Column: Het Main Event en de loterij

Barry Carter kijkt terug op het nieuws van vorige week dat Jerry Yang, de winnaar van het Main Event, het financieel erg zwaar heeft. Hij vergelijkt dit met de talrijke loterij-winnaars die failliet gaan.

In 2007 versloeg Jerry Yang 6.358 spelers in het Main Event van de Word Series of Poker. Hierdoor mocht hij $8.250.000 aan zijn bankrekening toevoegen. 

Vorige week werd bekend gemaakt dat hij gedwongen werd zijn bracelet te laten veilen om tegemoet te komen aan zijn belastingschulden.

Het lijkt erop dat Yang de eerste Main Event-winnaar is van het huidige tijdperk, waarvan het publiekelijk bekend is dat hij het financieel erg zwaar heeft, na het winnen van een bedrag waarmee je de rest van je leven financieel zekerheid zou moeten hebben.

Van alle post-boom Main Event-winnaars, was Yang waarschijnlijk de minst gerespecteerde en degene die het snelst werd vergeten, hoewel dit voor discussie vatbaar is. Echter is dit niet per sé in zijn nadeel; ik denk dat de meeste mensen geloofden dat hij het geld inde en ervandoor ging.  

Hij was een amateurspeler en had nooit de intentie om professioneel te spelen, dus de meesten onder ons dachten dat hij vroeg met pensioen zou gaan om te genieten van zijn winst, en iedereen wenste hem hier veel geluk bij. 

Er gaan heel wat succesvolle spelers broke in poker, en in het geval van Yang lijkt het erop dat dit niet te wijten was aan het spelen van extravagante gokspelen in het casino of door het spelen buiten zijn bankroll, het was eerder door het zorgeloze spenderen. Onder de items die werden opgegeven voor de veiling, bevonden zich extravagante juwelen die je eerder bij rappers zou verwachten. 

Daarnaast opende Yang ook nog eens een restaurant in zijn geboortestad, wat een van de moeilijkste ondernemingen is om op te starten en die een van de hoogste mislukkingspercentages heeft in de business.

Het moet echter ook gezegd worden dat Jerry Yang niet alles heeft verspild. Sterker nog, het moet zeker gezegd worden dat een behoorlijk deel van zijn winst geschonken werd aan goede doelen voor kinderen, en er werd zelfs nog meer opgehaald door zijn bekendheid.

Loterij-koorts

Vorig jaar besprak ik dit fenomeen met Mental Game-expert en adviseur jaredtendler, om op die manier een beeld te krijgen van hoe het mogelijk is dat mensen zo een fortuin kunnen verspillen. 

Wat Jared me in het geprek van vorig jaar vertelde, is zeker de moeite waard om vandaag te herhalen:

"In de VS is er anekdotisch bewijs dat veel winnaars van de loterij binnen vijf jaar uiteindelijk broke gaan, of gewoon weer eindigen bij het oorspronkelijke bedrag op hun rekening. Ik weet niet precies wat de exacte cijfers zijn, aangezien er ook geen officiële studies zijn uitgevoerd, maar het feit dat dit überhaupt gebeurt, zegt al iets."

"Een van de redenen dat spelers die een dergelijke hoofdprijs winnen de weg kwijtraken, is financieel management. Ze spenderen het geld rijkelijk, geven het weg, investeren het slecht en maken geen plannen voor de toekomst.  Mensen die langzaamaan miljoenen verdienen door hun eigen kunnen, leren ook de vaardigheid om dit geld gaandeweg te beheren. Het is een vaardigheid, en tenzij je weet dat het een vaardigheid is, zul je veel geld verliezen voor je beseft hoe belangrijk het is."
 
Jared praat in termen van loterij-winnaars, en in het geval van Yang denk ik dat zijn succes wel vergeleken kan worden met dat van een loterij-winnaar. Dit zeg ik niet om zijn vaardigheid als speler in twijfel brengen, maar gewoon door te zeggen dat eender wie een Main Event wint meer positieve variance heeft meegemaakt dan 99.99% van de bevolking ooit zal meemaken. Wanneer je een Main Event wilt winnen, heb je gewoon ontzettend veel geluk nodig, zelfs wanneer je Phil Ivey bent.

Het Main Event heeft ook als enige een hoofdprijs waarmee de gemiddelde persoon de rest van zijn leven financieel binnen is. Wanneer een gemiddeld iemand een EPT main event wint, dan zal die   persoon waarschijnlijk mooi wonen en complete controle hebben over zijn financiën, maar op een bepaald moment zal hij toch weer moeten toetreden tot de arbeidswereld (of zoals de meesten doen, het geld gebruiken om een professionele carrière te beginnen). Maar wanneer een 21-jarige het Main Event zou winnen, dan is het absoluut mogelijk om met pensioen te gaan en nooit meer te hoeven werken. 

Slechte toekomstvoorspellers

jaredtendler

Jared Tendler, MS, is een vooraanstaand mental game- expert op het gebied van poker. Hij heeft meer dan 200 van de beste spelers ter wereld gecoacht en is het auteur van het boek The Mental Game of Poker.

"Een ander punt is een overdaad aan zelfvertrouwen," vertelt Jared. "Mensen zijn slechte voorspellers van de toekomst; wanneer het leven soepeltjes verloopt, dan is er die verborgen veronderstelling dat het leven vanaf dat moment altijd zo zal zijn. Vanzelfsprekend gaat dit hand in hand met een slecht financieel management."

Het verschil is misschien dat professionele spelers die een main event winnen, zowel voor als na de overwinning waarschijnlijk meer waardering hebben voor de variance, dan een amateurspeler. 

Hoewel Yang daarna niet veel meer speelde, dacht hij waarschijnlijk dat een andere vorm van geluk (in poker of iets anders) in het verschiet lag, vandaar zijn zorgeloze houding wat betreft het spenderen.

Dit beeldmateriaal waarin je hem ziet bidden tijdens de finaletafel, duidt erop dat hij dacht dat zijn overwinning voorbestemd was:

Ik hoop dat Jerry weer kan opkrabbelen. Hij leek altijd een erg aardig iemand, en hij kreeg waarschijnlijk een hoop onterechte kritiek te verwerken in de pokercommunity. Nog belangrijker is het feit dat hij niet enkel een groot deel van zijn winsten schonk aan een goed doel, hij gebruikte zijn nieuw verworven bekendheid om nóg meer geld op te halen.

Wat kunnen we dus leren van Yang? Ik denk dat de les die we hieruit moeten trekken voornamelijk is, dat bankrollmanagement en begrip van variance veel verder reiken dan enkel de pokertafel. Poker kan ons oneerlijk belonen voor iets, net zoals het ons oneerlijk kan bestraffen. En wanneer je in staat bent om eerlijk het verschil te onderscheiden tussen wat we verdienen en wat we effectief krijgen, dan is dat een vaardigheid op zich. 

Door Barry Carter

Lees meer columns van Barry Carter l Volg Barry Carter op Twitter