życia po prostu mnie zostawiła, mnie biedaka i ma teraz innego!\"<\/p>\n O wiele lepiej jest przedstawiać siebie jako człowieka godnego współczucia, niż przyznać się, że za całą tę sytuację ponosisz winę sam, ponieważ wolałeś spędzać wieczory z przyjaciółmi, grając w bilard, niż zatroszczyć się o dziewczynę, która siedziała sama w domu.<\/p>\n Lub dobry kolega został awansowany, a ty stwierdzasz, że o wiele bardziej zasłużyłeś na ten honor. Także tutaj naginasz chętnie rzeczywistość: kolega wytężał siły dla zakładu pracy i pracował o 10 godzin więcej w tygodniu, kiedy ty sam wolałeś wykurować wysoce bolesną chorobę o imieniu katar, przez tydzień leżąc w łóżku w swoim domu.<\/p>\n Lub niech będzie to po prostu piłka nożna z niekompetentnym sędzią, który faworyzuje inne drużyny. Każda decyzja to zamach na twój zespół, podczas gdy w rzeczywistości zasługuje on na drugie miejsce.<\/p>\n Jak widać, człowiek nie zna granic w wyszukiwaniu i w znajdowaniu wymówek i usprawiedliwień, które wytłumaczą własne błędne zachowanie, innymi słowy: nieudolność.<\/p>\n Takie zachowanie człowieka jest niczym innym, jak czystym mechanizmem obronnym. Podobnie jak bezwolnie zamykamy nasze oczy, kiedy zbliża się do nas jakiś obiekt (miejmy nadzieję, że mucha, a nie pięść), tak chronimy właśnie nasze ego. Omówione wyżej przykłady stanowią z reguły mechanizm obronny lub inaczej mówiąc, blokadę psychiczną, która ma uchronić nasze poczucie własnej wartości przed urazami. I każdy, kto jest szczery wobec siebie, stwierdzi, że zrobił użytek z tego mechanizmu z pewnością niejeden raz.<\/p>\n Zbyt często, słysząc krytykę pod naszym adresem, instynktownie włączamy mechanizm obronny, stwierdzając: „Ten\/ta nie ma racji!\" Czyż nie przychodzi nam niezwykle ciężko zastanowić się nad tym, czy taka krytyka jest być może uzasadniona? Standardowym zachowaniem w takich sytuacjach jest strategia: sprzeciwiasz się argumentom, których nie możesz obalić w danej sytuacji:<\/p>\n \"Nie sądzisz, że czasem jesteś całkiem arogancki?\"<\/i><\/p>\n Odpowiedź: \"Za to nie jestem tak małostkowy, jak ty!\"<\/i><\/p>\n Znakomita podstawa do udanej dyskusji. Zamiast najpierw zastanowić się nad tym, co nam zarzucono i czy przypadkiem nie jest to prawdą, przechodzimy do ataku, ponieważ czujemy się wpędzeni w kozi róg.<\/p>\n Ale cóż ma to wspólnego z pokerem?<\/p>\n Odpowiedź jest naprawdę prosta. Ponieważ wymienione sytuacje, z którymi ciągle spotykamy się w życiu codziennym, mogą na dłuższą metę być zabójcze dla naszej gry w pokera, a zwłaszcza dla naszego kapitału.<\/p>\n Problem polega jednak na tym, że w wielu artykułach i książkach serwuje się graczom pokera gotową wymówkę. Istnieje wiele artykułów o bad beatach, a także o downswingu<\/strong>. I gdy tylko gracz początkujący przeczyta te artykuły\/książki, otrzyma najlepszą chyba wymówkę dla własnej nieudolności na resztę swojej kariery pokerowej (która wraz z podążaniem za tą radą nie potrwa zbyt długo).<\/p>\n Czyż nie łatwiej twierdzić, że skasowało się właśnie parę bad beatów lub że znajduje się właśnie w paskudnym paśmie niepowodzeń - zamiast pomyśleć nad tym, co zrobiło się źle w ostatnio zagranym rozdaniu?<\/p>\n Czyż nie łatwiej jest też twierdzić: \"otrzymałem bad beat\", zamiast obejrzeć sobie to rozdanie jeszcze raz w spokoju i podyskutować o nim na forum z przykładowymi rozdaniami tak, żeby mógł je ocenić doświadczony gracz? Oczywiście, związane jest to z pewnym nakładem pracy, ale tylko tak możesz zacząć odnosić sukcesy - i tylko tak możesz skasować pieniądze od przeciwnika.<\/p>\n Nie do pozazdroszczenia jest sytuacja, kiedy pan Downswing przegra rozdanie, w którym do tego jego nut flush zostanie rozgromiony na riverze przez full house z 72o. Za setnym razem otrzymuje w końcu bardzo dobrą kartę, którą opłaca się obstawić, lecz przegrywa - wtedy to zasługuje na litość i pocieszenie ze względu na swój pech. Poprzednie 99 układów, przy których rozdaje SB lub BB poprzez głupie sprawdzenia i nierealne podbicia, zostanie oczywiście pominięte milczeniem.<\/p>\n Czyż nie stanowiłoby to większej motywacji, gdyby po sesji strat analizowało się swoje karty i szczerze przyznało, że przez swoją słabą grę, zamiast break even wyniknęła pełna strat runda pokera?<\/p>\n Takie oto zdanie można przeczytać u graczy początkujących: \"...dla mnie jasne jest, że tu i tam mam parę braków...\" <\/i><\/p>\n Kiedy czyta się takie zdania, przyjmuje się, że ta osoba uważa po cichu, że jej gra jest w 70%-80% perfekcyjna. Ponieważ „tu i tam\" nie oznacza z pewnością, że jest to więcej, niż 30% braków. Barry Greenstein pisze w swojej książce \"Ace on the River\", że każdego wieczora pokerowego robi ok. 10% złych sprawdzeń\/podbić\/rezygnacji z gry (pas). W takim przypadku możemy tylko pogratulować naszemu początkującemu, ponieważ jest oddalony w 10%-20% od poziomu Barry'ego Greensteina. Szkoda tylko, że jeszcze nie gra na jego limicie.<\/p>\n Istnieje jednak konkretna grupa graczy w pokera, której często dotyczy wspomniana powyżej sytuacja. Tutaj chodzi o graczy, którzy bezpośrednio wchodzą do gry z pasmem szczęścia i najpierw nie doświadczają żadnych niepowodzeń. Szturmują limity w niewiarygodnym tempie z 4-5 BB\/100 układów, na tym paśmie szczęścia dochodzą także szybko do limitów 1 $\/2 $ i wyżej. I pozornie nie ma powodu, by wątpić we własne umiejętności. Myślenie o tym, że są złymi graczami, byłoby absurdem (uwaga autora: też mi tak szło na początku mojej kariery pokerowej<\/i>). Ale nadchodzi czas, że bezlitosne prawa pokera się zaczynają się mścić. Doświadczasz pierwszego dużego niepowodzenia (nie chodzi tutaj o żaden prawdziwy downswing, bardziej o złą grę, która ze względu na wyższy limit, jest o wiele bardziej zauważalna). <\/i>Przegrywa się w ciągu prawie 1000 rozdań 150 BB lub więcej i traci połowę swojego kapitału. Z psychologicznego punktu widzenia jest to oczywiście wysoce niekorzystna sytuacja.<\/p>\n Wtedy rozpoczyna się bardzo interesujący proces myślowy w głowach większości graczy:<\/p>\n Później następuje:<\/p>\n Niestety, gracze ci sięgają z upodobaniem do wymówki downswingu, zamiast zastanowić się nad swoją grą.<\/p>\n W tym miejscu odpowiedni cytat autorstwa Thomasa Jeffersona:<\/i><\/p>\n \"Bardzo wierzę w szczęście i wiem, że im ciężej pracuję, tym mam go więcej.\"<\/i><\/p>\n Powróćmy do początkowego twierdzenia: w pokerze nie istnieje downswing!<\/p>\n Mały przykład:<\/p>\n Znajomy mojej rodziny pracuje jako dmuchacz szkła. W jego zakładzie produkowany jest specjalny rodzaj szkła. W trakcie dmuchania szkła może jednak się zdarzyć, że pęknie lub się zbije, mimo niezmiennego procesu produkcji. Faktem jest jednak to: im bardziej doświadczony dmuchacz szkła, tym mniej prawdopodobne jest takie zdarzenie. Załóżmy również, że w tym zakładzie jest także uczeń, który, prędzej czy później, będzie mógł pracować z tymi szkłami. Ale dmuchanie szkła nie udaje mu się za pierwszym razem, szkło jest nie do użytku i ląduje w śmietniku. Jak duże jest prawdopodobieństwo, że ten błąd ma związek z niedoświadczeniem ucznia, a jak duży związek z faktem, że coś takiego może się od czasu do czasu wydarzyć w tym zawodzie, niezależnie od doświadczenia dmuchacza szkła?<\/p>\n Zmierzam do tego, że na początku twojej kariery pokerowej prawdopodobieństwo dużej przegranej z powodu złej gry jest większe od przegranej spowodowanej ogólnym downswingiem.<\/p>\n W pokerze są dwa sposoby, którymi można mierzyć sukces:<\/p>\n Jakość wstawianych rozdań: załóżmy, że gracz A zaczyna grę w pokera i na zakończenie sesji wstawia za każdym razem 20 rozdań. Z biegiem czasu będzie można zauważyć, że wstawiane rozdania są coraz lepsze i z coraz mniejszą liczbą błędów. Stopień sukcesu określa się szybkością, z jaką poprawiała się jakość wstawianych rozdań.<\/p>\n<\/li>\n Pieniądze, czyli winrate: im więcej rozdań gramy na danym limicie, tym bardziej zbliżymy się do naszej rzeczywistej wartości jako gracza, wyrażonej przy pomocy x BB\/100.<\/p>\n<\/li>\n<\/ul>\n Na początek kariery pokerowej metoda numer dwa jest zupełnie bezwartościowa. Obojętne, jaki poziom wygranej masz na 3 000, 4 000 lub 8 000 układów. Rzadko będzie on adekwatnym wyznacznikiem.<\/p>\n Pewniejszą metodą na początku jest natomiast metoda pierwsza.<\/p>\n Co można jednak zrobić, żeby ulepszyć swoją grę, omówione zostanie w 2 i 3 części artykułu. Na koniec chciałbym zwrócić uwagę wszystkim początkującym na to, że downswing jest o wiele częściej rezultatem słabej gry, niż wynikiem pecha. Dlatego w czasie wieczorów pełnych strat powinno się wyjść najpierw z założenia, że nie grało się wystarczająco dobrze - i że może lepiej zainwestować trochę czasu w szkolenie.<\/p>\n Zacznijmy ten rozdział historyjką. Jest czwartek wieczór, przed kilkoma minutami zakończyłem dwugodzinną sesję pokera, by sobie trochę odpocząć. Robię to, co zazwyczaj, żeby sobie odpocząć i nie musieć zbyt wiele myśleć - mianowicie włączam telewizor i zatrzymuję się na kanale Pro7, gdzie właśnie jakąś młoda dama z wykrzywioną twarzą zawodzi do mikrofonu. \"Popstars\" - to nazwa tego programu.<\/p>\n Celem tego show jest (poza zabawianiem znudzonych widzów, takich, jak ja), stworzenie nowemu narybkowi artystów możliwości udowodnienia swojego talentu i wyróżnienia się od reszty uczestników. Jednak im więcej uwagi poświęcam temu spektaklowi, tym bardziej nurtują mnie pytania: który uczestnik przejdzie dalej, a który wyleci? Ale przede wszystkim: dlaczego? Inaczej mówiąc: jakimi kryteriami kierują się jurorzy, jeśli chcą stworzyć przyszłą \"Popstar\"?<\/p>\n Oczywiście, do tego, co widzimy w telewizji, należy podchodzić z rezerwą, ale kryteria wyboru nowej gwiazd pop ewidentnie wskazywały na to, że głos i talent nie są tym, na co zwraca się uwagę w pierwszej kolejności. Chodzi o coś zupełnie innego. Jest to trend, który zapanował w ostatnich latach w muzyce rozrywkowej, a który można prawie niezmieniony przenieść w świat pokera. Przyjmijmy, że jesteś producentem muzycznym i powierzono ci zadanie wyniesienia na szczyt nowej gwiazdy pop. Na co zwróciłbyś uwagę?<\/p>\n Na głos?<\/strong> Całkiem ciepło, ale w czasach coraz bardziej rozwiniętych technicznie studio muzycznych i możliwości optymalizowania i wspierania głosu nawet podczas występów live, ten punkt coraz bardziej odsuwa się na dalszy plan.<\/p>\n Na wygląd?<\/strong><\/p>\n Oczywiście świetnie by się składało, gdyby gwiazda pop była piękna, jednak także w tym przypadku make-up, styling i interwencja chirurgiczna - jeśli istnieje taka potrzeba - otwierają szerokie spektrum możliwości, więc również ten wymóg powinien być postrzegany jako drugorzędny.<\/p>\n Na umiejętności taneczne?<\/strong><\/p>\n Dwie lewe nogi nie są zapewne pomocne w karierze gwiazdy pop, ale od czego są trenerzy, którzy uczynią z niej po wielu godzinach pracy jako takiego tancerza?<\/p>\n I tutaj dochodzimy do głównego kryterium: do wcielenia każdego z tych punktów w życie wasz podopieczny potrzebuje przede wszystkim jednego:<\/p>\n Chęci!<\/strong><\/p>\n Chęci zrobienia wszystkiego, co potrzebne, aby osiągnąć sukces!<\/p>\n Jak już wspomniałem, jako producent muzyczny znasz od podszewki machinę, która wypróbowana, działa od lat: występy promocyjne, podpisywanie autografów, godziny szkoleń lub podobne wylewanie siódmych potów w studio dźwiękowych. Jedyne, czego nie możesz być pewny, to: czy moja przyszła gwiazda pop będzie współpracować? Czy wytrzyma i czy jest już gotowa iść tą trudną drogą? Z pewnością jako producent muzyczny poszukiwałbyś doskonałego artysty, ze wspaniałym głosem i pełną gotowością. Jednak jako że nie jesteś marzycielem, tylko realistą, żegnasz się całkiem szybko z tą myślą i tworzysz swoją osobistą listę priorytetów.<\/p>\n A na tej liście jest: Brakujący talent można zrekompensować poprzez gotowość do ciężkiej pracy. Ale niemożliwe jest rekompensowanie sobie braku tej gotowości poprzez talent.<\/i><\/p>\n Krótko mówiąc: głos stulecia nie jest grosza wart, jeśli nie ma tej gotowości do walki o sukces. I czy chce się tego, czy też nie, dokładnie tak samo wygląda to w pokerze.<\/p>\n Nie trzeba na nowo wynaleźć koła (w naszym przypadku pokera). Wszystko, czego potrzebujesz do nauki o pokerze, wszelkie artykuły na temat poszczególnych sytuacji, są już zamieszczone na PokerStrategy i co więcej, korzystają z nich setki ludzi i odnoszą sukcesy. Tylko na co zda się komuś to wszystko, jeśli nie ma tej wymaganej gotowości?<\/p>\n Oczywiście, potrzeba do tego pewnej wiedzy matematycznej. Z drugiej strony, prawie dla każdej sytuacji jest odpowiednia tabela, stąd potrzeba tylko trochę gotowości do zrozumienia kryjącego się za tym systemu. Nie musisz przy tym być Albertem Einsteinem.<\/p>\n Dobrze, gdy jesteś w stanie przyjąć bad beaty i downswingi w pokerze bez załamania nerwowego. Lecz samo to nie uczyni z ciebie gracza wygrywającego.<\/p>\n Jeśli masz talent do właściwego oceniania struktury stołu, może to pozytywnie wpłynąć na twoją grę. Ale dzięki studiowaniu artykułów i przeglądaniu forum, da się to opanować tak czy owak. To, co próbuję teraz podkreślić, to fakt, że osiągniesz sukces w pokerze, kiedy będziesz gotowy do ustawicznego poprawiania swojej wiedzy i umiejętności oraz kiedy jesteś zdecydowany do pracy nad poziomem swoich wyników. Jedyne, co musisz wnieść, to wymagana gotowość do robienia tego, co ma być zrobione. A to, co musi zostać zrobione, zostanie omówione w następnej części.<\/p>\n Po zaprezentowaniu wymagań, jakie trzeba spełnić, by odnieść sukces w pokerze, powinniśmy od teraz wyjść z założenia, że posiadasz już zdolność do ciężkiej pracy, by go osiągnąć.<\/p>\n Ale co należy jeszcze zrobić?<\/p>\n Wstawiaj tyle rozdań, ile tylko możliwe! Wstawiaj tyle rozdań, ile tylko możliwe! Wstawiaj...! OK, myślę, że powinno być jasne, jak ważny jest ten punkt. Zdecydowanie nie ma lepszej i korzystniejszej drogi do ulepszenia własnej gry od nieprzerwanego<\/strong> (niektóre słowa są celowo wyróżnione pogrubioną czcionką<\/strong>) wstawiania rozdań.<\/p>\n Na co należy uważać?<\/p>\n Używanie odpowiedniego programu jak PokerTracker 4<\/a>, Holdem Manager 2<\/a> czy naszego darmowego SideKicka<\/a> pozwoli ci przeglądać rozegrane ręce i łatwo konwertować je do wstawienia na forum.<\/p>\n<\/li>\n Zapisuj sobie każde rozdanie, co do którego nie jesteś pewien, czy dobrze zagrałeś, a następnie sam go przeanalizuj lub wstaw do analizy na forum. Nawet gracze na średnich i wysokich limitach nie ustają w analizie własnych rozdań.<\/p>\n<\/li>\n Na każdym forum profesjonalni sędziowie oceniają rozdania. Zwracaj uwagę przede wszystkim na ich zdanie.<\/p>\n<\/li>\n Praca z artykułem NIE<\/u> oznacza przeczytania go tylko jeden raz. Praca oznacza: czytanie artykułu tak często, aż bez zająknięcia będzie go można opowiedzieć osobie trzeciej.<\/p>\n Praca oznacza: podsumowanie artykułu, a następnie podsumowanie podsumowania artykułu.<\/p>\n Praca oznacza: szukanie artykułu na określony temat i znalezienie odpowiednich rozdań na forum.<\/p>\n Praca oznacza: lepiej przeczytać jeden artykuł wielokrotnie, niż czytać kilka artykułów jeden raz. Ta druga metoda prowadzi zazwyczaj do zwiększonej liczby źle rozegranych rozdań.<\/p>\n Jeśli grasz w pokera, powinieneś grać w pokera! A nie: grać w pokera, oglądać telewizję, a przy tym surfować po internecie lub telefonować do dziewczyny. Przeczytaj w tym celu koniecznie artykuł na temat: Koncentracja<\/a>.<\/p>\n Oczywiście, najpierw postrzega się pokera „tylko\" jako hobby. W ramach hobby wiele osób gra w piłkę nożną, a mimo to na mecz ligowy idą w odpowiednich butach i nie dzwonią w czasie przerwy do swojej dziewczyny.<\/p>\n Właściwym wyposażeniem do gry w pokera jest starting hands chart i tabela prawdopodobieństwa. A gwizdek do rozpoczęcia gry następuje wraz z pierwszym obstawieniem big blindów i gra kończy się dopiero wtedy, kiedy opuścimy wszystkie stoły.<\/p>\n Oczywiście, początkowo na pierwszym planie powinna być zabawa. Jeśli jednak szczerze mówiąc, najwięcej radości sprawia to, gdy w tym, co robimy, odnosimy sukcesy<\/u>. Mogę być wielkim fanem piłki nożnej - ale jeśli podczas gry cały czas siedzę na ławce lub jestem ignorowany na boisku, bo zły ze mnie gracz, prędzej czy później ucierpi na tym radość i motywacja. Jeśli ludzie przychodzą dość regularnie na trening, może mają inne motywy, np. towarzystwo w klubie, ale na pewno nie radość z gry w piłkę nożną. Zresztą, dotyczy to prawie każdej działalności, którą się uprawia.<\/p>\n PokerStrategy oferuje swoim użytkownikom obszerny program treningów<\/a>. Najlepsi gracze gotowi są podzielić się swoją wiedzą na każdy temat, np. NL, FL, SnG lub turniejów. I nie kosztuje to nic, oprócz gotowości do zainwestowania czasu. Nie ma żadnego ważnego powodu dla ambitnego pokerzysty, by nie korzystać z tej oferty REGULARNIE<\/strong>.<\/p>\n Poza tym, istnieje jeszcze oferta prywatnych lekcji pokera u znakomitych trenerów za niewygórowaną cenę. Nie należy postrzegać oferty prywatnych szkoleń jako wydatku, tylko jako inwestycję w przedsiębiorstwo o nazwie „poker\".<\/p>\n Przyjmijmy, że zamówisz prywatne szkolenie przez jedną godzinę co dwa tygodnie, co będzie odpowiadać wydatkowi w wysokości 50 $ miesięcznie. Sam grasz na limicie 1 $\/2 $. W ciągu dnia grasz ok. 500 rozdań, co odpowiada 15 000 rozdań na miesiąc. Odkrycie małego błędu w swojej grze, który kosztuje cię 0.2 BB na 100 rozdań, pozwoli ci zyskać 5 BB. W tym przykładzie starałem się specjalnie liczyć możliwie „mało\". Z reguły gra się jeszcze więcej układów i wygrana jest większa, niż tylko 0.2 BB na 100 układów dla początkującego pokerzysty.<\/p>\n Chciałbym ostrzec tutaj przed następującym zjawiskiem. Ze względu na upswing, gracz posiada kapitał do gry nie odpowiadający jego umiejętnościom: miał po prostu szczęście - zobacz rozdział 1. Z potrzebnym kapitałem można pozwolić sobie na prywatne treningi, by uzupełnić swoją wiedzę, lecz dlaczego taki gracz miałby to zrobić? Sukces utwierdza go w przekonaniu o jego nadzwyczajnych umiejętnościach. Kiedy jednak powraca rzeczywistość, jego kapitał znajduje się już na poziomie jego wiedzy i nie może sobie pozwolić na żadne prywatne treningi. Nie wykorzystał tutaj zalety upswingu i musi dalej pracować sam.<\/p>\n Dlaczego mówię tak wiele o prywatnych treningach? Jako początkujący, masz dwie możliwości zainwestowania wygranych w pokera, oprócz pozostawienia ich na koncie pokerowym.<\/p>\n Wypłacić je i kupić sobie jakąś drobnostkę. Dlaczego nie jest to najlepsza droga, lecz czasami jednak niezbędna, wyjaśnione zostanie w artykule Zarządzanie kapitałem dla zaawansowanych<\/a>.<\/p>\n<\/li>\n Zainwestować pieniądze w zakup książek lub w prywatne treningi.<\/p>\n<\/li>\n<\/ul>\n Prywatne szkolenia uważam za bardziej sensowne, bowiem każdy prywatny trener posiada już wiedzę książkową i jest w stanie się nią z tobą podzielić.<\/p>\n Są to 4 najważniejsze punkty, które odróżniają gracza odnoszącego sukcesy w pokerze od gracza bez sukcesów. Powód, dla którego niewielu ludzi odnosi sukces w pokerze, jest następujący: trzeba być gotowym<\/strong> na zainwestowanie dużej ilości czasu i pracy we własny trening trwający przez wiele miesięcy, bez otrzymania za to jakiegokolwiek wynagrodzenia. Kto jest gotowy na podążanie tą drogą, ten będzie się cieszył z hobby, które może zmienić się w coś więcej niż „tylko\" hobby, a mianowicie, może się ono stać twoim drugim źródłem dochodu.<\/p>\n Kto jest gotów do pracy nad sobą, by posiąść cnoty dobrego gracza pokerowego, omówione w rozdziale 1, ten będzie korzystał z nich nie tylko podczas gry w pokera.<\/p>\n\n
<\/i><\/li>\n
<\/i><\/li>\n
\nWymówka downswingu<\/h2>\n
\n
\n
\n
Zasada gwiazdy pop<\/h2>\n
Zastosowanie w praktyce<\/h2>\n
Wstawianie rozdań\/ocena sesji:<\/h3>\n
\n
Praca z artykułami:<\/h3>\n
Pozostać skoncentrowanym\/otoczenie pracy:<\/h3>\n
Szkolenie:<\/h3>\n
\n
Podsumowanie<\/h2>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.pokerstrategy.com\/wp-content\/uploads\/download\/content\/bilder\/ps_icon_artikel.jpg\"){kind=icon}
<\/td>\n![\"\"](\"https:\/\/www.pokerstrategy.com\/wp-content\/uploads\/download\/content\/bilder\/ps_icon_forum.jpg\"){kind=icon}
<\/td>\n