- \n
- Zrównoważenie, wykorzystywanie i dostosowywanie się
\n\t<\/i><\/li>\n- Wybór linii gry heads-up na flopie
\n\t<\/i><\/li>\n- Przegląd następnych artykułów
\n\t<\/i><\/li>\n<\/ul>\n![](\"https:\/\/www.pokerstrategy.com\/wp-content\/uploads\/download\/content\/bilder\/ps_trennlinie.jpg\")
\n<\/div>\nW tym artykule przedstawimy ci koncepcje, dzięki którym będziesz w
\nstanie skutecznie rozgrywać swoje karty na flopie i w późniejszych
\nrundach, w sytuacjach heads-up na stawkach 1$\/2$ i wyższych. Ponieważ
\nwraz ze wzrostem stawek rosną umiejętności twoich przeciwników,
\npokażemy ci, jak grać, by ich pokonać i jak unikać sytuacji, w których
\nto oni ogrywają ciebie. Wcześniej w artykułach sekcji złotej poznałeś
\nzasady gry przed flopem. Teraz nadszedł czas na zaawansowany materiał
\ndotyczący gry po flopie. \n<\/p>\nJeśli chcesz przetrwać w grze przeciwko stosunkowo dobrym graczom,
\nmusisz zrozumieć założenia zrównoważenia, wykorzystywania i
\ndostosowywania się do stylu twoich przeciwników. Poniżej znajdziesz
\nwytłumaczenie wymienionych właśnie terminów.\n<\/p>\n\n
\n ZRÓWNOWAŻENIE
\n\t\t\t<\/b>\n\t\t\t<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\nFixed-limit Texas Hold’em jest w każdej z czterech
\nrund obstawiania sekwencją podbijania, sprawdzania, przebijania i
\npasowania. Sekwencja wybierana przez ciebie nazywana jest twoją \"linią
\ngry\" lub po prostu \"linią\". W tej części linia będzie opisywana zawsze
\nod fazy flop. Termin \"linia na x\" będzie określał postępowanie w
\nokreślonej fazie turnieju, gdzie x oznacza flop, turn lub river.\n<\/p>\nDla przykładu, jeśli na flopie zagrywasz check\/call, twoja linia gry na
\nflopie określona będzie jako c\/c. Jeśli następnie na turnie znowu
\ndecydujesz się na check\/call, to cała twoja linia opisana zostanie jako c\/c c\/c, a jeśli na turnie spasujesz, to opis twojej linii będzie
\nwyglądał tak - c\/c c\/f.\n<\/p>Powinieneś być bardzo ostrożny przy wyborze linii swojej gry, aby nie
\ndać przeciwnikowi zbyt dużo informacji o ręce, jaką posiadasz. Musisz
\nbyć pewny, że linia, jaką wybrałeś, spełnia następujące założenia a) sprawia, że przeciwnik nie może znacznie ograniczyć zakresu rąk, z jakimi mógłbyś grać b) daje twojemu przeciwnikowi jak najmniej informacji na temat twoich
\nzagrań w kolejnych fazach rozdania, co jest oczywiście kontynuacją
\nlinii.<\/p>\nPrzykład:<\/b> Bronisz dużego blinda przeciwko podbiciu przeciwnika z buttona. Na flopie pojawiają się takie karty: 3<\/b>
![](\"https:\/\/cdn-origin.pokerstrategy.com\/smileys\/heart.png\")
6<\/b> 8<\/b>![](\"https:\/\/cdn-origin.pokerstrategy.com\/smileys\/diamond.png\")
\ni zagrywasz c\/r na flopie, następnie obstawiasz na turnie. Czy twój
\nprzeciwnik w takiej sytuacji ma dużo informacji na temat ręki, jaką
\nposiadasz? Oczywiście nie, ponieważ będziesz grał taką linią, mając
\nparę, draw do koloru, draw do strita, prawdziwego monstera, a nawet
\njako czysty blef.\n<\/p>\nJeśli masz tak szeroki zakres rąk, to twoja linia jest odpowiednio
\nzrównoważona. Twój przeciwnik nie będzie wiedział, czy ma aktualnie
\nnajlepszy układ, posiadając jedynie najwyższą kartę - asa. Jeśli jednak
\nbędziesz grał c\/c na flopie przy każdym drawie, c\/r na flopie jedynie z
\ngotową ręką i c\/f na flopie z nic nie wartymi rękami, to twoja linia nie będzie
\nzrównoważona i przeciwnik będzie pewny, że posiadając co najmniej parę,
\nzagrasz na flopie c\/r, a posiadając draw, będziesz grał c\/c. Tym samym,
\nprzeciwnik będzie wiedział, że ze swoim A-high dysponuje w tej chwili
\nlepszym układem niż ty.\n<\/p>\nW jaki sposób możesz określić, czy twoje linie są zrównoważone?
\n<\/b>\n<\/p>\nMożesz w tym celu użyć testu na własnych przykładach: przeanalizuj
\nrozegrane przez siebie ręce ze swojej bazy danych, bez oglądania
\nrozdanych ci kart. Jeśli będziesz w stanie określić, jaki masz w danym
\nmomencie układ jedynie poprzez analizę swojej linii gry, będzie to
\noznaczać, że twoje linie nie są zrównoważone.\n<\/p>\nPrzykład:<\/b> Analizujesz rękę, którą rozegrałeś - wniosłeś zakład na flopie i check
\nna turnie, grając bez pozycji. Zauważasz, że rozgrywając rękę w ten
\nsposób, niemal zawsze pasujesz, jeśli ktoś podbije na turnie, po twoim
\nwcześniejszym zagraniu check. Czekanie na turnie jest więc
\nniezrównoważonym zagraniem, a więc cała linia nie jest zrównoważona.
\nJeśli rozgrywasz rękę w taki sposób, pokazujesz przeciwnikom, że masz
\nsłaby układ.\n<\/p>\nIm dalej jednak ręka jest rozgrywana, tym mniej ważne staje się zrównoważenie. Jeżeli na przykład przebijasz na riverze (3-bet), oznacza
\nto niemal zawsze, że masz bardzo mocną rękę. Ponieważ w puli jest już
\ndużo pieniędzy, przeciwnik tak czy inaczej spasuje. Jego obawa, że
\nspasuje najlepszą rękę i nadzieja, że ty możesz blefować sprawiają, że zrównoważenie blefem na tym etapie gry jest niepotrzebne. \n<\/p>\nZatem zrównoważenie gry jest konieczne, kiedy grasz przeciwko dobrym
\ngraczom, o których sądzisz, że będą w stanie czytać twoją grę. Jeśli
\ngrasz przeciwko nieuważnemu fishowi, możesz bez skrupułów wybierać
\nlinię, dzięki której będziesz w stanie wyciągnąć z niego jak najwięcej
\npieniędzy. Nawet jeśli linia taka nie jest zrównoważona, kiepski gracz
\nnie będzie w stanie tego zauważyć i nie dostosuje się do twojej gry.\n<\/p>\n\n
\n WYKORZYSTYWANIE I DOSTOSOWYWANIE SIĘ
\n\t\t\t<\/b>\n\t\t\t<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table><\/p>
\nZałóżmy, że wnikliwie obserwowałeś swojego przeciwnika i zauważyłeś, że
\nw jego grze są luki. Mogą to być fundamentalne błędy, jak na przykład
\ngranie zbyt luźno przed flopem lub też zbyt pasywnie po flopie. Jednak,
\njak widziałeś, w jego grze mogą pojawiać się subtelniejsze błędy
\nw postaci złego zrównoważenia linii rozgrywki po flopie. Próba
\nskorzystania z takich słabych zagrań przeciwników nazywa się
\n\"wykorzystywaniem\".\n<\/p>\nPrzykład: <\/b>Określiłeś swojego przeciwnika jako loose passive, często sprawdza ze słabymi rękoma i nigdy nie blefuje. Wykorzystujesz
\nto, grając przed flopem bardziej tight i izolując go z dobrymi
\nrękoma, grasz wysokie value bety przeciwko niemu i pasujesz dobre
\nręce, kiedy on gra agresywnie. W ten sposób wykorzystujesz go, ponieważ rozgrywasz
\nprzeciwko niemu lepsze ręce startowe. Wyciągasz z niego tak dużo, jak
\ntylko się da, co do centa, mając silne gotowe ręce, ale nie wypłacasz mu
\nsię, kiedy rozgrywa silne ręce, prawidłowo pasując w odpowiednich
\nsytuacjach.\n<\/p>\nOpisana wcześniej luka w zrównoważeniu na turnie też może posłużyć jako
\nprzykład: twój przeciwnik ma inicjatywę, grając bez pozycji, i
\nna flopie stawia zakład. Zauważyłeś, że często na turnie gra c\/f, jeśli na
\nflopie zostanie sprawdzony. Dochodzisz do
\nwniosku, że na turnie stawia zakład kontynuacyjny tylko wtedy, jeśli ma coś
\nwięcej niż nic nie warte ręce.\n<\/p>\nMożesz oczywiście z łatwością wykorzystać ten fakt, jeśli zauważysz, że
\nprzeciwnik czeka na turnie, nawet jeśli twoja ręka nie ma większych szans na wygranie showdownu. Możesz nawet pójść o
\nkrok dalej i wykorzystać jego błędy już na flopie.\n<\/p>\nJeśli wydaje ci się, że gra on c\/f na turnie z każdą ręką gorszą od
\npary, możesz sprawdzać jego podbicie na flopie ze słabymi rękoma w
\nnadziei, że na turnie zagra on c\/f. Takie zagranie nazywane jest \"bluff
\ncall\", czyli blefem opartym na sprawdzeniu. Blefujesz swojego
\nprzeciwnika poprzez sprawdzenie jego zagrania na flopie, jednocześnie
\nplanując podbicie na turnie w sytuacji, kiedy on na turnie nie zaatakuje pierwszy. \n<\/p>\nJest to nawet lepsza opcja, niż podbicie na flopie, ponieważ
\nsprawdzenie kosztuje cię wtedy jedynie wysokość małej w ciemno, a twój
\nblef na turnie nie zostanie praktycznie nigdy sprawdzony, co sprawi, że
\nbędzie to relatywnie tanie zagranie. Dzięki takiej strategii możesz
\nzyskać przewagę nad przeciwnikiem i grać przeciwko niemu
\nbardziej dochodowo.\n<\/p>\nZałóżmy teraz, że przeciwnik zorientował się, że jest wykorzystywany
\nprzez twój bluff call. Decyduje się więc na zmianę swoich linii gry,
\naby temu zapobiec. To właśnie nazywa się \"adaptowaniem\". Aby skontrować twój blef, rywal może teraz sam decydować się na blef na turnie ze
\nsłabymi rękoma, ponieważ wie, że często możesz grać, nie mając
\nkompletnie niczego, i liczysz na wygranie puli przez zagranie blefem. Może również zacząć stosować zagrania c\/r na turnie z silnymi układami. W
\ntakim przypadku koszty twojego blefu wzrastają do 1,5 BB, ponieważ
\nbędziesz podbijał o wysokość BB na turnie nie wiedząc, czy przeciwnik
\ndysponuje jakimś układem. Żeby dostosować się do tych zmian, możesz
\nzmniejszyć częstotliwość swoich blefów albo całkowicie ich zaprzestać. Jak widzisz, dostosowywanie się i wykorzystywanie jest ciągłą
\ngrą w kotka i myszkę. Musisz postarać się, abyś w tej
\nzabawie to ty był częściej kotem!\n<\/p>\n\n
\n JAKIEJ LINII UŻYĆ W KONKRETNEJ SYTUACJI
\n\t\t\t<\/b>\n\t\t\t<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\nPowróćmy więc do tematu tego artykułu: gry heads-up na flopie.
\nWspinając się po kolejnych poziomach stawek zauważysz, że musisz
\nstawiać czoło coraz lepszym przeciwnikom, co wyraża się głównie poprzez
\nich agresję. Oznacza to, że częściej spotkasz się z podbiciami i
\nprzebiciami przed flopem, co sprawi, że w większości rozdań już na
\nflopie dochodzić będzie do rozgrywki heads-up. W takich sytuacjach
\nbardzo ważnym jest, aby odpowiednio dostroić się do przeciwnika i zrównoważyć swoje linie gry. Artykuły na ten temat pokażą ci, jak to
\nzrobić, a jednocześnie wykorzystywać luki w grze przeciwników i
\nodpowiednio dostosowywać się do ich prób wykorzystywania ciebie.\n<\/p>\nW heads-up wszystkie możliwe linie na flopie rozgrywane są w jednej z poniższych sytuacji:\n<\/p>
- \n
- Bez pozycji (OOP) i bez inicjatywy<\/li>\n
- OOP z inicjatywą<\/li>\n
- Mając pozycję (IP), ale bez inicjatywy<\/li>\n
- IP z inicjatywą<\/li>\n<\/ul>
\nWychodząc od tych sytuacji, dochodowe linie gry
\nbędą opisane w najmniejszych szczegółach. Gdy przeczytasz artykuł o
\nkonkretnej linii na flopie pamiętaj, żeby przeczytać również
\nnawiązujący do niego tekst o grze na turnie bezpośrednio po nim.
\nKluczowe jest, żebyś był pewien, że linie gry na flopie i na turnie,
\nktóre wybierzesz, będą w istocie jedną linią w kolejnych fazach
\nrozdania. Konkretne zagranie w każdej z rund licytacji jest bowiem
\npoprawne tylko w odniesieniu do decyzji podejmowanych w innych rundach.
\nNa przykład, jeśli przyswoisz sobie wiedzę o konkretnej linii gry na
\nflopie, bez jednoczesnej wiedzy o tym, jak zachować się w kolejnych
\nrundach gry, wykonane przez ciebie zagranie może wydawać ci się
\nprawidłowe. Jednak w rzeczywistości będzie ono błędne, ponieważ nie
\nbędzie powiązane z dalszą częścią tej samej linii gry, np. na turnie.\n<\/p>
- Wybór linii gry heads-up na flopie