\nHand reading to umiejętność przypisania przeciwnikowi określonego zakresu rąk ze wszystkich możliwych układów startowych. Wielu początkujących graczy robi błąd, próbując obstawić przeciwnika na konkretną rękę: \"Zagrał tutaj mocny bet, więc na pewno ma JT, które daje mu strita\". W praktyce jest to zupełnie nierealne. Jedyne, co można powiedzieć to to, że określony sposób gry zawęża zakres rąk przeciwnika do określonej liczby - i dokładnie to jest celem czytania ręki przeciwnika.\n<\/p>
\n \n<\/p>
\nIm lepiej czytasz rękę przeciwnika, tym większe będą twoje wygrane. Z jednej strony, dobre oszacowanie zakresu przeciwnika umożliwi ci szybsze spasowanie własnego układu, gdy twoje szanse na wygranie przeciw temu zakresowi są małe. Z drugiej strony, hand reading przydaje się przy stawianiu zakładów\/podbijaniu dla value: im więcej wiesz o ręce przeciwnika, tym łatwiej jest dobrać wielkość zakładów, aby wyciągnąć jak najwięcej value z własnego układu.\n<\/p>
\n \n<\/p>
\nSposób gry przed flopem: <\/b>Sposób gry przed flopem można określić na podstawie statystyk VPIP i PFR. Porównajmy dwóch graczy, reprezentujących odmienne sposoby gry. Gracz A ma statystyki 10\/3, a gracz B 20\/15. Jeżeli gracz A podbije, z reguły ma bardzo silną rękę. Według equity, 3% najlepszych układów startowych to 99+ i AKs. Oczywiście, często trzeba dopasować zakres do innych czynników. Przykładowo, na niskich stawkach w grze full ring, częściej otwierane jest AKo, natomiast ręce typu 99 są limpowane. Pomimo tego, zakres rąk, jaki można przypisać temu graczowi, jest bardzo wąski i na pewno trzyma mocne karty. Jeżeli chodzi o gracza B, to według equity, 15% rąk stanowią: 77+,A7s+,K9s+,QTs+,JTs,ATo+,KTo+,QJo (oczywiście i tu należy wziąć pod uwagę inne czynniki, lecz na razie chodzi tylko o pokazanie różnic pomiędzy wielkościami zakresów graczy A i B).
\nWidzimy, że będzie on podbijał również z wieloma marginalnymi rękami - w takiej sytuacji niekoniecznie musi on mieć bardzo silne ręce startowe.\n<\/p>
\n
\nPozycja: <\/b>Drugim ważnym czynnikiem jest pozycja. Każdy gracz, który choć trochę rozumie podstawowe założenia strategiczne NL, nie gra tych samych rąk z wczesnych i późnych pozycji. Typowe jest zawężanie zakresu na wczesnych pozycjach i poszerzanie go na późnych. Jeżeli gracz A podbije z early position, prawie zawsze ma tutaj bardzo silny układ, jak QQ+,AK. Z późnych pozycji będzie bardziej loose i będzie w stanie podbić średnie pary, AQ, KQ, być może AJ.\n<\/p>
\n
\nAkcja: <\/b>To, co działo się przed zagraniem przeciwnika, wpływa również na określenie jego range. Jeżeli ktoś podbije, a gracz B odpowiada przebiciem, to pomimo że jego zakres jest szeroki, przebicie jest wyraźną oznaką lepszej ręki. Można wyłączyć z jego zakresu takie ręce, jak np. KTo\/KJo - zazwyczaj nie są to ręce, z którymi będzie zdolny do przebicia, gdyż nie są one ani zbyt silne, ani nie maja zbyt dobrej grywalności po flopie.\n<\/p>
\n
\nInne czynniki: <\/b>Obok wymienionych wcześniej trzech czynników, istnieje wiele innych, które są ważne, szczególnie na wyższych limitach. Na przykład, dobry gracz zwraca uwagę, jacy przeciwnicy mają nad nim pozycję. Nie będzie podbijał ze słabymi układami, jeżeli za nim siedzi gracz lubiący dużo sprawdzać przed flopem, ponieważ musiałby grać bez pozycji z marginalnym układem. Innym przykładem jest podbicie po tym, jak ktoś włożył do puli blindy poza swoją kolejką. Bardzo często gracze próbują zgarnąć dodatkowe dead money i ich zakres staje się wówczas bardziej loose. Należy również uważać na to, jacy gracze są w rozdaniu. Jeżeli gracz bardzo loose zagra open raise, a drugi gracz zagra 3-bet, wówczas jego zakres jest zdecydowanie szerszy, niż gdyby otwierający rozdanie był graczem tight.\n<\/p>\n
\n<\/b>
\n<\/h1>Zastosowanie hand reading w grze.
\n<\/b><\/h1>
\nPrzed każdą akcją powinno się określić zakres rąk przeciwnika. Z początku wygląda to na bardzo wiele pracy, jednak z czasem czytanie rąk przeciwników staje się automatyczne, a co za tym idzie, przypisuje się im standardowe zakresy. Zanim spasujesz, czekasz i sprawdzisz, czy podbijesz, zastanów się nad możliwymi układami, przeciwko którym możesz grać. Przeciwko każdej ręce z zakresu można znaleźć najlepszą linię gry. Przykładowo, gracz A podbija z wczesnej pozycji, a ty trzymasz JJ na buttonie. Wszyscy spasowali. Ponieważ jego zakres jest bardzo wąski, 3-bet nie jest tutaj zbyt sensowny - bardzo rzadko podda ręce typu QQ+, AK, więc na pewno nie jesteś w tej sytuacji faworytem. W tym wypadku rozsądnie jest sprawdzić, w nadziei na zestackowanie przeciwnika setem przeciw over pair. W dodatku, przy dobrych flopach można pokusić się o floating, tzn. sprawdzić jego continuation bet i przy checku na turnie zagrać bet (o ile nie pojawi się A lub K). W podobnej sytuacji przeciwko graczowi B zawsze grasz 3-bet, gdyż jego zakres jest zdecydowanie szerszy, w dodatku przejmujesz inicjatywę w rozdaniu. \n<\/p>
\n
\nWażne jest, aby na flopie, turnie i riverze nadal ograniczać zakres przeciwnika. Należy zadać sobie pytanie: \"czy linia gry przeciwnika pasuje do konkretnej ręki z jego zakresu, czy nigdy by tak nie zagrał?\". Przykładowo, na 2-suited 7, 8, 9 flopie w puli wieloosobowej, set nigdy nie będzie grany slowplay. Jeśli przeciwnik tylko sprawdza beta - praktycznie zawsze drawuje, ponieważ z setem na pewno przebiłby, aby chronić rękę.\n<\/p>
\n
\nOstatnim, równie ważnym czynnikiem, jest zwracanie uwagi na akcję, jaką przeprowadza przeciwnik. Przyjmijmy, że masz 99 na flopie K72 rainbow. Agresor sprzed flopa stawia continuation bet, a ty sprawdzasz. Na turnie pojawia się 2 - bardzo dobra karta dla twojego układu. Przeciwnik gra check, a ty, widząc się z przodu, stawiasz zakład w celu ochrony swojego układu przed over cards. W odpowiedzi przeciwnik podbija. Nawet jeśli miałeś wszelkie przesłanki, aby sądzić, że twój układ jest lepszy, jego akcja mówi coś innego. Jego linia to c\/r, czyli zagranie reprezentujące dużo siły, które na stołach full ring jest zwiastunem bardzo mocnej ręki. Bez co najmniej TPTK, nie masz czego szukać w takim rozdaniu i bez wahania pasujesz przeciwko standardowemu graczowi.\n<\/p>
\n \n<\/p>
\n
\n<\/b>\n<\/p>Podsumowanie<\/b><\/h1>
\nNiezwykle pomocna przy wyborze najlepszego sposobu rozgrywania własnej ręki jest wiedza na temat ręki twojego przeciwnika. Czy możesz spróbować wyrzucić przeciwnika z rozdania? Czy musisz chronić swoją marginalną rękę? Czy powinieneś zagrać all-in na riverze, trzymając nutsa? Aby odpowiedzieć na te pytania, potrzebujesz wiedzy o ręce przeciwnika. Jeżeli jesteś w stanie zawężać zakres rąk przeciwnika w każdej rundzie licytacji na podstawie jego akcji, to wówczas możesz tak dopasować swoją linię gry, aby grać jak najlepiej przeciwko jego układom.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Hand reading to umiej\u0119tno\u015b\u0107 przypisania przeciwnikowi okre\u015blonego zakresu r\u0105k ze wszystkich mo\u017cliwych uk\u0142ad\u00f3w startowych. Ten artyku\u0142 przybli\u017cy ci korzy\u015bci p\u0142yn\u0105ce z tej informacji.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"template":"","meta":{"_acf_changed":false,"inline_featured_image":false,"_lmt_disableupdate":"","_lmt_disable":""},"strategy_category":[61],"strategy_level":[20],"class_list":["post-42967","strategy","type-strategy","status-publish","hentry","strategy_category-no-limit-bss"],"acf":[],"yoast_head":"\n